ਪृष੍ਟਸ਼੍ਚ ਬ੍ਰੂਹਿ ਚੇਦ੍ਭੇਕ ਤ੍ਵਯਾ ਦृष੍ਟੋ ਹੁਤਾਸ਼ਨਃ ੬.੯੦.
ਜੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਓ ਮੇਡਕ, ਤਾਂ ਦੱਸੋ: ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਅੱਗ ਦੇ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ ਹੈ?
ਅਸ੍ਮਿਞ੍ਜਲਾਸ਼ਯੇ ਵਹ੍ਨਿਃ ਸਾਂਪ੍ਰਤਂ ਪਰ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤਃ
ਇਸ ਪਾਣੀ ਦੇ ਹੌਦ ਵਿੱਚ ਇਸ ਵੇਲੇ ਅੱਗ ਮੌਜੂਦ ਹੈ।
ਅਸ੍ਮਾਕਂ ਨਿਧਨਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਕੁਟੁਮ੍ਬਂ ਸੁਰਸਤ੍ਤਮਾਃ
ਸਾਡਾ ਨਾਸ ਹੋ ਚੁੱਕਾ ਹੈ, ਓ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਸਾਡੇ ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਸਮੇਤ।
ਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤੇ ਸੁਰਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਸਰ੍ਵਤਸ੍ਤਂ ਜਲਾਸ਼ਯਮ੍
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਉਸ ਪਾਣੀ ਦੇ ਹੌਦ ਨੂੰ ਚਾਰੋਂ ਪਾਸੇ ਘੇਰ ਲਿਆ।
ਯਸ੍ਮਾਦ੍ਭੇਕ ਤ੍ਵਯਾ ਮੂਢ ਦੇਵੇਭ੍ਯੋऽਹਂ ਨਿਵੇਦਿਤਃ
ਤੇਰੇ ਕਾਰਨ, ਓ ਮੂਰਖ ਮੇਡਕ, ਮੈਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹਾਂ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤਤਃ ਸ੍ਥਾਨਾਤ੍ਤਤੋ ਵਹ੍ਨਿਰ੍ਵਿਨਿਰ੍ਗਤਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿ ਕੇ, ਅੱਗ ਉਸ ਥਾਂ ਤੋਂ ਚਲੀ ਗਈ।
ਭੋਭੋ ਵਹ੍ਨੇ ਕਿਮਰ੍ਥਂ ਤ੍ਵਂ ਦੇਵਾਨ੍ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਪ੍ਰਗਚ੍ਛਸਿ
ਭਾਈ ਅੱਗ, ਤੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਕਿਉਂ ਚਲੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈਂ?
ਤ੍ਵਯ੍ਯਾਹੁਤਿਰ੍ਹੁਤਾ ਸਮ੍ਯਗਾਦਿਤ੍ਯਮੁਪਤਿष੍ਠਤੇ
ਜਦੋਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਅਰਪਣ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸੂਰਜ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਧਾਤਾ ਵਿਧਾਤਾ ਚ ਤ੍ਵਮੇਵ ਜਗਤਃ ਸ੍ਥਿਤਃ
ਇਸ ਲਈ, ਤੂੰ ਹੀ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਰਚਨਹਾਰ, ਨਿਯਮ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਟਿਕਾਊ ਹੈਂ।
ਅਗ੍ਨਿष੍ਟੋਮਾਦਿਕਾ ਯਜ੍ਞਾਸ੍ਤ੍ਵਯਿ ਸਰ੍ਵੇ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਿਤਾਃ
ਅੱਗਨਿਸ਼ਟੋਮ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਕੇ ਸਾਰੇ ਯਜਨ ਤੇਰੇ ਵਿੱਚ ਹੀ ਸਥਿਤ ਹਨ।
ਤ੍ਵਮਗ੍ਨੇ ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਨਾਮਨ੍ਤਸ਼੍ਚਰਸਿ ਸਰ੍ਵਦਾ ੬.੯੦.
ਓ ਅੱਗ, ਤੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਵੱਸਦੀ ਹੈਂ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਕੁਰੁ ਪ੍ਰਸਾਦਂ ਤ੍ਵਂ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਚ ਦਿਵੌਕਸਾਮ੍
ਇਸ ਲਈ, ਸਾਰੇ ਅਸਮਾਨ ਵਾਸੀਆਂ ਉੱਤੇ ਆਪਣੀ ਕਿਰਪਾ ਕਰ।
ਸੂਤ ਉਵਾਚ ਪ੍ਰੋਵਾਚ ਪ੍ਰਣਯਾਤ੍ਕੋਪਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਨਤ੍ਵਾ ਚ ਪਦ੍ਮਜਮ੍
ਸੂਤਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਪਿਆਰ ਕਰਕੇ, ਗੁੱਸਾ ਰੋਕ ਕੇ ਅਤੇ ਪਦਮਜ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ।
ਅਹਂ ਕੋਪਂ ਸਮਾਧਾਯ ਸ਼ਕ੍ਰਸ੍ਯੋਪਰਿ ਪਦ੍ਮਜ
ਓ ਪਦਮਜ, ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਗੁੱਸਾ ਇੰਦਰ ਉੱਤੇ ਲਾ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।
ਅਨਾਵृष੍ਟ੍ਯਾ ਮਹੇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਸਂਜਾਤਸ਼੍ਚੌषਧੀਕ੍ਸ਼ਯਃ
ਮਹੇਂਦਰ ਦੀ ਬਰਸਾਤ ਨਾ ਹੋਣ ਕਰਕੇ, ਪੌਦਿਆਂ ਦਾ ਨਾਸ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ।
ਏਤਸ੍ਮਾਤ੍ਕਾਰਣਾਨ੍ਨष੍ਟੋ ਨ ਕਾਮਾਨ੍ਨ ਚ ਸਂਭ੍ਰਮਾਤ੍
ਇਸ ਕਾਰਨ ਮੈਂ ਲੁਕ ਗਿਆ ਹਾਂ, ਨਾ ਤਾਂ ਇੱਛਾ ਕਰਕੇ, ਨਾ ਹੀ ਘਬਰਾਹਟ ਕਰਕੇ।
ਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸ ਚਤੁਰ੍ਵਕ੍ਤ੍ਰਃ ਸ਼ਕ੍ਰਮਾਹ ਤਤਃ ਪਰਮ੍
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਚੌਹਾਂ ਮੁਹਾਂ ਵਾਲਾ ਨੇ ਫਿਰ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਕਿਹਾ।
ਜ੍ਯੇष੍ਠਂ ਭ੍ਰਾਤਰਮੁਲ੍ਲਂਘ੍ਯ ਸ਼ਂਤਨੁਃ ਪृਥਿਵੀਪਤਿਃ
ਪ੍ਰਥਵੀ ਦੇ ਰਾਜਾ ਸ਼ੰਤਨੂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਵੱਡੇ ਭਰਾ ਨੂੰ ਅਣਦੇਖਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਏਤਸ੍ਮਾਤ੍ਕਾਰਣਾਦ੍ਵृष੍ਟਿਃ ਸਂਨਿਰੁਦ੍ਧਾ ਮਯਾ ਪ੍ਰਭੋ
ਇਸ ਕਾਰਨ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੈਂ ਮੀਂਹ ਰੋਕ ਲਿਆ ਹੈ।
ਤਸ੍ਯਾਕ੍ਰਮਸ੍ਯ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਪਾਪਂ ਤੇਨ ਮਹੀਭੁਜਾ
ਉਸ ਹਕ ਲੰਘਣ ਦਾ ਪਾਪ, ਉਸ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜੇ ਉੱਤੇ ਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਮਦ੍ਵਾਕ੍ਯਾਦ੍ਯਾਤਿ ਨੋ ਨਾਸ਼ਂ ਯਾਵਦੇਤਜ੍ਜਗਤ੍ਤ੍ਰਯਮ੍ ੬.੯੦.
ਮੇਰੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ, ਜਦ ਤੱਕ ਇਹ ਤਿੰਨੋ ਲੋਕ ਟਿਕੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਨਾਸ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਂਤਰੇ ਸ਼ਕ੍ਰ ਆਦਿਦੇਸ਼ ਤ੍ਵਰਾਨ੍ਵਿਤਃ
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਇੰਦਰ ਨੇ ਜਲਦੀ ਨਾਲ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ।
ਤੇऽਪਿ ਸ਼ਕ੍ਰਸਮਾਦੇਸ਼ਾਤ੍ਸਮਸ੍ਤਧਰਣੀਤਲਮ੍
ਇੰਦਰ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਚਲੇ ਗਏ।
ਅਥਾਬ੍ਰਵੀਤ੍ਪੁਨਰ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਦੇਵੈਃ ਸਾਰ੍ਧਂ ਹੁਤਾਸ਼ਨਮ੍ ਸਾਂਪ੍ਰਤਂ ਤ੍ਵਂ ਵਰਂ ਮਤ੍ਤਃ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਯਸ੍ਵਾਭਿਵਾਂਛਿਤਮ੍
ਫਿਰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਸਮੇਤ ਅੱਗ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਹੁਣ, ਜੋ ਤੂੰ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ, ਉਹ ਮੰਗ ਲੈ।'
ਅਯਂ ਜਲਾਸ਼ਯਃ ਪੁਣ੍ਯੋ ਮਨ੍ਨਾਮ੍ਨਾ ਪृਥਿਵੀਤਲੇ
ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਜਲਾਸ਼ਯ, ਜੋ ਮੇਰੇ ਨਾਮ ਤੇ ਹੈ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਹੈ।
ਅਤ੍ਰ ਯਃ ਪ੍ਰਾਤਰੁਤ੍ਥਾਯ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਾ ਸਮਨ੍ਵਿਤਃ ਤਸ੍ਯ ਤੁष੍ਟਿਸ੍ਤ੍ਵਯਾ ਕਾਰ੍ਯਾ ਦ੍ਰੁਤਂ ਮਦ੍ਵਾਕ੍ਯਤਃ ਪ੍ਰਭੋ
ਜੋ ਇੱਥੇ ਸਵੇਰੇ ਉੱਠ ਕੇ, ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤੂੰ ਉਸ ਨੂੰ ਮੇਰੇ ਹੁਕਮ ਅਨੁਸਾਰ ਜਲਦੀ ਰਾਜੀ ਕਰ ਦੇਣਾ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ।
ਅਤ੍ਰ ਯਃ ਪ੍ਰਾਤਰੁਤ੍ਥਾਯ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਵੈ ਵੇਦਵਿਦ੍ਦ੍ਵਿਜਃ
ਜੋ ਇੱਥੇ ਸਵੇਰੇ ਉੱਠ ਕੇ, ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੈ,
ਅਗ੍ਨਿष੍ਟੋਮਸ੍ਯ ਯਜ੍ਞਸ੍ਯ ਸਕਲਂ ਲਪ੍ਸ੍ਯਤੇ ਫਲਮ੍
ਉਹ ਅੱਗਨਿਸ਼ੋਮ ਯਜਨ ਦਾ ਪੂਰਾ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੇਗਾ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸ ਭਗਵਾਨ੍ਵਿਰਰਾਮ ਪਿਤਾਮਹਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖ ਕੇ, ਵੱਡੇ ਪਿਤਾਮਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਚੁੱਪ ਹੋ ਗਏ।
ਏਵਂ ਤਤ੍ਰ ਸਮੁਦ੍ਭੂਤਂ ਵਹ੍ਨਿਤੀਰ੍ਥਂ ਮਹਾਦ੍ਭੁਤਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਥੇ ਵੱਡਾ ਅਚੰਭਾ ਵਾਲਾ ਵਹਿਨੀ ਤੀਰਥ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ।