ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੋऽਪਿ ਯਦਿ ਸ੍ਨਾਨਂ ਤਤ੍ਰ ਕੁਣ੍ਡੇ ਕਰਿष੍ਯਤਿ
ਅਤੇ ਜੇ ਕੋਈ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਉਸ ਕੁੰਡ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰੇ,
ਏਵਂ ਪ੍ਰਵਦਤਸ੍ਤਸ੍ਯ ਮਾਰ੍ਕਂਡੇਯਸ੍ਯ ਸਨ੍ਮੁਨੇਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਦ ਮਾਰਕੰਡੇ ਜੈਸੇ ਸਤਪੁਰਖ ਨੇ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਦੱਸੀਆਂ,
ਤਤਃ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਾਪ੍ਰਯੁਕ੍ਤੇਨ ਤੇਨ ਤਦ੍ਭੀष੍ਮਪਂਚਕਮ੍
ਤਦ ਉਸ ਨੇ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਉਥੇ ਭੀਸ਼ਮ ਪੰਚਕ ਵੀ ਕੀਤਾ।
ਤਤਸ਼੍ਚ ਕृਤ੍ਤਿਕਾਯੋਗੇ ਪੂਰ੍ਣਿਮਾਯਾਂ ਯਥਾਵਿਧਿ
ਫਿਰ, ਕ੍ਰਿਤਿਕਾ ਨਕਸ਼ਤਰ ਦੇ ਜੋੜ ਤੇ, ਪੂਰਨਮਾਸ਼ੀ ਨੂੰ, ਜਿਵੇਂ ਰੀਤ ਹੈ, ਉਹ ਕਰਮ ਕੀਤੇ।
ਤਤਃ ਕਾਲਵਿਪਾਕੇਨ ਸ ਪਂਚਤ੍ਵਮੁਪਾਗਤਃ ਜਾਤਿਸ੍ਮਰਃ ਪ੍ਰਭਾਯੁਕ੍ਤਃ ਪਿਤृਮਾਤृਪ੍ਰਤੁष੍ਟਿਦਃ
ਫਿਰ ਸਮੇਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨਾਲ, ਉਹ ਮਰ ਗਿਆ; ਪਿਛਲੇ ਜਨਮਾਂ ਦੀ ਯਾਦ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਮਾਪੇ-ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਬਣ ਗਿਆ।
ਏਵਂ ਪ੍ਰਗਚ੍ਛਤਸ੍ਤਸ੍ਯ ਵृਦ੍ਧਿਂ ਤਤ੍ਰ ਪੁਰੋਤ੍ਤਮੇ ੬.੯੨.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਦ ਉਹ ਅੱਗੇ ਵਧਿਆ, ਉਸਦੀ ਚੜ੍ਹਦੀ ਕਲਾ ਉਸ ਮਹਾਨ ਨਗਰ ਵਿੱਚ ਹੋਈ।
ਅਨ੍ਯਦੇਹੋਦ੍ਭਵੇ ਵਾਪਿ ਤਸ੍ਯ ਸ਼ੂਦ੍ਰੇਪਰਿਸ੍ਥਿਤਃ
ਜਾਂ, ਜੇ ਉਹ ਮੁੜ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ, ਤਾਂ ਉਹ ਸ਼ੂਦਰਾਂ ਵਿੱਚ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ।
ਉਪਕਾਰਪ੍ਰਦਾਨਂ ਚ ਯਤ੍ਕਿਂਚਿਤ੍ਤਸ੍ਯ ਸਂਮਤਮ੍ ਤਸ੍ਯ ਪਞ੍ਚਤ੍ਵਮਾਪਨ੍ਨਃ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਚਾਯੁषਃ ਕ੍ਸ਼ਯੇ
ਉਸ ਨੇ ਜੋ ਕੁਝ ਭਲਾ ਕਰਨਾ ਚਾਹਿਆ, ਜਦ ਉਸਦੀ ਉਮਰ ਮੁਕ ਗਈ, ਉਹ ਮਰ ਗਿਆ।
ਅਥ ਤਸ੍ਯ ਮਹਾਸ਼ੋਕਂ ਸ ਕृਤ੍ਵਾ ਤਦਨਂਤਰਮ੍
ਫਿਰ, ਉਸਦੇ ਲਈ ਵੱਡਾ ਦੁੱਖ ਪੈਦਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।
ਅਥ ਤਸ੍ਯ ਸਮਾਲੋਕ੍ਯ ਤਾਦृਸ਼ਂ ਤਦ੍ਵਿਚੇष੍ਟਿਤਮ੍
ਫਿਰ, ਜਦ ਉਸਦਾ ਐਸਾ ਵਿਹਾਰ ਵੇਖਿਆ ਗਿਆ,
ਕਸ੍ਮਾਤ੍ਤ੍ਵਮਸ੍ਯ ਨੀਚਸ੍ਯ ਪਸ਼ੁਪਾਲਸ੍ਯ ਸਰ੍ਵਦਾ
ਤੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਇਸ ਨੀਵੇਂ ਗਵਾਲੇ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਿਉਂ ਕਰਦਾ ਹੈਂ?
ਤਸ੍ਯਾਪਿ ਪ੍ਰੇਤਕਾਰ੍ਯਾਣਿ ਮृਤਸ੍ਯਾਪਿ ਕਰੋषਿ ਕਿਮ੍
ਉਹ ਮਰ ਗਿਆ ਹੋਣ ਤੇ ਵੀ, ਤੂੰ ਉਸਦੇ ਅੰਤਿਮ ਕਰਮ ਕਿਉਂ ਕਰਦਾ ਹੈਂ?
ਤੇषਾਂ ਤਦ੍ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਕਿਂਚਿਲ੍ਲਜ੍ਜਾਸਮਨ੍ਵਿਤਃ
ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਥੋੜ੍ਹੀ ਲੱਜਤ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਅਹਮਸ੍ਯਾਨ੍ਯਦੇਹਤ੍ਵੇ ਪੁਤ੍ਰ ਆਸਂ ਸੁਸਂਮਤਃ
ਉਸਦੇ ਦੂਜੇ ਜਨਮ ਵਿੱਚ, ਮੈਂ ਪੂਰੀ ਰਜ਼ਾਮੰਦੀ ਨਾਲ ਉਸਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ।
ਕਸ੍ਯਚਿਤ੍ਤ੍ਵਥ ਕਾਲਸ੍ਯ ਮਾਰ੍ਕਂਡਸ੍ਯ ਮਹਾਮੁਨੇਃ
ਕਿਸੇ ਸਮੇਂ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਮਾਰਕੰਡੇਯ ਦਾ ਵੇਲਾ ਆਇਆ।
ਕਾਰ੍ਤਿਕ੍ਯਾਂ ਕृਤ੍ਤਿਕਾਯੋਗੇ ਭੀष੍ਮਪਞ੍ਚਕਕृਨ੍ਨਰਃ ੬.੯੨.
ਕਾਰਤਿਕ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਕ੍ਰਿਤਿਕਾ ਨਕਸ਼ਤਰ ਦੇ ਮਿਲਾਪ ਸਮੇਂ, ਇੱਕ ਮਨੁੱਖ ਨੇ ਭੀਸ਼ਮ ਪੰਜਕਾ ਕੀਤਾ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਪਿਤਾਮਹਂ ਦੇਵਂ ਪੂਜਯਿਤ੍ਵਾ ਜਨਾਰ੍ਦਨਮ੍
ਪਿਤਾਮਾ ਦੇਵ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਜਨਾਰਦਨ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ।
ਤਨ੍ਮਯਾ ਵਿਹਿਤਂ ਸਮ੍ਯਕ੍ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਤਤ੍ਰ ਸ਼ੁਭਾਵਹੇ
ਉਹ ਸਾਰਾ ਕੰਮ ਮੈਂ ਠੀਕ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕੀਤਾ, ਉਥੇ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰ ਕੇ।
ਚਨ੍ਦ੍ਰੋਦਯਸ੍ਯ ਵਿਪ੍ਰਰ੍षੇਰਨ੍ਵਯੇ ਭੁਵਿ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤੇ ਸਂਸ੍ਮਰਨ੍ਪੂਰ੍ਵਿਕਾਂ ਜਾਤਿ ਤੇਨ ਸ੍ਨੇਹੋ ਮਮ ਸ੍ਥਿਤਃ
ਚੰਦ੍ਰੋਦਯਾ ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਪੁਰਾਣੀ ਯਾਦ, ਜੋ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸੀ, ਉਸ ਕਰਕੇ ਮੇਰਾ ਪਿਆਰ ਬਣਿਆ ਰਿਹਾ।
ਅਤੋऽਹਂ ਕृਤ੍ਤਿਕਾਯੋਗੇ ਕਾਰ੍ਤਿਕ੍ਯਾਂ ਭਕ੍ਤਿਸਂਯੁਤਃ
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਕ੍ਰਿਤਿਕਾ ਨਕਸ਼ਤਰ ਦੇ ਮਿਲਾਪ ਤੇ, ਕਾਰਤਿਕ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਮੈਂ ਭਰਪੂਰ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਭੀष੍ਮਸ੍ਯ ਪਞ੍ਚਕਂ ਚਕ੍ਰੁਃ ਸਮ੍ਯਕ੍ਛ੍ਰਦ੍ਧਾਸਮਨ੍ਵਿਤਾਃ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਭੀਸ਼ਮ ਪੰਜਕਾ ਪੂਰੀ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਕੀਤਾ।
ਤਤਃਪ੍ਰਭृਤਿ ਤਤ੍ਕੁਣ੍ਡਂ ਵਿਖ੍ਯਾਤਂ ਧਰਣੀਤਲੇ
ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੋਂ, ਉਹ ਕੁੰਡ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋ ਗਿਆ।
ਯਃ ਸ੍ਨਾਨਂ ਸਰ੍ਵਦਾ ਤਤ੍ਰ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਃ ਪ੍ਰਕਰੋਤਿ ਵੈ
ਜੋ ਕੋਈ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਉਥੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਇਤਿਸ਼੍ਰੀਸ੍ਕਾਂਦੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਏਕਾਸ਼ੀਤਿਸਾਹਸ੍ਰ੍ਯਾਂ ਸਂਹਿਤਾਯਾਂ षष੍ਠੇ ਨਾਗਰਖਣ੍ਡੇ ਹਾਟਕੇਸ਼੍ਵਰਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਕੁਣ੍ਡਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਵਰ੍ਣਨਂਨਾਮ ਦ੍ਵਿਨਵਤਿਤਮੋਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਅਸੀਹਜ਼ਾਰ ਇੱਕ ਸੰਖਿਆ ਵਾਲੇ ਸਕੰਧ ਮਹਾਪੁਰਾਣੇ ਦੇ ਛੇਵੇਂ ਭਾਗ, ਨਾਗਰ ਖੰਡ ਦੇ ਹਾਟਕੇਸ਼ਵਰ ਖੇਤਰ ਮਹਾਤਮਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਕੁੰਡ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਦਾ ਬਿਆਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਬਿਆਨ, ਬਾਨਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦਾ ਅੰਤ ਹੋਇਆ।
ਸੂਤ ਉਵਾਚ ਅਥਾਨ੍ਯਦਪਿ ਤਤ੍ਰਾਸ੍ਤਿ ਗੋਮੁਖਾਖ੍ਯਂ ਸੁਸ਼ੋਭਨਮ੍
ਸੂਤ ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਉਥੇ ਹੋਰ ਵੀ ਇੱਕ ਸੁੰਦਰ ਥਾਂ ਹੈ, ਜਿਸਨੂੰ ਗੋਮੁਖ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਪੁਰਾਸੀਦਤ੍ਰ ਗੋਪਾਲਃ ਕਸ਼੍ਚਿਤ੍ਕੁष੍ਠਸਮਾਵृਤਃ
ਪਹਿਲਾਂ ਉਥੇ ਇੱਕ ਗਵਾਲਾ ਸੀ, ਜੋ ਕੋੜ੍ਹ ਦੀ ਬਿਮਾਰੀ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਸੀ।
ਕਸ੍ਯਚਿਤ੍ਤ੍ਵਥ ਕਾਲਸ੍ਯ ਤੇਨ ਮਾਰ੍ਗੇਣ ਗੋਕੁਲਮ੍
ਕਿਸੇ ਸਮੇਂ, ਉਹ ਉਸ ਰਾਹੀਂ ਗੋਕੁਲ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ।
ਏਕਾਦਸ਼੍ਯਾਂ ਤृषਾਰ੍ਤ੍ਤਂ ਚ ਭਾਸ੍ਕਰੇ ਵृषਸਂਸ੍ਥਿਤੇ ਨੀਲਮਾਲੋਕਿਤਂ ਤਤ੍ਰ ਦੂਰਾਦੇਤ੍ਯ ਪ੍ਰਹਰ੍षਿਤਾ
ਇਕਾਦਸੀ ਨੂੰ, ਤ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨਾਲ ਤਪਦਾ ਹੋਇਆ, ਸੂਰਜ ਵਿੱਛ ਰਾਸੀ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਉਥੇ ਦੂਰੋਂ ਕੁਝ ਨੀਲਾ ਵੇਖਿਆ ਤੇ ਨੇੜੇ ਜਾ ਕੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ।
ਦਨ੍ਤੈਰ੍ਦ੍ਰੁਤਂ ਸਮੁਤ੍ਪਾਟ੍ਯ ਯਾਵਦਾਕਰ੍षਤਿ ਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਦੰਦਾਂ ਨਾਲ ਜਲਦੀ ਘਾਹ ਉਖਾੜਿਆ, ਤੇ ਜਿਵੇਂ ਹੀ ਖਿੱਚਿਆ, ਹੇ ਦੋਵੇਂ ਜਨਮ ਵਾਲਿਆਂ,
ਅਥਾਸ੍ਵਾਦ੍ਯ ਤृਣਂ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤृषਾਰ੍ਤਾ ਚ ਸ਼ਨੈਃਸ਼ਨੈਃ
ਫਿਰ, ਉਹ ਘਾਹ ਚੱਖ ਕੇ, ਤ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨਾਲ ਪੀੜਤ, ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ...