ਕੁਰੁष੍ਵ ਚ ਯਥੇਦਂ ਸ੍ਯਾਤ੍ਸਾਂਪ੍ਰਤਂ ਚੌਰ੍ਧ੍ਵਦੈਹਿਕਮ੍
ਹੁਣ ਜੋ ਸਮੇਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਠੀਕ ਹੈ, ਉਹ ਕਰ ਅਤੇ ਉਚਿਤ ਅੰਤਿਮ ਸੰਸਕਾਰ ਕਰ।
ਨष੍ਟਂ ਮृਤਮਤੀਤਂ ਚ ਯੇ ਸ਼ੋਚਨ੍ਤਿ ਕੁਬੁਦ੍ਧਯਃ
ਜੋ ਮੰਦੇ ਸੋਚ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਉਹੀ ਗੁਆਚੀ, ਮਰੀ ਜਾਂ ਲੰਘ ਚੁੱਕੀ ਚੀਜ਼ਾਂ ਲਈ ਦੁਖ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਏਵਂ ਤੇ ਮਨ੍ਤ੍ਰਿਣਃ ਪ੍ਰੋਚ੍ਯ ਤਤਸ੍ਤਸ੍ਯ ਕਲੇਵਰਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੰਤਰੀਆਂ ਨੇ ਆਖਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਸਦਾ ਸਰੀਰ ਚੁੱਕ ਲਿਆ।
ਕਰ੍ਪੂਰਾਗੁਰੁਮਿਸ਼੍ਰੈਸ਼੍ਚ ਤਥਾਨ੍ਯੈਃ ਸੁਸੁਗਨ੍ਧਿਭਿਃ
ਕਪੂਰ, ਅਗਰ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸੁਗੰਧਤ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨਾਲ,
ਚਨ੍ਦਨਾਗੁਰੁਕਾष੍ਠੈਸ਼੍ਚ ਚਿਤਿਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਸੁਵਿਸ੍ਤਰਾਮ੍
ਚੰਦਨ ਅਤੇ ਅਗਰ ਦੀ ਲੱਕੜ ਨਾਲ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਚੌੜੀ ਚਿਤਾ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਂਤਰੇ ਜਾਤਂ ਤਤ੍ਰਾਸ਼੍ਚਰ੍ਯਂ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਹੇ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਉਥੇ ਇਕ ਅਚੰਭਾ ਵਾਪਰਿਆ।
ਯਾਵਤ੍ਤੇਂऽਤਃ ਸਮਾਰੋਪ੍ਯ ਚਿਤਾਂ ਤਸ੍ਯ ਕਲੇਵਰਮ੍
ਜਦੋਂ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਸਦਾ ਸਰੀਰ ਚਿਤਾ ਉੱਤੇ ਰੱਖਿਆ,
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਂਤਰੇ ਵਾਣੀ ਨਿਰ੍ਗਤਾ ਗਗਨਾਂਗਣਾਤ੍ ੬.੧੦੦.
ਉਸੇ ਸਮੇਂ ਅਕਾਸ਼ ਵਿਚੋਂ ਇੱਕ ਆਵਾਜ਼ ਆਈ।
ਰਾਮਰਾਮ ਮਹਾਬਾਹੋ ਮਾ ਤ੍ਵਂ ਸ਼ੋਕਪਰੋ ਭਵ
ਹੇ ਰਾਮ, ਵੱਡੀ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਿਆ, ਤੂੰ ਗਮ ਵਿੱਚ ਨਾ ਡੁੱਬ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਜ੍ਞਾਨਪ੍ਰਯੁਕ੍ਤਸ੍ਯ ਸਂਨ੍ਯਸ੍ਤਸ੍ਯ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ
ਜੋ ਬ੍ਰਹਮ ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਯੁਕਤ ਹੋ ਕੇ, ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ ਤੇ ਸੰਨਿਆਸ ਲੈ ਚੁੱਕਾ ਹੋਵੇ,
ਤਵਾਯਂ ਬਾਂਧਵੋ ਰਾਮ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਃ ਸਦਨਂ ਗਤਃ। ਬ੍ਰਹ੍ਮਦ੍ਵਾਰੇਣ ਚਾਤ੍ਮਾਨਂ ਨਿष੍ਕ੍ਰਮ੍ਯ ਸੁਮਹਾਯਸ਼ਾਃ
ਰਾਮਾ, ਤੇਰਾ ਇਹ ਸੱਜਣ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਘਰ ਚਲਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਉਹ ਬ੍ਰਹਮ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਰਾਹੀਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਵੱਡੀ ਇਜ਼ਤ ਨਾਲ ਉੱਥੇ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ ਹੈ।
ਅਥ ਤੇ ਮਂਤ੍ਰਿਣਃ ਪ੍ਰੋਚੁਸ੍ਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾऽऽਕਾਸ਼ਗਂ ਵਚਃ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣੋ ਗਮ੍ਯਤਾਂ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸ੍ਵਭਵਨੇ ਵਿਭੋ
ਫਿਰ ਤੇਰੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਨੇ ਆਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਆਈ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ ਆਖਿਆ, 'ਲਕਸ਼ਮਣ, ਤੂੰ ਜਲਦੀ ਉੱਥੋਂ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਾਪਸ ਚਲਾ ਜਾ, ਮਾਲਕ।'
ਚਿਨ੍ਤ੍ਯਨ੍ਤਾਂ ਰਾਜਕਾਰ੍ਯਾਣਿ ਤਥਾ ਯਚ੍ਚੌਰ੍ਧ੍ਵਦੈਹਿਕਮ੍
ਹੁਣ ਰਾਜ ਦੇ ਕੰਮਾਂ ਬਾਰੇ ਸੋਚੋ ਅਤੇ ਉਹ ਸਾਰੇ ਕਰਮ ਵੀ, ਜੋ ਮਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਨਾਹਂ ਗृਹਂ ਗਮਿष੍ਯਾਮਿ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣੇਨ ਵਿਨਾऽਧੁਨਾ
ਹੁਣ ਮੈਂ ਲਕਸ਼ਮਣ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਘਰ ਨਹੀਂ ਜਾਵਾਂਗਾ।
ਏष ਪੁਤ੍ਰੋ ਮਯਾ ਦਤ੍ਤਃ ਕੁਸ਼ਾਖ੍ਯੋ ਮਮ ਸਂਮਤਃ
ਇਹ ਮੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਕੁਸ਼ਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਮੈਂ ਮਨਜ਼ੂਰ ਕੀਤਾ ਹੈ ਤੇ ਮੈਂ ਹੀ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤਤੋ ਰਾਮੋ ਗਨ੍ਤੁਕਾਮੋ ਦਿਵਾਲਯਮ੍
ਇਹ ਗੱਲ ਆਖ ਕੇ, ਰਾਮਾ ਫਿਰ ਦਿਵ੍ਯ ਲੋਕ ਵੱਲ ਜਾਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਕੇ ਉੱਥੇ ਤੁਰ ਪਿਆ।
ਮਯਾ ਤਸ੍ਯ ਤਦਾ ਦਤ੍ਤਂ ਲਂਕਾਯਾਂ ਰਾਜ੍ਯਮਕ੍ਸ਼ਯਮ੍
ਉਸ ਵੇਲੇ ਮੈਂ ਉਸਨੂੰ ਲੰਕਾ ਦਾ ਅਟੱਲ ਰਾਜ ਦਿੱਤਾ ਸੀ।
ਅਤਿਕ੍ਰੂਰਤਰਾ ਜਾਤੀ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਨਾਂ ਯਤਃ ਸ੍ਮृਤਾ ੬.੧੦੦.
ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੀ ਜਾਤ ਬਹੁਤ ਹੀ ਕਠੋਰ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਤਚ੍ਚੇਦ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਭਾਵੇਨ ਸ ਮਹਾਤ੍ਮਾ ਵਿਭੀषਣਃ
ਜੇਕਰ ਉਹ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਵਿਭੀਸ਼ਣ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਵਾਲਾ ਸੁਭਾਉ ਰੱਖੇ,
ਤਂ ਦੇਵਾਃ ਸੂਦਯਿष੍ਯਂਤਿ ਉਪਾਯੈਃ ਸਾਮਪੂਰ੍ਵਕੈਃ
ਤਾਂ ਦੇਵਤੇ ਪਹਿਲਾਂ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਤੇ ਫਿਰ ਢੰਗ ਨਾਲ ਉਸਨੂੰ ਮਾਰ ਦੇਣਗੇ।
ਤਤੋ ਮੇ ਸ੍ਯਾਨ੍ਮृषਾ ਵਾਣੀ ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਗਤ੍ਵਾ ਤਦਂਤਿਕਮ੍
ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਝੂਠੀ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ, ਇਸ ਲਈ ਤੂੰ ਉੱਥੇ ਜਾ।
ਤਥਾ ਮੇ ਪਰਮਂ ਮਿਤ੍ਰਂ ਦ੍ਵਿਤੀਯਂ ਵਾਨਰਃ ਸ੍ਥਿਤਃ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮੇਰਾ ਦੂਜਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮਿੱਤਰ ਵਾਨਰ ਹੈ, ਜੋ ਅਜੇ ਵੀ ਉੱਥੇ ਹੈ।
ਸਭृਤ੍ਯੋ ਵਾਯੁਪੁਤ੍ਰਸ਼੍ਚ ਵਾਲਿਪੁਤ੍ਰਸਮਨ੍ਵਿਤਃ
ਵਾਹੁ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਵਾਲੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਉੱਥੇ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤਾਨਪਿ ਸਂਭਾष੍ਯ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਸਂਮਂਤ੍ਰ੍ਯ ਸਾਦਰਮ੍
ਇਸ ਲਈ, ਉਹਨਾਂ ਸਭ ਨਾਲ ਆਦਰ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਕੇ ਤੇ ਸਲਾਹ ਕਰਕੇ,
ਏਵਂ ਸਂਚਿਨ੍ਤ੍ਯ ਸੁਚਿਰਂ ਸਮਾਹੂਯ ਚ ਪੁष੍ਪਕਮ੍
ਇੰਝ ਲੰਮਾ ਸੋਚ ਕੇ, ਫਿਰ ਪੁਸ਼ਪਕ ਨੂੰ ਬੁਲਾ ਲਿਆ।
ਅਥ ਤੇ ਵਾਨਰਾ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਪ੍ਰੋਦ੍ਦ੍ਯੋਤਂ ਪੁष੍ਪਕੋਦ੍ਭਵਮ੍
ਫਿਰ, ਜਦ ਵਾਨਰਾਂ ਨੇ ਚਮਕਦਾਰ ਪੁਸ਼ਪਕ ਨੂੰ ਉੱਡਦਾ ਵੇਖਿਆ,
ਤਤਃ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਤੇ ਦੂਰਾਜ੍ਜਾਨੁਭ੍ਯਾਮਵਨਿਂ ਗਤਾਃ
ਉਹ ਸਭ ਦੂਰੋਂ ਹੀ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਗੁੱਡੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਛੂਹ ਲਿਆ।
ਤਤਸ੍ਤੇਨੈਵ ਸਂਯੁਕ੍ਤਾਃ ਕਿष੍ਕਿਨ੍ਧਾਂ ਤਾਂ ਮਹਾਪੁਰੀਮ੍ ੬.੧੦੦.੬੦ ਅਥੋਤ੍ਤੀਰ੍ਯ ਵਿਮਾਨਾਗ੍ਰ੍ਯਾਤ੍ਸੁਗ੍ਰੀਵਭਵਨੇ ਸ਼ੁਭੇ
ਫਿਰ ਉਹ ਉਸਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਉਸ ਮਹਾਨ ਵਿਮਾਨ ਤੋਂ ਉਤਰ ਕੇ, ਕਿਸ਼ਕਿੰਧਾ ਦੀ ਵੱਡੀ ਨਗਰੀ ਵਿੱਚ ਸੁਗਰੀਵ ਦੇ ਸੋਹਣੇ ਮਹਲ ਵਿਚ ਪਹੁੰਚ ਗਏ।
ਤਤ੍ਰ ਰਾਮਂ ਨਿਵਿष੍ਟਂ ਤੇ ਵਿਸ਼੍ਰਾਂਤਂ ਵੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਵਾਨਰਾਃ
ਉਥੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਬੈਠਾ ਤੇ ਆਰਾਮ ਕਰਦਾ ਵੇਖ ਕੇ, ਵਾਨਰ ਉਸਨੂੰ ਤੱਕਦੇ ਰਹੇ।
ਕृਸ਼ੋऽਸ੍ਯਤੀਵ ਚੋਦ੍ਵਿਗ੍ਨਃ ਕਚ੍ਚਿਤ੍ਕ੍ਸ਼ੇਮਂ ਗृਹੇ ਤਵ
ਉਹ ਬਹੁਤ ਹੀ ਪਤਲਾ ਤੇ ਚਿੰਤਿਤ ਹੈ—ਕੀ ਤੇਰੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਸਭ ਕੁਝ ਠੀਕ ਹੈ?