ਤਂ ਚ ਨਿਰ੍ਵਾਸਯਾਮਾਸੁਸ੍ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਦੇਸ਼ਾਤ੍ਪਦਾਤਿਕਮ੍
ਉਹ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇਸ਼ ਤੋਂ ਪੈਦਲ ਨਿਕਾਲ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ।
ਸੋऽਪਿ ਸਰ੍ਵੈਃ ਪਰਿਤ੍ਯਕ੍ਤਸ੍ਤੇਨ ਪਾਪੇਨ ਕਰ੍ਮਣਾ
ਉਹ ਵੀ, ਉਸ ਪਾਪੀ ਕਰਤੂਤ ਕਰਕੇ, ਸਭ ਵਲੋਂ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ।
ਏਕਾਕੀ ਭ੍ਰਮਮਾਣੋऽਥ ਸੋऽਪਿ ਕष੍ਟਵਸ਼ਂ ਗਤਃ
ਉਹ ਇਕੱਲਾ ਭਟਕਦਾ ਹੋਇਆ, ਮੁਸੀਬਤ ਦੇ ਵਸ਼ ਆ ਗਿਆ।
ਤਤਃ ਪ੍ਰਾਸਾਦਮਾਸਾਦ੍ਯ ਸੁਪਰ੍ਣਾਖ੍ਯਸਮੁਦ੍ਭਵਮ੍
ਫਿਰ, ਸੁਪਰਨਾ ਨਾਂ ਦੇ ਮਹਲ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ।
ਤਤੋ ਦਿਵ੍ਯਵਪੁਰ੍ਭੂਤ੍ਵਾਵਿਮਾਨਵਰਮਾਸ਼੍ਰਿਤਃ
ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਦਿਵਿਆ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ, ਵਧੀਆ ਅਕਾਸ਼ੀ ਰਥ ਵਿੱਚ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ।
ਸੇਵ੍ਯਮਾਨੋਪ੍ਸਰੋਭਿਸ਼੍ਚ ਸ੍ਤੂਯਮਾਨਸ਼੍ਚ ਕਿਨ੍ਨਰੈਃ
ਉਹ ਨੂੰ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਨੇ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਕਿਨਰਾਂ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ।
ਅਥ ਤਂ ਸਂਨਿਧੌ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਗੌਰੀ ਪਪ੍ਰਚ੍ਛ ਸਾਦਰਮ੍ ਅਨੇਨ ਕਿਂ ਕृਤਂ ਕਰ੍ਮ ਯਤ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋऽਤ੍ਰ ਵਿਭੂਤਿਧृਕ੍ ॥ ੬.੮੩.
ਫਿਰ, ਉਸ ਨੂੰ ਸਾਹਮਣੇ ਵੇਖ ਕੇ, ਗੌਰੀ ਨੇ ਆਦਰ ਨਾਲ ਪੁੱਛਿਆ, 'ਇਸ ਨੇ ਕਿਹੜਾ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਜਿਸ ਕਰਕੇ ਇੱਥੇ ਇਨ੍ਹੀ ਵਡਿਆਈ ਮਿਲੀ?'
ਵੇਣੁਸਂਜ੍ਞੋ ਧਰਾਪृष੍ਠੇ ਕੁष੍ਠਵ੍ਯਾਧਿਸਮਾਕੁਲਃ
ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਉਸ ਦਾ ਨਾਂ ਵੇਣੁ ਸੀ, ਉਹ ਕੋੜ ਦੀ ਬਿਮਾਰੀ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਸੀ।
ਸ ਸਂਤ੍ਯਕ੍ਤੋ ਨਿਜੈਰ੍ਦਾਰੈਃ ਸ਼ਤ੍ਰੁਵਰ੍ਗੇਣ ਧਰ੍षਿਤਃ
ਉਹ ਆਪਣੇ ਹੀ ਪਤਨੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦੀ ਟੋਲੀ ਵੱਲੋਂ ਤੰਗ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
ਉਪਵਾਸਪਰਿਸ਼੍ਰਾਂਤਃ ਸਾਂਨਿਧ੍ਯਂ ਮਮ ਯਤ੍ਰ ਚ
ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ ਥੱਕ ਚੁੱਕਾ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆ ਗਿਆ।
ਤਤ੍ਪ੍ਰਭਾਵਾਦਿਹ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਃ ਸਤ੍ਯਮੇਤਨ੍ਮਯੋਦਿਤਮ੍
ਉਸ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਉਹ ਇੱਥੇ ਆ ਪਹੁੰਚਿਆ; ਇਹ ਸੱਚ ਹੈ, ਜੋ ਮੈਂ ਦੱਸਿਆ ਹੈ।
ਸ ਸਰ੍ਵਾਭ੍ਯਧਿਕਾਂ ਭੂਤਿਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੁਯਾਦ੍ਵਰਵਰ੍ਣਿਨਿ
ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਚੰਗੀ ਤਰੱਕੀ ਹਾਸਲ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਸੁੰਦਰ ਰੰਗ ਵਾਲੀ।
ਏਤੈਸ੍ਤਤ੍ਰ ਕृਤਂ ਸਰ੍ਵੈਰ੍ਦੇਵਿ ਪ੍ਰਾਯੋਪਵੇਸ਼ਨਮ੍ ਪ੍ਰਾਸਾਦੇ ਤਤ੍ਰ ਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤਾਃ ਪ੍ਰਾਣੈਰ੍ਯਾਂਤਿ ਮਮਾਂਤਿਕਮ੍
ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਾਰੇ ਨੇ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਉਥੇ ਮਰਨ ਤੱਕ ਉਪਵਾਸ ਕੀਤਾ; ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ, ਜਦ ਉਹ ਜਿੰਦਗੀ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਵਿਸ੍ਮਯਾਵਿष੍ਟਹृਦਯਾ ਸਾਧੁ ਸਾਧ੍ਵਿਤਿ ਸਾऽਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਉਸ ਦਾ ਦਿਲ ਹੈਰਾਨੀ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ, ਉਹ ਕਹਿ ਉਠੀ, 'ਵਧੀਆ, ਵਧੀਆ!'
ਤਤਃਪ੍ਰਭृਤਿ ਲੋਕੇऽਤ੍ਰ ਪੁਰੁषਾ ਮੁਕ੍ਤਿਮਿਚ੍ਛਵਃ
ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਮਰਦ ਮੁਕਤੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹਨ,
ਪ੍ਰਾਯੋਪਵੇਸ਼ਨਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਯਾ ਪਰਯਾ ਯੁਤਾਃ
ਉਹ ਮਰਨ ਤੱਕ ਉਪਵਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਉੱਚੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਏਤਦ੍ਵਃ ਸਰ੍ਵਮਾਖ੍ਯਾਤਂ ਸਰ੍ਵਪਾਤਕਨਾਸ਼ਨਮ੍ ੬.੮੩.
ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਸ੍ਕਨ੍ਦੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਏਕਾਸ਼ੀਤਿਸਾਹਸ੍ਰ੍ਯਾਂ ਸਂਹਿਤਾਯਾਂ षष੍ਠੇ ਨਾਗਰਖਣ੍ਡੇ ਸ਼੍ਰੀਹਾਟਕੇਸ਼੍ਵਰਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯੇ ਸੁਪਰ੍ਣਾਖ੍ਯਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਵਰ੍ਣਨਂਨਾਮ ਤ੍ਰ੍ਯਸ਼ੀਤਿਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼੍ਰੀ ਸਕੰਦ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਦੇ ਅਠਾਸੀ ਹਜ਼ਾਰ ਅਧਿਆਇਾਂ ਵਾਲੀ ਸੰਹਿਤਾ ਦੇ ਛੇਵੇਂ ਨਾਗਰ ਖੰਡ ਵਿੱਚ, ਸ਼੍ਰੀ ਹਾਟਕੇਸ਼ਵਰ ਖੇਤਰ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਵਿੱਚ, ਸੁਪਰਨ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਤਿਰਾਸੀਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ।
ਮਾਧਵੀਂ ਭਗਿਨੀਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਜਨ੍ਮਾਂਤਰਮੁਪਸ੍ਥਿਤਾਮ੍
ਮਾਧਵੀ ਭੈਣ ਨੂੰ, ਜਦ ਨਵਾਂ ਜਨਮ ਆਇਆ, ਮਿਲ ਗਿਆ।
ਅਸ਼੍ਵਵਕ੍ਤ੍ਰਾਂ ਕਰਿष੍ਯਾਮਿ ਤਪਸਾ ਸੁਸ਼ੁਭਾਨਨਾਮ੍ ਸਰ੍ਵਂ ਵਿਸ੍ਤਰਤੋ ਬ੍ਰੂਹਿ ਪਰਂ ਕੌਤੂਹਲਂ ਹਿ ਨਃ
ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਤਪੱਸਿਆ ਨਾਲ ਘੋੜੇ-ਮੂੰਹ ਵਾਲੀ, ਸੁਸ਼ੁਭਾਨਨਾ ਨਾਮ ਰੱਖ ਕੇ ਬਣਾਵਾਂਗਾ; ਸਾਰਾ ਕੁਝ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਦੱਸੋ, ਸਾਡੀ ਉਤਸੁਕਤਾ ਬਹੁਤ ਵੱਧ ਹੈ।
ਗਤ੍ਵਾ ਵਿष੍ਣੁਃ ਸੁਰੈਃ ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਂ ਪ੍ਰਚਕ੍ਰੇ ਮਂਤ੍ਰਨਿਸ਼੍ਚਯਮ੍
ਵਿਸ਼ਨੂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਜਾ ਕੇ, ਯੋਜਨਾ ਬਣਾਈ।
ਭਾਰਾਵਤਰਣਾਰ੍ਥਾਯ ਦਾਨਵਾਨਾਂ ਵਧਾਯ ਚ
ਧਰਤੀ ਦਾ ਭਾਰ ਘਟਾਉਣ ਅਤੇ ਦਾਨਵਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਲਈ।
ਦੇਵਕ੍ਯਾ ਜਠਰੇ ਦੇਵਃ ਸਂਜਾਤੋ ਦੈਤ੍ਯਦਰ੍ਪਹਾ
ਦੇਵਕੀ ਦੇ ਪੇਟ ਵਿੱਚ, ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਅਹੰਕਾਰ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਪਰਮਾਤਮਾ ਜਨਮਿਆ।
ਤਸ੍ਯਾਂ ਜਜ੍ਞੇ ਹਲੀਨਾਮ ਬਲਭਦ੍ਰਃ ਪ੍ਰਤਾਪਵਾਨ੍
ਉਸ ਵਿੱਚ ਹਲੀ ਨਾਮ ਦਾ ਬਲਭਦਰ, ਜੋ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੀ, ਜਨਮਿਆ।
ਤਸ੍ਯਾਂ ਸਾ ਮਾਧਵੀ ਜਜ੍ਞੇ ਅਸ਼੍ਵਵਕ੍ਤ੍ਰਸ੍ਵਰੂਪਧृਕ੍ ਵਾਸੁਦੇਵਸਮਾਯੁਕ੍ਤਾ ਵਿषਾਦਂ ਪਰਮਂ ਗਤਾ
ਉਸ ਵਿੱਚ ਮਾਧਵੀ ਜਨਮੀ, ਘੋੜੇ-ਮੂੰਹ ਵਾਲੀ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ, ਵਾਸੁਦੇਵ ਨਾਲ ਮਿਲੀ ਹੋਈ, ਉਹ ਗਹਿਰੀ ਉਦਾਸੀ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬ ਗਈ।
ਅਥ ਤੇ ਯਾਦਵਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਕृਤਸ਼ਾਨ੍ਤਿਕਪੌष੍ਟਿਕਾਃ
ਫਿਰ ਸਾਰੇ ਯਾਦਵਾਂ ਨੇ, ਸ਼ਾਂਤੀ ਅਤੇ ਪੋਸ਼ਣ ਦੀ ਰੀਤ ਕਰੀ।
ਏਵਂ ਸਾ ਯੌਵਨੋਪੇਤਾ ਤਥਾ ਦੁਃਖਸਮਨ੍ਵਿਤਾ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਜਵਾਨੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋ ਕੇ ਵੀ ਦੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਫਸੀ ਰਹੀ।
ਤਤਸ਼੍ਚ ਭਗਵਾਨ੍ਵਿष੍ਣੁਰ੍ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਤਾਂ ਭਗਿਨੀਂ ਤਥਾ ੬.੮੪.
ਫਿਰ ਭਗਵਾਨ ਵਿਸ਼ਣੂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਭੈਣ ਨੂੰ ਉਸ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਵੇਖ ਲਿਆ।
ਤਾਮਾਦਾਯ ਗਤਸ੍ਤੂਰ੍ਣਂ ਬਲਦੇਵਸਮਨ੍ਵਿਤਃ
ਉਹ ਬਲਦੇਵ ਨੂੰ ਨਾਲ ਲੈ ਕੇ, ਉਸਨੂੰ ਜਲਦੀ ਨਾਲ ਲੈ ਗਿਆ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਂ ਤੋषਯਾਮਾਸ ਸਮ੍ਯਗ੍ਯਜ੍ਞਪਰਾਯਣਃ
ਯਜਨਾਂ ਵਿੱਚ ਲਗਨ ਰਹਿ ਕੇ, ਉਸਨੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕੀਤਾ।