ਏਤਸ੍ਮਾਤ੍ਕਾਰਣਾਦਸ੍ਯ ਨਿਗ੍ਰਹੋऽਯਂ ਮਯਾ ਕृਤਃ
ਇਸ ਕਾਰਨ ਮੈਂ ਇਸ ਉੱਤੇ ਰੋਕ ਲਾਈ ਹੈ।
ਮਮ ਵਾਕ੍ਯਾਨੁਰੋਧੇਨ ਯਦਿਮਾਂ ਮਨ੍ਯਸੇ ਸ਼ੁਭੇ
ਜੇਕਰ, ਹੇ ਸੁਭਾਗਵਤੀ, ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਮੰਨ ਕੇ ਮੈਨੂੰ ਚੰਗਾ ਸਮਝੋ,
ਨਾਨ੍ਯਥਾ ਜਾਯਤੇ ਦੇਵ ਵਿਸ਼ੇषਾਤ੍ਕੋਪਯੁਕ੍ਤਯਾ ॥ ੬.੮੨.
ਨਹੀਂ ਤਾਂ, ਹੇ ਦੇਵਤਾ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ, ਇਹ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ।
ਤਸ੍ਮਾਦੇष ਮਮਾਦੇਸ਼ਾਦਾਰਾਧ ਯਤੁ ਸ਼ਂਕਰਮ੍
ਇਸ ਲਈ, ਮੇਰੇ ਆਦੇਸ਼ ਤੇ, ਤੁਸੀਂ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੀ ਭਗਤੀ ਕਰੋ।
ਅਥਵਾ ਪੁਂਡਰੀਕਾਕ੍ਸ਼ ਰੂਪਮੀਦृਗ੍ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤਃ
ਜਾਂ, ਹੇ ਕਮਲ-ਨੇਤਰ, ਇਹ ਰੂਪ ਇਥੇ ਹੀ ਬਣਿਆ ਰਹੇ।
ਗਰੁਡਂ ਦੈਨ੍ਯਸਂਯੁਕ੍ਤਂ ਭਾਸਪਿਂਡੋਪਮਂ ਸ੍ਥਿਤਮ੍
ਗਰੁੜ ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਚਾਨਣ ਦੇ ਗੁੱਛੇ ਵਾਂਗ ਖੜਾ ਹੈ।
ਏष ਏਵ ਵਰਸ਼੍ਚਾਸ੍ਯਾ ਦ੍ਵਿਪਦੇਸ਼੍ਯਾ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮ
ਇਹੀ ਉਸ ਲਈ ਵਰਦਾਨ ਹੈ, ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਦੋ ਪੈਰ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ।
ਤਸ੍ਮਾਦਾਰਾਧਯ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਂ ਤ੍ਵਂ ਦੇਵਂ ਸ਼ਸ਼ਿਸ਼ੇਖਰਮ੍
ਇਸ ਲਈ, ਤੂੰ ਜਲਦੀ ਚੰਦ੍ਰਮਾਂ ਵਾਲੇ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰ।
ਯੇਨ ਤੇ ਤਤ੍ਪ੍ਰਭਾਵੇਨ ਭੂਯਃ ਸ੍ਯਾਤ੍ਤਾਦृਸ਼ਂ ਵਪੁਃ
ਉਸ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਤੇਰਾ ਰੂਪ ਮੁੜ ਵਾਂਗ ਹੀ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ।
ਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਗਰੁਡਸ੍ਤੂਰ੍ਣਂ ਧृਤਪਾਸ਼ੁਪਤਵ੍ਰਤਃ
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਗਰੁੜ ਨੇ ਤੁਰੰਤ ਪਸ਼ੁਪਤ ਵਰਤ ਰੱਖ ਲਿਆ।
ਚਾਂਦ੍ਰਾਯਣਾਨਿ ਕृਚ੍ਛ੍ਰਾਣਿ ਤਥਾ ਸਾਂਤਪਨਾਨਿ ਚ
ਉਸ ਨੇ ਚੰਦ੍ਰਾਯਣ, ਕ੍ਰਿਚਛਰ ਤੇ ਸੰਤਾਪਨ ਵਰਗੀਆਂ ਤਪੱਸਿਆ ਕੀਤੀਆਂ।
ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਤ੍ਰਿषਵਣਂ ਪਸ਼੍ਚਾਦ੍ਭਸ੍ਮਸ੍ਨਾਨ ਪਰਾਯਣਃ
ਉਹ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਫਿਰ ਭਸਮ ਨਾਲ ਨ੍ਹਾਉਣ ਵਿੱਚ ਲੱਗ ਗਿਆ।
ਚਕ੍ਰੇ ਪੂਜਾਂ ਸ੍ਵਯਂ ਤਸ੍ਯ ਸ੍ਨਾਪਯਿਤ੍ਵਾ ਯਥਾਵਿਧਿ ੬.੮੨.
ਉਸ ਨੇ ਆਪ ਹੀ ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ, ਜਿਵੇਂ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ ਉਸ ਨੂੰ ਨ੍ਹਾ ਕੇ।
ਏਵਂ ਤਸ੍ਯ ਵ੍ਰਤਸ੍ਥਸ੍ਯ ਜਪਪੂਜਾਪਰਸ੍ਯ ਚ ਅਬ੍ਰਵੀਦ੍ਵਰਦੋऽਸ੍ਮੀਤਿ ਵृਣੁष੍ਵੇष੍ਟਂ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਦ ਉਹ ਵਰਤ ਰੱਖ ਕੇ ਜਪ ਤੇ ਪੂਜਾ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਰਿਹਾ, ਤਾਂ ਵਰ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਮੈਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹਾਂ, ਜੋ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ ਸੋ ਮੰਗ ਲੈ, ਹੇ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ।'
ਪਕ੍ਸ਼ਪਾਤਃ ਕृਤੋऽਸ੍ਮਾਕਂ ਤਮਹਂ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਯਾਮਿ ਵੈ
ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਮਿਹਰ ਹੋਈ ਹੈ, ਮੈਂ ਇਹੀ ਮੰਗਦਾ ਹਾਂ।
ਤ੍ਵਯਾਤ੍ਰੈਵ ਸਦਾ ਲਿਂਗੇ ਸ੍ਥੇਯਂ ਹਰ ਮਮਾਧੁਨਾ
ਹੇ ਹਰਾ, ਹੁਣ ਤੋਂ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਇਥੇ ਲਿੰਗ ਵਿੱਚ ਸਦਾ ਰਹਾਂ।
ਤ੍ਵਂ ਚ ਤਦ੍ਰੂਪਸਂਪਨ੍ਨੋ ਵਿਸ਼ੇषਾਦ੍ਬਲਵੇਗਭਾਕ੍
ਤੇ ਤੂੰ ਵੀ, ਉਹੀ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ, ਖਾਸ ਤੌਰ ਤੇ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਜੋਸ਼ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇਂ।
ਭਵਿष੍ਯਸਿ ਨ ਸਂਦੇਹੋ ਮਤ੍ਪ੍ਰਸਾਦਾਦ੍ਵਿਹਂਗਮ
ਮੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਹੇ ਪੰਛੀ, ਤੂੰ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਐਸਾ ਹੋ ਜਾਵੇਂਗਾ।
ਤਤੋऽਸ੍ਯ ਪਕ੍ਸ਼ੌ ਸਂਜਾਤੌ ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ਣਾਦੇਵ ਸੁਨ੍ਦਰੌ
ਫਿਰ, ਉਸੇ ਵੇਲੇ, ਉਸਦੇ ਦੋ ਸੁੰਦਰ ਪਰ ਉੱਗ ਆਏ।
ਤਤਃ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਤਂ ਦੇਵਂ ਪ੍ਰਹष੍ਟਃ ਸ ਵਿਹਂਗਮਃ
ਫਿਰ, ਉਸ ਦੇਵਤੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਪੰਛੀ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ।
ਤਸ੍ਯ ਚਾਯਤਨੇ ਪੁਣ੍ਯੇ ਯੋਗਾਤ੍ਪ੍ਰਾਣਾਨ੍ਪਰਿਤ੍ਯਜੇਤ੍ ॥ ਪ੍ਰਾਯੋਪਵੇਸ਼ਨਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਨ ਸ ਭੂਯੋऽਪਿ ਜਾਯਤੇ
ਜੇ ਕੋਈ ਉਸ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਤੇ ਯੋਗ ਅਭਿਆਸ ਨਾਲ ਪ੍ਰਾਣ ਤਿਆਗ ਦੇਵੇ, ਤੇ ਉਥੇ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ ਮਰੇ, ਉਹ ਮੁੜ ਜਨਮ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦਾ।
ਅਪਿ ਪਾਪ ਸਮਾਚਾਰਃ ਕੌਲੋ ਵਾ ਨਿਰ੍ਘृਣੋऽਪਿ ਵਾ ੬.੮੨.
ਭਾਵੇਂ ਕੋਈ ਪਾਪ ਕਰਦਾ ਹੋਵੇ, ਜਾਂ ਕੌਲ ਮਾਰਗ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ, ਜਾਂ ਨਿਰਦਈ ਹੋਵੇ—
ਤ੍ਰਿਕਾਲਂ ਪੂਜਯਨ੍ਯਸ੍ਤੁ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਾਪੂਤੇਨ ਚੇਤਸਾ ॥। ਸਂਵਤ੍ਸਰਂ ਵਸੇਤ੍ਸੋऽਪਿ ਸ਼ਿਵਲੋਕੇ ਮਹੀਯਤੇ
ਜੋ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਮਨ ਕਰਕੇ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਜੇ ਸਾਲ ਭਰ ਵੀ ਉਥੇ ਰਹੇ, ਉਹ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਆਦਰ ਪਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਥਵਾ ਸੋਮਵਾਰੇਣ ਯਸ੍ਤਂ ਪਸ਼੍ਯਤਿ ਮਾਨਵਃ
ਜਾਂ, ਜੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਸੋਮਵਾਰ ਨੂੰ ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਲਵੇ—
ਸੋऽਪਿ ਯਾਤਿ ਨ ਸਂਦੇਹਃ ਪੁਰੁषਃ ਸ਼ਿਵਮਨ੍ਦਿਰੇ
ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਵੀ, ਨਿਸ਼ਚੇ ਹੀ, ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਮੰਦਰ ਨੂੰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸਰ੍ਵਪ੍ਰਯਤ੍ਨੇਨ ਕਲਿਕਾਲੇ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ
ਇਸ ਲਈ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਕਲਿਯੁਗ ਵਿੱਚ, ਪੂਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਾਲ—
ਸਂਤ੍ਯਾਜ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਤਥਾ ਪ੍ਰਾਣਾਸ੍ਤਦਗ੍ਰੇਪ੍ਰਾਯਸਂਸ਼੍ਰਿਤੈਃ
ਉਸ ਅੱਗੇ ਵਰਤ ਲੈ ਕੇ, ਉਥੇ ਹੀ ਪ੍ਰਾਣ ਤਿਆਗਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਸ੍ਕਾਂਦੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਏਕਾਸ਼ੀਤਿਸਾਹਸ੍ਰ੍ਯਾਂ ਸਂਹਿਤਾਯਾਂ षष੍ਠੇ ਨਾਗਰਖਣ੍ਡੇ ਸ਼੍ਰੀਹਾਟਕੇਸ਼੍ਵਰਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯੇ ਸੁਪਰ੍ਣੇਸ਼੍ਵਰਾਖ੍ਯਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਵਰ੍ਣਨਂਨਾਮ ਦ੍ਵ੍ਯਸ਼ੀਤਿਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼੍ਰੀ ਸਕਾਂਦ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਦੇ ਛੇਵੇਂ ਨਾਗਰ ਖੰਡ ਵਿੱਚ, ਹਟਕੇਸ਼ਵਰ ਖੇਤਰ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਵਿੱਚ, ਸੁਪਰਨੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਮਹਾਤਮਤਾ ਦਾ ਬਿਆਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਬਿਆਸੀਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਮੁਕੰਮਲ ਹੋਇਆ।
ਅਹਂ ਵਃ ਕੀਰ੍ਤਯਿष੍ਯਾਮਿ ਪੁਰਾਣੇ ਯਦੁਦਾਹृਤਮ੍
ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਉਹ ਦੱਸਾਂਗਾ ਜੋ ਪੁਰਾਣੇ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ।
ਵੇਣੁਰ੍ਨਾਮ ਮਹੀਪਾਲਃ ਪੁਰਾਸੀਤ੍ਸੂਰ੍ਯਵਂਸ਼ਜਃ
ਪਹਿਲਾਂ ਇੱਕ ਰਾਜਾ ਸੀ ਜਿਸਦਾ ਨਾਂ ਵੇਣੁ ਸੀ, ਜੋ ਸੂਰਜ ਵੰਸ਼ ਤੋਂ ਸੀ।