ਮਦ੍ਵਾਕ੍ਯਾਦ੍ਯਾਤਿ ਨੋ ਨਾਸ਼ਂ ਯਾਵਦੇਤਜ੍ਜਗਤ੍ਤ੍ਰਯਮ੍ ੬.੯੦.
ਮੇਰੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ, ਜਦ ਤੱਕ ਇਹ ਤਿੰਨੋ ਲੋਕ ਟਿਕੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਨਾਸ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਂਤਰੇ ਸ਼ਕ੍ਰ ਆਦਿਦੇਸ਼ ਤ੍ਵਰਾਨ੍ਵਿਤਃ
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਇੰਦਰ ਨੇ ਜਲਦੀ ਨਾਲ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ।
ਤੇऽਪਿ ਸ਼ਕ੍ਰਸਮਾਦੇਸ਼ਾਤ੍ਸਮਸ੍ਤਧਰਣੀਤਲਮ੍
ਇੰਦਰ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਚਲੇ ਗਏ।
ਅਥਾਬ੍ਰਵੀਤ੍ਪੁਨਰ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਦੇਵੈਃ ਸਾਰ੍ਧਂ ਹੁਤਾਸ਼ਨਮ੍ ਸਾਂਪ੍ਰਤਂ ਤ੍ਵਂ ਵਰਂ ਮਤ੍ਤਃ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਯਸ੍ਵਾਭਿਵਾਂਛਿਤਮ੍
ਫਿਰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਸਮੇਤ ਅੱਗ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਹੁਣ, ਜੋ ਤੂੰ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ, ਉਹ ਮੰਗ ਲੈ।'
ਅਯਂ ਜਲਾਸ਼ਯਃ ਪੁਣ੍ਯੋ ਮਨ੍ਨਾਮ੍ਨਾ ਪृਥਿਵੀਤਲੇ
ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਜਲਾਸ਼ਯ, ਜੋ ਮੇਰੇ ਨਾਮ ਤੇ ਹੈ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਹੈ।
ਅਤ੍ਰ ਯਃ ਪ੍ਰਾਤਰੁਤ੍ਥਾਯ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਾ ਸਮਨ੍ਵਿਤਃ ਤਸ੍ਯ ਤੁष੍ਟਿਸ੍ਤ੍ਵਯਾ ਕਾਰ੍ਯਾ ਦ੍ਰੁਤਂ ਮਦ੍ਵਾਕ੍ਯਤਃ ਪ੍ਰਭੋ
ਜੋ ਇੱਥੇ ਸਵੇਰੇ ਉੱਠ ਕੇ, ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤੂੰ ਉਸ ਨੂੰ ਮੇਰੇ ਹੁਕਮ ਅਨੁਸਾਰ ਜਲਦੀ ਰਾਜੀ ਕਰ ਦੇਣਾ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ।
ਅਤ੍ਰ ਯਃ ਪ੍ਰਾਤਰੁਤ੍ਥਾਯ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਵੈ ਵੇਦਵਿਦ੍ਦ੍ਵਿਜਃ
ਜੋ ਇੱਥੇ ਸਵੇਰੇ ਉੱਠ ਕੇ, ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੈ,
ਅਗ੍ਨਿष੍ਟੋਮਸ੍ਯ ਯਜ੍ਞਸ੍ਯ ਸਕਲਂ ਲਪ੍ਸ੍ਯਤੇ ਫਲਮ੍
ਉਹ ਅੱਗਨਿਸ਼ੋਮ ਯਜਨ ਦਾ ਪੂਰਾ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੇਗਾ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸ ਭਗਵਾਨ੍ਵਿਰਰਾਮ ਪਿਤਾਮਹਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖ ਕੇ, ਵੱਡੇ ਪਿਤਾਮਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਚੁੱਪ ਹੋ ਗਏ।
ਏਵਂ ਤਤ੍ਰ ਸਮੁਦ੍ਭੂਤਂ ਵਹ੍ਨਿਤੀਰ੍ਥਂ ਮਹਾਦ੍ਭੁਤਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਥੇ ਵੱਡਾ ਅਚੰਭਾ ਵਾਲਾ ਵਹਿਨੀ ਤੀਰਥ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ।
ਮਮਾਤृਪ੍ਤਸ੍ਯ ਲੋਕੇਸ਼ ਤਾਵਦ੍ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਵਤ੍ਸਰਾਨ੍ ੬.੯੦.
ਹੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਜਦ ਤੱਕ ਮੈਂ ਰਾਜੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਬਾਰਾਂ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ,
ਭਵਿष੍ਯਂਤਿ ਤਥਾ ਯਜ੍ਞਾ ਕਾਲੇਨ ਮਹਤਾ ਵਿਭੋ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਮੇਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਯਜਨ ਹੋਣਗੇ, ਹੇ ਮਹਾਨ।
thumb|400px|ਵਸੁਧਾਰਾ, ਸ੍ਵਯਮ੍ਭੁ ਵਸੋਰ੍ਦ੍ਧਾਰਾਪ੍ਰਦਾਨੇਨ ਤੇ ਤ੍ਵਾਂ ਨਕ੍ਤਂਦਿਨਂ ਸਦਾ
ਵਸੁਧਾਰਾ ਦੀ ਧਾਰ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ, ਉਹ ਦਿਨ ਰਾਤ ਤੇਰੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨਗੇ।
ਤਰ੍ਪਯਿष੍ਯਂਤਿ ਸਦ੍ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਤਤਃ ਪੁष੍ਟਿਮਵਾਪ੍ਸ੍ਯਸਿ
ਉਹ ਸੱਚੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਤੈਨੂੰ ਤ੍ਰਿਪਤ ਕਰਨਗੇ, ਫਿਰ ਤੈਨੂੰ ਪੂਰਨਤਾ ਮਿਲੇਗੀ।
ਸਂਕ੍ਰਾਂਤਿ ਸਮਯੇ ਯੇषਾਂ ਵਸੋਰ੍ਧਾਰਾਪ੍ਰਦਾਯਿਨਾਮ੍
ਸੰਕ੍ਰਾਂਤੀ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਜਿਹੜੇ ਵਸੁਧਾਰਾ ਦੀ ਧਾਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ,
ਤੇषਾਂ ਪਾਪਂ ਚ ਯਤ੍ਕਿਂਚਿਜ੍ਜ੍ਞਾਨਤੋऽਜ੍ਞਾਨਤਃ ਕृਤਮ੍
ਉਹਨਾਂ ਵਲੋਂ ਜਾਣ ਬੁੱਝ ਕੇ ਜਾਂ ਅਣਜਾਣੇ ਜਿਹੜਾ ਵੀ ਪਾਪ ਹੋਇਆ ਹੋਵੇ,
ਤ੍ਵਯਿ ਤੁष੍ਟਿਂ ਗਤੇ ਪਸ਼੍ਚਾਦ੍ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਮਹੀਪਤਿਃ
ਜਦੋਂ ਤੇਰੇ ਵਿੱਚ ਸੰਤੋਖ ਆ ਜਾਵੇਗਾ, ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਇੱਥੇ ਕੋਈ ਰਾਜਾ ਪੈਦਾ ਹੋਵੇਗਾ।
ਸ ਕृਤ੍ਵਾ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਯਾ ਯੁਕ੍ਤਃ ਸਤ੍ਰਂ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਵਾਰ੍षਿਕਮ੍ ਕਲਸ਼ਸ੍ਯ ਚ ਵਕ੍ਤ੍ਰੇਣਾਵਿਚ੍ਛਿਨ੍ਨੇਨ ਦਿਵਾਨਿਸ਼ਮ੍
ਉਹ ਪੂਰੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾਲ ਬਾਰਾਂ ਸਾਲਾਂ ਦਾ ਯੱਗ ਕਰੇਗਾ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਘੜੇ ਦਾ ਮੂੰਹ ਦਿਨ-ਰਾਤ ਖੁੱਲਾ ਰਹੇਗਾ।
ਤਤਸ੍ਤੁष੍ਟਿਂ ਪਰਾਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਪਰਾਂ ਪੁष੍ਟਿਮਵਾਪ੍ਸ੍ਯਸਿ
ਫਿਰ, ਜਦੋਂ ਤੈਨੂੰ ਵੱਡਾ ਸੰਤੋਖ ਮਿਲੇਗਾ, ਤੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਪੋਸ਼ਣ ਪਾਏਂਗਾ।
ਅਦ੍ਯਪ੍ਰਭृਤਿ ਯਤ੍ਕਿਂਚਿਤ੍ਕਰ੍ਮ ਚਾਤ੍ਰ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਸਂਭਵਿष੍ਯਤਿ ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਤਵ ਤृਪ੍ਤਿਕਰਂ ਪਰਮ੍
ਅੱਜ ਤੋਂ ਇੱਥੇ ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਕੰਮ ਹੋਵੇਗਾ, ਉਹ ਸਾਰਾ ਤੇਰੇ ਲਈ ਵੱਡਾ ਤ੍ਰਿਪਤਿਕਾਰਕ ਹੋਵੇਗਾ।
ਅਪਿ ਯਦ੍ਵੈਸ਼੍ਵਦੇਵੀਯਂ ਕਰ੍ਮ ਕਿਂਚਿਦ੍ਦ੍ਵਿਜਨ੍ਮਨਾਮ੍ ੬.੯੦.
ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਵੈਸ਼ਵਦੇਵ ਦੇ ਕੰਮ ਦੁਜਾ ਜਨਮ ਵਾਲਿਆਂ ਵਲੋਂ ਕੀਤੇ ਜਾਣਗੇ,
ਯਸ੍ਮਾਦ੍ਭਵਤਿ ਸਂਪੂਰ੍ਣਂ ਕਰ੍ਮ ਯਜ੍ਞਾਦਿਕਂ ਹਿ ਤਤ੍
ਉਸ ਕਰਕੇ ਸਾਰੇ ਕਰਮ, ਯੱਗ ਆਦਿਕ, ਪੂਰੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਯਃ ਸਮ੍ਯਕ੍ਛ੍ਰਦ੍ਧਯਾ ਯੁਕ੍ਤੋ ਵਸੋਰ੍ਦ੍ਧਾਰਾਂ ਪ੍ਰਦਾਸ੍ਯਤਿ
ਜੋ ਕੋਈ ਪੂਰੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾਲ ਘੀ ਦੀ ਧਾਰ ਚੜ੍ਹਾਏਗਾ,
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਸ੍ਕਾਂਦੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਏਕਾਸ਼ੀਤਿਸਾਹਸ੍ਰ੍ਯਾਂ ਸਂਹਿਤਾਯਾਂ षष੍ਠੇ ਨਾਗਰਖਣ੍ਡੇ ਹਾਟਕੇਸ਼੍ਵਰਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯੇ ਵਸੋਰ੍ਦ੍ਧਾਰਾਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਵਰ੍ਣਨਂਨਾਮ ਨਵਤਿਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼੍ਰੀ ਸਕਾਂਦ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਦੇ ਛੇਵੇਂ ਭਾਗ, ਹਾਟਕੇਸ਼ਵਰ ਖੇਤਰ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਵਿੱਚ, 'ਘੀ ਦੀ ਧਾਰ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ' ਨਾਮਕ ਨਵੇਂਅੰਵੇਂ ਧਿਆਇ ਦਾ ਅੰਤ ਹੋਇਆ।
ਸਂਤੋष੍ਯ ਪਾਵਕਂ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਂ ਸ੍ਵਯਮੇਵ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ
ਜਦੋਂ ਉੱਚੇ ਕੁਲ ਦੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਗੁੱਸੇ ਵਾਲੇ ਅੱਗ ਨੂੰ ਮਨਾਇਆ,
ਤਤਃ ਸਰ੍ਵੈਃ ਸੁਰੈਃ ਸਾਰ੍ਧਂ ਸ਼ਕ੍ਰਵਿष੍ਣੁਸ਼ਿਵਾਦਿਭਿਃ
ਫਿਰ ਉਹ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ, ਇੰਦਰ, ਵਿਸ਼ਣੂ, ਸ਼ਿਵ ਆਦਿਕ ਦੇ ਨਾਲ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਗਏ,
ਪਾਵਕੋऽਪਿ ਦ੍ਵਿਜੇਂਦ੍ਰਾਣਾਮਗ੍ਨਿਹੋਤ੍ਰੇषੁ ਸਂਸ੍ਥਿਤਃ
ਅੱਗ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਅਗਨਿਹੋਤ੍ਰ ਵਿਚ ਟਿਕ ਗਈ।
ਏਵਂ ਤਤ੍ਰ ਸਮੁਦ੍ਭੂਤਮਗ੍ਨਿਤੀਰ੍ਥਮਨੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਥੇ ਅੱਗ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤੀਰਥ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ।
ਅਥ ਸਂਪ੍ਰਸ੍ਥਿਤਾਨ੍ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਾਨ੍ਦੇਵਾਨ੍ਸ੍ਵਾਸ਼੍ਰਮਂ ਪ੍ਰਤਿ
ਫਿਰ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਦੇਵਤੇ ਆਪਣੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵੱਲ ਜਾਂਦੇ ਵੇਖੇ,
ਯੁष੍ਮਤ੍ਕृਤੇ ਵਯਂ ਸ਼ਪ੍ਤਾਃ ਪਾਵਕੇਨ ਸੁਰੇਸ਼੍ਵਰਾਃ
ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ, ਅਸੀਂ ਅੱਗ ਵਲੋਂ ਸ਼ਾਪੇ ਗਏ ਸੀ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਿਰਮੌਰੋ।