ਹ੍ਰਿਯਂਤੇ ਬਾਲਕਾ ਰਾਤ੍ਰੌ ਛਿਦ੍ਰਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ
ਰਾਤ ਨੂੰ, ਜਦੋਂ ਰਾਹ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਬੱਚੇ ਲੈ ਜਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਪ੍ਰਸਾਦਃ ਕ੍ਰਿਯਤਾਂ ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨਾਂ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾਮ੍
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਉੱਤੇ ਕਿਰਪਾ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇ।
ਤੇषਾਂ ਤਦ੍ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤਤੋਂऽਬਾ ਕृਪਯਾਨ੍ਵਿਤਾ
ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਅੰਬਾ ਦਇਆ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋ ਗਈ—
ਇਮੇ ਮਤ੍ਪਾਦੁਕੇ ਦਿਵ੍ਯੇ ਗੁਹਾਮਧ੍ਯਗਤੇ ਸਦਾ ੬.੮੯.
ਇਹ ਮੇਰੀ ਪਵਿੱਤਰ ਪਉੜੀਆਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਗੁਫਾ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਰਹਿੰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਯਾ ਕਾਚਿਲ੍ਲੌਲ੍ਯਮਾਸ੍ਥਾਯ ਨਿष੍ਕ੍ਰਮਿष੍ਯਤਿ ਮੋਹਤਃ
ਜੋ ਕੋਈ ਲਾਲਚ ਵਿਚ ਆ ਕੇ, ਭਟਕਣ ਕਰਕੇ ਬਾਹਰ ਜਾਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰੇ—
ਪੂਜਾਂ ਕੋ ਵਾਤ੍ਰ ਚਾਹਾਰਸ੍ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਬ੍ਰੂਹਿ ਸੁਰੇਸ਼੍ਵਰਿ
ਇਥੇ ਕਿਹੜੀ ਪੂਜਾ ਜਾਂ ਭੋਗ ਚੜ੍ਹਾਇਆ ਜਾਵੇ, ਹੇ ਦੇਵੀਆਂ ਦੀ ਰਾਣੀ, ਸਾਨੂੰ ਦੱਸੋ।
ਪੂਜਾਂ ਸਮ੍ਯਕ੍ਕਰਿष੍ਯਂਤਿ ਸਰ੍ਵਾਸਾਂ ਭਕ੍ਤਿਸਂਯੁਤਾਃ
ਉਹ ਸਾਰੀਆਂ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਕਰਨਗੀਆਂ।
ਪਾਦੁਕੇ ਮੇ ਪ੍ਰਪੂਜ੍ਯਾਦੌ ਮਾਂਸ ਮਦ੍ਯਾਦਿਭਿਃ ਕ੍ਰਮਾਤ੍
ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਮੇਰੀ ਪਉੜੀਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ, ਫਿਰ ਮਾਸ, ਸ਼ਰਾਬ ਆਦਿ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਚੜ੍ਹਾਓ।
ਤਤਸ੍ਤਥੇਤਿ ਤਾਃ ਪ੍ਰੋਚ੍ਯ ਗੁਹਾਮਧ੍ਯੇ ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤਾਃ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ 'ਜਿਵੇਂ ਤੁਹਾਡੀ ਮਰਜ਼ੀ' ਕਹਿ ਕੇ, ਗੁਫਾ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਹੀ ਰਹਿ ਗਏ।
ਤਤਸ੍ਤਤ੍ਰ ਸਮਾਗਤ੍ਯ ਪੁਰੁषਾ ਅਪਿ ਦੂਰਤਃ ਪ੍ਰਯਾਂਤਿ ਚ ਪਰਾਂ ਸਿਦ੍ਧਿਂ ਜਨ੍ਮ ਮृਤ੍ਯੁਵਿਵਰ੍ਜਿਤਾਮ੍
ਫਿਰ, ਦੂਰ-ਦੂਰ ਤੋਂ ਆਏ ਲੋਕ ਵੀ ਉਥੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਜਨਮ ਤੇ ਮੌਤ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਉੱਚੀ ਸਿਧੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਂਤਰੇ ਨष੍ਟਾ ਅਗ੍ਨਿष੍ਟੋਮਾਦਿਕਾਃ ਕ੍ਰਿਯਾਃ ॥ ਤੀਰ੍ਥਯਾਤ੍ਰਾਵ੍ਰਤਾਨ੍ਯੇਵ ਸਂਯਮਾ ਨਿਯਮਾਸ਼੍ਚ ਯੇ
ਇਸ ਦੌਰਾਨ, ਅਗਨਿਸ਼ਟੋਮ ਆਦਿ ਕਰਮ ਮਿਟ ਗਏ; ਸਿਰਫ਼ ਤੀਰਥ ਯਾਤਰਾ, ਵਰਤ, ਸੰਜਮ ਤੇ ਨਿਯਮ ਹੀ ਬਚੇ।
ਯੇ ਚਾਪਿ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਃ ਸ਼ਾਂਤਾਃ ਸਦਾ ਮਦ੍ਯਸ੍ਯ ਦੂषਣਮ੍
ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸ਼ਾਂਤ ਰਹਿੰਦੇ, ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸ਼ਰਾਬ ਦੀ ਬੁਰਾਈ ਤੋਂ ਦੂਰ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ।
ਤਰ੍ਪਯਂਤਿ ਤਥਾ ਮਾਂਸੈਸ੍ਤ੍ਯਕ੍ਤਾਸ਼ੇषਮਖਕ੍ਰਿਯਾਃ
ਉਹ ਮਾਸ ਨਾਲ ਤਰਪਣ ਕਰਦੇ, ਸਾਰੇ ਯਜਨ ਕਰਮ ਛੱਡ ਚੁੱਕੇ ਸਨ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਂਤਰੇ ਭੀਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਦੇਵਾਃ ਸਵਾਸਵਾਃ ੬.੮੯.
ਇਸ ਸਮੇਂ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਇੰਦਰ ਸਮੇਤ ਡਰ ਗਏ।
ਪ੍ਰੋਚੁਰ੍ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਂ ਗਤ੍ਵਾ ਵਿਨਯਾਵਨਤਾਃ ਸ੍ਥਿਤਾਃ
ਉਹ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਕੋਲ ਗਏ, ਨਮਰਤਾ ਨਾਲ ਖੜੇ ਹੋ ਕੇ ਬੋਲੇ।
ਦੇਵਾ ਊਚੁਃ ਹਾਟਕੇਸ਼੍ਵਰਜੇ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਪਾਦੁਕੇ ਤਤ੍ਰ ਸਂਸ੍ਥਿਤੇ
ਦੇਵਤੇ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ: ਹਾਟਕੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ, ਜਿੱਥੇ ਪੈਰਾਂ ਦੀਆਂ ਚਪਲਾਂ ਰੱਖੀਆਂ ਹਨ,
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾ ਅਪਿਦੇਵੇਸ਼ ਮਦ੍ਯਮਾਂਸੇਨ ਭਕ੍ਤਿਤਃ
ਹੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵੀ ਸ਼ਰਾਬ ਤੇ ਮਾਸ ਨਾਲ ਭਗਤੀ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ।
ਨष੍ਟਾ ਧਰ੍ਮਕ੍ਰਿਯਾ ਸਰ੍ਵਾ ਮਰ੍ਤ੍ਯਲੋਕੇਤ੍ਰ ਸਾਂਪ੍ਰਤਮ੍
ਮਾਨਵ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਹੁਣ ਸਾਰੇ ਧਰਮ ਕਰਮ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਚੁੱਕੇ ਹਨ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤ੍ਵਂ ਕੁਰੁ ਦੇਵੇਸ਼ ਯਥਾ ਸ੍ਯਾਤ੍ਪਾਦੁਕਾਕ੍ਸ਼ਯਃ
ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਤੁਸੀਂ ਐਸਾ ਕਰੋ ਕਿ ਚਪਲਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਨਾ ਹੋਵੇ।
ਜਗਨ੍ਮਾਤਾऽਕ੍ਸ਼ਯਾ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਨ੍ਮਮਾ ਪਿ ਜਨਨੀ ਚ ਸਾ
ਜਗਤ ਦੀ ਮਾਤਾ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਉਹ ਮੇਰੀ ਮਾਂ ਵੀ ਹੈ।
ਤਤ੍ਕਥਂ ਸਂਕ੍ਸ਼ਯਸ੍ਤਸ੍ਯਾਃ ਕਰ੍ਤੁਂ ਕੇਨਾਪਿ ਸ਼ਕ੍ਯਤੇ
ਉਸ ਦਾ ਨਾਸ ਕਿਸੇ ਵੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਕਿਵੇਂ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ?
ਪਰਂ ਤਤ੍ਰ ਕਰਿष੍ਯਾਮਿ ਸੁਖੋਪਾਯਂ ਸੁਰੇਸ਼੍ਵਰਾਃ
ਹੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਮੈਂ ਉਥੇ ਸੁਖਦਾਇਕ ਉਪਾਏ ਕਰਾਂਗਾ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤਤੋ ਧ੍ਯਾਨਂ ਚਕ੍ਰੇ ਦੇਵੋ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਨੇ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਲਗ ਗਿਆ।
ਤਸ੍ਯਾਂਤਰ੍ਗਤਮਾਸੀਨਮਂਗੁष੍ਠਾਗ੍ਰਮਿਤਂ ਸ਼ੁਭਮ੍ ੬.੮੯.
ਉਸ ਦੇ ਅੰਦਰ, ਅੰਗੂਠੇ ਦਾ ਸਿਰਾ, ਜੋ ਸ਼ੁਭ ਸੀ, ਮੌਜੂਦ ਸੀ।
ਤਸ੍ਯੈਵਂ ਧ੍ਯਾਯਮਾਨਸ੍ਯ ਤृਤੀਯਨਯਨਾਤ੍ਤਤਃ
ਜਦੋਂ ਉਹ ਧਿਆਨ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਉਸ ਦੀ ਤੀਜੀ ਅੱਖ ਤੋਂ
ਅਥ ਸਾ ਪ੍ਰਾਹ ਤਂ ਦੇਵਂ ਪ੍ਰਣਿਪਤ੍ਯ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਫਿਰ ਉਹ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਕੋਲ ਆਈ, ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਬੋਲੀ।
ਸ਼੍ਰੀਮਾਤੁਰ੍ਜਗਤਾਂ ਮੁਖ੍ਯੇ ਤਾਭ੍ਯਾਂ ਪੂਜਾਂ ਤ੍ਵਮਾਚਰ
ਤੂੰ ਉਹ ਦੋਵਾਂ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਮਾਂ ਵੱਡੀ ਹੈ, ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰ।
ਕਨ੍ਯਕਾਂ ਸਂਪਰਿਤ੍ਯਜ੍ਯ ਤਵਾਨ੍ਵਯਵਿਵਰ੍ਦ੍ਧਿਤਾਮ੍
ਉਸ ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਛੱਡ ਕੇ, ਜੋ ਤੇਰੇ ਵੰਸ਼ ਨਾਲ ਵਧੀ ਸੀ,
ਕੌਮਾਰਬ੍ਰਹ੍ਮਚਰ੍ਯ੍ਯੇਣ ਤ੍ਵਯਾਪਿ ਚ ਸੁਭਕ੍ਤਿਤਃ
ਜਵਾਨੀ ਦੇ ਬ੍ਰਹਮਚਰਿਆ ਨਾਲ ਤੇਰੀ ਆਪਣੀ ਗਹਿਰੀ ਭਕਤੀ ਨਾਲ,
ਤਵ ਪੂਜਾ ਕਰਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਯੇ ਨਰਾ ਭਕ੍ਤਿਤਤ੍ਪਰਾਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਭਕਤੀ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਤੇਰੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨਗੇ।