ਤਸ੍ਯਾ ਵੇਗੇਨ ਤਤ੍ਤੋਯਂ ਪਿਬਨ੍ਤ੍ਯਾਸ੍ਤਤ੍ਰਭੂਤਲੇ
ਉਸ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਉਹ ਪਾਣੀ ਪੀ ਰਹੀ ਸੀ,
ਤਤੋऽਨ੍ਯਾਃ ਸ਼ਤਸ਼ੋ ਗਾਵਃ ਪਪੁਸ੍ਤੋਯਂ ਮੁਨਿਰ੍ਮਲਮ੍
ਫਿਰ, ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਹੋਰ ਗਾਂਵਾਂ ਨੇ ਵੀ, ਹੇ ਮুনি, ਉਹ ਸੁੱਚਾ ਪਾਣੀ ਪੀ ਲਿਆ।
ਯਥਾਯਥਾ ਗਤਾ ਗਾਵਸ੍ਤਤ੍ਰ ਤੋਯਂ ਪਿਬਂਤਿ ਤਾਃ
ਜਿਵੇਂ ਜਿਵੇਂ ਗਾਂਵਾਂ ਉਥੇ ਆਉਂਦੀਆਂ, ਉਹ ਪਾਣੀ ਪੀਂਦੀਆਂ ਗਈਆਂ।
ਤਤਸ਼੍ਚ ਗੋਕੁਲੇ ਕृਤ੍ਸ੍ਨੇ ਜਾਤੇ ਤृष੍ਣਾਵਿਵਰ੍ਜਿਤੇ ੬.੯੩.
ਫਿਰ, ਸਾਰੇ ਗੋਸ਼ਾਲਾ ਵਿੱਚ ਪਿਆਸ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੁੱਕ ਗਈ।
ਅਂਗਂ ਪ੍ਰਕ੍ਸ਼ਾਲ੍ਯ ਪੀਤ੍ਵਾਪੋ ਯਾਵਨ੍ਨਿष੍ਕ੍ਰਾਮਤਿ ਦ੍ਰੁਤਮ੍
ਅੰਗ ਧੋ ਕੇ ਤੇ ਪਾਣੀ ਪੀ ਕੇ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਜਲਦੀ ਨਿਕਲਣ ਲੱਗਾ,
ਤਤੋ ਵਿਸ੍ਮਯਮਾਪਨ੍ਨੋ ਗਤ੍ਵਾ ਸ੍ਵੀਯਂ ਨਿਕੇਤਨਮ੍
ਫਿਰ, ਹੈਰਾਨੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵੱਲ ਚਲਿਆ ਗਿਆ।
ਤृਣਸ੍ਤਮ੍ਬਂ ਯਥਾ ਧੇਨ੍ਵਾ ਤਤ੍ਰੋਤ੍ਪਾਟ੍ਯ ਪ੍ਰਸ਼ਕ੍ਤਿਤਃ
ਉਥੇ, ਇੱਕ ਗਾਂ ਨੇ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਘਾਹ ਦਾ ਗੁੱਛਾ ਉਖਾੜ ਲਿਆ।
ਭਵਂਤਿ ਚ ਵਿਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤਾ ਰੋਗੈਃ ਪਾਪੈਸ਼੍ਚ ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ਣਾਤ੍
ਉਹ ਇਕ ਪਲ ਵਿੱਚ ਰੋਗਾਂ ਤੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਤਤਃਪ੍ਰਭृਤਿ ਤਤ੍ਖ੍ਯਾਤਂ ਤੀਰ੍ਥਂ ਗੋਮੁਖਸਂਜ੍ਞਿਤਮ੍
ਉਸ ਵੇਲੇ ਤੋਂ, ਉਹ ਤੀਰਥ 'ਗੋਮੁਖ' ਨਾਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋ ਗਿਆ।
ਅਥ ਭੀਤਃ ਸਹਸ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਸ੍ਤਦ੍ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸ੍ਵਰ੍ਗਦਾਯਕਮ੍
ਫਿਰ, ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ ਇੰਦਰ, ਉਹ ਸਵਰਗ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਚੀਜ਼ ਵੇਖ ਕੇ ਡਰ ਗਿਆ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸ੍ਥਾਨਾਦ੍ਵਿਨਿष੍ਕ੍ਰਾਂਤਂ ਸੂਤਪੁਤ੍ਰ ਵਦਸ੍ਵ ਨਃ
ਹੇ ਸੂਤ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਸਾਨੂੰ ਦੱਸ ਕਿ ਉਥੋਂ ਕੌਣ ਨਿਕਲ ਗਿਆ ਸੀ।
ਪੁਤ੍ਰ ਸ਼ੋਕਾਭਿਭੂਤੇਨ ਤੋषਿਤੋ ਗਰੁਡਧ੍ਵਜਃ
ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਡੁੱਬੇ ਹੋਏ ਨੂੰ, ਗਰੁੜ-ਧਾਰੀ (ਵਿਸ਼ਨੂ) ਨੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਅਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦਿੱਤਾ।
ਤਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰਃ ਸੁਵਿਖ੍ਯਾਤਃ ਸੁਵਰ੍ਚਾ ਇਤਿ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਃ ੬.੯੩.
ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੁਵਰਚਾ ਨਾਂ ਨਾਲ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੋ ਗਿਆ।
ਪੂਰ੍ਵਕਰ੍ਮਵਿਪਾਕੇਨ ਸ ਬਾਲੋऽਪਿ ਚ ਤਤ੍ਸੁਤਃ
ਪਿਛਲੇ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਫਲ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਪੁੱਤਰ ਭਾਵੇਂ ਨਿੱਕਾ ਸੀ,
ਅਥ ਤਤ੍ਕਾਮਿਕਂ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਂ ਸ ਗਤ੍ਵਾ ਪृਥਿਵੀਪਤਿਃ
ਫਿਰ, ਧਰਤੀ ਦਾ ਰਾਜਾ ਉਹ ਚਾਹਿਆ ਹੋਇਆ ਖੇਤ ਵੇਖਣ ਗਿਆ।
ਤਤਸ੍ਤੁष੍ਟਿਂ ਗਤਸ੍ਤਸ੍ਯ ਸ੍ਵਯਮੇਵ ਜਨਾਰ੍ਦਨਃ
ਫਿਰ ਜਨਾਰਦਨ ਆਪ ਹੀ ਉਸ ਉੱਤੇ ਰਾਜੀ ਹੋ ਗਿਆ।
ਪਰਿਤੁष੍ਟੋऽਸ੍ਮਿ ਤੇ ਵਤ੍ਸ ਤਸ੍ਮਾਚ੍ਚਿਤ੍ਤੇऽਭਿਵਾਂਛਿਤਮ੍
ਮੈਂ ਤੈਥੋਂ ਰਾਜੀ ਹਾਂ, ਪੁੱਤਰ; ਇਸ ਲਈ, ਜੋ ਕੁਝ ਤੇਰੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ—
ਬਾਲੋऽਪਿ ਤਤ੍ਕੁਰੁष੍ਵਾਸ੍ਯ ਕੁष੍ਠਵ੍ਯਾਧਿਪਰਿਕ੍ਸ਼ਯਮ੍
ਭਾਵੇਂ ਤੂੰ ਨਿੱਕਾ ਹੀ ਹੈਂ, ਪਰ ਉਸ ਦੀ ਕੋੜ ਦੀ ਬਿਮਾਰੀ ਦੂਰ ਕਰ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਣ੍ਯਸ਼੍ਚ ਕृਤਜ੍ਞਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਾਰ੍ਥਪਾਰਗਃ
ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਵਾਨ, ਉਪਕਾਰ ਮੰਨਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਸਾਰੇ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦੀ ਗਹਿਰੀ ਸਮਝ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ ਸੀ।
ਕਸ੍ਯਚਿਤ੍ਤ੍ਵਥ ਕਾਲਸ੍ਯ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੋऽਨੇਨ ਘਾਤਿਤਃ
ਕਿਸੇ ਸਮੇਂ, ਉਸ ਨੇ ਇੱਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਅਥ ਪਸ਼੍ਯਤਿ ਯਾਵਤ੍ਸ ਪ੍ਰਭਾਤੇऽਭ੍ਯੁਦਿਤੇ ਰਵੌ
ਫਿਰ, ਜਦੋਂ ਸਵੇਰੇ ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਿਆ, ਉਸ ਨੇ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਵੇਖਿਆ।
ਅਥ ਤਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਂ ਮਤ੍ਵਾ ਘृਣਾਵਿष੍ਟਃ ਸੁਦੁਃਖਿਤਃ
ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਦੇ ਦਿਲ ਵਿਚ ਦਇਆ ਆ ਗਈ ਤੇ ਉਹ ਬਹੁਤ ਦੁਖੀ ਹੋ ਗਿਆ।
ਰਾਜ੍ਯੇ ਪੁਤ੍ਰਂ ਸਮਾਧਾਯ ਵੈਰਾਗ੍ਯਂ ਪਰਮਂ ਗਤਃ ੬.੯੩.
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਪੁੱਤਰ ਰਾਜਗੱਦੀ 'ਤੇ ਬਿਠਾ ਕੇ, ਸਭ ਕੁਝ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਵੱਡਾ ਵੈਰਾਗ ਲੈ ਲਿਆ।
ਤਤਃ ਕਾਲੇਨ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋ ਯਮਸ੍ਯ ਸਦਨਂ ਪ੍ਰਤਿ
ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਯਮ ਦੇ ਘਰ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਘਾਤੋਦ੍ਭਵੇਨੈਵ ਬਾਲਭਾਵੇऽਪਿ ਸਂਸ੍ਥਿਤੇ ਤੈਰ੍ਨੂਨਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਘਾਤੋ ਵਿਹਿਤਸ਼੍ਚਾਨ੍ਯਜਨ੍ਮਨਿ
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵਧ ਦੇ ਪਾਪ ਕਰਕੇ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਬਚਪਨ ਵਿਚ ਹੀ ਸੀ, ਪਰ ਪਿਛਲੇ ਜਨਮ ਵਿਚ ਉਸ ਲਈ ਇਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵਧ ਨਿਸ਼ਚਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
ਹਾਟਕੇਸ਼੍ਵਰਜੇ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਯੋ ਗਤ੍ਵਾ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਮਾਚਰੇਤ੍
ਜੋ ਕੋਈ ਹਾਟਕੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਖੇਤਰ ਵਿਚ ਜਾ ਕੇ ਸ਼ਰਾਧ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਨ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਵਧਾਦ੍ਬਾਹ੍ਯਂ ਕੁष੍ਠਵ੍ਯਾਧਿਃ ਪ੍ਰਜਾਯਤੇ
ਉਸ ਨੂੰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵਧ ਦੇ ਪਾਪ ਨਾਲੋਂ ਕੁੜ੍ਹ ਦੀ ਬੀਮਾਰੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ।
ਪ੍ਰਸਨ੍ਨੇ ਤ੍ਵਯਿ ਦੇਵੇਸ਼ ਨਾਸਾਧ੍ਯਂ ਵਿਦ੍ਯਤੇ ਭੁਵਿ
ਹੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਜਦੋਂ ਤੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਜਾਵੇਂ, ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਕੁਝ ਵੀ ਅਸੰਭਵ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤਸ੍ਤਤਸ੍ਤੇਨ ਭਗਵਾਨ੍ਮਧੁਸੂਦਨਃ
ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਭਗਵਾਨ ਮਧੁਸੂਦਨ ਨੇ
ਸਾ ਧ੍ਯਾਤਾ ਸਹਸਾ ਤੇਨ ਵਿष੍ਣੁਨਾ ਪ੍ਰਭਵਿष੍ਣੁਨਾ
ਉਸ ਸਮੇਂ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਧਿਆਨ ਧਰਿਆ।