ਅਹਮਾਸਂ ਪੁਰਾ ਰਾਜਾ ਸ਼੍ਵੇਤੋਨਾਮ ਮਹਾਮੁਨੇ
ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ 'ਸ਼੍ਵੇਤ' ਨਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਸੀ, ਹੇ ਵੱਡੇ ਰਿਸ਼ੀ।
ਨ ਕਿਂਚਿਤ੍ਪ੍ਰਾਙ੍ਮਯਾ ਦਤ੍ਤਂ ਨ ਹੁਤਂ ਜਾਤਵੇਦਸਿ 6.103.
ਮੈਂ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ, ਨਾ ਹੀ ਅੱਗ ਵਿਚ ਕੁਝ ਹਵਨ ਕੀਤਾ, ਹੇ ਰਘੁਕੁਲ ਦੇ ਵੰਸ਼ੀ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਮਯਾ ਰਤ੍ਨਂ ਯਤ੍ਕਿਂਚਿਦ੍ਧਰਣੀਤਲੇ ॥ । ਤਦ੍ਵੈ ਬਲਾਦ੍ਧृਤਂ ਸਰ੍ਵਂ ਸਰ੍ਵੇषਾਮਿਹ ਦੇਹਿਨਾਮ੍
ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਜਿਹੜਾ ਵੀ ਰਤਨ ਮੈਂ ਵੇਖਿਆ ਜਾਂ ਨਾ ਵੀ ਵੇਖਿਆ, ਉਹ ਸਭ ਮੈਂ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਹਰ ਇਕ ਤੋਂ ਲੈ ਲਿਆ।
ਤਤਃ ਕਾਲੇਨ ਦੀਰ੍ਘੇਣ ਜਰਾਗ੍ਰਸ੍ਤਸ੍ਯ ਮੇ ਬਲਾਤ੍
ਫਿਰ, ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ, ਬੁੱਢਾਪੇ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਘੇਰ ਲਿਆ ਤੇ ਮੇਰੀ ਤਾਕਤ ਖਤਮ ਹੋ ਗਈ।
ਤਤੋऽਹਂ ਜਰਯਾ ਗ੍ਰਸ੍ਤੋ ਵੈਰਾਗ੍ਯਂ ਪਰਮਂ ਗਤਃ
ਫਿਰ ਜਦੋਂ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਬੁਢਾਪਾ ਛਾ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਸਭ ਕੁਝ ਛੱਡਣ ਵਾਲੀ ਵੱਡੀ ਉਦਾਸੀ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲਈ।
ਤਤਃ ਕ੍ਸ਼ੁਤ੍ਕ੍ਸ਼ਾਮਕਣ੍ਠੋऽਹਂ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾऽਤ੍ਰ ਸਲਿਲੇ ਸ਼ੁਭੇ
ਫਿਰ, ਭੁੱਖ ਕਰਕੇ ਮੇਰਾ ਗਲਾ ਸੁੱਕ ਗਿਆ ਸੀ, ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕੀਤਾ।
ਪ੍ਰਾਵਿਸ਼੍ਯਾऽਤ੍ਰ ਜਲੇ ਪੁਣ੍ਯੇ ਪਂਚਤ੍ਵਂ ਸਮੁਪਾਗਤਃ
ਇਨ੍ਹਾਂ ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਕੇ, ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ।
ਮਾਮਨ੍ਯੇਨ ਸ਼ਰੀਰੇਣ ਸਮਾਦਾਯ ਚ ਕਿਂਕਰਾਃ
ਫਿਰ, ਦੂਜੇ ਸਰੀਰ ਸਮੇਤ ਸੇਵਕਾਂ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਚੁੱਕ ਲਿਆ।
ਦਿਵ੍ਯਮਾਲ੍ਯਾਵਰਧਰਂਦਿਵ੍ਯਗਨ੍ਧਾਨੁਲੇਪਨਮ੍
ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਸੁਗੰਧਤ ਫੁੱਲਾਂ ਦੇ ਹਾਰ ਪਹਿਨਾ ਕੇ ਤੇ ਸੁਗੰਧ ਲਾ ਕੇ ਸਜਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਤਤੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਸਭਾਮਧ੍ਯੇ ਹ੍ਯਹਂ ਤੈਰ੍ਦੇਵਕਿਂਕਰੈਃ
ਫਿਰ ਉਹ ਦਿਵ੍ਯ ਸੇਵਕ ਮੈਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿਚ ਲੈ ਗਏ।
ਸਰ੍ਵੈਃ ਸਭਾਗਤੈਰ੍ਦृष੍ਟਾ ਵਿਸ੍ਮਿਤਾਸ੍ਯੈਃ ਪਰਸ੍ਪਰਮ੍
ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਮੈਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਕੇ ਇਕ ਦੂਜੇ ਵੱਲ ਤੱਕਣ ਲੱਗ ਪਏ।
ਸਰ੍ਵੈਰ੍ਦੇਵਗਣੈਰ੍ਜੁष੍ਟਾ ਪ੍ਰਣਾਮਃ ਕ੍ਰਿਯਤਾਮਿਤਿ ॥ 6.103.
ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਮੇਰੇ ਆਲੇ ਦੁਆਲੇ ਖੜੇ ਸਨ, ਤੇ ਆਖਿਆ ਗਿਆ, 'ਨਮਸਕਾਰ ਕਰੋ।'
ਤਤੋऽਹਂ ਪ੍ਰਣਿਪਤ੍ਯੋਚ੍ਚੈਸ੍ਤਂ ਦੇਵਂ ਦੇਵਸਂਯੁਤਮ੍
ਫਿਰ ਮੈਂ ਥੱਲੇ ਨਿਵਾਂ ਹੋ ਕੇ, ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਉਸ ਪਰਮ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ।
ਯਥਾਯਥਾ ਕਥਾਸ੍ਤਤ੍ਰ ਪ੍ਰਜਾਯਨ੍ਤੇ ਸਭਾਤਲੇ
ਜਿਵੇਂ ਸਭਾ ਵਿਚ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਹਾਣੀਆਂ ਚੱਲਦੀਆਂ ਹਨ,
ਤਥਾਤਥਾ ਮਮਾਤੀਵ ਕ੍ਸ਼ੁਦ੍ਵृਦ੍ਧਿਂ ਸਂਪ੍ਰਗਚ੍ਛਤਿ
ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੇਰੀ ਭੁੱਖ ਵੀ ਬਹੁਤ ਵਧ ਗਈ।
ਤਤੋ ਮਯਾ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯੋਚ੍ਚੈਰ੍ਵਿਜ੍ਞਪ੍ਤਃ ਪ੍ਰਪਿਤਾਮਹਃ
ਫਿਰ ਮੈਂ ਨਿਵਾਂ ਹੋ ਕੇ, ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਪ੍ਰਪਿਤਾਮਾ ਨੂੰ ਅਰਜ਼ ਕੀਤੀ।
ਕ੍ਸ਼ੁਧਾ ਮਾਂ ਬਾਧਤੇ ਅਤੀਵ ਸਾਂਪ੍ਰਤਂ ਪ੍ਰਪਿਤਾਮਹ
ਪ੍ਰਪਿਤਾਮਾ ਜੀ, ਹੁਣ ਮੈਨੂੰ ਭੁੱਖ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਤੰਗ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ।
ਕ੍ਸ਼ੁਤ੍ਪਿਪਾਸਾਦਯੋ ਦੋषਾ ਨ ਵਿਦ੍ਯਂਤੇऽਤ੍ਰ ਤੇ ਕਿਲ
ਇੱਥੇ ਤਾਂ ਆਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਭੁੱਖ ਤੇ ਪਿਆਸ ਵਰਗੀਆਂ ਕਮਜ਼ੋਰੀਆਂ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀਆਂ।
ਤ੍ਵਯਾ ਨਾਨ੍ਨਂ ਕ੍ਵਚਿਦ੍ਦਤ੍ਤਂ ਕਸ੍ਯਚਿਤ੍ਪृਥਿਵੀਤਲੇ । ਤੇਨਾਤ੍ਰਾਪਿ ਬੁਭੁਕ੍ਸ਼ਾ ਤੇ ਵृਦ੍ਧਿਂ ਗਚ੍ਛਤਿ ਦੁਰ੍ਮਤੇ
ਤੂੰ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਵੀ ਕਦੇ ਰੋਟੀ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤੀ, ਇਸ ਕਰਕੇ ਇੱਥੇ ਵੀ ਤੇਰੀ ਭੁੱਖ ਵਧ ਰਹੀ ਹੈ, ਮੂਰਖ।
ਤਥਾ ਹृਤਾਨਿ ਰਤ੍ਨਾਨਿ ਯਾਨਿ ਦृष੍ਟਿਗਤਾਨਿ ਤੇ
ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਜੋ ਰਤਨ ਵੇਖ ਕੇ ਲਲਚਾਇਆ ਸੀ, ਉਹ ਵੀ ਤੇਰੇ ਕੋਲੋਂ ਲੈ ਲਏ ਗਏ।
ਯਸ੍ਤ੍ਵਂ ਪਾਤਕਯੁਕ੍ਤੋऽਪਿ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋ ਮਮ ਮਂਦਿਰਮ੍
ਭਾਵੇਂ ਤੂੰ ਪਾਪਾਂ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਪਰ ਹੁਣ ਮੇਰੇ ਘਰ ਆ ਗਿਆ ਹੈਂ।
ਯਸ੍ਮਿਞ੍ਜਲੇ ਤ੍ਵਯਾ ਮੁਕ੍ਤਾਃ ਪ੍ਰਾਣਾਃ ਪਾਪਾ ਤ੍ਮਨਾਪਿਚ 6.103.
ਜਿਸ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਤੂੰ ਆਪਣਾ ਪ੍ਰਾਣ ਛੱਡਿਆ, ਓਹੀ ਪਾਣੀ ਤੇਰੇ ਪਾਪ ਵੀ ਲੈ ਗਿਆ।
ਤਤੋऽਸ੍ਯ ਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਨਾਤ੍ਸਦ੍ਯੋ ਵਿਮੁਕ੍ਤਃ ਸਰ੍ਵਪਾਤਕੈਃ
ਫਿਰ, ਜਦ ਉਹ ਇਸਨੂੰ ਛੂਹ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਤੁਰੰਤ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਥਾ ਰਤ੍ਨਾਪਹਾਰੇਣ ਸਞ੍ਜਾਤਾ ਚਾਂਧਤਾ ਤਵ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਦ ਤੂੰ ਰਤਨ ਚੋਰੀ ਕੀਤਾ, ਤਾਂ ਤੈਨੂੰ ਅੰਨ੍ਹਾਪਨ ਆ ਗਿਆ।
ਤਤੋ ਮਯਾ ਵਿਧਿਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਃ ਪੁਨਰੇਵ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤਤ੍ਰੈਵ ਮਾਂ ਦੇਵ ਪ੍ਰੇषਯਸ੍ਵ ਕਿਮਤ੍ਰ ਵੈ
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਵਧੀਆ ਦੁਜਜਾਤੀ, ਮੈਂ ਫਿਰ ਤੋਂ ਉਪਾਏ ਦੱਸ ਦਿੱਤੇ ਹਨ; ਇਸ ਲਈ, ਮੈਨੂੰ ਉਥੇ ਭੇਜ ਦੇ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਇੱਥੇ ਹੋਰ ਕੀ ਰਹਿ ਗਿਆ?
ਨਰਕੇ ਤਵ ਵਾਸੋ ਨ ਸ਼੍ਵੇਤਦ੍ਵੀਪਸਮੁਦ੍ਭਵਮ੍
ਤੇਰਾ ਨਰਕ ਵਿਚ ਵੱਸਣਾ, ਸ਼੍ਵੇਤਦੀਪ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ।
ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਨਾਸ਼ਮਾਯਾਤਿ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਂ ਸ੍ਯਾਤ੍ਸਤ੍ਯਵਰ੍ਜਿਤਮ੍
ਉਸ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਕਦੇ ਨਾਸ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ; ਸ਼ਾਸਤਰ ਸੱਚ ਤੋਂ ਖਾਲੀ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦੇ।
ਗਤ੍ਵਾ ਜਲਾਸ਼ਯੇ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਯਤ੍ਰ ਪ੍ਰਾਣਾਃ ਸਮੁਜ੍ਝਿਤਾਃ
ਉਸ ਜਲਾਸ਼ੇ ਵਿਚ ਜਾ, ਜਿਥੇ ਜਿੰਦ ਛੱਡੀ ਗਈ ਸੀ।
ਤਦ੍ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਮਦ੍ਵਾਕ੍ਯਾ ਦਕ੍ਸ਼ਯਂ ਜਲਮਧ੍ਯਗਮ੍
ਮੇਰੇ ਬਚਨ ਨਾਲ, ਜਦ ਮੈਂ ਪਾਣੀ ਵਿਚ ਪਰਵੇਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਾਂਗਾ, ਤਾਂ ਇਹ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ।
ਤਤੋऽਹਂ ਤਸ੍ਯ ਵਾਕ੍ਯੇਨ ਦੀਪੋਤ੍ਸਵਦਿਨੇ ਸਦਾ
ਫਿਰ, ਉਸ ਦੇ ਬਚਨਾਂ ਕਰਕੇ, ਮੈਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਦੀਵੇਂ ਦਾ ਤਿਉਹਾਰ ਮਨਾਉਂਦਾ ਹਾਂ।