ਖ੍ਯਾਤਿਂ ਯਾਤੁ ਧਰਾਪृष੍ਠੇ ਯੁष੍ਮਾਕਂ ਹਿ ਪ੍ਰਸਾਦਤਃ
ਤੁਹਾਡੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਤੁਹਾਡੀ ਖੁਸ਼ਨਾਮੀ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਫੈਲ ਜਾਵੇ।
ਅਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤੋ ਨਰਃ ਸਮ੍ਯਗਗ੍ਨਿਲੋਕਂ ਪ੍ਰਯਾਸ੍ਯਤਿ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇੱਥੇ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰੇਗਾ, ਉਹ ਅੱਗ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਜਾਵੇਗਾ।
ਯਸ੍ਤਿਲਾਨ੍ਦਾਸ੍ਯਤਿ ਨਰਸ੍ਤੀਰ੍ਥੇऽਸ੍ਮਿਨ੍ਸੁਸਮਾਹਿਤਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇੱਥੇ ਇਸ ਤੀਰਥ ਤੇ ਪੂਰੀ ਲਗਨ ਨਾਲ ਤਿਲ ਦਾਨ ਕਰੇਗਾ—
ਵਹ੍ਨਿਸ਼੍ਚ ਭਗਵਾਨ੍ਰਾਜਨ੍ਯਥਾਪੂਰ੍ਵਮਵਰ੍ਤਤ
ਤੇ ਭਗਵਾਨ ਅੱਗ ਵੀ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਹੀ ਆਪਣੇ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਲੱਗ ਪਿਆ।
ਯਸ਼੍ਚੈਤ੍ਪਠਤੇ ਨਿਤ੍ਯਂ ਪ੍ਰਾਤਰੁਤ੍ਥਾਯ ਚੋਤ੍ਤਮਮ੍
ਜੋ ਕੋਈ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਸਵੇਰੇ ਉੱਠ ਕੇ ਇਹ ਪਾਠ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਅਹੋਰਾਤ੍ਰਕृਤਾਤ੍ਪਾਪਾਤ੍ਸ ਸ਼ृਣ੍ਵਨ੍ਨਪਿ ਮੁਚ੍ਯਤੇ
ਜਿਹੜਾ ਮਨੁੱਖ ਇਸ ਨੂੰ ਸਿਰਫ ਸੁਣ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਦਿਨ-ਰਾਤ ਕੀਤੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਵੀ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਯਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤੋ ਨਰਃ ਸਮ੍ਯਙ੍ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਯਾ
ਜਿਥੇ ਮਨੁੱਖ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਓਥੇ ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੱਤਿਆ ਦੇ ਪਾਪ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪੁਰਾऽऽਸੀਤ੍ਪਾਰ੍ਥਿਵੋਨਾਮ ਇਂਦ੍ਰਸੇਨੋ ਮਹੀਪਤਿਃ ਪਤਿਵ੍ਰਤਾ ਪਤਿਪ੍ਰਾਣਾ ਸਦਾ ਪਤ੍ਯੁਃ ਪ੍ਰਿਯੇ ਸ੍ਥਿਤਾ
ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਇੰਦਰਸੇਨ ਨਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਰਾਜਾ ਸੀ, ਜੋ ਧਰਤੀ ਦਾ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਸੀ। ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਲਈ ਜੀਉਂਦੀ ਸੀ ਤੇ ਸਦਾ ਉਸ ਦੀ ਪ੍ਰੀਤ ਵਿੱਚ ਟਿਕੀ ਰਹਿੰਦੀ ਸੀ।
ਕਸ੍ਯਚਿਤ੍ਤ੍ਵਥ ਕਾਲਸ੍ਯ ਸ ਰਾਜਾ ਸਪਰਿਗ੍ਰਹਃ
ਕੁਝ ਸਮਾਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਰਾਜਾ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਸਮੇਤ ਆਪਣਾ ਅੰਤ ਵੇਖਿਆ।
ਤਂ ਨਿਹਤ੍ਯ ਧਨਂ ਭੂਰਿ ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਸ੍ਥਿਤੋ ਗृਹਮ੍
ਉਸਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਜਿੱਤਿਆ, ਉਹ ਬਹੁਤ ਧਨ ਲੈ ਕੇ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਲ ਚਲੇ ਗਏ।
ਸੁਨਨ੍ਦਾਂ ਬ੍ਰੂਹਿ ਗਤ੍ਵਾ ਤ੍ਵਮਿਨ੍ਦ੍ਰਸੇਨੋ ਹਤੋ ਰਣੇ
ਤੂੰ ਜਾ ਕੇ ਸੁਨੰਦਾ ਨੂੰ ਦੱਸ ਦੇ ਕਿ ਇੰਦਰਸੇਨ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਮਾਰੇ ਗਏ ਹਨ।
ਯਦਿ ਸਾ ਨਿਸ਼੍ਚਯਂ ਗਚ੍ਛੇਨ੍ਮਰਣਂ ਪ੍ਰਤਿ ਭਾਮਿਨੀ
ਜੇ ਉਹ ਚਮਕਦੀ ਹੋਈ ਸੁਨੰਦਾ ਪੱਕਾ ਫੈਸਲਾ ਕਰ ਲਵੇ ਕਿ ਉਹ ਮਰਨ ਵੱਲ ਜਾਣੀ ਹੈ,
ਏਵਮੁਕ੍ਤੋ ਗਤੋ ਦੂਤਸ੍ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ਣਾਨ੍ਨृਪਸਤ੍ਤਮ
ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਦੂਤ ਤੁਰੰਤ ਹੀ ਉੱਥੋਂ ਚਲ ਪਿਆ, ਹੇ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ।
ਅਥ ਤਸ੍ਯ ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸੁਨਂਦਾ ਚਾਰੁਹਾਸਿਨੀ
ਫਿਰ, ਜਦੋਂ ਸੁਨੰਦਾ ਨੇ ਉਹ ਗੱਲ ਸੁਣੀ, ਉਹ ਸੋਹਣੀ ਮੁਸਕਾਨ ਨਾਲ,
ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਕਾਲੇ ਮृਤਾ ਸਾ ਤੁ ਸੁਨਨ੍ਦਾ ਸ਼ੀਲਮਂਡਨਾ
ਜਿਸ ਵੇਲੇ ਸੁਨੰਦਾ, ਜੋ ਚੰਗੇ ਚਲਣ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਮਰੀ,
ਅਥਾਪਸ਼੍ਯਦ੍ਦ੍ਵਿਤੀਯਾਂ ਸ ਚ੍ਛਾਯਾਂ ਗਾਤ੍ਰਸ੍ਯ ਚੋਪਰਿ 7.3.31.
ਉਸ ਵੇਲੇ ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਉੱਤੇ ਦੂਜੀ ਛਾਂ ਵੇਖੀ।
ਤੇਜੋਹੀਨਂ ਸੁਦੁਰ੍ਗਂਧਿ ਵਿਵਰ੍ਣਂ ਨृਪਸਤ੍ਤਮ
ਉਹ ਛਾਂ ਚਮਕ ਤੋਂ ਖਾਲੀ, ਬਹੁਤ ਹੀ ਮਾੜੀ ਸੁਗੰਧ ਵਾਲੀ ਤੇ ਰੰਗਹੀਣ ਸੀ, ਹੇ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ।
ਵਿਨਾਸ਼ਂ ਦੁਃਖਸ਼ੋਕਾਰ੍ਤਃ ਕਰੁਣਂ ਪਰ੍ਯਦੇਵਯਤ੍
ਨਾਸ, ਦੁੱਖ ਤੇ ਗਮੀ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ ਰੋਣ ਲੱਗ ਪਿਆ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨਾਂ ਸਮਾਦੇਸ਼ਾਤ੍ਤਥਾ ਯਾਤ੍ਰਾਪਰੋऽਭਵਤ੍ ਵਾਰਾਣਸ੍ਯਾਂ ਗਤਃ ਪੂਰ੍ਵਂ ਤਤ੍ਰ ਦਾਨਂ ਦਦੌ ਬਹੁ
ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨਾਲ, ਹੋਰ ਇੱਕ ਯਾਤਰਾ ਹੋਈ; ਉਹ ਵਾਰਾਣਸੀ ਗਿਆ ਤੇ ਉੱਥੇ ਬਹੁਤ ਦਾਨ ਦਿੱਤਾ।
ਕਪਾਲਮੋਚਨੇ ਤੀਰ੍ਥੇ ਸਰ੍ਵਪਾਪਪ੍ਰਣਾਸ਼ਨੇ
ਕਪਾਲਮੋਚਨ ਤੀਰਥ ਤੇ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਤਸ੍ਯ ਚ੍ਛਾਯਾ ਦ੍ਵਿਤੀਯਾ ਸਾ ਨ ਨष੍ਟਾ ਤਤ੍ਰ ਭੂਪਤੇ
ਉਥੇ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਉਸ ਦੀ ਦੂਜੀ ਛਾਂ ਨਹੀਂ ਮਿਟੀ।
ਤਥੈਵ ਪੁष੍ਕਰਾਰਣ੍ਯਂ ਤਸ੍ਮਾਦਮਰਕਣ੍ਟਕਮ੍
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਪੁਸ਼ਕਰ ਦੇ ਜੰਗਲ ਤੇ ਫਿਰ ਅਮਰਕੰਟਕ ਨੂੰ ਗਿਆ।
ਪ੍ਰਭਾਸਂ ਸੋਮਤੀਰ੍ਥਂ ਚ ਤਤਸ੍ਤੁ ਕृਮਿਜਾਂਗਲੇ
ਫਿਰ ਉਹ ਪ੍ਰਭਾਸ, ਸੋਮ ਦਾ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਤੇ ਕ੍ਰਿਮਿਜਾਂਗਲ ਵੱਲ ਗਿਆ।
ਰੁਦ੍ਰਕੋਟਿਂ ਵਿਰੂਪਾਕ੍ਸ਼ਂ ਤਤਃ ਪਂਚਨਦਂ ਨृਪ ਪਰਿਭ੍ਰਮਨ੍ਮਹੀਪਾਲ ਪਰਿਸ਼੍ਰਾਂਤੋ ਨਰਾਧਿਪਃ
ਉਹ ਰੁਦ੍ਰਕੋਟੀ, ਵਿਰੂਪਾਖ੍ਸ਼ ਅਤੇ ਫਿਰ ਪੰਜਨਦ ਪਹੁੰਚਿਆ, ਹੇ ਰਾਜਨ; ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਘੁੰਮਦਿਆਂ, ਉਹ ਰਾਜਾ ਥੱਕ ਗਿਆ।
ਤਤੋ ਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰਾਂਤੇ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋऽਰ੍ਬੁਦਪਰ੍ਵਤੇ
ਇੱਕ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਬੀਤਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਅਰਬੁਦ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਪਹੁੰਚਿਆ।
ਤਪਸ੍ਵਿਸਂਘਾਨ੍ਵਿਵਿਧਾਨ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨ੍ਵੇਦਪਾਰਗਾਨ੍ 7.3.31.
ਉਥੇ ਉਸ ਨੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਪਸਵੀਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਅਤੇ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵੇਖੇ।
ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋ ਰਕ੍ਤਾਨੁਬਂਧਂ ਚ ਤੀਰ੍ਥਂ ਤਤ੍ਰੈਵ ਪਰ੍ਵਤੇ
ਉਸ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਹੀ ਉਹ ਰਕਤਾਨੁਬੰਧ ਨਾਂ ਦੇ ਤੀਰਥ ਤੇ ਪਹੁੰਚਿਆ।
ਤਾਵਨ੍ਨ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ ਚ੍ਛਾਯਾ ਦ੍ਵਿਤੀਯਾ ਸ੍ਤ੍ਰੀਵਧੋਦ੍ਭਵਾ
ਉਥੇ, ਔਰਤ ਦੀ ਹੱਤਿਆ ਨਾਲ ਪੈਦਾ ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਦੂਜੀ ਛਾਂ ਨਹੀਂ ਦਿੱਸਦੀ ਸੀ।
ਵਿਗਨ੍ਧਤਾ ਪ੍ਰਣष੍ਟਾ ਚ ਤੇਜੋਵृਦ੍ਧਿਃ ਪਰਾਭਵਤ੍ ਸ੍ਤੂਯਮਾਨਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਦਿਕ੍ਸ਼ੁ ਬਂਦਿਭਿਃ ਪ੍ਰਸ੍ਥਿਤੋ ਗृਹਮ੍
ਮਾਂਸ ਦੀ ਬੂ ਮਿਟ ਗਈ, ਉਸ ਦੀ ਜੋਤ ਵਧ ਗਈ, ਤੇ ਚਾਰੋ ਪਾਸਿਆਂ ਵੰਦਨਾ ਹੋਈ, ਉਹ ਘਰ ਵੱਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋਇਆ।
ਤਤੋ ਰਕ੍ਤਾਨੁਬਂਧਸ੍ਯ ਸੋਮਾਤਿਕ੍ਰਮਣਂ ਨृਪ
ਫਿਰ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਉਸ ਨੇ ਰਕਤਾਨੁਬੰਧ ਤੇ ਸੋਮ ਦੇ ਤੀਰਥ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰ ਲਿਆ।