ਪ੍ਰੋਵਾਚਾਥ ਸ੍ਤੁਤਿਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਵਿਨਯਾਵਨਤਃ ਸ੍ਥਿਤਃ
ਫਿਰ, ਉਸਨੇ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ ਸਤੁਤੀ ਕੀਤੀ ਤੇ ਨਿਮਰ ਹੋ ਕੇ ਖੜਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਤਿਰਸ੍ਕਾਰਸ੍ਤਥਾ ਦਤ੍ਤਸ੍ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਕ੍ਸ਼ਮ੍ਯਤਾਂ ਵਿਭੋ
ਜੋ ਨਾਰਾਜ਼ਗੀ ਹੋਈ, ਉਹ ਸਭ ਮਾਫ ਕਰ ਦੇਵੋ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ।
ਪਰਿਤੁष੍ਟੇਨ ਤੇ ਕਰ੍ਮ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਚੈਵਾਤਿਮਾਨੁषਮ੍
ਤੇਰੀ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ, ਜਦੋਂ ਤੇਰਾ ਮਨੁੱਖੀ ਸਮਰਥਾ ਤੋਂ ਪਰੇ ਕੰਮ ਵੇਖਿਆ,
ਯਥਾ ਕृਤਂ ਤ੍ਵਯਾ ਰਾਜ੍ਯਂ ਪ੍ਰਜਾਃ ਸਂਰਕ੍ਸ਼ਿਤਾ ਨृਪ
ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਰਾਜ ਕੀਤਾ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਤੇ ਆਪਣੀਆਂ ਪ੍ਰਜਾਵਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕੀਤੀ—
ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਗਚ੍ਛ ਮਯਾ ਸਾਰ੍ਧਂ ਪਾਤਾਲੇ ਪਾਰ੍ਥਿਵੋਤ੍ਤਮ
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਪਾਤਾਲ ਚੱਲ।
ਨਾਤਃ ਪਰਂ ਤ੍ਵਯਾ ਸ੍ਥੇਯਂ ਮਰ੍ਤ੍ਯਲੋਕੇ ਕਥਂਚਨ
ਹੁਣ ਤੋਂ ਤੈਨੂੰ ਕਿਸੇ ਵੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਮਾਨਵ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਰਹਿਣਾ।
ਪੁਤ੍ਰਂ ਰਾਜ੍ਯੇ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾਪ੍ਯ ਮਂਤ੍ਰਿਣਾਂ ਸਂਨਿਵੇਦ੍ਯ ਚ ॥ ੬.੯੫.
ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਬਿਠਾ ਦੇ, ਤੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਦੱਸ ਦੇ।
ਤਥਾਹਂ ਦੇਵ ਦੇਵ੍ਯਾ ਚ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਃ ਸਂਤੁष੍ਟਯਾ ਪੁਰਾ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮੈਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਈ ਦੇਵੀ ਨੇ ਆਖਿਆ ਸੀ।
ਯਦਾ ਤ੍ਵਂ ਤ੍ਯਜਸਿ ਪ੍ਰਾਜ੍ਞ ਮਰ੍ਤ੍ਯਲੋਕਂ ਸੁਦੁਸ੍ਤ੍ਯਜਮ੍
ਜਦ ਤੂੰ, ਬੁੱਧੀਮਾਨ, ਇਹ ਮਾਨਵ ਲੋਕ, ਜੋ ਛੱਡਣਾ ਬਹੁਤ ਔਖਾ ਹੈ, ਛੱਡੇਂਗਾ,
ਤਾਨਿ ਚਾਰ੍ਪਯ ਮੇ ਭੂਯੋ ਯੇਨਾਨृਣ੍ਯਂ ਵ੍ਰਜਾਮ੍ਯਹਮ੍
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਜੋ ਕੁਝ ਮੈਨੂੰ ਦੇ ਕੇ ਮੈਂ ਕਰਜ਼ੇ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਸਕਾਂ, ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਮੁੜ ਦੇ ਦੇ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤਸ੍ਤਤਸ੍ਤੇਨ ਭਗਵਾਂਸ੍ਤ੍ਰਿਪੁਰਾਂਤਕਃ
ਉਹਦੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖਣ 'ਤੇ, ਤ੍ਰਿਪੁਰਾ ਦੇ ਸੰਘਾਰਕ ਭਗਵਾਨ ਨੇ,
ਅਬ੍ਰਵੀਚ੍ਚ ਸੁਤਸ੍ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਵਯਂ ਰਾਜਾ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਉਹਨੇ ਇਹ ਵੀ ਆਖਿਆ: 'ਤੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਉਥੇ ਆਪ ਰਾਜਾ ਬਣੇਗਾ।'
ਤ੍ਵਂ ਚਾਗਚ੍ਛ ਮਯਾ ਸਾਰ੍ਧਮਦ੍ਯੈਵ ਮਮ ਮਂਦਿਰੇ
ਤੇ ਤੂੰ, ਅੱਜ ਹੀ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਮੇਰੇ ਮੰਦਰ ਚੱਲ।
ਅਦ੍ਯ ਮਾਘਚਤੁਰ੍ਦਸ਼੍ਯਾਂ ਸ਼ੁਕ੍ਲਾਯਾਮਪਰੋऽਪਿ ਯਃ
ਅੱਜ ਮਾਘ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਚੌਦਸ ਨੂੰ, ਜੇ ਹੋਰ ਕੋਈ ਵੀ—
ਕਰਿष੍ਯਤਿ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ੇਨ ਪ੍ਰਾਣਤ੍ਯਾਗਂ ਨृਪੋਤ੍ਤਮ
ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਵਧੀਆ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਜਲ ਵਿੱਚ ਪਰਵੇਸ਼ ਕਰਕੇ ਆਪਣਾ ਜੀਵਨ ਤਿਆਗ ਦੇਵੇ,
ਸ੍ਨਾਨਂ ਵਾ ਪਾਰ੍ਥਿਵਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਯਃ ਕਰਿष੍ਯਤਿ ਮਾਨਵਃ
ਜਾਂ, ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਵਧੀਆ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰੇ,
ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤਮਾਦਾਯ ਨृਪਂ ਭਾਰ੍ਯਾਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍ ਪ੍ਰਵਿਵੇਸ਼ ਜਲੇ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਦੇਵੀਕੁਣ੍ਡਸਮੁਦ੍ਭਵੇ ॥ ੬.੯੫.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਸਮੇਤ ਲਿਆ ਤੇ ਉਸ ਦੇਵੀ ਦੇ ਕੁੰਡ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਪਰਵੇਸ਼ ਕਰ ਗਿਆ।
ਤਤਸ਼੍ਚ ਮਂਦਿਰਂ ਨੀਤਃ ਸ੍ਵਕੀਯਂ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮਾਃ ੯੧ ਅਦ੍ਯਾਪਿ ਤਿष੍ਠਤੇ ਤਤ੍ਰ ਜਰਾਮਰਣਵਰ੍ਜਿਤਃ
ਫਿਰ ਉਹ ਆਪਣੇ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਲਿਜਾਇਆ ਗਿਆ, ਹੇ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ! ਅੱਜ ਵੀ ਉਹ ਉਥੇ ਬੁੱਢਾਪੇ ਤੇ ਮੌਤ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।
ਏਵਂ ਤਤ੍ਰ ਸਮੁਦ੍ਭੂਤਾ ਸਾ ਦੇਵੀ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰੀ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਥੇ ਉਹ ਪਰਮੇਸ਼ਵਰੀ ਦੇਵੀ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਈ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਸ੍ਕਾਨ੍ਦੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਏਕਾਸ਼ੀਤਿਸਾਹਸ੍ਰ੍ਯਾਂ ਸਂਹਿਤਾਯਾਂ षष੍ਠੇ ਨਾਗਰਖਣ੍ਡੇ ਸ਼੍ਰੀਹਾਟਕੇਸ਼੍ਵਰਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯੇऽਜਾਪਾਲੇਸ਼੍ਵਰੀਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਵਰ੍ਣਨਂਨਾਮ ਪਞ੍ਚਨਵਤਿਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਅਸੀਹਜ਼ਾਰ ਇੱਕ ਅਧਿਆਇ ਵਾਲੇ ਮਹਾ ਪੁਰਾਣ, ਛੇਵੇਂ ਨਾਗਰ ਖੰਡ ਵਿੱਚ, ਹਾਟਕੇਸ਼ਵਰ ਖੇਤਰ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਅਤੇ ਅਜਾਪਾਲੇਸ਼ਵਰੀ ਦੀ ਮਹਾਤਮਤਾ ਦਾ ਪਚਾਨਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਪੁਤ੍ਰਸ਼੍ਚਾਭਵਦ੍ਰਾਜਾ ਮਂਤ੍ਰਿਭਿਸ੍ਤੁ ਪੁਰਸ੍ਕृਤਃ
ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਮੰਤਰੀਆਂ ਵਲੋਂ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਬਿਠਾਇਆ ਗਿਆ ਤੇ ਰਾਜਾ ਬਣਿਆ।
ਯੋ ਨਿਤ੍ਯਮਗਮਤ੍ਸ੍ਵਰ੍ਗੇ ਵਾਸਵਂ ਰਮਤੇ ਸਦਾ
ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸਵਰਗ ਜਾਂਦਾ ਤੇ ਇੰਦਰ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਗृਹੇ ਯਸ੍ਯ ਸ੍ਵਯਂ ਵਿष੍ਣੁਰ੍ਭੂਤ੍ਵਾ ਚੈਵ ਚਤੁਰ੍ਵਿਧਃ
ਜਿਸ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਆਪ ਹੀ ਵਿਸ਼ਨੂ ਚਾਰ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦੇ ਹਨ,
ਤੇਨਾਗਤ੍ਯਾਤ੍ਰ ਸਤ੍ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਤੋषਿਤੋ ਮਧੁਸੂਦਨਃ
ਉਸ ਦੀ ਆਉਣ ਨਾਲ ਇਸ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਤੇ ਮਧੁਸੂਦਨ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ,
ਤਸ੍ਯਾਪਿ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਾ ਵਾਪੀ ਸ੍ਵਯਂ ਤੇਨ ਵਿਨਿਰ੍ਮਿਤਾ
ਉਸ ਦੀ ਮਸ਼ਹੂਰ ਝੀਲ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਹੱਥੀਂ ਬਣਾਈ ਸੀ,
ਤਸ੍ਯਾਂ ਯਃ ਕੁਰੁਤੇ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਪਞ੍ਚਮੀਦਿਨੇ
ਉਸ ਥਾਂ ਜੇਹੜਾ ਵੀ ਮਨੁੱਖ ਪੰਜਵੇਂ ਦਿਨ ਸ਼ਰਾਧ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਭਿਂਦਾਨਸ੍ਤੋषਿਤਸ੍ਤੇਨ ਕਥਂ ਨਾਰਾਯਣੋ ਵਦ
ਉਸ ਤੋਹਫੇ ਨਾਲ ਨਾਰਾਇਣ ਕਿਵੇਂ ਖੁਸ਼ ਨਾ ਹੋਣ, ਦੱਸੋ ਜੀ।
ਸੂਤ ਉਵਾਚ ਤਸ੍ਮਿਞ੍ਛਾਸਤਿ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞੇ ਸ੍ਵਧਰ੍ਮੇਣ ਵਸੁਨ੍ਧਰਾਮ੍
ਸੂਤ ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਜਦੋਂ ਉਹ ਧਰਮ ਨੂੰ ਜਾਣਣ ਵਾਲਾ ਰਾਜਾ ਆਪਣੀ ਰੀਤ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਦਾ ਰਾਜ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ,
ਬਹੁਕ੍ਸ਼ੀਰਪ੍ਰਦਾ ਗਾਵਃ ਸਸ੍ਯਾਨਿ ਗੁਣਵਂਤਿ ਚ
ਗਾਂਵਾਂ ਵਧੀਆ ਦੁੱਧ ਦੇ ਰਹੀਆਂ ਸਨ ਤੇ ਫਸਲਾਂ ਚੰਗੀਆਂ ਹੋ ਰਹੀਆਂ ਸਨ,
ਕਸ੍ਯਚਿਤ੍ਤ੍ਵਥ ਕਾਲਸ੍ਯ ਦੈਵਜ੍ਞੈਸ੍ਤਸ੍ਯ ਭੂਪਤੇਃ ੬.੯੬.
ਫਿਰ ਕਿਸੇ ਸਮੇਂ, ਜੋਤਿਸੀਆਂ ਨੇ ਉਸ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ,