ਸ੍ਥਾਤਵ੍ਯਂ ਚ ਤਥਾਤ੍ਰੈਵ ਉਭਾਭ੍ਯਾਮਪਿ ਸਾਦਰਮ੍ ੬.੮੮.
ਦੋਨੋਂ ਨੂੰ ਇਥੇ ਪੂਰੇ ਆਦਰ ਨਾਲ, ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਹੀ ਰਹਿਣਾ ਪਵੇਗਾ।
ਤਯੋਸ੍ਤਦ੍ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਉਭੇ ਤੇ ਦੇਵਤੇ ਤਤਃ
ਉਹ ਦੋਨੋਂ ਦੇ ਇਹ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਦੇਵੀਆਂ ਨੇ
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਂਤਰੇ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਕੁਣ੍ਡਾਚ੍ਛਤਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ
ਇਸ ਦੌਰਾਨ, ਉਸ ਕੁੰਡ ਵਿਚੋਂ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਹੀ
ਏਕਾ ਗਜਮੁਖੀ ਤਤ੍ਰ ਤਥਾਨ੍ਯਾ ਤੁਰਗਾਨਨਾ
ਇਕ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਹਾਥੀ ਵਾਂਗ ਸੀ, ਤੇ ਦੂਜੀ ਦਾ ਘੋੜੇ ਵਾਂਗ।
ਤਿਰ੍ਯਞ੍ਚ ਵਪੁषਸ਼੍ਚਾਨ੍ਯਾ ਵਕ੍ਤ੍ਰੈਰ੍ਮਾਨੁषਸਂਭਵੈਃ
ਕਈ ਹੋਰ ਜਣੇ ਪਸ਼ੂਆਂ ਵਾਲੀ ਆਕ੍ਰਿਤੀ ਵਿਚ ਸਨ, ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਮਨੁੱਖੀ ਜਨਮ ਤੋਂ ਆਏ ਹੋਏ ਸਨ।
ਗੁਹ੍ਯ ਸ੍ਥਾਨਸ੍ਥਿਤੈਰ੍ਵਕ੍ਤ੍ਰੈਰੇਕਾਸ਼੍ਚਾਨ੍ਯਾ ਹृਦਿਸ੍ਥਿਤੈਃ
ਕਈਆਂ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਲੁਕਵੇਂ ਥਾਵਾਂ 'ਤੇ ਸਨ, ਤੇ ਹੋਰਾਂ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਦਿਲ ਵਿਚ ਸਨ।
ਏਕਹਸ੍ਤਾ ਦ੍ਵਿਹਸ੍ਤਾਸ਼੍ਚ ਪਞ੍ਚਹਸ੍ਤਾਸ੍ਤਥਾਪਰਾਃ
ਕਈਆਂ ਕੋਲ ਇੱਕ ਹੱਥ ਸੀ, ਹੋਰਾਂ ਕੋਲ ਦੋ ਹੱਥ, ਤੇ ਕੁਝ ਹੋਰਾਂ ਕੋਲ ਪੰਜ ਹੱਥ ਵੀ ਸਨ।
ਬਹੁਪਾਦਾ ਵਿਪਾਦਾਸ਼੍ਚ ਏਕਪਾਦਾਸ੍ਤਥਾਪਰਾਃ
ਕਈਆਂ ਕੋਲ ਬਹੁਤ ਪੈਰ ਸਨ, ਕੁਝ ਕੋਲ ਦੋ ਪੈਰ, ਤੇ ਹੋਰਾਂ ਕੋਲ ਇੱਕ ਪੈਰ ਸੀ।
ਏਕਨੇਤ੍ਰਾ ਦ੍ਵਿਨੇਤ੍ਰਾਸ਼੍ਚ ਤ੍ਰਿਨੇਤ੍ਰਾਸ਼੍ਚ ਤਥਾਪਰਾਃ
ਕਈਆਂ ਦੀ ਇੱਕ ਅੱਖ ਸੀ, ਹੋਰਾਂ ਦੀ ਦੋ ਅੱਖਾਂ, ਤੇ ਕੁਝ ਹੋਰਾਂ ਦੀ ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵੀ ਸਨ।
ਵृषਵਾਨਰਸਿਂਹਾਜਵ੍ਯਾਘ੍ਰਸਰ੍ਪਾਸ੍ਥਿਤਾਃ ਪਰਾਃ
ਕਈ ਹੋਰਾਂ ਨੇ ਸਾਂਡ, ਬਾਂਦਰ, ਸ਼ੇਰ, ਬਕਰਾ, ਬਾਘ ਤੇ ਸੱਪ ਦੀ ਆਕ੍ਰਿਤੀ ਧਾਰ ਲੈ।
ਕੂਰ੍ਮਕੁਕ੍ਕੁਟਸਰ੍ਪਾਦਿਸਮਾਰੂਢਾਃ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ ਨृਤ੍ਯਂਤ੍ਯਸ਼੍ਚ ਹਸਂਤ੍ਯਸ਼੍ਚ ਕ੍ਰੀਡਾਸਕ੍ਤਾਃ ਪਰਸ੍ਪਰਮ੍ ॥ ੬.੮੮.
ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਜਣੇ ਕਛੂਏ, ਕੁੱਕੜ, ਸੱਪ ਆਦਿ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹੇ ਹੋਏ ਸਨ; ਉਹ ਨੱਚਦੇ, ਹੱਸਦੇ ਤੇ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਖੇਡ ਵਿਚ ਲੀਨ ਰਹਿੰਦੇ।
ਹ੍ਰਸ੍ਵਦਨ੍ਤ੍ਯੋ ਵਿਦਂਤ੍ਯਸ਼੍ਚ ਦੀਰ੍ਘਦਨ੍ਤ੍ਯੋ ਵਿਭੀषਣਾਃ
ਕਈਆਂ ਦੇ ਦੰਦ ਛੋਟੇ ਸਨ, ਹੋਰਾਂ ਦੇ ਦੰਦ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲੇ ਹੋਏ, ਤੇ ਕੁਝ ਹੋਰਾਂ ਦੇ ਲੰਮੇ ਤੇ ਡਰਾਉਣੇ ਦੰਦ ਸਨ।
ਲਂਬਕਰ੍ਣ੍ਯੋ ਵਿਕਰ੍ਣ੍ਯਸ਼੍ਚ ਸ਼ੂਰ੍ਪਕਰ੍ਣ੍ਯਸ੍ਤਥਾ ਪਰਾਃ
ਕਈਆਂ ਦੇ ਕੰਨ ਲਟਕਦੇ ਸਨ, ਹੋਰਾਂ ਦੇ ਕੰਨ ਵਿਗੜੇ ਹੋਏ, ਤੇ ਕੁਝ ਹੋਰਾਂ ਦੇ ਕੰਨ ਚਲਣੀ ਵਰਗੇ ਸਨ।
ਏਕਵਸ੍ਤ੍ਰਾ ਵਿਵਸ੍ਤ੍ਰਾਸ਼੍ਚ ਬਹੁਵਸ੍ਤ੍ਰਾਸ੍ਤਥਾ ਪਰਾਃ
ਕਈ ਇੱਕ ਹੀ ਕਪੜਾ ਪਹਿਨਦੇ, ਹੋਰ ਨੰਗੇ ਸਨ, ਤੇ ਕੁਝ ਹੋਰ ਬਹੁਤ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨਦੇ ਸਨ।
ਖਙ੍ਗਹਸ੍ਤਾਃ ਸ਼ਰਾਹਸ੍ਤਾਃ ਕੁਂਤਹਸ੍ਤਾਸ਼੍ਚ ਭੀषਣਾਃ ਸ਼ੂਲਮੁਦ੍ਗਰਹਸ੍ਤਾਸ਼੍ਚ ਭੁਸ਼ੁਂਡਿਕਰਭੂषਿਤਾਃ
ਕਈਆਂ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿਚ ਤਲਵਾਰ, ਕੁਝ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿਚ ਤੀਰ, ਤੇ ਹੋਰ ਡਰਾਉਣੇ ਜਣੇ ਭਾਲਾ ਫੜੇ ਹੋਏ; ਕੁਝ ਨੇ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਤੇ ਗਦਾ ਫੜੀ ਹੋਈ, ਤੇ ਕੁਝ ਲਾਠੀਆਂ ਤੇ ਹਾਥੀ ਚਲਾਉਣ ਵਾਲਾ ਸੰਦ ਪਹਿਨਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਅਥ ਤਾਭ੍ਯਾਂ ਤਥਾऽऽਕਰ੍ਣ੍ਯ ਤਾਃ ਸਰ੍ਵਾ ਹਰ੍षਸਂਯੁਤਾਃ
ਫਿਰ, ਉਹ ਦੋਵਾਂ ਤੋਂ ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਸਭ ਦੇ ਮਨ ਵਿਚ ਖੁਸ਼ੀ ਆ ਗਈ।
ਤਤਸ੍ਤੇ ਤਤ੍ਸਮਾਲੋਕ੍ਯ ਬਲਂ ਦੇਵੀਸਮੁਦ੍ਰਵਮ੍
ਫਿਰ, ਉਹ ਫੌਜ ਦੇਖ ਕੇ, ਦੇਵੀ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਵਧੀ।
ਵਿषਣ੍ਣਵਦਨਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਭਯਭੀਤਾ ਸਮਂਤਤਃ
ਸਭ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਉਦਾਸ ਹੋ ਗਏ, ਤੇ ਹਰ ਪਾਸੇ ਡਰ ਨਾਲ ਘਿਰ ਗਏ।
ਬਾਲਵृਦ੍ਧਸਮੋਪੇਤਂ ਤੇषਾਂ ਰਾष੍ਟ੍ਰਂ ਦੁਰਾਤ੍ਮਨਾਮ੍
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਰਾਜ ਵਿਚ ਬੱਚੇ ਤੇ ਬੁਜ਼ੁਰਗ ਮਿਲੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਪਰ ਉਹ ਰਾਜ ਬੁਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਸੀ।
ਏਵਂ ਨਿਰ੍ਵਾਸ੍ਯ ਤਦ੍ਰਾष੍ਟ੍ਰਂ ਸਰ੍ਵਾਸ੍ਤਾ ਹਰ੍षਸਂਯੁਤਾਃ ੬.੮੮.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਰਾਜ ਵੱਸੋਂ ਕੱਢ ਕੇ, ਸਭ ਦੇ ਮਨ ਵਿਚ ਖੁਸ਼ੀ ਆ ਗਈ।
ਉਦ੍ਵਾਸਿਤਸ੍ਤਥਾ ਸਰ੍ਵੋ ਦੇਸ਼ਸ੍ਤੇषਾਂ ਸ ਵੈ ਮਹਾਨ੍ ਨਿਵਾਸਾਯ ਤਤਃ ਸ੍ਥਾਨਂ ਕਿਂਚਿਚ੍ਚਾਵੇਦ੍ਯਤਾਂ ਹਿ ਨਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਵੱਡੀ ਧਰਤੀ ਸਾਰੀ ਖਾਲੀ ਹੋ ਗਈ; ਹੁਣ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵੱਸਣ ਲਈ ਕੋਈ ਥਾਂ ਦੱਸੋ।
ਸਂਧ੍ਯਾਕਾਲਪ੍ਰਕਾਸ਼ੇ ਚ ਤਾਸਾਂ ਗਰ੍ਭੋऽਸ੍ਤੁ ਵੋ ਦ੍ਰੁਤਮ੍
ਸੰਧਿਆ ਵੇਲੇ, ਤੁਹਾਡੇ ਵਿਚ ਜਲਦੀ ਗਰਭ ਧਾਰਣ ਹੋ ਜਾਵੇ।
ਰੁਦਂਤ੍ਯੋ ਯਾ ਵਿਨਿਰ੍ਯਾਂਤਿ ਚਤ੍ਵਰੇषੁ ਤ੍ਰਿਕੇषੁ ਚ
ਉਹ ਔਰਤਾਂ ਜੋ ਰੋਦੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਚੌਕਾਂ ਤੇ ਤਿੰਨ-ਮਾਰਗਾਂ 'ਤੇ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ,
ਉਚ੍ਛਿष੍ਟਾ ਯਾਃ ਪ੍ਰਸਰ੍ਪਂਤਿ ਰਮਨ੍ਤੇ ਚ ਸ੍ਵਪਂਤਿ ਚ
ਉਹ ਜੋ ਅਸ਼ੁੱਧ ਹਨ, ਰਿੰਗਦੀਆਂ ਹਨ, ਮਨਮਰਜੀ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਸੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ,
ਸੂਤਿਕਾਭਵਨੇ ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਨੁਚ੍ਛਿष੍ਟਂ ਚੋਪਜਾਯਤੇ
ਜਿੱਥੇ ਜਨਮ-ਘਰ ਵਿੱਚ ਅਸ਼ੁੱਧਤਾ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ,
ਨ षष੍ਠੀਜਾਗਰੋ ਯਸ੍ਯ ਬਾਲਕਸ੍ਯ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਜਿਸ ਬੱਚੇ ਲਈ ਛੇਵੀਂ ਰਾਤ ਦੀ ਜਾਗਰਣ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ,
ਨਾਸ਼ਂ ਯਾਸ੍ਯਤਿ ਵਾ ਯਤ੍ਰ ਪਾਵਕਃ ਸੂਤਿਕਾਗृਹੇ
ਜਿੱਥੇ ਜਨਮ-ਘਰ ਵਿੱਚ ਅੱਗ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦੀ, ਉਥੇ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ,
ਮਾਂਗਲ੍ਯੈਃ ਸਂਪਰਿਤ੍ਯਕ੍ਤਂ ਯਦ੍ਭਵੇਤ੍ਸੂਤਿਕਾਗृਹਮ੍
ਉਹ ਜਨਮ-ਘਰ ਜੋ ਮੰਗਲਕਰਮਾਂ ਤੋਂ ਵੰਜਿਆ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ,
ਸਂਧ੍ਯਾਯਾਂ ਬਾਲਕਾ ਯੇ ਵਾ ਸ੍ਵਪਂਤ੍ਯਾਕਾਸ਼ਦੇਸ਼ਗਾਃ ੬.੮੮.
ਉਹ ਬੱਚੇ ਜੋ ਸੰਧਿਆ ਵੇਲੇ ਖੁੱਲੀ ਥਾਂ 'ਤੇ ਸੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ,
ਯਸ੍ਯ ਜਨ੍ਮਦਿਨੇ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਵਰ੍षਾਂਤੇ ਕ੍ਰਿਯਤੇ ਨ ਚ
ਜਿਸ ਦੇ ਜਨਮ-ਦਿਨ ਤੇ, ਸਾਲ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਕੋਈ ਕਰਮ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ,