ਤਸ੍ਯ ਚਾਯਤਨੇ ਪੁਣ੍ਯੇ ਯੋਗਾਤ੍ਪ੍ਰਾਣਾਨ੍ਪਰਿਤ੍ਯਜੇਤ੍ ॥ ਪ੍ਰਾਯੋਪਵੇਸ਼ਨਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਨ ਸ ਭੂਯੋऽਪਿ ਜਾਯਤੇ
ਜੇ ਕੋਈ ਉਸ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਤੇ ਯੋਗ ਅਭਿਆਸ ਨਾਲ ਪ੍ਰਾਣ ਤਿਆਗ ਦੇਵੇ, ਤੇ ਉਥੇ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ ਮਰੇ, ਉਹ ਮੁੜ ਜਨਮ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦਾ।
ਅਪਿ ਪਾਪ ਸਮਾਚਾਰਃ ਕੌਲੋ ਵਾ ਨਿਰ੍ਘृਣੋऽਪਿ ਵਾ ੬.੮੨.
ਭਾਵੇਂ ਕੋਈ ਪਾਪ ਕਰਦਾ ਹੋਵੇ, ਜਾਂ ਕੌਲ ਮਾਰਗ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ, ਜਾਂ ਨਿਰਦਈ ਹੋਵੇ—
ਤ੍ਰਿਕਾਲਂ ਪੂਜਯਨ੍ਯਸ੍ਤੁ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਾਪੂਤੇਨ ਚੇਤਸਾ ॥। ਸਂਵਤ੍ਸਰਂ ਵਸੇਤ੍ਸੋऽਪਿ ਸ਼ਿਵਲੋਕੇ ਮਹੀਯਤੇ
ਜੋ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਮਨ ਕਰਕੇ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਜੇ ਸਾਲ ਭਰ ਵੀ ਉਥੇ ਰਹੇ, ਉਹ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਆਦਰ ਪਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਥਵਾ ਸੋਮਵਾਰੇਣ ਯਸ੍ਤਂ ਪਸ਼੍ਯਤਿ ਮਾਨਵਃ
ਜਾਂ, ਜੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਸੋਮਵਾਰ ਨੂੰ ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਲਵੇ—
ਸੋऽਪਿ ਯਾਤਿ ਨ ਸਂਦੇਹਃ ਪੁਰੁषਃ ਸ਼ਿਵਮਨ੍ਦਿਰੇ
ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਵੀ, ਨਿਸ਼ਚੇ ਹੀ, ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਮੰਦਰ ਨੂੰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸਰ੍ਵਪ੍ਰਯਤ੍ਨੇਨ ਕਲਿਕਾਲੇ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ
ਇਸ ਲਈ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਕਲਿਯੁਗ ਵਿੱਚ, ਪੂਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਾਲ—
ਸਂਤ੍ਯਾਜ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਤਥਾ ਪ੍ਰਾਣਾਸ੍ਤਦਗ੍ਰੇਪ੍ਰਾਯਸਂਸ਼੍ਰਿਤੈਃ
ਉਸ ਅੱਗੇ ਵਰਤ ਲੈ ਕੇ, ਉਥੇ ਹੀ ਪ੍ਰਾਣ ਤਿਆਗਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਸ੍ਕਾਂਦੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਏਕਾਸ਼ੀਤਿਸਾਹਸ੍ਰ੍ਯਾਂ ਸਂਹਿਤਾਯਾਂ षष੍ਠੇ ਨਾਗਰਖਣ੍ਡੇ ਸ਼੍ਰੀਹਾਟਕੇਸ਼੍ਵਰਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯੇ ਸੁਪਰ੍ਣੇਸ਼੍ਵਰਾਖ੍ਯਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਵਰ੍ਣਨਂਨਾਮ ਦ੍ਵ੍ਯਸ਼ੀਤਿਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼੍ਰੀ ਸਕਾਂਦ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਦੇ ਛੇਵੇਂ ਨਾਗਰ ਖੰਡ ਵਿੱਚ, ਹਟਕੇਸ਼ਵਰ ਖੇਤਰ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਵਿੱਚ, ਸੁਪਰਨੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਮਹਾਤਮਤਾ ਦਾ ਬਿਆਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਬਿਆਸੀਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਮੁਕੰਮਲ ਹੋਇਆ।
ਅਹਂ ਵਃ ਕੀਰ੍ਤਯਿष੍ਯਾਮਿ ਪੁਰਾਣੇ ਯਦੁਦਾਹृਤਮ੍
ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਉਹ ਦੱਸਾਂਗਾ ਜੋ ਪੁਰਾਣੇ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ।
ਵੇਣੁਰ੍ਨਾਮ ਮਹੀਪਾਲਃ ਪੁਰਾਸੀਤ੍ਸੂਰ੍ਯਵਂਸ਼ਜਃ
ਪਹਿਲਾਂ ਇੱਕ ਰਾਜਾ ਸੀ ਜਿਸਦਾ ਨਾਂ ਵੇਣੁ ਸੀ, ਜੋ ਸੂਰਜ ਵੰਸ਼ ਤੋਂ ਸੀ।
ਸ਼ਾਸਨਾਨਿ ਪ੍ਰਦਤ੍ਤਾਨਿ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨਾਂ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾਮ੍
ਉੱਚੇ ਆਤਮਾ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਲਈ ਹੁਕਮ ਜਾਰੀ ਕੀਤੇ ਗਏ।
ਵਿਧ੍ਵਂਸਿਤਾਃ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯੋ ਨੈਕਾ ਵਿਧਵਾਸ਼੍ਚ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ ੪ ਕੁਮਾਰ੍ਯੋ ਰੂਪਵਤ੍ਯਸ਼੍ਚ ਤਥਾ ਨਿਜ ਕੁਲੋਦ੍ਭਵਾਃ
ਕਈ ਔਰਤਾਂ, ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਵਿਧਵਾਵਾਂ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਘਰ ਦੀਆਂ ਸੁੰਦਰ ਕੁਮਾਰੀਆਂ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਈਆਂ।
ਦੇਵਤਾਰਾਧਨਂ ਪੂਜਾਂ ਕਰ੍ਤੁਂ ਨੈਵ ਦਦਾਤਿ ਸਃ
ਉਹ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਜਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਆਦਰ-ਸਤਕਾਰ ਕਰਨ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤੀ।
ਪ੍ਰੋਵਾਚਾਥ ਜਨਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਮਾਂ ਪੂਜਯਤ ਸਰ੍ਵਦਾ
ਫਿਰ ਉਹ ਨੇ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੇਰੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ।'
ਮਯਾ ਤੁष੍ਟੇਨ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਸਂਪਤ੍ਸ੍ਯਤਿ ਹृਦਿ ਸ੍ਥਿਤਮ੍
ਜੇ ਮੈਂ ਰਾਜ਼ੀ ਹੋਇਆ, ਤਾਂ ਸਭ ਦੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਚਾਹੀਦਾ ਸੁਖ ਉਤਪੰਨ ਹੋਵੇਗਾ।
ਤੇਨ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਵਿਹੀਨਾਨਾਂ ਵਿਸ਼੍ਵਸ੍ਤਾਨਾਂ ਵਧਃ ਕृਤਃ
ਉਸ ਨੇ ਹਥਿਆਰ ਬਿਨਾ ਅਤੇ ਭਰੋਸਾ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਅਚੌਰਾਃ ਪ੍ਰਗृਹੀਤਾਸ਼੍ਚ ਚੌਰਾਃ ਸਂਰਕ੍ਸ਼ਿਤਾਃ ਸਦਾ ੬.੮੩.
ਬੇਕਸੂਰਾਂ ਨੂੰ ਫੜ ਲਿਆ ਗਿਆ, ਜਦਕਿ ਚੋਰਾਂ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਬਚਾਇਆ ਗਿਆ।
ਨ ਕृਤਂ ਚ ਵ੍ਰਤਂ ਤੇਨ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਾਪੂਤੇਨ ਚੇਤਸਾ
ਉਸ ਨੇ ਕਦੇ ਵੀ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਮਨ ਨਾਲ ਕੋਈ ਵਰਤ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ।
ਏਵਂ ਤਸ੍ਯ ਨਰੇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਪਾਪਾਸਕ੍ਤਸ੍ਯ ਨਿਤ੍ਯਸ਼ਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਰਾਜਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪਾਪ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ।
ਤਤਸ੍ਤਂ ਵ੍ਯਾਧਿਨਾ ਗ੍ਰਸ੍ਤਂ ਪੁਤ੍ਰਪੌਤ੍ਰਵਿਵਰ੍ਜਿਤਮ੍
ਫਿਰ ਉਹ ਬਿਮਾਰੀ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੋਇਆ, ਪੁੱਤਰ ਅਤੇ ਪੋਤਿਆਂ ਤੋਂ ਵੰਜਾ ਰਹਿ ਗਿਆ।
ਤਂ ਚ ਨਿਰ੍ਵਾਸਯਾਮਾਸੁਸ੍ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਦੇਸ਼ਾਤ੍ਪਦਾਤਿਕਮ੍
ਉਹ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇਸ਼ ਤੋਂ ਪੈਦਲ ਨਿਕਾਲ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ।
ਸੋऽਪਿ ਸਰ੍ਵੈਃ ਪਰਿਤ੍ਯਕ੍ਤਸ੍ਤੇਨ ਪਾਪੇਨ ਕਰ੍ਮਣਾ
ਉਹ ਵੀ, ਉਸ ਪਾਪੀ ਕਰਤੂਤ ਕਰਕੇ, ਸਭ ਵਲੋਂ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ।
ਏਕਾਕੀ ਭ੍ਰਮਮਾਣੋऽਥ ਸੋऽਪਿ ਕष੍ਟਵਸ਼ਂ ਗਤਃ
ਉਹ ਇਕੱਲਾ ਭਟਕਦਾ ਹੋਇਆ, ਮੁਸੀਬਤ ਦੇ ਵਸ਼ ਆ ਗਿਆ।
ਤਤਃ ਪ੍ਰਾਸਾਦਮਾਸਾਦ੍ਯ ਸੁਪਰ੍ਣਾਖ੍ਯਸਮੁਦ੍ਭਵਮ੍
ਫਿਰ, ਸੁਪਰਨਾ ਨਾਂ ਦੇ ਮਹਲ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ।
ਤਤੋ ਦਿਵ੍ਯਵਪੁਰ੍ਭੂਤ੍ਵਾਵਿਮਾਨਵਰਮਾਸ਼੍ਰਿਤਃ
ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਦਿਵਿਆ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ, ਵਧੀਆ ਅਕਾਸ਼ੀ ਰਥ ਵਿੱਚ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ।
ਸੇਵ੍ਯਮਾਨੋਪ੍ਸਰੋਭਿਸ਼੍ਚ ਸ੍ਤੂਯਮਾਨਸ਼੍ਚ ਕਿਨ੍ਨਰੈਃ
ਉਹ ਨੂੰ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਨੇ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਕਿਨਰਾਂ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ।
ਅਥ ਤਂ ਸਂਨਿਧੌ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਗੌਰੀ ਪਪ੍ਰਚ੍ਛ ਸਾਦਰਮ੍ ਅਨੇਨ ਕਿਂ ਕृਤਂ ਕਰ੍ਮ ਯਤ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋऽਤ੍ਰ ਵਿਭੂਤਿਧृਕ੍ ॥ ੬.੮੩.
ਫਿਰ, ਉਸ ਨੂੰ ਸਾਹਮਣੇ ਵੇਖ ਕੇ, ਗੌਰੀ ਨੇ ਆਦਰ ਨਾਲ ਪੁੱਛਿਆ, 'ਇਸ ਨੇ ਕਿਹੜਾ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਜਿਸ ਕਰਕੇ ਇੱਥੇ ਇਨ੍ਹੀ ਵਡਿਆਈ ਮਿਲੀ?'
ਵੇਣੁਸਂਜ੍ਞੋ ਧਰਾਪृष੍ਠੇ ਕੁष੍ਠਵ੍ਯਾਧਿਸਮਾਕੁਲਃ
ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਉਸ ਦਾ ਨਾਂ ਵੇਣੁ ਸੀ, ਉਹ ਕੋੜ ਦੀ ਬਿਮਾਰੀ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਸੀ।
ਸ ਸਂਤ੍ਯਕ੍ਤੋ ਨਿਜੈਰ੍ਦਾਰੈਃ ਸ਼ਤ੍ਰੁਵਰ੍ਗੇਣ ਧਰ੍षਿਤਃ
ਉਹ ਆਪਣੇ ਹੀ ਪਤਨੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦੀ ਟੋਲੀ ਵੱਲੋਂ ਤੰਗ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
ਉਪਵਾਸਪਰਿਸ਼੍ਰਾਂਤਃ ਸਾਂਨਿਧ੍ਯਂ ਮਮ ਯਤ੍ਰ ਚ
ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ ਥੱਕ ਚੁੱਕਾ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆ ਗਿਆ।