ਏਵਮੁਕ੍ਤਸ੍ਤਤਸ੍ਤੇਨ ਭਗਵਾਂਸ੍ਤ੍ਰਿਪੁਰਾਂਤਕਃ
ਉਹਦੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖਣ 'ਤੇ, ਤ੍ਰਿਪੁਰਾ ਦੇ ਸੰਘਾਰਕ ਭਗਵਾਨ ਨੇ,
ਅਬ੍ਰਵੀਚ੍ਚ ਸੁਤਸ੍ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਵਯਂ ਰਾਜਾ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਉਹਨੇ ਇਹ ਵੀ ਆਖਿਆ: 'ਤੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਉਥੇ ਆਪ ਰਾਜਾ ਬਣੇਗਾ।'
ਤ੍ਵਂ ਚਾਗਚ੍ਛ ਮਯਾ ਸਾਰ੍ਧਮਦ੍ਯੈਵ ਮਮ ਮਂਦਿਰੇ
ਤੇ ਤੂੰ, ਅੱਜ ਹੀ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਮੇਰੇ ਮੰਦਰ ਚੱਲ।
ਅਦ੍ਯ ਮਾਘਚਤੁਰ੍ਦਸ਼੍ਯਾਂ ਸ਼ੁਕ੍ਲਾਯਾਮਪਰੋऽਪਿ ਯਃ
ਅੱਜ ਮਾਘ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਚੌਦਸ ਨੂੰ, ਜੇ ਹੋਰ ਕੋਈ ਵੀ—
ਕਰਿष੍ਯਤਿ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ੇਨ ਪ੍ਰਾਣਤ੍ਯਾਗਂ ਨृਪੋਤ੍ਤਮ
ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਵਧੀਆ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਜਲ ਵਿੱਚ ਪਰਵੇਸ਼ ਕਰਕੇ ਆਪਣਾ ਜੀਵਨ ਤਿਆਗ ਦੇਵੇ,
ਸ੍ਨਾਨਂ ਵਾ ਪਾਰ੍ਥਿਵਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਯਃ ਕਰਿष੍ਯਤਿ ਮਾਨਵਃ
ਜਾਂ, ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਵਧੀਆ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰੇ,
ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤਮਾਦਾਯ ਨृਪਂ ਭਾਰ੍ਯਾਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍ ਪ੍ਰਵਿਵੇਸ਼ ਜਲੇ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਦੇਵੀਕੁਣ੍ਡਸਮੁਦ੍ਭਵੇ ॥ ੬.੯੫.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਸਮੇਤ ਲਿਆ ਤੇ ਉਸ ਦੇਵੀ ਦੇ ਕੁੰਡ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਪਰਵੇਸ਼ ਕਰ ਗਿਆ।
ਤਤਸ਼੍ਚ ਮਂਦਿਰਂ ਨੀਤਃ ਸ੍ਵਕੀਯਂ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮਾਃ ੯੧ ਅਦ੍ਯਾਪਿ ਤਿष੍ਠਤੇ ਤਤ੍ਰ ਜਰਾਮਰਣਵਰ੍ਜਿਤਃ
ਫਿਰ ਉਹ ਆਪਣੇ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਲਿਜਾਇਆ ਗਿਆ, ਹੇ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ! ਅੱਜ ਵੀ ਉਹ ਉਥੇ ਬੁੱਢਾਪੇ ਤੇ ਮੌਤ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।
ਏਵਂ ਤਤ੍ਰ ਸਮੁਦ੍ਭੂਤਾ ਸਾ ਦੇਵੀ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰੀ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਥੇ ਉਹ ਪਰਮੇਸ਼ਵਰੀ ਦੇਵੀ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਈ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਸ੍ਕਾਨ੍ਦੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਏਕਾਸ਼ੀਤਿਸਾਹਸ੍ਰ੍ਯਾਂ ਸਂਹਿਤਾਯਾਂ षष੍ਠੇ ਨਾਗਰਖਣ੍ਡੇ ਸ਼੍ਰੀਹਾਟਕੇਸ਼੍ਵਰਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯੇऽਜਾਪਾਲੇਸ਼੍ਵਰੀਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਵਰ੍ਣਨਂਨਾਮ ਪਞ੍ਚਨਵਤਿਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਅਸੀਹਜ਼ਾਰ ਇੱਕ ਅਧਿਆਇ ਵਾਲੇ ਮਹਾ ਪੁਰਾਣ, ਛੇਵੇਂ ਨਾਗਰ ਖੰਡ ਵਿੱਚ, ਹਾਟਕੇਸ਼ਵਰ ਖੇਤਰ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਅਤੇ ਅਜਾਪਾਲੇਸ਼ਵਰੀ ਦੀ ਮਹਾਤਮਤਾ ਦਾ ਪਚਾਨਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਪੁਤ੍ਰਸ਼੍ਚਾਭਵਦ੍ਰਾਜਾ ਮਂਤ੍ਰਿਭਿਸ੍ਤੁ ਪੁਰਸ੍ਕृਤਃ
ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਮੰਤਰੀਆਂ ਵਲੋਂ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਬਿਠਾਇਆ ਗਿਆ ਤੇ ਰਾਜਾ ਬਣਿਆ।
ਯੋ ਨਿਤ੍ਯਮਗਮਤ੍ਸ੍ਵਰ੍ਗੇ ਵਾਸਵਂ ਰਮਤੇ ਸਦਾ
ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸਵਰਗ ਜਾਂਦਾ ਤੇ ਇੰਦਰ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਗृਹੇ ਯਸ੍ਯ ਸ੍ਵਯਂ ਵਿष੍ਣੁਰ੍ਭੂਤ੍ਵਾ ਚੈਵ ਚਤੁਰ੍ਵਿਧਃ
ਜਿਸ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਆਪ ਹੀ ਵਿਸ਼ਨੂ ਚਾਰ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦੇ ਹਨ,
ਤੇਨਾਗਤ੍ਯਾਤ੍ਰ ਸਤ੍ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਤੋषਿਤੋ ਮਧੁਸੂਦਨਃ
ਉਸ ਦੀ ਆਉਣ ਨਾਲ ਇਸ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਤੇ ਮਧੁਸੂਦਨ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ,
ਤਸ੍ਯਾਪਿ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਾ ਵਾਪੀ ਸ੍ਵਯਂ ਤੇਨ ਵਿਨਿਰ੍ਮਿਤਾ
ਉਸ ਦੀ ਮਸ਼ਹੂਰ ਝੀਲ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਹੱਥੀਂ ਬਣਾਈ ਸੀ,
ਤਸ੍ਯਾਂ ਯਃ ਕੁਰੁਤੇ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਪਞ੍ਚਮੀਦਿਨੇ
ਉਸ ਥਾਂ ਜੇਹੜਾ ਵੀ ਮਨੁੱਖ ਪੰਜਵੇਂ ਦਿਨ ਸ਼ਰਾਧ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਭਿਂਦਾਨਸ੍ਤੋषਿਤਸ੍ਤੇਨ ਕਥਂ ਨਾਰਾਯਣੋ ਵਦ
ਉਸ ਤੋਹਫੇ ਨਾਲ ਨਾਰਾਇਣ ਕਿਵੇਂ ਖੁਸ਼ ਨਾ ਹੋਣ, ਦੱਸੋ ਜੀ।
ਸੂਤ ਉਵਾਚ ਤਸ੍ਮਿਞ੍ਛਾਸਤਿ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞੇ ਸ੍ਵਧਰ੍ਮੇਣ ਵਸੁਨ੍ਧਰਾਮ੍
ਸੂਤ ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਜਦੋਂ ਉਹ ਧਰਮ ਨੂੰ ਜਾਣਣ ਵਾਲਾ ਰਾਜਾ ਆਪਣੀ ਰੀਤ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਦਾ ਰਾਜ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ,
ਬਹੁਕ੍ਸ਼ੀਰਪ੍ਰਦਾ ਗਾਵਃ ਸਸ੍ਯਾਨਿ ਗੁਣਵਂਤਿ ਚ
ਗਾਂਵਾਂ ਵਧੀਆ ਦੁੱਧ ਦੇ ਰਹੀਆਂ ਸਨ ਤੇ ਫਸਲਾਂ ਚੰਗੀਆਂ ਹੋ ਰਹੀਆਂ ਸਨ,
ਕਸ੍ਯਚਿਤ੍ਤ੍ਵਥ ਕਾਲਸ੍ਯ ਦੈਵਜ੍ਞੈਸ੍ਤਸ੍ਯ ਭੂਪਤੇਃ ੬.੯੬.
ਫਿਰ ਕਿਸੇ ਸਮੇਂ, ਜੋਤਿਸੀਆਂ ਨੇ ਉਸ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ,
ਤਸ੍ਯਾਨਂਤਰਮੇਵਾਸ਼ੁ ਦੁਰ੍ਭਿਕ੍ਸ਼ਂ ਸਂਭਵਿष੍ਯਤਿ ਯਯਾ ਸਂਪਤ੍ਸ੍ਯਤੇ ਸਰ੍ਵਂ ਭੂਤਲਂ ਗਤਮਾਨਵਮ੍
ਉਸ ਦੇ ਤੁਰੰਤ ਬਾਅਦ ਅਕਾਲ ਆਵੇਗਾ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਲੋਕ ਮੁੱਕ ਜਾਣਗੇ,
ਤੇषਾਂ ਤਦ੍ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸ ਰਾਜਾ ਕੁਪਿਤੋऽਭ੍ਯਗਾਤ੍
ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ ਰਾਜਾ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਉੱਥੇ ਆ ਗਿਆ,
ਤਸ੍ਯ ਤੁष੍ਟੇਨ ਸਂਦਤ੍ਤਂ ਵਿਮਾਨਂ ਕਾਮਗਂ ਪੁਰਾ
ਉਸ ਨੂੰ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਰਾਜਾ ਰਾਜੀ ਹੋਇਆ, ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਚੱਲਣ ਵਾਲਾ ਵਿਮਾਨ ਮਿਲਿਆ ਸੀ,
ਤਤਃ ਸੂਰ੍ਯਪਥਂ ਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤਤਸ਼੍ਚਂਦ੍ਰਸ੍ਯ ਪਾਰ੍ਥਿਵਃ ੧੪ ਤਤ੍ਰ ਬਾਣਂ ਸਮਾਰੋਪ੍ਯ ਸ਼ਨੈਸ਼੍ਚਰਮੁਪਾਦ੍ਰਵਤ੍
ਫਿਰ ਰਾਜਾ ਸੂਰਜ ਦੇ ਰਾਹ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦੇ ਰਾਹ ਤੋਂ ਵੀ ਅੱਗੇ, ਉਥੇ ਬਾਣ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ ਸ਼ਨੀ ਦੇ ਵੱਲ ਵਧਿਆ,
ਤ੍ਯਜੈਨਂ ਰੋਹਿਣੀਮਾਰ੍ਗਂ ਸਾਂਪ੍ਰਤਂ ਤ੍ਵਂ ਸ਼ਨੈਸ਼੍ਚਰ
ਹੁਣ ਤੂੰ ਰੋਹਣੀ ਦਾ ਰਾਹ ਛੱਡ ਦੇ, ਹੇ ਸ਼ਨੀ,
ਏਤੇਨ ਨਿਸ਼ਿਤਾਗ੍ਰੇਗ ਸ਼ਰੇਣਾ ਨਤਪਰ੍ਵਣਾ
ਇਸ ਤਿੱਖੀ ਤੇ ਵੱਕਰੀ ਨੋਕ ਵਾਲੀ ਤੀਰ ਨਾਲ,
ਤਸ੍ਯ ਤਦ੍ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤਾਦृਗ੍ਰੌਦ੍ਰਤਮਂ ਮਹਤ੍
ਉਸ ਦੀ ਇਹ ਗੰਭੀਰ ਤੇ ਡਰਾਉਣੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ,
ਕਸ੍ਤ੍ਵਂ ਬ੍ਰੂਹਿ ਮਹਾਭਾਗ ਮਮ ਮਾਰ੍ਗਂ ਰੁਣਤ੍ਸਿ ਯਃ
ਤੂੰ ਕੌਣ ਹੈਂ? ਦੱਸ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਭਾਗ ਵਾਲੇ, ਜੋ ਮੇਰਾ ਰਾਹ ਰੋਕ ਰਿਹਾ ਹੈ,
ਰਾਜੋਵਾਚ ਅਹਂ ਦਸ਼ਰਥੋ ਨਾਮ ਸੂਰ੍ਯਵਂਸ਼ੋਦ੍ਭਵੋ ਨृਪਃ ੬.੯੬.
ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਮੇਰਾ ਨਾਂ ਦਸ਼ਰਥ ਹੈ, ਮੈਂ ਸੂਰਜ ਵੰਸ਼ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ ਰਾਜਾ ਹਾਂ,
ਮਮ ਯਤ੍ਤ੍ਵਂ ਪ੍ਰਕੋਪਾਢ੍ਯੋ ਮਨ੍ਮਾਰ੍ਗਂ ਹਂਤੁਮਿਚ੍ਛਸਿ
ਤੂੰ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਮੇਰਾ ਰਸਤਾ ਰੋਕ ਕੇ ਮੈਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ,