ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਂਤਰੇ ਤਸ੍ਯ ਪਕ੍ਸ਼ਿਨਾਥਸ੍ਯ ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ਣਾਤ੍
ਇਸ ਵਿਚਕਾਰ, ਉਸ ਪੰਛੀਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਲਈ, ਓਸ ਵੇਲੇ—
ਮਾਂਸਪਿਂਡਮਯੋ ਰੌਦ੍ਰਃ ਸਰ੍ਵਰੋਗਵਿਵਰ੍ਜਿਤਃ ॥ ੬.੮੧.
ਮਾਸ ਨਾਲ ਬਣਿਆ ਇੱਕ ਤਿੱਖਾ ਜੀਵ ਆਇਆ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਰੋਗਾਂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਸੀ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਸ੍ਕਾਨ੍ਦੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਏਕਾਸ਼ੀਤਿਸਾਹਸ੍ਰ੍ਯਾਂ ਸਂਹਿਤਾਯਾਂ षष੍ਠੇ ਨਾਗਰਖਣ੍ਡੇ ਹਾਟਕੇਸ਼੍ਵਰਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯੇ ਸੁਪਰ੍ਣਪਕ੍ਸ਼ਪਾਤਵਰ੍ਣਨਂਨਾਮੈਕਾਸ਼ੀਤਿਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼੍ਰੀ ਸਕੰਦ ਮਹਾ ਪੁਰਾਣ ਦੇ ਅਠੀਅੱਸੀ ਹਜ਼ਾਰ ਸ਼ਲੋਕਾਂ ਵਾਲੀ ਸੰਹਿਤਾ ਦੇ ਛੇਵੇਂ ਨਾਗਰ ਖੰਡ ਵਿਚ, ਹਾਟਕੇਸ਼ਵਰ ਖੇਤਰ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਵਿਚ, ਇਹ ਅਠੀਅੱਸੀਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਹੈ 'ਸੁਪਰਨ ਦੇ ਪੱਖਪਾਤ ਦਾ ਵਰਣਨ'।
ਵਿਸ੍ਮਿਤਸ਼੍ਚਿਂਤਯਾਮਾਸ ਕਿਮਿਦਂ ਸਾਂਪ੍ਰਤਂ ਸ੍ਥਿਤਮ੍
ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਸੋਚਣ ਲੱਗਾ: 'ਇਹ ਹੁਣ ਕੀ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ?'
ਅਪਿ ਵਜ੍ਰਪ੍ਰਹਾਰੇਣ ਯਸ੍ਯ ਰੋਮਾਪਿ ਨ ਚ੍ਯੁਤਮ੍
ਉਸ ਨੂੰ ਜਦੋਂ ਵੀ ਵੱਜਰ ਨਾਲ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ, ਉਸਦੇ ਸਰੀਰ ਦਾ ਇਕ ਵੀ ਵਾਲ ਨਹੀਂ ਡਿੱਗਿਆ।
ਨੂਨਮੇਤੇਨ ਯਾ ਸ੍ਤ੍ਰੀਣਾਂ ਕृਤਾ ਨਿਂਦਾ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ
ਇਹ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਨੇ ਇਸ ਕੰਮ ਰਾਹੀਂ ਔਰਤਾਂ ਉੱਤੇ ਨਿੰਦਾ ਕੀਤੀ ਹੈ।
ਅਨਯਾ ਪਾਤਿਤੌ ਪਕ੍ਸ਼ੌ ਤਪਃਸ਼ਕ੍ਤਿਪ੍ਰਭਾਵਤਃ
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਤਪ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਦੋਵੇਂ ਪੱਖ ਕੱਟ ਦਿੱਤੇ।
ਤਤਃ ਪ੍ਰਸਾਦਯਾਮਾਸ ਸ਼ਾਂਡਿਲੀਂ ਗਰੁਡਧ੍ਵਜਃ
ਫਿਰ ਗਰੁੜ ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਵਾਲੇ ਨੇ ਸ਼ਾਂਡਿਲੀ ਨੂੰ ਮਨਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ।
ਤਤ੍ਕਿਮਰ੍ਥਂ ਮਹਾਭਾਗੇ ਤ੍ਵਯਾ ਚੈਵੇਦृਸ਼ਃ ਕृਤਃ
ਹੇ ਮਹਾਨ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ, ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਕੰਮ ਕਿਉਂ ਕੀਤਾ?
ਸ੍ਤ੍ਰੀਨਿਂਦਾ ਵਿਹਿਤਾਨੇਨ ਸ੍ਵਮਤ੍ਯਾਪਿ ਜਗਦ੍ਗੁਰੋ
ਇਸ ਰਾਹੀਂ, ਹੇ ਜਗਤ ਦੇ ਅਧਿਆਪਕ, ਤੁਹਾਡੇ ਵਲੋਂ ਵੀ ਔਰਤਾਂ ਉੱਤੇ ਨਿੰਦਾ ਹੋਈ ਹੈ।
ਏਤਸ੍ਮਾਤ੍ਕਾਰਣਾਦਸ੍ਯ ਨਿਗ੍ਰਹੋऽਯਂ ਮਯਾ ਕृਤਃ
ਇਸ ਕਾਰਨ ਮੈਂ ਇਸ ਉੱਤੇ ਰੋਕ ਲਾਈ ਹੈ।
ਮਮ ਵਾਕ੍ਯਾਨੁਰੋਧੇਨ ਯਦਿਮਾਂ ਮਨ੍ਯਸੇ ਸ਼ੁਭੇ
ਜੇਕਰ, ਹੇ ਸੁਭਾਗਵਤੀ, ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਮੰਨ ਕੇ ਮੈਨੂੰ ਚੰਗਾ ਸਮਝੋ,
ਨਾਨ੍ਯਥਾ ਜਾਯਤੇ ਦੇਵ ਵਿਸ਼ੇषਾਤ੍ਕੋਪਯੁਕ੍ਤਯਾ ॥ ੬.੮੨.
ਨਹੀਂ ਤਾਂ, ਹੇ ਦੇਵਤਾ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ, ਇਹ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ।
ਤਸ੍ਮਾਦੇष ਮਮਾਦੇਸ਼ਾਦਾਰਾਧ ਯਤੁ ਸ਼ਂਕਰਮ੍
ਇਸ ਲਈ, ਮੇਰੇ ਆਦੇਸ਼ ਤੇ, ਤੁਸੀਂ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੀ ਭਗਤੀ ਕਰੋ।
ਅਥਵਾ ਪੁਂਡਰੀਕਾਕ੍ਸ਼ ਰੂਪਮੀਦृਗ੍ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤਃ
ਜਾਂ, ਹੇ ਕਮਲ-ਨੇਤਰ, ਇਹ ਰੂਪ ਇਥੇ ਹੀ ਬਣਿਆ ਰਹੇ।
ਗਰੁਡਂ ਦੈਨ੍ਯਸਂਯੁਕ੍ਤਂ ਭਾਸਪਿਂਡੋਪਮਂ ਸ੍ਥਿਤਮ੍
ਗਰੁੜ ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਚਾਨਣ ਦੇ ਗੁੱਛੇ ਵਾਂਗ ਖੜਾ ਹੈ।
ਏष ਏਵ ਵਰਸ਼੍ਚਾਸ੍ਯਾ ਦ੍ਵਿਪਦੇਸ਼੍ਯਾ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮ
ਇਹੀ ਉਸ ਲਈ ਵਰਦਾਨ ਹੈ, ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਦੋ ਪੈਰ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ।
ਤਸ੍ਮਾਦਾਰਾਧਯ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਂ ਤ੍ਵਂ ਦੇਵਂ ਸ਼ਸ਼ਿਸ਼ੇਖਰਮ੍
ਇਸ ਲਈ, ਤੂੰ ਜਲਦੀ ਚੰਦ੍ਰਮਾਂ ਵਾਲੇ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰ।
ਯੇਨ ਤੇ ਤਤ੍ਪ੍ਰਭਾਵੇਨ ਭੂਯਃ ਸ੍ਯਾਤ੍ਤਾਦृਸ਼ਂ ਵਪੁਃ
ਉਸ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਤੇਰਾ ਰੂਪ ਮੁੜ ਵਾਂਗ ਹੀ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ।
ਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਗਰੁਡਸ੍ਤੂਰ੍ਣਂ ਧृਤਪਾਸ਼ੁਪਤਵ੍ਰਤਃ
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਗਰੁੜ ਨੇ ਤੁਰੰਤ ਪਸ਼ੁਪਤ ਵਰਤ ਰੱਖ ਲਿਆ।
ਚਾਂਦ੍ਰਾਯਣਾਨਿ ਕृਚ੍ਛ੍ਰਾਣਿ ਤਥਾ ਸਾਂਤਪਨਾਨਿ ਚ
ਉਸ ਨੇ ਚੰਦ੍ਰਾਯਣ, ਕ੍ਰਿਚਛਰ ਤੇ ਸੰਤਾਪਨ ਵਰਗੀਆਂ ਤਪੱਸਿਆ ਕੀਤੀਆਂ।
ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਤ੍ਰਿषਵਣਂ ਪਸ਼੍ਚਾਦ੍ਭਸ੍ਮਸ੍ਨਾਨ ਪਰਾਯਣਃ
ਉਹ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਫਿਰ ਭਸਮ ਨਾਲ ਨ੍ਹਾਉਣ ਵਿੱਚ ਲੱਗ ਗਿਆ।
ਚਕ੍ਰੇ ਪੂਜਾਂ ਸ੍ਵਯਂ ਤਸ੍ਯ ਸ੍ਨਾਪਯਿਤ੍ਵਾ ਯਥਾਵਿਧਿ ੬.੮੨.
ਉਸ ਨੇ ਆਪ ਹੀ ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ, ਜਿਵੇਂ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ ਉਸ ਨੂੰ ਨ੍ਹਾ ਕੇ।
ਏਵਂ ਤਸ੍ਯ ਵ੍ਰਤਸ੍ਥਸ੍ਯ ਜਪਪੂਜਾਪਰਸ੍ਯ ਚ ਅਬ੍ਰਵੀਦ੍ਵਰਦੋऽਸ੍ਮੀਤਿ ਵृਣੁष੍ਵੇष੍ਟਂ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਦ ਉਹ ਵਰਤ ਰੱਖ ਕੇ ਜਪ ਤੇ ਪੂਜਾ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਰਿਹਾ, ਤਾਂ ਵਰ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਮੈਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹਾਂ, ਜੋ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ ਸੋ ਮੰਗ ਲੈ, ਹੇ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ।'
ਪਕ੍ਸ਼ਪਾਤਃ ਕृਤੋऽਸ੍ਮਾਕਂ ਤਮਹਂ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਯਾਮਿ ਵੈ
ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਮਿਹਰ ਹੋਈ ਹੈ, ਮੈਂ ਇਹੀ ਮੰਗਦਾ ਹਾਂ।
ਤ੍ਵਯਾਤ੍ਰੈਵ ਸਦਾ ਲਿਂਗੇ ਸ੍ਥੇਯਂ ਹਰ ਮਮਾਧੁਨਾ
ਹੇ ਹਰਾ, ਹੁਣ ਤੋਂ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਇਥੇ ਲਿੰਗ ਵਿੱਚ ਸਦਾ ਰਹਾਂ।
ਤ੍ਵਂ ਚ ਤਦ੍ਰੂਪਸਂਪਨ੍ਨੋ ਵਿਸ਼ੇषਾਦ੍ਬਲਵੇਗਭਾਕ੍
ਤੇ ਤੂੰ ਵੀ, ਉਹੀ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ, ਖਾਸ ਤੌਰ ਤੇ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਜੋਸ਼ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇਂ।
ਭਵਿष੍ਯਸਿ ਨ ਸਂਦੇਹੋ ਮਤ੍ਪ੍ਰਸਾਦਾਦ੍ਵਿਹਂਗਮ
ਮੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਹੇ ਪੰਛੀ, ਤੂੰ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਐਸਾ ਹੋ ਜਾਵੇਂਗਾ।
ਤਤੋऽਸ੍ਯ ਪਕ੍ਸ਼ੌ ਸਂਜਾਤੌ ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ਣਾਦੇਵ ਸੁਨ੍ਦਰੌ
ਫਿਰ, ਉਸੇ ਵੇਲੇ, ਉਸਦੇ ਦੋ ਸੁੰਦਰ ਪਰ ਉੱਗ ਆਏ।
ਤਤਃ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਤਂ ਦੇਵਂ ਪ੍ਰਹष੍ਟਃ ਸ ਵਿਹਂਗਮਃ
ਫਿਰ, ਉਸ ਦੇਵਤੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਪੰਛੀ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ।