ਦੇਵ੍ਯੁਵਾਚ ਪਰਿਤੁष੍ਟਾਸ੍ਮਿ ਤੇ ਵਤ੍ਸ ਵ੍ਰਤੇਨਾਨੇਨ ਨਿਤ੍ਯਥਃ
ਦੇਵੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਪੁੱਤ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਇਸ ਨਿੱਤ ਰੱਖੇ ਵ੍ਰਤ ਤੋਂ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਹਾਂ।
ਤਦ੍ਬ੍ਰੂਹਿ ਯੇਨ ਤੇ ਸਰ੍ਵਂ ਪ੍ਰਕਰੋਮਿ ਹृਦਿ ਸ੍ਥਿਤਮ੍
ਹੁਣ ਦੱਸ, ਤੇਰੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਜੋ ਕੁਝ ਹੈ, ਮੈਂ ਉਹ ਪੂਰਾ ਕਰਾਂ।
ਯੇਨ ਤੇषਾਂ ਭਵੇਤ੍ਸੌਖ੍ਯਂ ਮਤ੍ਪ੍ਰਸਾਦਾਦਨੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਮੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੁਖ ਮਿਲੇ।
ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਦੇਹਿ ਮਹਾਭਾਗੇ ਜ੍ਞਾਨਯੁਕ੍ਤਾਨਿ ਭੂਰਿਸ਼ਃ
ਇਸ ਲਈ, ਵੱਡੀ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ, ਮੈਨੂੰ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਗਿਆਨ ਦੇ।
ਯਾਨਿ ਜਾਨਂਤਿ ਭੂਪृष੍ਠੇ ਮਮ ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵੇ ਸ੍ਥਿਤਾਨ੍ਯਪਿ ॥ ਅਪਰਾਧਂ ਸਦਾ ਲੋਕੇ ਪਰਦਾਰਾਦਿ ਯਤ੍ਕृਤਮ੍
ਜੋ ਲੋਕ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਜਾਂ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਖੜੇ ਹਨ, ਉਹ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਗਲਤ ਕੰਮਾਂ—ਜਿਵੇਂ ਪਰਾਈ ਔਰਤ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧ—ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹਨ।
ਅਨੁਰੂਪਂ ਤਤਸ੍ਤਸ੍ਯ ਪਾਤਕਸ੍ਯ ਵਿਨਿਗ੍ਰਹਮ੍
ਇਸ ਲਈ, ਐਸੇ ਪਾਪਾਂ ਲਈ ਠੀਕ ਸਜ਼ਾ ਹੋਵੇ।
ਮਂਤ੍ਰਗ੍ਰਾਮਂ ਤਥਾ ਦੇਵਿ ਮਮ ਦੇਹਿ ਪृਥਗ੍ਵਿਧਮ੍
ਦੇਵੀ, ਮੈਨੂੰ ਹਰ ਇੱਕ ਮੰਤਰ ਦੀ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਮੰਤਰਾਂ ਦੀ ਸੰਕਲਪਨਾ ਦੇ।
ਯੇਨ ਸ੍ਯੁਰ੍ਮਨੁਜਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਮਮ ਰਾਜ੍ਯੇ ਸੁਖਾਨ੍ਵਿਤਾਃ ੬.੯੫.
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਮੇਰੇ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਸੁਖੀ ਰਹਿਣ।
ਨਾਹਂ ਦੇਵਿ ਕਰਿष੍ਯਾਮਿ ਹਸ੍ਤ੍ਯਸ਼੍ਵਰਥਸਂਗ੍ਰਹਮ੍ ਗृਹੀਤੈਃ ਸਰ੍ਵਲੋਕਾਨਾਂ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤਨ੍ਨ ਮਮੇਪ੍ਸਿਤਮ੍
ਦੇਵੀ, ਮੈਂ ਹਾਥੀ, ਘੋੜੇ ਜਾਂ ਰਥ ਇਕੱਠੇ ਨਹੀਂ ਕਰਾਂਗਾ; ਮੈਂ ਉਹ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਜੋ ਹੋਰ ਲੋਕਾਂ ਤੋਂ ਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਾਰਬ੍ਧਂ ਯਨ੍ਨ ਕੇਨਾਪਿ ਕृਤਂ ਨ ਚ ਕਰਿष੍ਯਤਿ
ਜੋ ਕਿਸੇ ਨੇ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ, ਜਾਂ ਜੋ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਗਾ, ਉਹ ਮੈਂ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦਾ।
ਤਥਾਪ੍ਯੇਵਂ ਕਰਿष੍ਯਾਮਿ ਤਵ ਦਾਸ੍ਯਾਮਿ ਕृਤ੍ਸ੍ਨਸ਼ਃ
ਫਿਰ ਵੀ, ਮੈਂ ਇਹੀ ਕਰਾਂਗਾ ਤੇ ਤੈਨੂੰ ਸਭ ਕੁਝ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇਵਾਂਗਾ।
ਗृਹ੍ਯਨ੍ਤੇ ਯੇਨ ਤੇ ਸਰ੍ਵੇ ਵ੍ਯਾਧਯੋऽਪਿ ਸੁਦਾਰੁਣਾਃ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਸਾਰੀਆਂ ਬਿਮਾਰੀਆਂ, ਭਾਵੇਂ ਕਿੰਨੀ ਵੀ ਭਿਆਨਕ ਹੋਣ, ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਯਦਿ ਦृष੍ਟਿਪਥਾਤ੍ਤੁਭ੍ਯਂ ਕ੍ਵਚਿਦ੍ਯਾਸ੍ਯਂਤਿ ਦੂਰਤਃ
skanda.12.95.35
ਯਦਾ ਤ੍ਵਂ ਪृਥਿਵੀਪਾਲ ਸ੍ਵਰ੍ਗਂ ਯਾਸ੍ਯਸਿ ਭੂਤਲਾਤ੍
skanda.12.95.36
ਸਰ੍ਵੇ ਮਂਤ੍ਰਾਸ੍ਤਥਾऽਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਮਮਵਾਕ੍ਯਾਦਸਂਸ਼ਯਮ੍
ਸਾਰੇ ਮੰਤਰ ਤੇ ਹਥਿਆਰ, ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਮੇਰੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ ਹੋਣਗੇ।
ਬਾਢਮਿਤ੍ਯੇਵ ਤੇਨੋਕ੍ਤੇ ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ਣਾਦ੍ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮਾਃ
skanda.12.95.38
ਜ੍ਞਾਨਸਂਪਤ੍ਪ੍ਰਯੁਕ੍ਤਾਨਿ ਯਾਦृਸ਼ਾਨਿ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ
skanda.12.95.39
ਵ੍ਯਾਧਯੋ ਯੈਸ਼੍ਚ ਗृਹ੍ਯਂਤੇ ਮੁਚ੍ਯਂਤੇ ਸ੍ਵੇਚ੍ਛਯਾ ਸਦਾ ੬.੯੫.
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਫੜੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ ਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਛੱਡੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਤਤਸ੍ਤਂ ਸਕਲਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਪ੍ਰਸਾਦਂ ਚਂਡਿਕੋਦ੍ਭਵਮ੍
ਫਿਰ, ਚੰਡਿਕਾ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਿਲ ਗਈ।
ਏਕਾਂ ਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਨਿਜਾਂ ਭਾਰ੍ਯਾਮੇਕਂ ਦਸ਼ਰਥਂ ਸੁਤਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਸਿਰਫ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਅਤੇ ਦਸ਼ਰਥ ਦਾ ਇੱਕ ਪੁੱਤਰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ।
ਅਜਾਰੂਪਾਨ੍ਸ੍ਵਯਂ ਪਸ਼੍ਚਾਦ੍ਯष੍ਟਿਮਾਦਾਯ ਰਕ੍ਸ਼ਤਿ
ਉਹ ਆਪ ਲੱਕੜੀ ਫੜ ਕੇ, ਪਿੱਛੋਂ ਭੇਡਾਂ ਵਾਂਗ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਗੁਪ੍ਤੋऽਪਿ ਨਾਪਰਾਧਃ ਸ੍ਯਾਤ੍ਕਸ੍ਯਚਿਤ੍ਪ੍ਰਕਟਃ ਕੁਤਃ
ਓਹ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਵੀ ਕਿਸੇ ਉੱਤੇ ਕੋਈ ਦੋਸ਼ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ, ਫਿਰ ਉਹ ਸਾਫ਼ ਕਿਵੇਂ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ?
ਤਦ੍ਰੂਪੋ ਨਿਗ੍ਰਹਸ੍ਤਸ੍ਯ ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ਣਾਦੇਵ ਜਾਯਤੇ
ਉਸ ਦਾ ਰੂਪ ਐਸਾ ਹੀ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਰੋਕ ਓਸੇ ਵੇਲੇ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਅਦृष੍ਟਾਨ੍ਯਪਿ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਤਾਨਿ ਕੁਰ੍ਵਂਤਿ ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ਣਾਤ੍ ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਤਿ ਮਨੁਜਾਸ੍ਤੇषਾਂ ਚਕ੍ਰੇ ਵੈਵਸ੍ਵਤੋ ਗ੍ਰਹਮ੍
ਉਹ ਲੁਕਵੇਂ ਹਥਿਆਰ ਵੀ ਓਸੇ ਸਮੇਂ ਵਰਤ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਵੈਵਸਵਤ ਫੜਨ ਵਾਲਾ ਜਾਲ ਤਿਆਰ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਨ ਤਤ੍ਰ ਭਯਸਂਤ੍ਰਸ੍ਤਸ੍ਤਤਃ ਪਾਪਸਮਾਚਰੇਤ੍
ਉਥੇ ਕੋਈ ਵੀ ਡਰ ਕਰ ਕੇ ਪਾਪ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ।
ਤਤਸ੍ਤੇ ਪਾਪਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤਾ ਲੋਕਾਃ ਸਂਸ਼ੁਦ੍ਧਗਾਤ੍ਰਕਾਃ
ਫਿਰ, ਉਹ ਲੋਕ ਪਾਪ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਏਵਂ ਸ੍ਥਿਤੇषੁ ਲੋਕੇषੁ ਗਤਪਾਪਾਮਯੇषੁ ਚ
ਜਦੋਂ ਲੋਕ ਇੰਝ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ ਤੇ ਪਾਪ ਦੀ ਬੀਮਾਰੀ ਮੁੱਕ ਜਾਂਦੀ ਹੈ,
ਨ ਕਸ਼੍ਚਿਨ੍ਨਰਕਂ ਯਾਤਿ ਨ ਚ ਮृਤ੍ਯੁਪਥਂ ਨਰਃ ੬.੯੫.
ਫਿਰ ਕੋਈ ਨਰਕ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ, ਨਾ ਹੀ ਕੋਈ ਮੌਤ ਦੇ ਰਾਹ ਤੇ ਚੱਲਦਾ ਹੈ।
ਵ੍ਯਵਹਾਰੇ ਤਤੋ ਨष੍ਟੇ ਯਮਲੋਕਸਮੁਦ੍ਭਵੇ
ਫਿਰ, ਜਦੋਂ ਇਨਸਾਫ਼ ਖਤਮ ਹੋ ਗਿਆ ਤੇ ਯਮ ਦਾ ਲੋਕ ਬਣ ਗਿਆ,
ਤਤੋ ਵੈਵਸ੍ਵਤੋ ਗਤ੍ਵਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਃ ਸਦਨਂ ਪ੍ਰਤਿ
ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵੈਵਸਵਤ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਘਰ ਵੱਲ ਚਲਾ ਗਿਆ।