ਯਸ੍ਯ ਵਾ ਗੁਣਸਨ੍ਦੋਹਸ੍ਤਸ੍ਯ ਨੋ ਰੂਪਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਤੇ ਜੇ ਕਿਸੇ ਕੋਲ ਚੰਗੀਆਂ ਖਾਸਲਤਾਂ ਸਨ, ਤਾਂ ਉਸ ਦੀ ਸੂਰਤ ਵਧੀਆ ਨਹੀਂ ਸੀ।
ਏਵਂ ਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰਾਂਤੇ ਭ੍ਰਮਤਸ੍ਤਸ੍ਯਭੂਤਲਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਤੱਕ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਘੁੰਮਦਿਆਂ—
ਕਦਾਚਿਦਥ ਤੌ ਸ਼੍ਰਾਨ੍ਤੌ ਭ੍ਰਮਮਾਣਾਵਿਤਸ੍ਤਤਃ
ਇੱਕ ਵਾਰੀ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਘੁੰਮਦੇ-ਘੁੰਮਦੇ ਥੱਕ ਗਏ,
ਸ਼੍ਵੇਤਦ੍ਵੀਪਂ ਸਮਾਲੋਕ੍ਯ ਤਥਾਨ੍ਯਾਂ ਬਦਰੀਂ ਸ਼ੁਭਾਮ੍
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਸ਼੍ਵੇਤਦੀਪ ਅਤੇ ਸੋਹਣੀ ਬਦਰੀ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।
ਅਥ ਤਾਭ੍ਯਾਂ ਮੁਨਿਰ੍ਦृष੍ਟੋ ਨਾਰਦੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਸਂਭਵਃ
ਫਿਰ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੋਂ ਜੰਮੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਨਾਰਦ ਆ ਗਏ।
ਕ੍ਵ ਦੇਵਃ ਪੁਂਡਰੀਕਾਕ੍ਸ਼ਃ ਸਾਂਪ੍ਰਤਂ ਵਰ੍ਤਤੇ ਮੁਨੇ ਆਵਾਭ੍ਯਾਂ ਸਂਪ੍ਰਹृष੍ਟਾਭ੍ਯਾਂ ਨ ਸਂਦृष੍ਟਃ ਸ ਕੇਸ਼ਵਃ
"ਹੇ ਰਿਸ਼ੀ, ਕਮਲ-ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਭੂ ਹੁਣ ਕਿੱਥੇ ਵੱਸਦੇ ਹਨ? ਅਸੀਂ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਇੱਥੇ ਆ ਗਏ ਹਾਂ, ਪਰ ਕੇਸ਼ਵ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਵੇਖ ਸਕੇ।"
ਹਾਟਕੇਸ਼੍ਵਰਜੇ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਸ ਸਂਤਿष੍ਠਤਿ ਸਰ੍ਵਦਾ ॥ ੬.੮੦.
"ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਹਾਟਕੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।"
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤਦ੍ਦਰ੍ਸ਼ਨਾਰ੍ਥਾਯ ਗਮ੍ਯਤਾਂ ਤਤ੍ਰ ਮਾ ਚਿਰਮ੍
"ਇਸ ਲਈ, ਉਸ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਲਈ ਉਥੇ ਜਾਓ, ਦੇਰ ਨਾ ਕਰੋ।"
ਅਹਮਪ੍ਯੇਵ ਤਤ੍ਰੈਵ ਪ੍ਰਸ੍ਥਿਤਸ੍ਤਸ੍ਯ ਦਰ੍ਸ਼ਨਾਤ੍
"ਮੈਂ ਵੀ ਉਸ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਲਈ ਉਥੇ ਹੀ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।"
ਅਥ ਤੌ ਪਕ੍ਸ਼ਿਵਿਪ੍ਰੇਨ੍ਦ੍ਰੌ ਸ ਚ ਬ੍ਰਹ੍ਮਸੁਤੋ ਮੁਨਿਃ
ਫਿਰ ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਪੰਛੀ ਰੂਪ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਰਿਸ਼ੀ ਇਕੱਠੇ ਚਲੇ।
ਅਥ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਮਹਤ੍ਤੇਜੋ ਵੈष੍ਣਵਂ ਦੂਰਤੋऽਪਿ ਤਮ੍
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਦੂਰੋਂ ਹੀ ਵੱਡਾ ਵੈਸ਼ਣਵ ਤੇਜ ਵੇਖਿਆ।
ਅਤ੍ਰੈਵ ਤ੍ਵਂ ਦ੍ਵਿਜਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਤਿष੍ਠ ਦੂਰੇऽਪਿ ਤੇਜਸਃ
"ਇੱਥੇ ਹੀ ਰਹੋ, ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਉਸ ਤੇਜ ਤੋਂ ਦੂਰ।"
ਨੋ ਚੇਤ੍ਸਂਪਤ੍ਸ੍ਯਸੇ ਭਸ੍ਮ ਪਤਂਗ ਇਵ ਪਾਵਕਮ੍
"ਨਹੀਂ ਤਾਂ, ਤੂੰ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਪੈਣ ਵਾਲੀ ਤਿਤਲੀ ਵਾਂਗ ਸੜ ਕੇ ਰਾਖ ਹੋ ਜਾਵੇਂਗਾ।"
ਆਵਾਭ੍ਯਾਂ ਤਤ੍ਪ੍ਰਸਾਦੇਨ ਸੋਢਮੇਤਤ੍ਸੁਦੁਃਸਹਮ੍
"ਸਿਰਫ਼ ਉਸ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਹੀ ਅਸੀਂ ਇਹ ਬੜੀ ਔਖੀ ਗੱਲ ਸਹਿ ਸਕੇ ਹਾਂ।"
ਏਵਂ ਤਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਂ ਤਤ੍ਰ ਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਦੂਰੇ ਸੁਤਾਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਸਮੇਤ ਉਥੇ ਦੂਰ ਛੱਡ ਕੇ,
ਦਿਵ੍ਯਸ੍ਤੁਤਿਪਰੌ ਮੂਰ੍ਧ੍ਨਿ ਧृਤਹਸ੍ਤਾਂਜਲੀਪੁਟੌ
ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋਏ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਮੱਥੇ ਉੱਤੇ ਰੱਖੇ ਹੋਏ,
ਤ੍ਰਿਃਪਰਿਕਮ੍ਯ ਤਂ ਦੇਵਮष੍ਟਾਂਗਂ ਪ੍ਰਣਤੌ ਹਰਿਮ੍ ੬.੮੦.
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਫਿਰ ਕੇ, ਅੱਠਾਂਗ ਪੈ ਕੇ ਹਰੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਪਾਦਸਂਵਾਹਨਾਸਕ੍ਤਾਂ ਵਿष੍ਣੁ ਵਕ੍ਤ੍ਰਾਹਿਤੇਕ੍ਸ਼ਣਾਮ੍
ਪੈਰ ਦਬਾਉਂਦੇ ਹੋਏ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਨਜ਼ਰ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਉੱਤੇ ਟਿਕੀ ਹੋਈ ਸੀ,
ਸਨ੍ਨਿਵਿष੍ਟਾਂ ਤਦਭ੍ਯਾਸ਼ੇ ਸਮ੍ਯਗ੍ਧ੍ਯਾਨਪਰਾਯਣਾਮ੍
ਉਹ ਨੇੜੇ ਬੈਠ ਗਏ, ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ ਕੇ,
ਅਥ ਤੌ ਵਿष੍ਣੁਨਾ ਹਰ੍षਾਦੁਭਾਵਪਿ ਪ੍ਰਹਰ੍षਿਤੌ
ਫਿਰ, ਦੋਵੇਂ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਨੂ ਜੀ ਨੇ ਖੁਸ਼ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਦਿਲੋਂ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰ ਦਿੱਤਾ।
ਗਰੁਡੋ ਵੈ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਯ ਯਨ੍ਮਾਂ ਪृਚ੍ਛਸਿ ਕੇਸ਼ਵ
ਕੇਸ਼ਵ, ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ, ਗਰੁੜ ਨੂੰ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਓਰੋਂ ਪੁੱਛ ਰਹੇ ਹੋ।
ਕਚ੍ਚਿਨ੍ਨੇਂਦ੍ਰਸ੍ਯ ਸਂਜਾਤਂ ਭਯਂ ਦਾਨਵਸਂਭਵਮ੍
ਕੀ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਦਾਨਵਾਂ ਤੋਂ ਡਰ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ ਹੈ?
ਯਜ੍ਞਭਾਗਂ ਲਭਂਤੇ ਸ੍ਮ ਕਚ੍ਚਿਦ੍ਦੇਵਾਃ ਸਵਾਸਵਾਃ
ਕੀ ਦੇਵਤੇ ਇੰਦਰ ਸਮੇਤ ਯਜਨ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਲੈ ਚੁੱਕੇ ਹਨ?
ਰੋਰੂਯਮਾਣਾ ਭਾਰਾਰ੍ਤਾ ਦਾਨਵੈਃ ਪੀਡਿਤਾ ਭृਸ਼ਮ੍
ਕੀ ਦੇਵਤੇ ਦਾਨਵਾਂ ਵੱਲੋਂ ਬਹੁਤ ਪੀੜਤ ਹੋ ਕੇ ਭਾਰੀ ਦੁੱਖ ਵਿੱਚ ਰੋ ਰਹੇ ਹਨ?
ਉਗ੍ਰਸੇਨਸੁਤਃ ਕਂਸਃ ਸਂਭੂਤਃ ਸ ਮਹਾਸੁਰਃ
ਉਗ੍ਰਸੇਨ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਕਂਸ, ਉਹ ਵੱਡਾ ਅਸੁਰ, ਜਨਮ ਲੈ ਚੁੱਕਾ ਹੈ।
ਅਰਿष੍ਟੋ ਧੇਨੁਕਃ ਕੇਸ਼ੀ ਪ੍ਰਲਮ੍ਬੋਨਾਮ ਚਾਪਰਃ
ਅਰਿਸ਼ਟ, ਧੇਨੁਕ, ਕੇਸ਼ੀ ਅਤੇ ਪ੍ਰਲੰਬ ਨਾਮ ਦਾ ਹੋਰ—
ਇਤਸ਼੍ਚੇਤਸ਼੍ਚ ਧਾਵਦ੍ਭਿਰ੍ਦਾਨਵੈਰੇਭਿਰੇਵ ਚ ੬.੮੦.
ਇਹ ਦਾਨਵ ਇਧਰ-ਉਧਰ ਹਰ ਪਾਸੇ ਦੌੜ ਰਹੇ ਹਨ।
ਊਰ੍ਧ੍ਵਬਾਹੁਸ੍ਤਥਾ ਜਾਤੋ ਮਰ੍ਤ੍ਯਲੋਕੇ ਜਨੋऽਧੁਨਾ
ਹੁਣ ਮਰਤ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਲੋਕ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਉੱਪਰ ਚੁੱਕ ਰਹੇ ਹਨ।
ਭਾਰਾਵਤਰਣਂ ਦੇਵ ਨ ਕਰਿष੍ਯਸਿ ਚਾਸ਼ੁ ਚੇਤ੍
ਹੇ ਦੇਵਤਾ, ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਧਰਤੀ ਦਾ ਭਾਰ ਜਲਦੀ ਨਹੀਂ ਹਟਾਓਗੇ—
ਤਸ੍ਯਾਸ੍ਤਦ੍ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਲੋਕਕਰ੍ਤृਣਾ
ਉਸ ਦੇ ਇਹ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਜੋ ਧਰਤੀ ਨੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਚਨਹਾਰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਕਹੇ—