ਉਦ੍ਵਾਸਿਤਸ੍ਤਥਾ ਸਰ੍ਵੋ ਦੇਸ਼ਸ੍ਤੇषਾਂ ਸ ਵੈ ਮਹਾਨ੍ ਨਿਵਾਸਾਯ ਤਤਃ ਸ੍ਥਾਨਂ ਕਿਂਚਿਚ੍ਚਾਵੇਦ੍ਯਤਾਂ ਹਿ ਨਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਵੱਡੀ ਧਰਤੀ ਸਾਰੀ ਖਾਲੀ ਹੋ ਗਈ; ਹੁਣ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵੱਸਣ ਲਈ ਕੋਈ ਥਾਂ ਦੱਸੋ।
ਸਂਧ੍ਯਾਕਾਲਪ੍ਰਕਾਸ਼ੇ ਚ ਤਾਸਾਂ ਗਰ੍ਭੋऽਸ੍ਤੁ ਵੋ ਦ੍ਰੁਤਮ੍
ਸੰਧਿਆ ਵੇਲੇ, ਤੁਹਾਡੇ ਵਿਚ ਜਲਦੀ ਗਰਭ ਧਾਰਣ ਹੋ ਜਾਵੇ।
ਰੁਦਂਤ੍ਯੋ ਯਾ ਵਿਨਿਰ੍ਯਾਂਤਿ ਚਤ੍ਵਰੇषੁ ਤ੍ਰਿਕੇषੁ ਚ
ਉਹ ਔਰਤਾਂ ਜੋ ਰੋਦੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਚੌਕਾਂ ਤੇ ਤਿੰਨ-ਮਾਰਗਾਂ 'ਤੇ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ,
ਉਚ੍ਛਿष੍ਟਾ ਯਾਃ ਪ੍ਰਸਰ੍ਪਂਤਿ ਰਮਨ੍ਤੇ ਚ ਸ੍ਵਪਂਤਿ ਚ
ਉਹ ਜੋ ਅਸ਼ੁੱਧ ਹਨ, ਰਿੰਗਦੀਆਂ ਹਨ, ਮਨਮਰਜੀ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਸੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ,
ਸੂਤਿਕਾਭਵਨੇ ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਨੁਚ੍ਛਿष੍ਟਂ ਚੋਪਜਾਯਤੇ
ਜਿੱਥੇ ਜਨਮ-ਘਰ ਵਿੱਚ ਅਸ਼ੁੱਧਤਾ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ,
ਨ षष੍ਠੀਜਾਗਰੋ ਯਸ੍ਯ ਬਾਲਕਸ੍ਯ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਜਿਸ ਬੱਚੇ ਲਈ ਛੇਵੀਂ ਰਾਤ ਦੀ ਜਾਗਰਣ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ,
ਨਾਸ਼ਂ ਯਾਸ੍ਯਤਿ ਵਾ ਯਤ੍ਰ ਪਾਵਕਃ ਸੂਤਿਕਾਗृਹੇ
ਜਿੱਥੇ ਜਨਮ-ਘਰ ਵਿੱਚ ਅੱਗ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦੀ, ਉਥੇ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ,
ਮਾਂਗਲ੍ਯੈਃ ਸਂਪਰਿਤ੍ਯਕ੍ਤਂ ਯਦ੍ਭਵੇਤ੍ਸੂਤਿਕਾਗृਹਮ੍
ਉਹ ਜਨਮ-ਘਰ ਜੋ ਮੰਗਲਕਰਮਾਂ ਤੋਂ ਵੰਜਿਆ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ,
ਸਂਧ੍ਯਾਯਾਂ ਬਾਲਕਾ ਯੇ ਵਾ ਸ੍ਵਪਂਤ੍ਯਾਕਾਸ਼ਦੇਸ਼ਗਾਃ ੬.੮੮.
ਉਹ ਬੱਚੇ ਜੋ ਸੰਧਿਆ ਵੇਲੇ ਖੁੱਲੀ ਥਾਂ 'ਤੇ ਸੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ,
ਯਸ੍ਯ ਜਨ੍ਮਦਿਨੇ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਵਰ੍षਾਂਤੇ ਕ੍ਰਿਯਤੇ ਨ ਚ
ਜਿਸ ਦੇ ਜਨਮ-ਦਿਨ ਤੇ, ਸਾਲ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਕੋਈ ਕਰਮ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ,
ਤੈਲਾਭ੍ਯਂਗਂ ਨਰਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਯਸ਼੍ਚ ਸ੍ਨਾਨਂ ਕਰੋਤਿ ਨ
ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਜੋ ਤੇਲ ਲਗਾ ਕੇ ਨ੍ਹਾਉਂਦਾ ਨਹੀਂ,
ਉਚ੍ਛਿष੍ਟੋ ਯਃ ਪੁਮਾਂਸ੍ਤਿष੍ਠੇਦ੍ਯੋ ਵਾ ਚਤ੍ਵਰਮਧ੍ਯਗਃ
ਉਹ ਜੋ ਅਸ਼ੁੱਧ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਚੌਕ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਖੜਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ,
ਰਜਸ੍ਵਲਾਂ ਵ੍ਰਜੇਦ੍ਯੋ ਵਾ ਪੁਰੁषਃ ਕਾਮਮੋਹਿਤਃ
ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਜੋ ਇੱਛਾ ਵਿਚ ਫਸ ਕੇ ਰਜਸਵਲਾ ਔਰਤ ਕੋਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ,
ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਭਿਮੁਖੋ ਰਾਤ੍ਰੌ ਯਸ਼੍ਚ ਸ੍ਨਾਤਿ ਵਿਮੂਢਧੀਃ
ਉਹ ਜੋ ਰਾਤ ਨੂੰ ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ ਨ੍ਹਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਮੂਰਖ ਮਨ ਵਾਲਾ,
ਉਦਙ੍ਮੁਖਸ਼੍ਚ ਯੋ ਰਾਤ੍ਰੌ ਦਿਵਾ ਵਾ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਮੁਖਃ
ਜਾਂ ਜੋ ਰਾਤ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਵੱਲ, ਜਾਂ ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ ਖੜਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ,
ਯਃ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਰਜਨੀਵਕ੍ਤ੍ਰੇ ਦਧਿਸਕ੍ਤੁਪ੍ਰਭਕ੍ਸ਼ਣਮ੍
ਉਹ ਜੋ ਰਾਤ ਨੂੰ ਹਨੇਰੇ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ ਦਹੀਂ ਜਾਂ ਸਤੂ ਖਾਂਦਾ ਹੈ,
ਪਰਿਵਾਰ੍ਯ ਤਦਾ ਤਸ੍ਥੁਃ ਸਂਪ੍ਰਹृष੍ਟੇਨ ਚੇਤਸਾ
ਉਹ ਫਿਰ ਉਸ ਨੂੰ ਘੇਰ ਕੇ ਖੜੇ ਹੋ ਗਏ, ਦਿਲ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ,
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਂਤਰੇ ਰਾਜਾ ਚਮਤ੍ਕਾਰਃ ਪ੍ਰਤਾਪਵਾਨ੍
ਇਸ ਦੌਰਾਨ, ਰਾਜਾ ਚਮਤਕਾਰ, ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ,
ਤਤਃ ਪ੍ਰਭृਤਿ ਤੇ ਖ੍ਯਾਤੇ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਤਤ੍ਰ ਮਹੋਦਯੇ ੬.੮੮.
ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੋਂ, ਉਸ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਤੇ ਸੁਖੀ ਧਰਤੀ 'ਤੇ,
ਯਃ ਪੁਮਾਨ੍ਪ੍ਰਾਤਰੁਤ੍ਥਾਯ ਤਾਭ੍ਯਾਂ ਪਸ਼੍ਯਤਿ ਚਾਨਨਮ੍
ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਜੋ ਸਵੇਰੇ ਉਠ ਕੇ, ਉਹ ਦੋਨਾਂ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਵੇਖਦਾ ਹੈ,
ਵृਦ੍ਧ੍ਯਾਦੌ ਵਾਥ ਚਾਂਤੇ ਵਾ ਤਾਭ੍ਯਾਂ ਪੂਜਾਂ ਕਰੋਤਿ ਯਃ
ਜੋ ਕੋਈ ਚੰਦ ਦੀ ਵਧਣ ਜਾਂ ਘਟਣ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਜਾਂ ਅੰਤ 'ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਯਾਤ੍ਰਾਕਾਲੇ ਪੁਮਾਨ੍ਯਸ਼੍ਚ ਤਾਭ੍ਯਾਂ ਪੂਜਾਂ ਸਮਾਚਰੇਤ੍
ਜਾਂ ਯਾਤਰਾ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਸਦਾष੍ਟਮ੍ਯਾਂ ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼੍ਯਾਂ ਯਸ੍ਤਾਭ੍ਯਾਂ ਬਲਿਮਾਹਰੇਤ੍
ਜੋ ਹਰ ਅਠਵੀਂ ਤੇ ਚੌਦਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਭੋਗ ਚੜ੍ਹਾਉਂਦਾ ਹੈ—
ਯੋ ਮਹਾਨਵਮੀਸਂਜ੍ਞੇ ਦਿਵਸੇ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਯਾਨ੍ਵਿਤਃ
ਜੋ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾਲ ਮਹਾਨ ਨਵਮੀ ਦੇ ਦਿਨ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਸ੍ਕਾਂਦੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਏਕਾਸ਼ੀਤਿਸਾਹਸ੍ਰ੍ਯਾਂ ਸਂਹਿਤਾਯਾਂ षष੍ਠੇ ਨਾਗਰਖਣ੍ਡੇ ਹਾਟਕੇਸ਼੍ਵਰਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯੇਂऽਬਾਵृਦ੍ਧਾਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਵਰ੍ਣਨਂਨਾਮਾष੍ਟਾਸ਼ੀਤਿਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼੍ਰੀ ਸਕਾਂਦ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਦੇ ਅਠਾਸੀ ਹਜ਼ਾਰ ਸ਼ਲੋਕਾਂ ਵਾਲੀ ਸੰਹਿਤਾ ਦੇ ਛੇਵੇਂ ਨਾਗਰ ਖੰਡ ਵਿੱਚ, ਹਾਟਕੇਸ਼ਵਰ ਖੇਤਰ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਅਠਾਸੀਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਹੈ 'ਅੰਬਾਵ੍ਰਿੱਧਾ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਦਾ ਵਰਣਨ'।
ਬਾਲਕਾਨਾਂ ਕ੍ਸ਼ਯੋ ਜਜ੍ਞੇ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨਾਂ ਗृਹੇਗृਹੇ
ਹਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਬੱਚਿਆਂ ਦੀ ਨਾਸ ਹੋਣ ਲੱਗੀ।
ਤਰੁਣਾਨਾਂ ਵਿਸ਼ੇषੇਣ ਚਮਤ੍ਕਾਰਪੁਰੋਤ੍ਤਰੇ
ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਨੌਜਵਾਨਾਂ ਵਿੱਚ, ਇਕ ਅਚੰਭੇ ਵਾਲੀ ਘਟਨਾ ਤੋਂ ਬਾਅਦ।
ਤਤਸ੍ਤੇ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਛਿਦ੍ਰਸਮੁਦ੍ਭਵਮ੍
ਫਿਰ ਸਾਰੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜਦੋਂ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਮੁਸੀਬਤ ਦੇ ਕਾਰਨ ਨੂੰ ਜਾਣ ਲਿਆ—
ਅਮ੍ਬਾਵृਦ੍ਧੇ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਪੂਜਯਿਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨਤਃ
ਉਹ ਅੰਬਾਵ੍ਰਿੱਧਾ ਦੇ ਕੋਲ ਗਏ ਤੇ ਵੱਡੀ ਸੰਭਾਲ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ।
ਰਕ੍ਸ਼ਾਰ੍ਥਂ ਸਰ੍ਵਵਿਪ੍ਰਾਣਾਂ ਚਮਤ੍ਕਾਰੇਣ ਭੂਭੁਜਾ
ਸਾਰੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਅਚੰਭੇ ਨਾਲ—