ਸਾਂਪ੍ਰਤਂ ਮਮ ਦੈਵਜ੍ਞੈਰ੍ਵਾਕ੍ਯਮੇਤਦੁਦਾਹृਤਮ੍
ਇਸ ਵੇਲੇ ਮੇਰੇ ਜੋਤਿਸੀਆਂ ਨੇ ਇਹ ਗੱਲ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਮਨ੍ਦ ਤ੍ਵਯਾ ਭਿਨ੍ਨੇ ਨ ਵਰ੍षਤਿ ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੁਃ
ਜੇ ਤੂੰ, ਢੀਲਾ ਸਮਝ ਵਾਲੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਤੋੜ ਦੇਂਦਾ, ਤਾਂ ਇੰਦ੍ਰ ਵਿੱਖ ਨਹੀਂ ਪਾਏਗਾ।
ਜਾਤੇ ਵृष੍ਟਿਨਿਰੋਧੇऽਥ ਜਾਯਂਤੇऽਨ੍ਨਾਨਿ ਨ ਕ੍ਸ਼ਿਤੌ
ਜਦੋਂ ਵਿੱਖ ਰੁਕ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਅੰਨ ਨਹੀਂ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦਾ।
ਜਨੋਚ੍ਛੇਦੇ ਤਤੋ ਜਾਤੇ ਅਗ੍ਨਿष੍ਟੋਮਾਦਿਕਾਃ ਕ੍ਰਿਯਾਃ
ਜਦੋਂ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਨਾਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਅਗਨਿਸ਼ਟੋਮ ਵਰਗੀਆਂ ਰਸਮਾਂ ਮੁਕ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਏਤਸ੍ਮਾਤ੍ਕਾਰਣਾਦ੍ਰੁਦ੍ਧੋ ਮਾਰ੍ਗਸ੍ਤੇ ਸੂਰ੍ਯਸਂਭਵ
ਇਸ ਕਾਰਨ ਤੇਰਾ ਸੂਰਜ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ ਰਸਤਾ ਰੁਕ ਗਿਆ ਹੈ।
ਤੁष੍ਟੋऽਹਂ ਤਵ ਵੀਰ੍ਯੇਣ ਨ ਤ੍ਵਨ੍ਯੇਨ ਮਹੀਪਤੇ
ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਤੇ ਖੁਸ਼ ਹਾਂ, ਹੋਰ ਕਿਸੇ 'ਤੇ ਨਹੀਂ, ਰਾਜਾ।
ਨ ਕੇਨਚਿਤ੍ਕृਤਂ ਕਰ੍ਮ ਯਦੇਤਦ੍ਭਵਤਾ ਕृਤਮ੍
ਜੋ ਕੰਮ ਤੂੰ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਉਹ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਨੇ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ।
ਨਾਹਂ ਪਸ਼੍ਯਾਮਿ ਭੂਪਾਲ ਕਥਂਚਿਦਪਿ ਤੂਰ੍ਧ੍ਵਤਃ
ਮੈਂ, ਰਾਜਾ, ਉੱਤੇ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਵੀ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦਾ।
ਜਾਤਮਾਤ੍ਰੇਣ ਬਾਲੇਨ ਮਯਾ ਪਾਦੌ ਨਿਰੀਕ੍ਸ਼ਿਤੌ ੬.੯੬.
ਜਦੋਂ ਬੱਚਾ ਜਨਮਿਆ ਸੀ, ਮੈਂ ਉਸ ਦੇ ਪੈਰ ਵੇਖੇ।
ਨ ਤ੍ਵਯਾ ਪੁਤ੍ਰ ਦ੍ਰष੍ਟਵ੍ਯਂ ਕਿਂਚਿਦੇਵ ਕਥਂਚਨ
ਪਰ ਤੂੰ, ਪੁੱਤਰ, ਕਿਸੇ ਵੀ ਚੀਜ਼ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਵੇਖਣਾ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤ੍ਵਯਾ ਮਹਤ੍ਕਰ੍ਮ ਕृਤਮੀਦृਕ੍ਸੁਦੁष੍ਕਰਮ੍
ਇਸ ਲਈ, ਤੂੰ ਵੱਡਾ ਤੇ ਔਖਾ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਾ ਤ੍ਤਵ ਕृਤੇ ਨਾਹਂ ਭੇਦਯਿष੍ਯਾਮਿ ਰੋਹਿਣੀਮ੍
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਮੈਂ ਰੋਹਿਣੀ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਤੋੜਾਂਗਾ।
ਵਰਂ ਵਰਯ ਚਾਸ੍ਮਾਕਂ ਤਸ੍ਮਾਦਦ੍ਯ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਸਾਡੀ ਵਲੋਂ ਇੱਕ ਵਰ ਮੰਗ ਲੈ; ਅੱਜ ਹੀ ਉਹ ਮਿਲੇਗਾ।
ਤਸ੍ਯਾऽਨ੍ਯਦਿਵਸਂ ਯਾਵਤ੍ਪੀਡਾ ਕਾਰ੍ਯਾ ਨ ਚ ਤ੍ਵਯਾ
ਜਦ ਤੱਕ ਹੋਰ ਦਿਨ ਲੰਘ ਜਾਂਦਾ, ਤੂੰ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਦੁੱਖ ਨਹੀਂ ਦੇਣਾ।
ਤਿਲਦਾਨਂ ਕਰੋਤ੍ਯੇਵਂ ਲੋਹਦਾਨਂ ਚ ਯਸ੍ਤਵ
ਜੋ ਤੇਰੇ ਲਈ ਤਿਲ ਜਾਂ ਲੋਹਾ ਦਾਨ ਕਰੇ,
ਰਕ੍ਸ਼ਣੀਯਃ ਸੁਕृਚ੍ਛ੍ਰੇषੁ ਸਂਕਟੇषੁ ਸਦੈਵ ਹਿ
ਉਹਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੁਸ਼ਕਲਾਂ ਤੇ ਖਤਰੇ ਵਿੱਚ ਬਚਾਇਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਯਃ ਕੁਰ੍ਯਾਚ੍ਛਾਂਤਿਕਂ ਸਮ੍ਯਕ੍ਤਿਲਹੋਮਂ ਚ ਭਕ੍ਤਿਤਃ
ਜੋ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਸ਼ਾਂਤੀ ਤੇ ਤਿਲ ਦੀ ਹੋਮ ਕਰੇ,
ਤਸ੍ਯ ਸਾਰ੍ਧਾਨਿ ਵਰ੍षਾਣਿ ਸਪ੍ਤ ਕਾਰ੍ਯਾ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨਤਃ
ਉਸ ਲਈ ਸੱਤ ਸਾਲ ਤੇ ਅੱਧਾ ਜਤਨ ਨਾਲ ਪੂਰੇ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਸ਼ਨੈਸ਼੍ਚਰੋ ਮਹੀਪਾਲਵਚਨਾਦ੍ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮਾਃ ॥ ੬.੯੬.
ਸੁਰਿਆਈ ਰਾਜਾ ਦੇ ਹੁਕਮ ਤੇ, ਦੋਵਾਂ ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮੋ, ਸ਼ਨੀ ਧੀਰੇ-ਧੀਰੇ ਚਲ ਪਿਆ।
ਏਤਦ੍ਵਃ ਸਰ੍ਵਮਾਖ੍ਯਾਤਂ ਯਤ੍ਪृष੍ਟੋऽਹਂ ਸੁਵਿਸ੍ਤਰਾਤ੍ ਸਂਵਾਦਂ ਰੋਹਿਣੀਭੇਦੇ ਸਞ੍ਜਾਤਂ ਸਮੁਪਸ੍ਥਿਤੇ
ਤੁਹਾਨੂੰ ਜੋ ਕੁਝ ਪੁੱਛਿਆ ਗਿਆ, ਉਹ ਸਾਰਾ ਮੈਂ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਰੋਹਿਣੀ ਦੇ ਵੰਡ ਵੇਲੇ ਹੋਈ ਗੱਲਬਾਤ ਬਾਰੇ।
ਯਸ਼੍ਚੈਤਤ੍ਪਠਤੇ ਨਿਤ੍ਯਂ ਸ਼ृਣੁਯਾਦ੍ਯੋ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ
ਜੋ ਇਹ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਖਾਸ ਤੌਰ ਤੇ ਸੁਣਦਾ ਹੈ,
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਸ੍ਕਾਂਦੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਏਕਾਸ਼ੀਤਿਸਾਹਸ੍ਰ੍ਯਾਂ ਸਂਹਿਤਾਯਾਂ षष੍ਠੇ ਨਾਗਰਖਣ੍ਡੇ ਹਾਟਕੇਸ਼੍ਵਰਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯੇ ਦਸ਼ਰਥਸ਼ਨੈਸ਼੍ਚਰਸਂਵਾਦਵਰ੍ਣਨਂਨਾਮ षਣ੍ਣਵਤਿਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼੍ਰੀ ਸਕਾਂਦ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਦੇ ਅਠੀਅੱਤ ਹਜ਼ਾਰ ਸ਼ਲੋਕਾਂ ਵਾਲੀ ਸੰਹਿਤਾ ਦੇ ਛੇਵੇਂ ਨਾਗਰ ਖੰਡ, ਹਾਟਕੇਸ਼ਵਰ ਖੇਤਰ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਵਿੱਚ, ਦਸ਼ਰਥ ਤੇ ਸ਼ਨੀ ਦੇ ਸੰਵਾਦ ਦੀ ਵਰਣਨਾ ਵਾਲਾ ਛਿਆਨਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ।
ਭਿਨਤ੍ਤਿ ਵਚਨਾਤ੍ਤਸ੍ਯ ਰਾਜ੍ਞੋ ਦਸ਼ਰਥਸ੍ਯ ਚ
ਉਸ ਰਾਜਾ ਦਸ਼ਰਥ ਦੇ ਹੁਕਮ ਤੇ, ਉਹ ਪਿੱਛੇ ਹਟ ਗਿਆ।
ਤਦ੍ਵृਤ੍ਤਾਂਤਂ ਸਮਾਕਰ੍ਣ੍ਯ ਤਸ੍ਯ ਸ਼ਕ੍ਰਃ ਪ੍ਰਹਰ੍षਿਤਃ
ਉਹ ਘਟਨਾ ਸੁਣ ਕੇ, ਇੰਦਰ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ।
ਅਤ੍ਯਦ੍ਭੁਤਤਰਂ ਕਰ੍ਮ ਤ੍ਵਯੈਤਤ੍ਪृਥਿਵੀਪਤੇ
ਧਰਤੀ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਤੇਰਾ ਇਹ ਕੰਮ ਵਾਕਈ ਬੜਾ ਅਚੰਭਾ ਹੈ।
ਅਤ ਏਵ ਹਿ ਸਂਤੁष੍ਟਿਃ ਸਞ੍ਜਾਤਾਦ੍ਯ ਤਵੋਪਰਿ
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਅੱਜ ਮੇਰੇ ਮਨ ਵਿਚ ਤੇਰੇ ਲਈ ਸੰਤੁਸ਼ਟੀ ਪੈਦਾ ਹੋਈ ਹੈ।
ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤੀ ਸਰ੍ਵਕृਤ੍ਯੇषੁ ਪਰਮਾਂ ਲੋਕਸਂਸ੍ਥਿਤਾਮ੍
ਤੈਨੂੰ ਸਦਾ, ਹਰ ਕੰਮ ਵਿੱਚ, ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਤੇ ਸਥਿਰ ਦਰਜਾ ਮਿਲੇ।
ਏਵਂ ਭਵਤੁ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਤ੍ਵਯਾ ਸਹ ਸਦਾ ਮਮ
ਇਹੀ ਹੋਵੇ, ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਤੂੰ ਸਦਾ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਰਹੇ।
ਤ੍ਵਯਾ ਸਦੈਵ ਮੇ ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵੇ ਸਭਾਯਾਂ ਦੇਵਸਂਨਿਧੌ
ਤੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੇਰੇ ਕੋਲ, ਸਭਾ ਵਿਚ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਹਾਜਰੀ ਵਿਚ ਰਹੇ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸਹਸ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ੋ ਜਗਾਮ ਤ੍ਰਿਦਿਵਾਲਯਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿ ਕੇ, ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ ਆਪਣੇ ਸਵਰਗ ਵਿਚ ਚਲਾ ਗਿਆ।