ਸੁਨਨ੍ਦਾਂ ਬ੍ਰੂਹਿ ਗਤ੍ਵਾ ਤ੍ਵਮਿਨ੍ਦ੍ਰਸੇਨੋ ਹਤੋ ਰਣੇ
ਤੂੰ ਜਾ ਕੇ ਸੁਨੰਦਾ ਨੂੰ ਦੱਸ ਦੇ ਕਿ ਇੰਦਰਸੇਨ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਮਾਰੇ ਗਏ ਹਨ।
ਯਦਿ ਸਾ ਨਿਸ਼੍ਚਯਂ ਗਚ੍ਛੇਨ੍ਮਰਣਂ ਪ੍ਰਤਿ ਭਾਮਿਨੀ
ਜੇ ਉਹ ਚਮਕਦੀ ਹੋਈ ਸੁਨੰਦਾ ਪੱਕਾ ਫੈਸਲਾ ਕਰ ਲਵੇ ਕਿ ਉਹ ਮਰਨ ਵੱਲ ਜਾਣੀ ਹੈ,
ਏਵਮੁਕ੍ਤੋ ਗਤੋ ਦੂਤਸ੍ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ਣਾਨ੍ਨृਪਸਤ੍ਤਮ
ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਦੂਤ ਤੁਰੰਤ ਹੀ ਉੱਥੋਂ ਚਲ ਪਿਆ, ਹੇ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ।
ਅਥ ਤਸ੍ਯ ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸੁਨਂਦਾ ਚਾਰੁਹਾਸਿਨੀ
ਫਿਰ, ਜਦੋਂ ਸੁਨੰਦਾ ਨੇ ਉਹ ਗੱਲ ਸੁਣੀ, ਉਹ ਸੋਹਣੀ ਮੁਸਕਾਨ ਨਾਲ,
ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਕਾਲੇ ਮृਤਾ ਸਾ ਤੁ ਸੁਨਨ੍ਦਾ ਸ਼ੀਲਮਂਡਨਾ
ਜਿਸ ਵੇਲੇ ਸੁਨੰਦਾ, ਜੋ ਚੰਗੇ ਚਲਣ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਮਰੀ,
ਅਥਾਪਸ਼੍ਯਦ੍ਦ੍ਵਿਤੀਯਾਂ ਸ ਚ੍ਛਾਯਾਂ ਗਾਤ੍ਰਸ੍ਯ ਚੋਪਰਿ 7.3.31.
ਉਸ ਵੇਲੇ ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਉੱਤੇ ਦੂਜੀ ਛਾਂ ਵੇਖੀ।
ਤੇਜੋਹੀਨਂ ਸੁਦੁਰ੍ਗਂਧਿ ਵਿਵਰ੍ਣਂ ਨृਪਸਤ੍ਤਮ
ਉਹ ਛਾਂ ਚਮਕ ਤੋਂ ਖਾਲੀ, ਬਹੁਤ ਹੀ ਮਾੜੀ ਸੁਗੰਧ ਵਾਲੀ ਤੇ ਰੰਗਹੀਣ ਸੀ, ਹੇ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ।
ਵਿਨਾਸ਼ਂ ਦੁਃਖਸ਼ੋਕਾਰ੍ਤਃ ਕਰੁਣਂ ਪਰ੍ਯਦੇਵਯਤ੍
ਨਾਸ, ਦੁੱਖ ਤੇ ਗਮੀ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ ਰੋਣ ਲੱਗ ਪਿਆ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨਾਂ ਸਮਾਦੇਸ਼ਾਤ੍ਤਥਾ ਯਾਤ੍ਰਾਪਰੋऽਭਵਤ੍ ਵਾਰਾਣਸ੍ਯਾਂ ਗਤਃ ਪੂਰ੍ਵਂ ਤਤ੍ਰ ਦਾਨਂ ਦਦੌ ਬਹੁ
ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨਾਲ, ਹੋਰ ਇੱਕ ਯਾਤਰਾ ਹੋਈ; ਉਹ ਵਾਰਾਣਸੀ ਗਿਆ ਤੇ ਉੱਥੇ ਬਹੁਤ ਦਾਨ ਦਿੱਤਾ।
ਕਪਾਲਮੋਚਨੇ ਤੀਰ੍ਥੇ ਸਰ੍ਵਪਾਪਪ੍ਰਣਾਸ਼ਨੇ
ਕਪਾਲਮੋਚਨ ਤੀਰਥ ਤੇ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਤਸ੍ਯ ਚ੍ਛਾਯਾ ਦ੍ਵਿਤੀਯਾ ਸਾ ਨ ਨष੍ਟਾ ਤਤ੍ਰ ਭੂਪਤੇ
ਉਥੇ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਉਸ ਦੀ ਦੂਜੀ ਛਾਂ ਨਹੀਂ ਮਿਟੀ।
ਤਥੈਵ ਪੁष੍ਕਰਾਰਣ੍ਯਂ ਤਸ੍ਮਾਦਮਰਕਣ੍ਟਕਮ੍
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਪੁਸ਼ਕਰ ਦੇ ਜੰਗਲ ਤੇ ਫਿਰ ਅਮਰਕੰਟਕ ਨੂੰ ਗਿਆ।
ਪ੍ਰਭਾਸਂ ਸੋਮਤੀਰ੍ਥਂ ਚ ਤਤਸ੍ਤੁ ਕृਮਿਜਾਂਗਲੇ
ਫਿਰ ਉਹ ਪ੍ਰਭਾਸ, ਸੋਮ ਦਾ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਤੇ ਕ੍ਰਿਮਿਜਾਂਗਲ ਵੱਲ ਗਿਆ।
ਰੁਦ੍ਰਕੋਟਿਂ ਵਿਰੂਪਾਕ੍ਸ਼ਂ ਤਤਃ ਪਂਚਨਦਂ ਨृਪ ਪਰਿਭ੍ਰਮਨ੍ਮਹੀਪਾਲ ਪਰਿਸ਼੍ਰਾਂਤੋ ਨਰਾਧਿਪਃ
ਉਹ ਰੁਦ੍ਰਕੋਟੀ, ਵਿਰੂਪਾਖ੍ਸ਼ ਅਤੇ ਫਿਰ ਪੰਜਨਦ ਪਹੁੰਚਿਆ, ਹੇ ਰਾਜਨ; ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਘੁੰਮਦਿਆਂ, ਉਹ ਰਾਜਾ ਥੱਕ ਗਿਆ।
ਤਤੋ ਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰਾਂਤੇ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋऽਰ੍ਬੁਦਪਰ੍ਵਤੇ
ਇੱਕ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਬੀਤਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਅਰਬੁਦ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਪਹੁੰਚਿਆ।
ਤਪਸ੍ਵਿਸਂਘਾਨ੍ਵਿਵਿਧਾਨ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨ੍ਵੇਦਪਾਰਗਾਨ੍ 7.3.31.
ਉਥੇ ਉਸ ਨੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਪਸਵੀਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਅਤੇ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵੇਖੇ।
ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋ ਰਕ੍ਤਾਨੁਬਂਧਂ ਚ ਤੀਰ੍ਥਂ ਤਤ੍ਰੈਵ ਪਰ੍ਵਤੇ
ਉਸ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਹੀ ਉਹ ਰਕਤਾਨੁਬੰਧ ਨਾਂ ਦੇ ਤੀਰਥ ਤੇ ਪਹੁੰਚਿਆ।
ਤਾਵਨ੍ਨ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ ਚ੍ਛਾਯਾ ਦ੍ਵਿਤੀਯਾ ਸ੍ਤ੍ਰੀਵਧੋਦ੍ਭਵਾ
ਉਥੇ, ਔਰਤ ਦੀ ਹੱਤਿਆ ਨਾਲ ਪੈਦਾ ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਦੂਜੀ ਛਾਂ ਨਹੀਂ ਦਿੱਸਦੀ ਸੀ।
ਵਿਗਨ੍ਧਤਾ ਪ੍ਰਣष੍ਟਾ ਚ ਤੇਜੋਵृਦ੍ਧਿਃ ਪਰਾਭਵਤ੍ ਸ੍ਤੂਯਮਾਨਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਦਿਕ੍ਸ਼ੁ ਬਂਦਿਭਿਃ ਪ੍ਰਸ੍ਥਿਤੋ ਗृਹਮ੍
ਮਾਂਸ ਦੀ ਬੂ ਮਿਟ ਗਈ, ਉਸ ਦੀ ਜੋਤ ਵਧ ਗਈ, ਤੇ ਚਾਰੋ ਪਾਸਿਆਂ ਵੰਦਨਾ ਹੋਈ, ਉਹ ਘਰ ਵੱਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋਇਆ।
ਤਤੋ ਰਕ੍ਤਾਨੁਬਂਧਸ੍ਯ ਸੋਮਾਤਿਕ੍ਰਮਣਂ ਨृਪ
ਫਿਰ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਉਸ ਨੇ ਰਕਤਾਨੁਬੰਧ ਤੇ ਸੋਮ ਦੇ ਤੀਰਥ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰ ਲਿਆ।
ਸਾ ਚ੍ਛਾਯਾ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ ਦੇਹੇ ਦ੍ਵਿਤੀਯਾ ਨृਪਸਤ੍ਤਮ
ਉਥੇ, ਹੇ ਸਰਵੋਤਮ ਰਾਜਨ, ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਉੱਤੇ ਫਿਰ ਦੂਜੀ ਛਾਂ ਨਜ਼ਰ ਆਈ।
ਤਤੋ ਦੁਃਖਾਭਿਸਂਤਪ੍ਤੋ ਗਤਸ੍ਤਤ੍ਰੈਵ ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ਣਾਤ੍
ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਤੁਰੰਤ ਉਥੇ ਮੁੜ ਗਿਆ।
ਸ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਤੀਰ੍ਥਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਪਰਂ ਪਾਰ੍ਥਿਵਸਤ੍ਤਮਃ ਦਾਨਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਦ੍ਵਿਜਾਗ੍ਰੇਭ੍ਯਃ ਪ੍ਰਵਿष੍ਟੋ ਹਵ੍ਯਵਾਹਨਮ੍
ਉਸ ਮਹਾਨ ਤੀਰਥ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਜਾਣ ਕੇ, ਸਰਵੋਤਮ ਰਾਜਾ ਨੇ ਚੋਟੀ ਦੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦਾਨ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਹਵਨ-ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਪਰਵੇਸ਼ ਕੀਤਾ।
ਤਤੋ ਵਿਮਾਨਮਾਰੁਹ੍ਯ ਪਰਿਤ੍ਯਜ੍ਯ ਕਲੇਵਰਮ੍
ਫਿਰ, ਉਹ ਵਿਮਾਨ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਆਪਣਾ ਨਾਸਵੰਤ ਸਰੀਰ ਛੱਡ ਗਿਆ।
ਸ਼ਿਵਲੋਕਮਨੁਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਪਾਰ੍ਥਿਵਸਤ੍ਤਮੇ
ਉਹ ਸਰਵੋਤਮ ਰਾਜਾ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਇਆ।
ਤੀਰ੍ਥੇਭ੍ਯਸ੍ਤੁ ਪਰਂ ਤੀਰ੍ਥਮਿਦਂ ਵੈ ਪਾਵਨਂ ਪਰਮ੍ 7.3.31.
ਸਾਰੇ ਤੀਰਥਾਂ ਵਿੱਚੋਂ, ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਤੀਰਥ ਹੈ।
ਤਤਃ ਪ੍ਰਭृਤਿ ਤਤ੍ਤੀਰ੍ਥਂ ਖ੍ਯਾਤਂ ਚ ਧਰਣੀਤਲੇ
ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੋਂ, ਇਹ ਤੀਰਥ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋ ਗਿਆ।
ਰਕ੍ਤਾਨੁਬਨ੍ਧਮਿਤ੍ਯੇਵ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤਤ੍ਕੀਰ੍ਤ੍ਤ੍ਯਤੇ ਕ੍ਸ਼ਿਤੌ
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਇਸ ਨੂੰ ਰਕਤਾਨੁਬੰਧ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਇਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰ ਸਂਕ੍ਰਮਣੇ ਭਾਨੋਰ੍ਯਃ ਸ੍ਨਾਨਂ ਕੁਰੁਤੇ ਨਰਃ
ਜੋ ਕੋਈ ਉਥੇ ਸੂਰਜ ਦੇ ਸੰਕ੍ਰਾਂਤ ਵੇਲੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਪਿਤृਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਗਯਾਯਾਂ ਚ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਯਃ ਕੁਰੁਤੇ ਨਰਃ
ਜਾਂ ਪਿਤਰਾਂ ਦੇ ਖੇਤਰ ਗਿਆ ਵਿੱਚ ਸ਼ਰਾਧ ਕਰਦਾ ਹੈ—