ਪ੍ਰਗृਹ੍ਯਤਾਂ ਵਰੋऽਸ੍ਮਾਕਂ ਯਃ ਸਦਾ ਵਰ੍ਤਤੇ ਹृਦਿ
ਸਾਡੀ ਮਨ ਵਿੱਚ ਜੋ ਵਰਤਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਅਸੀਮਤ ਵਰ ਤੈਨੂੰ ਮਿਲੇ।
ਏਤਲ੍ਲਿਂਗਂ ਸਮਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਤਸ੍ਯਾऽਸ੍ਤੁ ਹृਦਿ ਵਾਂਛਿਤਮ੍ ॥ ੬.੭੯.
ਇਸ ਲਿੰਗ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਤੇਰੀ ਮਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਹੋਵੇ।
ਕੁਂਡੇऽਤ੍ਰ ਵਾਂਛਿਤਂ ਸਦ੍ਯਃ ਸਫਲਂ ਸ ਹਿ ਲਪ੍ਸ੍ਯਤੇ
ਇਸ ਕੁੰਡ ਵਿਚ ਜੋ ਵੀ ਇੱਛਾ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇ, ਉਹ ਤੁਰੰਤ ਫਲ ਲੈ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਜਰੂਰ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਨਿष੍ਕਾਮੋ ਵਾऽਥ ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਲਿਂਗਮੇਤਚ੍ਛੁਭਾਵਹਮ੍
ਜਾਂ, ਕੋਈ ਇੱਛਾ ਨਾ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਵੀ, ਇਸ ਸ਼ੁਭ ਲਿੰਗ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਐਰਾਵਤਂ ਸਮਾਰੁਹ੍ਯ ਦਕ੍ਸ਼ਯਜ੍ਞੇ ਤਤੋ ਗਤਃ
ਐਰਾਵਤ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਉਹ ਦਕਸ਼ ਦੇ ਯਜਨ ਵੱਲ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਦਕ੍ਸ਼ੋऽਪਿ ਵਿਧਿਵਦ੍ਯਜ੍ਞਂ ਚਕਾਰ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮਾਃ
ਦਕਸ਼ ਨੇ ਵੀ ਯਜਨ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਕੀਤਾ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਸ੍ਕਾਂਦੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਏਕਾਸ਼ੀਤਿਸਾਹਸ੍ਰ੍ਯਾਂ ਸਂਹਿਤਾਯਾਂ षष੍ਠੇ ਨਾਗਰਖਣ੍ਡੇ ਹਾਟਕੇਸ਼੍ਵਰਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਮਾਹ ਵਾਲਖਿਲ੍ਯਾਸ਼੍ਰਮਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਕਥਨਂਨਾਮੈਕੋਨਾਸ਼ੀਤਿਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹਾਟਕੇਸ਼ਵਰ ਖੇਤਰ ਦੇ ਵਾਲ਼ਖਿਲਿਆ ਆਸ਼ਰਮ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਦੇ ਵਰਣਨ ਵਾਲਾ, ਅਠਾਸੀਵਾਂ ਅਧਿਆਇ, ਮਹਾ ਪੁਰਾਣਾ ਸਕਾਂਦ ਵਿਚ ਛੇਵੇਂ ਨਾਗਰ ਖੰਡ ਵਿਚ, ਬਿਆਸੀ ਹਜ਼ਾਰ ਸ਼ਲੋਕਾਂ ਵਾਲੀ ਸੰਹਿਤਾ ਦਾ ਅੰਤ ਆਇਆ।
ਅਥ ਸੁਪਰ੍ਣਾਖ੍ਯਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਭਵਿष੍ਯਂਤਿ ऋषਯ ਊਚੁਃ ਯਦੇਤਦ੍ਭਵਤਾ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਤੇਜੋਵੀਰ੍ਯਸਮਨ੍ਵਿਤਃ
ਫਿਰ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਕਿਹਾ: 'ਹੇ ਮਹਾਨ, ਤੁਸੀਂ ਸੁਪਰਣ ਦੀ ਭਵਿੱਖੀ ਮਹਿਮਾ, ਜੋ ਤੇਜ ਤੇ ਬਲ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ, ਬਿਆਨ ਕੀਤੀ ਹੈ।'
ਸ ਕਥਂ ਤਤ੍ਰ ਸਂਭੂਤ ਏਤਨ੍ਨੋ ਵਿਸ੍ਤਰਾਦ੍ਵਦ
ਉਹ ਉਥੇ ਕਿਵੇਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ? ਸਾਨੂੰ ਇਹ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਦੱਸੋ।
ਤੈਰ੍ਮਂਤ੍ਰੈਰ੍ਵਾਲਖਿਲ੍ਯੈਸ਼੍ਚ ਮਹਾऽਮਰ੍षਸਮਨ੍ਵਿਤੈਃ
ਵਾਲ਼ਖਿਲਿਆ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਮੰਤਰਾਂ ਨਾਲ, ਜੋ ਵੱਡੇ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸਨ,
ਨਿਵਾਰਿਤੈਸ਼੍ਚ ਦਕ੍ਸ਼ੇਣ ਸੂਚਿਤੇ ਵਿਹਗਾਧਿਪੇ
ਤੇ ਦਕਸ਼ ਵੱਲੋਂ ਰੋਕੇ ਹੋਏ, ਜਿਵੇਂ ਪੰਛੀਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਲਈ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ,
ਤਤਃ ਪ੍ਰੋਵਾਚ ਸਂਹृष੍ਟੋ ਵਿਨਤਾਂ ਦਯਿਤਾਂ ਨਿਜਾਮ੍
ਫਿਰ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਪਿਆਰੀ ਵਿਨਤਾ ਨੂੰ ਕਿਹਾ,
ਯੇਨ ਤੇ ਜਾਯਤੇ ਪੁਤ੍ਰਃ ਸਹਸ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਾਧਿਕੋ ਬਲੀ
ਜਿਸ ਦੀ ਵਜ੍ਹਾ ਨਾਲ ਤੇਰੇ ਘਰ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਇੰਦਰ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਧ ਬਲਸ਼ਾਲੀ ਹੈ।
ਤਸ੍ਯ ਤਦ੍ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ਣਾਦੇਵ ਸਂਪਪੌ
ਉਹ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਤੁਰੰਤ ਪੀ ਲਿਆ।
ਏਵਂ ਤਜ੍ਜਲਪਾਨੇਨ ਤੇਜੋਵੀਰ੍ਯਸਮ ਨ੍ਵਿਤਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਪਾਣੀ ਪੀ ਕੇ, ਉਸ ਵਿੱਚ ਬੜੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਜੋਸ਼ ਆ ਗਿਆ।
ਯੇਨਾਮृਤਂ ਹृਤਂ ਵੀਰ੍ਯਾਤ੍ਪਰਿਭੂਯ ਪੁਰਂਦਰਮ੍
ਉਸ ਦੀ ਹਿੰਮਤ ਨਾਲ ਹੀ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਲਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਪੁਰੰਦਰ ਨੂੰ ਹਰਾਕੇ।
ਯੋ ਜਜ੍ਞੇ ਦਯਿਤੋ ਵਿष੍ਣੋਰ੍ਵਾਹਨਤ੍ਵਮੁਪਾਗਤਃ ੬.੮੦.
ਉਹ ਜੋ ਵਿਸ਼ਨੂ ਜੀ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਜੰਮਿਆ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਵਾਰੀ ਬਣ ਗਿਆ।
ਯੇਨ ਪੂਰ੍ਵਂ ਤਪਸ੍ਤਪ੍ਤ੍ਵਾ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇऽਤ੍ਰੈਵ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ
ਜਿਸ ਨੇ ਇਥੇ ਹੀ, ਵੱਡੇ ਮਨ ਵਾਲੇ ਹੋ ਕੇ, ਪਹਿਲਾਂ ਤਪ ਕਰਿਆ ਸੀ।
ਪਕ੍ਸ਼ਾਪ੍ਤਿਰ੍ਯੇਨ ਸਂਜਾਤਾ ਯਸ੍ਯ ਭੂਯੋऽਪਿ ਤਾਦृਸ਼ੀ
ਉਸ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਪੱਖ ਮਿਲੇ ਸਨ, ਤੇ ਫਿਰ ਵਾਪਸ ਵੀ ਉਹੋ ਜਿਹੇ ਪੱਖ ਹੋ ਗਏ।
ਮੁਨਯ ਊਚੁਃ ਕਥਂ ਤਸ੍ਯ ਗਤੌ ਪਕ੍ਸ਼ੌ ਗਰੁਡਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ ਏਤਨ੍ਨੋ ਵਿਸ੍ਤਰਾਦ੍ਬ੍ਰੂਹਿ ਸੂਤਪੁਤ੍ਰ ਯਥਾਤਥਮ੍
ਮੁਨੀਆਂ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: ਵੱਡੇ ਮਨ ਵਾਲੇ ਗਰੁੜ ਨੂੰ ਪੱਖ ਕਿਵੇਂ ਮਿਲੇ? ਸੂਤ ਪੁੱਤਰ, ਸਾਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੱਸੋ, ਜਿਵੇਂ ਹੋਈ ਸੀ।
ਗਰੁਡਸ੍ਯ ਦ੍ਵਿਜਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾ ਬਾਲਭਾਵਾਦਪਿ ਪ੍ਰਭੋ
ਹੇ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਪ੍ਰਭੂ! ਗਰੁੜ ਨੂੰ ਬਚਪਨ ਵਿੱਚ ਵੀ—
ਤਸ੍ਯ ਕਨ੍ਯਾ ਪੁਰਾ ਜਾਤਾ ਮਾਧਵੀ ਨਾਮ ਸਂਮਤਾ
ਉਸ ਦੀ ਇੱਕ ਧੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਂ ਮਾਧਵੀ ਸੀ ਤੇ ਸਭ ਨੂੰ ਪਿਆਰੀ ਸੀ।
ਨ ਦੇਵੀ ਨ ਚ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵੀ ਨਾਸੁਰੀ ਨ ਚ ਪਨ੍ਨਗੀ
ਉਹ ਨਾ ਤਾਂ ਦੇਵੀ ਸੀ, ਨਾ ਗੰਧਰਵਣ, ਨਾ ਅਸੁਰਣੀ, ਨਾ ਹੀ ਸੱਪਣੀ।
ਅਥ ਤਸ੍ਯਾ ਵਰਾਰ੍ਥਾਯ ਗਰੁਡਂ ਵਿਹਗਾਧਿਪਮ੍
ਫਿਰ, ਉਸ ਦੀ ਵਿਆਹ ਲਈ, ਪੰਛੀਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਗਰੁੜ ਨੂੰ—
ਏਤਸ੍ਯਾ ਮਮ ਕਨ੍ਯਾਯਾ ਵਰਂ ਤ੍ਵਂ ਵਿਹਗਾਧਿਪ
ਇਸ ਮੇਰੀ ਧੀ ਲਈ, ਹੇ ਪੰਛੀਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਤੂੰ ਹੀ ਵਰ ਚੁਣਿਆ ਗਿਆ।
ਤ੍ਵਂ ਭ੍ਰਮਸ੍ਵ ਦ੍ਵਿਜਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਗृਹੀਤ੍ਵੇਮਾਂ ਚ ਕਨ੍ਯਕਾਮ੍
ਤੂੰ, ਹੇ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਇਹ ਕੁੜੀ ਲੈ ਕੇ ਫਿਰਿਆ ਕਰ।
ਤਤਸ੍ਤਸ੍ਯਾਃ ਕੁਮਾਰ੍ਯਾ ਵੈ ਅਨੁਰੂਪਂ ਗੁਣਾਨ੍ਵਿਤਮ੍ ੬.੮੦.
ਫਿਰ, ਉਸ ਕੁੜੀ ਲਈ, ਇੱਕ ਚੰਗਾ ਤੇ ਸੁਭਾਵ ਵਾਲਾ ਜੋੜਾ ਲੱਭਿਆ ਗਿਆ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤੋऽਥ ਵਿਪ੍ਰਃ ਸ ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ਣਾਤ੍ਕਨ੍ਯਯਾ ਸਹ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖਣ ਉੱਤੇ, ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਨਾਲ ਲੈ ਕੇ, ਉਸੇ ਵੇਲੇ—
ਯਂਯਂ ਪਸ਼੍ਯਤਿ ਵਿਪ੍ਰਃ ਸ ਕੁਮਾਰਂ ਤਰੁਣਾਕृਤਿਮ੍
ਜਿਸ ਕਿਸੇ ਨੌਜਵਾਨ ਨੂੰ ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵੇਖਦਾ, ਜੋ ਜਵਾਨ ਤੇ ਸੋਹਣੀ ਸੂਰਤ ਵਾਲਾ ਸੀ—
ਕਸ੍ਯਚਿਦ੍ਰੂਪਮਤ੍ਯੁਗ੍ਰਂ ਨ ਕੁਲਂ ਚ ਸੁਨਿਰ੍ਮਲਮ੍
ਕਿਸੇ ਦੀ ਸ਼ਕਲ ਤਾਂ ਬਹੁਤ ਡਰਾਉਣੀ ਸੀ, ਪਰ ਉਸ ਦਾ ਘਰਾਣਾ ਸਾਫ ਨਹੀਂ ਸੀ।