ਤ੍ਵਮਗ੍ਨੇ ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਨਾਮਨ੍ਤਸ਼੍ਚਰਸਿ ਸਰ੍ਵਦਾ ੬.੯੦.
ਓ ਅੱਗ, ਤੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਵੱਸਦੀ ਹੈਂ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਕੁਰੁ ਪ੍ਰਸਾਦਂ ਤ੍ਵਂ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਚ ਦਿਵੌਕਸਾਮ੍
ਇਸ ਲਈ, ਸਾਰੇ ਅਸਮਾਨ ਵਾਸੀਆਂ ਉੱਤੇ ਆਪਣੀ ਕਿਰਪਾ ਕਰ।
ਸੂਤ ਉਵਾਚ ਪ੍ਰੋਵਾਚ ਪ੍ਰਣਯਾਤ੍ਕੋਪਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਨਤ੍ਵਾ ਚ ਪਦ੍ਮਜਮ੍
ਸੂਤਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਪਿਆਰ ਕਰਕੇ, ਗੁੱਸਾ ਰੋਕ ਕੇ ਅਤੇ ਪਦਮਜ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ।
ਅਹਂ ਕੋਪਂ ਸਮਾਧਾਯ ਸ਼ਕ੍ਰਸ੍ਯੋਪਰਿ ਪਦ੍ਮਜ
ਓ ਪਦਮਜ, ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਗੁੱਸਾ ਇੰਦਰ ਉੱਤੇ ਲਾ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।
ਅਨਾਵृष੍ਟ੍ਯਾ ਮਹੇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਸਂਜਾਤਸ਼੍ਚੌषਧੀਕ੍ਸ਼ਯਃ
ਮਹੇਂਦਰ ਦੀ ਬਰਸਾਤ ਨਾ ਹੋਣ ਕਰਕੇ, ਪੌਦਿਆਂ ਦਾ ਨਾਸ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ।
ਏਤਸ੍ਮਾਤ੍ਕਾਰਣਾਨ੍ਨष੍ਟੋ ਨ ਕਾਮਾਨ੍ਨ ਚ ਸਂਭ੍ਰਮਾਤ੍
ਇਸ ਕਾਰਨ ਮੈਂ ਲੁਕ ਗਿਆ ਹਾਂ, ਨਾ ਤਾਂ ਇੱਛਾ ਕਰਕੇ, ਨਾ ਹੀ ਘਬਰਾਹਟ ਕਰਕੇ।
ਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸ ਚਤੁਰ੍ਵਕ੍ਤ੍ਰਃ ਸ਼ਕ੍ਰਮਾਹ ਤਤਃ ਪਰਮ੍
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਚੌਹਾਂ ਮੁਹਾਂ ਵਾਲਾ ਨੇ ਫਿਰ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਕਿਹਾ।
ਜ੍ਯੇष੍ਠਂ ਭ੍ਰਾਤਰਮੁਲ੍ਲਂਘ੍ਯ ਸ਼ਂਤਨੁਃ ਪृਥਿਵੀਪਤਿਃ
ਪ੍ਰਥਵੀ ਦੇ ਰਾਜਾ ਸ਼ੰਤਨੂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਵੱਡੇ ਭਰਾ ਨੂੰ ਅਣਦੇਖਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਏਤਸ੍ਮਾਤ੍ਕਾਰਣਾਦ੍ਵृष੍ਟਿਃ ਸਂਨਿਰੁਦ੍ਧਾ ਮਯਾ ਪ੍ਰਭੋ
ਇਸ ਕਾਰਨ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੈਂ ਮੀਂਹ ਰੋਕ ਲਿਆ ਹੈ।
ਤਸ੍ਯਾਕ੍ਰਮਸ੍ਯ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਪਾਪਂ ਤੇਨ ਮਹੀਭੁਜਾ
ਉਸ ਹਕ ਲੰਘਣ ਦਾ ਪਾਪ, ਉਸ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜੇ ਉੱਤੇ ਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਮਦ੍ਵਾਕ੍ਯਾਦ੍ਯਾਤਿ ਨੋ ਨਾਸ਼ਂ ਯਾਵਦੇਤਜ੍ਜਗਤ੍ਤ੍ਰਯਮ੍ ੬.੯੦.
ਮੇਰੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ, ਜਦ ਤੱਕ ਇਹ ਤਿੰਨੋ ਲੋਕ ਟਿਕੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਨਾਸ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਂਤਰੇ ਸ਼ਕ੍ਰ ਆਦਿਦੇਸ਼ ਤ੍ਵਰਾਨ੍ਵਿਤਃ
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਇੰਦਰ ਨੇ ਜਲਦੀ ਨਾਲ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ।
ਤੇऽਪਿ ਸ਼ਕ੍ਰਸਮਾਦੇਸ਼ਾਤ੍ਸਮਸ੍ਤਧਰਣੀਤਲਮ੍
ਇੰਦਰ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਚਲੇ ਗਏ।
ਅਥਾਬ੍ਰਵੀਤ੍ਪੁਨਰ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਦੇਵੈਃ ਸਾਰ੍ਧਂ ਹੁਤਾਸ਼ਨਮ੍ ਸਾਂਪ੍ਰਤਂ ਤ੍ਵਂ ਵਰਂ ਮਤ੍ਤਃ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਯਸ੍ਵਾਭਿਵਾਂਛਿਤਮ੍
ਫਿਰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਸਮੇਤ ਅੱਗ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਹੁਣ, ਜੋ ਤੂੰ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ, ਉਹ ਮੰਗ ਲੈ।'
ਅਯਂ ਜਲਾਸ਼ਯਃ ਪੁਣ੍ਯੋ ਮਨ੍ਨਾਮ੍ਨਾ ਪृਥਿਵੀਤਲੇ
ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਜਲਾਸ਼ਯ, ਜੋ ਮੇਰੇ ਨਾਮ ਤੇ ਹੈ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਹੈ।
ਅਤ੍ਰ ਯਃ ਪ੍ਰਾਤਰੁਤ੍ਥਾਯ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਾ ਸਮਨ੍ਵਿਤਃ ਤਸ੍ਯ ਤੁष੍ਟਿਸ੍ਤ੍ਵਯਾ ਕਾਰ੍ਯਾ ਦ੍ਰੁਤਂ ਮਦ੍ਵਾਕ੍ਯਤਃ ਪ੍ਰਭੋ
ਜੋ ਇੱਥੇ ਸਵੇਰੇ ਉੱਠ ਕੇ, ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤੂੰ ਉਸ ਨੂੰ ਮੇਰੇ ਹੁਕਮ ਅਨੁਸਾਰ ਜਲਦੀ ਰਾਜੀ ਕਰ ਦੇਣਾ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ।
ਅਤ੍ਰ ਯਃ ਪ੍ਰਾਤਰੁਤ੍ਥਾਯ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਵੈ ਵੇਦਵਿਦ੍ਦ੍ਵਿਜਃ
ਜੋ ਇੱਥੇ ਸਵੇਰੇ ਉੱਠ ਕੇ, ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੈ,
ਅਗ੍ਨਿष੍ਟੋਮਸ੍ਯ ਯਜ੍ਞਸ੍ਯ ਸਕਲਂ ਲਪ੍ਸ੍ਯਤੇ ਫਲਮ੍
ਉਹ ਅੱਗਨਿਸ਼ੋਮ ਯਜਨ ਦਾ ਪੂਰਾ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੇਗਾ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸ ਭਗਵਾਨ੍ਵਿਰਰਾਮ ਪਿਤਾਮਹਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖ ਕੇ, ਵੱਡੇ ਪਿਤਾਮਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਚੁੱਪ ਹੋ ਗਏ।
ਏਵਂ ਤਤ੍ਰ ਸਮੁਦ੍ਭੂਤਂ ਵਹ੍ਨਿਤੀਰ੍ਥਂ ਮਹਾਦ੍ਭੁਤਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਥੇ ਵੱਡਾ ਅਚੰਭਾ ਵਾਲਾ ਵਹਿਨੀ ਤੀਰਥ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ।
ਮਮਾਤृਪ੍ਤਸ੍ਯ ਲੋਕੇਸ਼ ਤਾਵਦ੍ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਵਤ੍ਸਰਾਨ੍ ੬.੯੦.
ਹੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਜਦ ਤੱਕ ਮੈਂ ਰਾਜੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਬਾਰਾਂ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ,
ਭਵਿष੍ਯਂਤਿ ਤਥਾ ਯਜ੍ਞਾ ਕਾਲੇਨ ਮਹਤਾ ਵਿਭੋ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਮੇਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਯਜਨ ਹੋਣਗੇ, ਹੇ ਮਹਾਨ।
thumb|400px|ਵਸੁਧਾਰਾ, ਸ੍ਵਯਮ੍ਭੁ ਵਸੋਰ੍ਦ੍ਧਾਰਾਪ੍ਰਦਾਨੇਨ ਤੇ ਤ੍ਵਾਂ ਨਕ੍ਤਂਦਿਨਂ ਸਦਾ
ਵਸੁਧਾਰਾ ਦੀ ਧਾਰ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ, ਉਹ ਦਿਨ ਰਾਤ ਤੇਰੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨਗੇ।
ਤਰ੍ਪਯਿष੍ਯਂਤਿ ਸਦ੍ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਤਤਃ ਪੁष੍ਟਿਮਵਾਪ੍ਸ੍ਯਸਿ
ਉਹ ਸੱਚੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਤੈਨੂੰ ਤ੍ਰਿਪਤ ਕਰਨਗੇ, ਫਿਰ ਤੈਨੂੰ ਪੂਰਨਤਾ ਮਿਲੇਗੀ।
ਸਂਕ੍ਰਾਂਤਿ ਸਮਯੇ ਯੇषਾਂ ਵਸੋਰ੍ਧਾਰਾਪ੍ਰਦਾਯਿਨਾਮ੍
ਸੰਕ੍ਰਾਂਤੀ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਜਿਹੜੇ ਵਸੁਧਾਰਾ ਦੀ ਧਾਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ,
ਤੇषਾਂ ਪਾਪਂ ਚ ਯਤ੍ਕਿਂਚਿਜ੍ਜ੍ਞਾਨਤੋऽਜ੍ਞਾਨਤਃ ਕृਤਮ੍
ਉਹਨਾਂ ਵਲੋਂ ਜਾਣ ਬੁੱਝ ਕੇ ਜਾਂ ਅਣਜਾਣੇ ਜਿਹੜਾ ਵੀ ਪਾਪ ਹੋਇਆ ਹੋਵੇ,
ਤ੍ਵਯਿ ਤੁष੍ਟਿਂ ਗਤੇ ਪਸ਼੍ਚਾਦ੍ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਮਹੀਪਤਿਃ
ਜਦੋਂ ਤੇਰੇ ਵਿੱਚ ਸੰਤੋਖ ਆ ਜਾਵੇਗਾ, ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਇੱਥੇ ਕੋਈ ਰਾਜਾ ਪੈਦਾ ਹੋਵੇਗਾ।
ਸ ਕृਤ੍ਵਾ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਯਾ ਯੁਕ੍ਤਃ ਸਤ੍ਰਂ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਵਾਰ੍षਿਕਮ੍ ਕਲਸ਼ਸ੍ਯ ਚ ਵਕ੍ਤ੍ਰੇਣਾਵਿਚ੍ਛਿਨ੍ਨੇਨ ਦਿਵਾਨਿਸ਼ਮ੍
ਉਹ ਪੂਰੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾਲ ਬਾਰਾਂ ਸਾਲਾਂ ਦਾ ਯੱਗ ਕਰੇਗਾ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਘੜੇ ਦਾ ਮੂੰਹ ਦਿਨ-ਰਾਤ ਖੁੱਲਾ ਰਹੇਗਾ।
ਤਤਸ੍ਤੁष੍ਟਿਂ ਪਰਾਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਪਰਾਂ ਪੁष੍ਟਿਮਵਾਪ੍ਸ੍ਯਸਿ
ਫਿਰ, ਜਦੋਂ ਤੈਨੂੰ ਵੱਡਾ ਸੰਤੋਖ ਮਿਲੇਗਾ, ਤੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਪੋਸ਼ਣ ਪਾਏਂਗਾ।
ਅਦ੍ਯਪ੍ਰਭृਤਿ ਯਤ੍ਕਿਂਚਿਤ੍ਕਰ੍ਮ ਚਾਤ੍ਰ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਸਂਭਵਿष੍ਯਤਿ ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਤਵ ਤृਪ੍ਤਿਕਰਂ ਪਰਮ੍
ਅੱਜ ਤੋਂ ਇੱਥੇ ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਕੰਮ ਹੋਵੇਗਾ, ਉਹ ਸਾਰਾ ਤੇਰੇ ਲਈ ਵੱਡਾ ਤ੍ਰਿਪਤਿਕਾਰਕ ਹੋਵੇਗਾ।