ਸ ਤਂ ਪ੍ਰੋਵਾਚ ਤੇ ਜਿਹ੍ਵਾ ਵਿਪਰੀਤਾ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਉਸ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਆਖਿਆ: 'ਤੇਰੀ ਜੀਭ ਉਲਟੀ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ।'
ਪ੍ਰਵਿष੍ਟੋ ਭਗਵਾਨ੍ਵਹ੍ਨਿਰ੍ਯਥਾ ਦੇਵੈਰ੍ਨ ਲਕ੍ਸ਼੍ਯਤੇ
ਭਗਵਾਨ ਅੱਗ ਇੰਝ ਰੁੱਖ ਵਿਚ ਵੜ ਗਿਆ ਕਿ ਦੇਵਤੇ ਉਸਨੂੰ ਵੇਖ ਨਾ ਸਕਣ।
ਅਤ੍ਰਾऽਸੌ ਤਿष੍ਠਤੇ ਵਹ੍ਨਿਰ੍ਨਿਰ੍ਝਰੇ ਪਰ੍ਵਤਸ੍ਯ ਚ
ਇੱਥੇ ਅੱਗ ਪਹਾੜ ਦੇ ਝਰਨੇ ਅਤੇ ਪਹਾੜ ਤੇ ਵੱਸਦੀ ਹੈ।
ਕृਚ੍ਛ੍ਰਾਦਹਂ ਵਿਨਿष੍ਕ੍ਰਾਂਤਸ੍ਤਸ੍ਮਾਨ੍ਮृਤ੍ਯੁਮੁਖਾਤ੍ਸੁਰਾਃ
ਮੈਂ ਵੱਡੀ ਮੁਸ਼ਕਲ ਨਾਲ ਮੌਤ ਦੇ ਮੂੰਹ ਤੋਂ ਬਚ ਕੇ ਨਿਕਲਿਆ ਹਾਂ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆ।
ਭਵਿष੍ਯਸਿ ਵਿਜਿਹ੍ਵਸ੍ਤ੍ਵਂ ਸ਼ਪ੍ਤ੍ਵਾ ਤਂ ਦਰ੍ਦੁਰਂ ਨृਪਃ
ਉਸ ਡੱਡੂ ਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਖਿਆ: 'ਤੂੰ ਜੀਭ ਤੋਂ ਵੰਜਾ ਹੋ ਜਾਵੇਂ।'
ਤਤੋ ਦੇਵਗਣਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਨਿष੍ਕ੍ਰਾਂਤਾਃ ਸਲਿਲਾਸ਼੍ਰਯਾਤ੍
ਫਿਰ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਪਾਣੀ ਵਿਚੋਂ ਬਾਹਰ ਆ ਗਏ।
ਤ੍ਵਯਾ ਹੀਨਂ ਜਗਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਨਾਸ਼ਂ ਯਾਸ੍ਯਤਿ ਸਤ੍ਵਰਮ੍
ਜੇ ਤੂੰ ਨਾ ਹੋਵੇਂ, ਸਾਰਾ ਸੰਸਾਰ ਜਲਦੀ ਹੀ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ।
ਤ੍ਵਂ ਮੁਖਂ ਸਰ੍ਵਦੇਵਾਨਾਂ ਤ੍ਵਯਿ ਲੋਕਾਃ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਿਤਾਃ ਵਿਨਾਸ਼ਮੇਵ ਯਾਸ੍ਯਾਮਸ੍ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤ੍ਵਂ ਤ੍ਰਾਤੁਮਰ੍ਹਸਿ
ਤੂੰ ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਮੂੰਹ ਹੈਂ, ਤੇਰੇ ਵਿੱਚ ਹੀ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਟਿਕੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਤੇਰੇ ਬਿਨਾ ਅਸੀਂ ਸਭ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਵਾਂਗੇ, ਇਸ ਲਈ ਤੂੰ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ।
ਤ੍ਵਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਤ੍ਵਂ ਮਹਾਦੇਵਸ੍ਤ੍ਵਂ ਵਿष੍ਣੁਸ੍ਤ੍ਵਂ ਦਿਵਾਕਰਃ 7.3.30.
ਤੂੰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਮਹਾਦੇਵ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਵਿਸ਼ਨੂ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਹੀ ਸੂਰਜ ਹੈਂ।
ਇਂਦ੍ਰਾਦ੍ਯਾ ਵਿਬੁਧਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਤ੍ਵਦਾਯਤ੍ਤਾ ਹੁਤਾਸ਼ਨ ਕਿਮਰ੍ਥਂ ਭਗਵਨ੍ਨਸ੍ਮਾਨਨਾਗਾਂਸ੍ਤ੍ਯਕ੍ਤੁਮਿਚ੍ਛਸਿ
ਇੰਦਰ ਆਦਿਕ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਨਿਰਭਰ ਹਨ, ਹੇ ਭਗਵਾਨ! ਤੂੰ ਸਾਨੂੰ ਨਿਰਦੋਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਿਉਂ ਰੱਖਦਾ ਹੈਂ?
ਤਸ੍ਯੈਵ ਨਿਰ੍ਝਰਸ੍ਯਾਥ ਤਟਸ੍ਥੋ ਵਾਕ੍ਯਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਉਸੇ ਨਦੀ ਦੇ ਕੰਢੇ ਉੱਤੇ ਖੜ੍ਹਾ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਇਹ ਗੱਲ ਆਖੀ।
ਤੇਨੈਵ ਨ ਕਰੋਤ੍ਯੇष ਵृष੍ਟਿਂ ਮਰ੍ਤ੍ਤ੍ਯੇ ਸੁਰੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਇਸ ਕਰਕੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਮਨੁੱਖਾਂ ਉੱਤੇ ਮੀਂਹ ਨਹੀਂ ਵਿਰਸਾਉਂਦੇ।
ਅਤੋऽਹਂ ਭੂਤਲਂ ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਵਿष੍ਟੋ ਨਿਰ੍ਝਰੇ ਤ੍ਵਿਹ
ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਧਰਤੀ ਛੱਡ ਕੇ, ਇੱਥੇ ਇਸ ਨਦੀ ਵਿੱਚ ਆ ਗਿਆ ਹਾਂ।
ਦੇਵਾਪਿਰ੍ਨਾਮ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞਃ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਾਣਾਂ ਯਸ਼ਸ੍ਕਰਃ
ਦੇਵਾਪੀ ਨਾਮਕ ਇੱਕ ਧਰਮਵਾਨ ਤੇ ਕਸ਼ਤਰੀਆਂ ਵਿੱਚ ਮਸ਼ਹੂਰ ਵਿਅਕਤੀ ਸੀ।
ਪ੍ਰਤੀਪਸ੍ਤਤ੍ਸੁਤਃ ਸਾਧੁਃ ਸਰ੍ਵਸ਼ੀਲਵਤਾਂ ਵਰਃ ਸਂਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਜਗृਹੇ ਰਾਜ੍ਯਂ ਸ਼ਂਤਨੁਸ੍ਤਤ੍ਸੁਤੋऽਵਰਃ
ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤ ਪ੍ਰਤੀਪ ਬਹੁਤ ਚੰਗਾ ਸੀ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਚਾਲ-ਚਲਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਰਾਜ ਪਦ ਛੱਡ ਕੇ ਫਿਰ ਸੰਭਾਲਿਆ, ਤੇ ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤ ਸ਼ਾਂਤਨੁ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਰਾਜਾ ਬਣਿਆ।
ਏਤਸ੍ਮਾਤ੍ਕਾਰਣਾਦ੍ਰਾਜ੍ਯੇ ਤਸ੍ਯ ਵृष੍ਟਿਰ੍ਨਿਰਾਕृਤਾ
ਇਸ ਕਾਰਨ ਉਸ ਦੇ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਮੀਂਹ ਰੁਕ ਗਿਆ।
ਦ੍ਰੁਤਮਾਜ੍ਞਾਪਯਾਮਾਸ ਵृष੍ਟ੍ਯਰ੍ਥਂ ਜਗਤੀਤਲੇ
ਉਸ ਨੇ ਜਲਦੀ ਹੀ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਮੀਂਹ ਲਈ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ।
ਅਥ ਸ਼ਕ੍ਰਸਮਾਦਿष੍ਟਾ ਵਿਦ੍ਯੁਤ੍ਵਨ੍ਤੋ ਬਲਾਹਕਾਃ ਪੂਰਯਾਮਾਸੁਰਤ੍ਯੁਗ੍ਰਾ ਦ੍ਯੁਤਿਮਨ੍ਤੋ ਮਹੀਪਤੇ
ਫਿਰ ਸ਼ਕਰ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਨਾਲ, ਬਿਜਲੀ ਵਾਲੇ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਬਹੁਤ ਭਿਆਨਕ ਬੱਦਲਾਂ ਨੇ ਆਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਭਰ ਦਿੱਤਾ, ਹੇ ਰਾਜਨ!
ਤਤੋऽਗਮਤ੍ਪਰਾਂ ਤੁष੍ਟਿਂ ਭਗਵਾਨ੍ਹਵ੍ਯਵਾਹਨਃ 7.3.30.
ਫਿਰ ਹਵਨ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਅੱਗ ਨੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਖੁਸ਼ੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ।
ਦੇਵਾ ਊਚੁਃ ਯਤ੍ਤੇ ਪ੍ਰਿਯਂ ਤਦਸ੍ਮਾਕਂ ਸੁਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਹਿ ਨਿਵੇਦਯ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਜੋ ਕੁਝ ਤੈਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਜਲਦੀ ਦੱਸ।
ਖ੍ਯਾਤਿਂ ਯਾਤੁ ਧਰਾਪृष੍ਠੇ ਯੁष੍ਮਾਕਂ ਹਿ ਪ੍ਰਸਾਦਤਃ
ਤੁਹਾਡੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਤੁਹਾਡੀ ਖੁਸ਼ਨਾਮੀ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਫੈਲ ਜਾਵੇ।
ਅਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤੋ ਨਰਃ ਸਮ੍ਯਗਗ੍ਨਿਲੋਕਂ ਪ੍ਰਯਾਸ੍ਯਤਿ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇੱਥੇ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰੇਗਾ, ਉਹ ਅੱਗ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਜਾਵੇਗਾ।
ਯਸ੍ਤਿਲਾਨ੍ਦਾਸ੍ਯਤਿ ਨਰਸ੍ਤੀਰ੍ਥੇऽਸ੍ਮਿਨ੍ਸੁਸਮਾਹਿਤਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇੱਥੇ ਇਸ ਤੀਰਥ ਤੇ ਪੂਰੀ ਲਗਨ ਨਾਲ ਤਿਲ ਦਾਨ ਕਰੇਗਾ—
ਵਹ੍ਨਿਸ਼੍ਚ ਭਗਵਾਨ੍ਰਾਜਨ੍ਯਥਾਪੂਰ੍ਵਮਵਰ੍ਤਤ
ਤੇ ਭਗਵਾਨ ਅੱਗ ਵੀ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਹੀ ਆਪਣੇ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਲੱਗ ਪਿਆ।
ਯਸ਼੍ਚੈਤ੍ਪਠਤੇ ਨਿਤ੍ਯਂ ਪ੍ਰਾਤਰੁਤ੍ਥਾਯ ਚੋਤ੍ਤਮਮ੍
ਜੋ ਕੋਈ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਸਵੇਰੇ ਉੱਠ ਕੇ ਇਹ ਪਾਠ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਅਹੋਰਾਤ੍ਰਕृਤਾਤ੍ਪਾਪਾਤ੍ਸ ਸ਼ृਣ੍ਵਨ੍ਨਪਿ ਮੁਚ੍ਯਤੇ
ਜਿਹੜਾ ਮਨੁੱਖ ਇਸ ਨੂੰ ਸਿਰਫ ਸੁਣ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਦਿਨ-ਰਾਤ ਕੀਤੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਵੀ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਯਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤੋ ਨਰਃ ਸਮ੍ਯਙ੍ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਯਾ
ਜਿਥੇ ਮਨੁੱਖ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਓਥੇ ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੱਤਿਆ ਦੇ ਪਾਪ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪੁਰਾऽऽਸੀਤ੍ਪਾਰ੍ਥਿਵੋਨਾਮ ਇਂਦ੍ਰਸੇਨੋ ਮਹੀਪਤਿਃ ਪਤਿਵ੍ਰਤਾ ਪਤਿਪ੍ਰਾਣਾ ਸਦਾ ਪਤ੍ਯੁਃ ਪ੍ਰਿਯੇ ਸ੍ਥਿਤਾ
ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਇੰਦਰਸੇਨ ਨਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਰਾਜਾ ਸੀ, ਜੋ ਧਰਤੀ ਦਾ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਸੀ। ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਲਈ ਜੀਉਂਦੀ ਸੀ ਤੇ ਸਦਾ ਉਸ ਦੀ ਪ੍ਰੀਤ ਵਿੱਚ ਟਿਕੀ ਰਹਿੰਦੀ ਸੀ।
ਕਸ੍ਯਚਿਤ੍ਤ੍ਵਥ ਕਾਲਸ੍ਯ ਸ ਰਾਜਾ ਸਪਰਿਗ੍ਰਹਃ
ਕੁਝ ਸਮਾਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਰਾਜਾ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਸਮੇਤ ਆਪਣਾ ਅੰਤ ਵੇਖਿਆ।
ਤਂ ਨਿਹਤ੍ਯ ਧਨਂ ਭੂਰਿ ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਸ੍ਥਿਤੋ ਗृਹਮ੍
ਉਸਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਜਿੱਤਿਆ, ਉਹ ਬਹੁਤ ਧਨ ਲੈ ਕੇ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਲ ਚਲੇ ਗਏ।