ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸ੍ਥਾਨਾਦ੍ਵਿਨਿष੍ਕ੍ਰਾਂਤਂ ਸੂਤਪੁਤ੍ਰ ਵਦਸ੍ਵ ਨਃ
ਹੇ ਸੂਤ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਸਾਨੂੰ ਦੱਸ ਕਿ ਉਥੋਂ ਕੌਣ ਨਿਕਲ ਗਿਆ ਸੀ।
ਪੁਤ੍ਰ ਸ਼ੋਕਾਭਿਭੂਤੇਨ ਤੋषਿਤੋ ਗਰੁਡਧ੍ਵਜਃ
ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਡੁੱਬੇ ਹੋਏ ਨੂੰ, ਗਰੁੜ-ਧਾਰੀ (ਵਿਸ਼ਨੂ) ਨੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਅਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦਿੱਤਾ।
ਤਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰਃ ਸੁਵਿਖ੍ਯਾਤਃ ਸੁਵਰ੍ਚਾ ਇਤਿ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਃ ੬.੯੩.
ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੁਵਰਚਾ ਨਾਂ ਨਾਲ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੋ ਗਿਆ।
ਪੂਰ੍ਵਕਰ੍ਮਵਿਪਾਕੇਨ ਸ ਬਾਲੋऽਪਿ ਚ ਤਤ੍ਸੁਤਃ
ਪਿਛਲੇ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਫਲ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਪੁੱਤਰ ਭਾਵੇਂ ਨਿੱਕਾ ਸੀ,
ਅਥ ਤਤ੍ਕਾਮਿਕਂ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਂ ਸ ਗਤ੍ਵਾ ਪृਥਿਵੀਪਤਿਃ
ਫਿਰ, ਧਰਤੀ ਦਾ ਰਾਜਾ ਉਹ ਚਾਹਿਆ ਹੋਇਆ ਖੇਤ ਵੇਖਣ ਗਿਆ।
ਤਤਸ੍ਤੁष੍ਟਿਂ ਗਤਸ੍ਤਸ੍ਯ ਸ੍ਵਯਮੇਵ ਜਨਾਰ੍ਦਨਃ
ਫਿਰ ਜਨਾਰਦਨ ਆਪ ਹੀ ਉਸ ਉੱਤੇ ਰਾਜੀ ਹੋ ਗਿਆ।
ਪਰਿਤੁष੍ਟੋऽਸ੍ਮਿ ਤੇ ਵਤ੍ਸ ਤਸ੍ਮਾਚ੍ਚਿਤ੍ਤੇऽਭਿਵਾਂਛਿਤਮ੍
ਮੈਂ ਤੈਥੋਂ ਰਾਜੀ ਹਾਂ, ਪੁੱਤਰ; ਇਸ ਲਈ, ਜੋ ਕੁਝ ਤੇਰੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ—
ਬਾਲੋऽਪਿ ਤਤ੍ਕੁਰੁष੍ਵਾਸ੍ਯ ਕੁष੍ਠਵ੍ਯਾਧਿਪਰਿਕ੍ਸ਼ਯਮ੍
ਭਾਵੇਂ ਤੂੰ ਨਿੱਕਾ ਹੀ ਹੈਂ, ਪਰ ਉਸ ਦੀ ਕੋੜ ਦੀ ਬਿਮਾਰੀ ਦੂਰ ਕਰ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਣ੍ਯਸ਼੍ਚ ਕृਤਜ੍ਞਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਾਰ੍ਥਪਾਰਗਃ
ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਵਾਨ, ਉਪਕਾਰ ਮੰਨਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਸਾਰੇ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦੀ ਗਹਿਰੀ ਸਮਝ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ ਸੀ।
ਕਸ੍ਯਚਿਤ੍ਤ੍ਵਥ ਕਾਲਸ੍ਯ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੋऽਨੇਨ ਘਾਤਿਤਃ
ਕਿਸੇ ਸਮੇਂ, ਉਸ ਨੇ ਇੱਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਅਥ ਪਸ਼੍ਯਤਿ ਯਾਵਤ੍ਸ ਪ੍ਰਭਾਤੇऽਭ੍ਯੁਦਿਤੇ ਰਵੌ
ਫਿਰ, ਜਦੋਂ ਸਵੇਰੇ ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਿਆ, ਉਸ ਨੇ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਵੇਖਿਆ।
ਅਥ ਤਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਂ ਮਤ੍ਵਾ ਘृਣਾਵਿष੍ਟਃ ਸੁਦੁਃਖਿਤਃ
ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਦੇ ਦਿਲ ਵਿਚ ਦਇਆ ਆ ਗਈ ਤੇ ਉਹ ਬਹੁਤ ਦੁਖੀ ਹੋ ਗਿਆ।
ਰਾਜ੍ਯੇ ਪੁਤ੍ਰਂ ਸਮਾਧਾਯ ਵੈਰਾਗ੍ਯਂ ਪਰਮਂ ਗਤਃ ੬.੯੩.
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਪੁੱਤਰ ਰਾਜਗੱਦੀ 'ਤੇ ਬਿਠਾ ਕੇ, ਸਭ ਕੁਝ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਵੱਡਾ ਵੈਰਾਗ ਲੈ ਲਿਆ।
ਤਤਃ ਕਾਲੇਨ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋ ਯਮਸ੍ਯ ਸਦਨਂ ਪ੍ਰਤਿ
ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਯਮ ਦੇ ਘਰ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਘਾਤੋਦ੍ਭਵੇਨੈਵ ਬਾਲਭਾਵੇऽਪਿ ਸਂਸ੍ਥਿਤੇ ਤੈਰ੍ਨੂਨਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਘਾਤੋ ਵਿਹਿਤਸ਼੍ਚਾਨ੍ਯਜਨ੍ਮਨਿ
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵਧ ਦੇ ਪਾਪ ਕਰਕੇ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਬਚਪਨ ਵਿਚ ਹੀ ਸੀ, ਪਰ ਪਿਛਲੇ ਜਨਮ ਵਿਚ ਉਸ ਲਈ ਇਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵਧ ਨਿਸ਼ਚਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
ਹਾਟਕੇਸ਼੍ਵਰਜੇ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਯੋ ਗਤ੍ਵਾ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਮਾਚਰੇਤ੍
ਜੋ ਕੋਈ ਹਾਟਕੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਖੇਤਰ ਵਿਚ ਜਾ ਕੇ ਸ਼ਰਾਧ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਨ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਵਧਾਦ੍ਬਾਹ੍ਯਂ ਕੁष੍ਠਵ੍ਯਾਧਿਃ ਪ੍ਰਜਾਯਤੇ
ਉਸ ਨੂੰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵਧ ਦੇ ਪਾਪ ਨਾਲੋਂ ਕੁੜ੍ਹ ਦੀ ਬੀਮਾਰੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ।
ਪ੍ਰਸਨ੍ਨੇ ਤ੍ਵਯਿ ਦੇਵੇਸ਼ ਨਾਸਾਧ੍ਯਂ ਵਿਦ੍ਯਤੇ ਭੁਵਿ
ਹੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਜਦੋਂ ਤੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਜਾਵੇਂ, ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਕੁਝ ਵੀ ਅਸੰਭਵ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤਸ੍ਤਤਸ੍ਤੇਨ ਭਗਵਾਨ੍ਮਧੁਸੂਦਨਃ
ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਭਗਵਾਨ ਮਧੁਸੂਦਨ ਨੇ
ਸਾ ਧ੍ਯਾਤਾ ਸਹਸਾ ਤੇਨ ਵਿष੍ਣੁਨਾ ਪ੍ਰਭਵਿष੍ਣੁਨਾ
ਉਸ ਸਮੇਂ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਧਿਆਨ ਧਰਿਆ।
ਤਤਃ ਪ੍ਰੋਵਾਚ ਵਚਨਮਂਬਰੀषਂ ਚਤੁਰ੍ਭੁਜਃ
ਫਿਰ ਚੌਥੇ ਭੁਜਾ ਵਾਲੇ ਨੇ ਅੰਬਰੀਸ਼ ਨੂੰ ਬਚਨ ਆਖੇ।
ਯੇਨ ਕੁष੍ਠਵਿਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤਸ੍ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ਣਾਦੇਵ ਜਾਯਤੇ
ਜਿਸ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਤੁਰੰਤ ਕੁੜ੍ਹ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨੇਵ ਕਾਲੇ ਤੁ ਸਮਾਨੀਯ ਸੁਤਂ ਨृਪਃ ੬.੯੩.
ਉਸੇ ਵੇਲੇ, ਰਾਜੇ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਬੁਲਾ ਲਿਆ।
ਤਤਃ ਸ ਬਾਲਕਃ ਸਦ੍ਯਃ ਸ੍ਨਾਤਮਾਤ੍ਰੋ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ
ਫਿਰ ਉਹ ਮੁੰਡਾ, ਨ੍ਹਾ ਕੇ ਹੀ, ਹੇ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ,
ਤਤਃ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਤਂ ਦੇਵਂ ਹਰ੍षੇਣ ਮਹਤਾऽਨ੍ਵਿਤਃ
ਫਿਰ, ਉਸ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ।
ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਗਤੇ ਮਹੀਪਾਲੇ ਸਪੁਤ੍ਰੇ ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ਣਾਦ੍ਧਰਿਃ
ਜਦੋਂ ਰਾਜਾ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਸਮੇਤ ਚਲਾ ਗਿਆ, ਤਦੋਂ ਹੀ ਹਰੀ ਨੇ—
ਏਤਸ੍ਮਾਤ੍ਕਾਰਣਾਤ੍ਪੂਰ੍ਵਂ ਤਤ੍ਤੋਯਂ ਸਰ੍ਵਪਾਪਹृਤ੍
ਇਸ ਕਾਰਨ, ਉਹ ਪੁਰਾਣਾ ਪਾਣੀ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਅਦ੍ਯਾਪਿ ਤਜ੍ਜਲਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਾਤ੍ਸੁਪਵਿਤ੍ਰੋ ਧਰਾਤਲੇ ਤਸ੍ਯ ਨਾਸ਼ਂ ਦ੍ਰੁਤਂ ਯਾਂਤਿ ਗਲਗਂਡਾਦਿਕਾ ਇਹ
ਅੱਜ ਵੀ, ਉਸ ਪਾਣੀ ਨੂੰ ਛੂਹਣ ਨਾਲ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਮਨੁੱਖ ਬਹੁਤ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਗਲਗੰਡ ਵਰਗੀਆਂ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਇੱਥੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਮਿਟ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਵ੍ਯਾਧਯੋਪਿ ਮਹਾਰੌਦ੍ਰਾ ਦਦ੍ਰੁਪਾਮਾ ਸਮੁਦ੍ਭਵਾਃ
ਚੰਘੀਆਂ ਚੰਘੀਆਂ ਬਿਮਾਰੀਆਂ, ਜਿਵੇਂ ਕੋੜ ਅਤੇ ਚਮੜੀ ਦੀਆਂ ਬਿਮਾਰੀਆਂ, ਉੱਠ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ।
ਨਿष੍ਕਾਮਸ੍ਤੁ ਪੁਨਰ੍ਮਰ੍ਤ੍ਯੋ ਯਃ ਸ੍ਨਾਨਂ ਤਤ੍ਰ ਭਕ੍ਤਿਤਃ
ਪਰ ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇੱਥੇ ਨਿਸ਼ਕਾਮ ਹੋ ਕੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ—