ਤਤ੍ਕਥਂ ਮਂਤ੍ਰਵੀਰ੍ਯਂ ਤਤ੍ਕ੍ਰਿਯਤੇ ਮੋਘਮਿਤ੍ਯਹੋ
"ਇਹ ਮੰਤਰਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਕਿਵੇਂ ਵਿਅਰਥ ਹੋ ਰਹੀ ਹੈ?"
ਤ੍ਵਮੇਵ ਯਦਿ ਸ਼ਕ੍ਤਃ ਸ੍ਯਾਦਨ੍ਯਥਾ ਕਰ੍ਤੁਮੇਵ ਹਿ ੬.੭੯.
"ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਸਮਰਥ ਹੋ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਆਪ ਹੀ ਕੁਝ ਹੋਰ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ।"
ਨਾਨ੍ਯਥਾ ਸ਼ਕ੍ਯਤੇ ਕਰ੍ਤੁਂ ਵੇਦਮਨ੍ਤ੍ਰੋਦ੍ਭਵਂ ਬਲਮ੍
"ਨਹੀਂ ਤਾਂ, ਵੇਦ ਮੰਤਰਾਂ ਤੋਂ ਉਪਜੀ ਤਾਕਤ ਨੂੰ ਰੋਕਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ।"
ਤਦ੍ਯ ਏष ਕृਤੋ ਹੋਮੋ ਯੁष੍ਮਾਭਿਰ੍ਵੇਦਮਂਤ੍ਰਤਃ
"ਇਹ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਵੇਦ ਮੰਤਰਾਂ ਨਾਲ ਹਵਨ ਕੀਤਾ ਹੈ—"
ਸੋऽਯਂ ਮਦ੍ਵਚਨਾਦ੍ਰਾਜਾ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਪਤਤ੍ਰਿਣਾਮ੍
"ਮੇਰੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ, ਉਹ ਪੰਛੀਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਣੇਗਾ।"
ਏਤਸ੍ਯ ਦੇਵਰਾਜਸ੍ਯ ਕ੍ਸ਼ਂਤਵ੍ਯਂ ਮਮ ਵਾਕ੍ਯਤਃ
"ਇਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਲਈ, ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਮਾਫ ਕਰਨੀ ਪਵੇਗੀ।"
ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾਥ ਤੇषਾਂ ਤਂ ਸਹਸ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਂ ਭਯਾਤੁਰਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਇੰਦਰ ਨੂੰ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਖਾਂ ਹਨ, ਡਰ ਵਿਚ ਫਸਿਆ ਹੋਇਆ ਦੇਖਿਆ।
ਤੇऽਪਿ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸਹਸ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਂ ਵੇਪਮਾਨਂ ਕृਤਾਂਜਲਿਮ੍
ਉਹ ਵੀ, ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਕੰਬਦੇ ਹੋਏ ਅਤੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਖੜਾ ਦੇਖ ਕੇ,
ਭੂਯੋ ਯਦਿ ਦਿਵੇਸ਼ਾਨਾਮਾਧਿਪਤ੍ਯਂ ਪ੍ਰਵਾਂਛਸਿ ਨਾਵਜ੍ਞੇਯੋ ਬੁਧੈਃ ਕ੍ਵਾਪਿ ਲੋਕਦ੍ਵਯ ਮਭੀਪ੍ਸੁਭਿਃ
ਜੇ ਤੂੰ ਮੁੜ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਰਾਜਗਦੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ ਹੈਂ, ਤਾਂ ਤੈਨੂੰ ਕਦੇ ਵੀ ਗਿਆਨੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਨਜ਼ਰਅੰਦਾਜ਼ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਉਹਨਾਂ ਵੱਲੋਂ ਜੋ ਦੋਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦੇ ਹਨ।
ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ਂਤਵ੍ਯਂ ਦ੍ਵਿਜੈਃ ਸਰ੍ਵੈਰ੍ਵਿਸ਼ੇषਾਦ੍ਦਕ੍ਸ਼ ਵਾਕ੍ਯਤਃ
ਇਸ ਲਈ, ਸਾਰੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਤੈਨੂੰ ਮਾਫ਼ ਕਰ ਦੇਣ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਦਕਸ਼ ਦੇ ਬਚਨ ਅਨੁਸਾਰ।
ਪ੍ਰਗृਹ੍ਯਤਾਂ ਵਰੋऽਸ੍ਮਾਕਂ ਯਃ ਸਦਾ ਵਰ੍ਤਤੇ ਹृਦਿ
ਸਾਡੀ ਮਨ ਵਿੱਚ ਜੋ ਵਰਤਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਅਸੀਮਤ ਵਰ ਤੈਨੂੰ ਮਿਲੇ।
ਏਤਲ੍ਲਿਂਗਂ ਸਮਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਤਸ੍ਯਾऽਸ੍ਤੁ ਹृਦਿ ਵਾਂਛਿਤਮ੍ ॥ ੬.੭੯.
ਇਸ ਲਿੰਗ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਤੇਰੀ ਮਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਹੋਵੇ।
ਕੁਂਡੇऽਤ੍ਰ ਵਾਂਛਿਤਂ ਸਦ੍ਯਃ ਸਫਲਂ ਸ ਹਿ ਲਪ੍ਸ੍ਯਤੇ
ਇਸ ਕੁੰਡ ਵਿਚ ਜੋ ਵੀ ਇੱਛਾ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇ, ਉਹ ਤੁਰੰਤ ਫਲ ਲੈ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਜਰੂਰ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਨਿष੍ਕਾਮੋ ਵਾऽਥ ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਲਿਂਗਮੇਤਚ੍ਛੁਭਾਵਹਮ੍
ਜਾਂ, ਕੋਈ ਇੱਛਾ ਨਾ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਵੀ, ਇਸ ਸ਼ੁਭ ਲਿੰਗ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਐਰਾਵਤਂ ਸਮਾਰੁਹ੍ਯ ਦਕ੍ਸ਼ਯਜ੍ਞੇ ਤਤੋ ਗਤਃ
ਐਰਾਵਤ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਉਹ ਦਕਸ਼ ਦੇ ਯਜਨ ਵੱਲ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਦਕ੍ਸ਼ੋऽਪਿ ਵਿਧਿਵਦ੍ਯਜ੍ਞਂ ਚਕਾਰ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮਾਃ
ਦਕਸ਼ ਨੇ ਵੀ ਯਜਨ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਕੀਤਾ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਸ੍ਕਾਂਦੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਏਕਾਸ਼ੀਤਿਸਾਹਸ੍ਰ੍ਯਾਂ ਸਂਹਿਤਾਯਾਂ षष੍ਠੇ ਨਾਗਰਖਣ੍ਡੇ ਹਾਟਕੇਸ਼੍ਵਰਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਮਾਹ ਵਾਲਖਿਲ੍ਯਾਸ਼੍ਰਮਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਕਥਨਂਨਾਮੈਕੋਨਾਸ਼ੀਤਿਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹਾਟਕੇਸ਼ਵਰ ਖੇਤਰ ਦੇ ਵਾਲ਼ਖਿਲਿਆ ਆਸ਼ਰਮ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਦੇ ਵਰਣਨ ਵਾਲਾ, ਅਠਾਸੀਵਾਂ ਅਧਿਆਇ, ਮਹਾ ਪੁਰਾਣਾ ਸਕਾਂਦ ਵਿਚ ਛੇਵੇਂ ਨਾਗਰ ਖੰਡ ਵਿਚ, ਬਿਆਸੀ ਹਜ਼ਾਰ ਸ਼ਲੋਕਾਂ ਵਾਲੀ ਸੰਹਿਤਾ ਦਾ ਅੰਤ ਆਇਆ।
ਅਥ ਸੁਪਰ੍ਣਾਖ੍ਯਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਭਵਿष੍ਯਂਤਿ ऋषਯ ਊਚੁਃ ਯਦੇਤਦ੍ਭਵਤਾ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਤੇਜੋਵੀਰ੍ਯਸਮਨ੍ਵਿਤਃ
ਫਿਰ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਕਿਹਾ: 'ਹੇ ਮਹਾਨ, ਤੁਸੀਂ ਸੁਪਰਣ ਦੀ ਭਵਿੱਖੀ ਮਹਿਮਾ, ਜੋ ਤੇਜ ਤੇ ਬਲ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ, ਬਿਆਨ ਕੀਤੀ ਹੈ।'
ਸ ਕਥਂ ਤਤ੍ਰ ਸਂਭੂਤ ਏਤਨ੍ਨੋ ਵਿਸ੍ਤਰਾਦ੍ਵਦ
ਉਹ ਉਥੇ ਕਿਵੇਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ? ਸਾਨੂੰ ਇਹ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਦੱਸੋ।
ਤੈਰ੍ਮਂਤ੍ਰੈਰ੍ਵਾਲਖਿਲ੍ਯੈਸ਼੍ਚ ਮਹਾऽਮਰ੍षਸਮਨ੍ਵਿਤੈਃ
ਵਾਲ਼ਖਿਲਿਆ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਮੰਤਰਾਂ ਨਾਲ, ਜੋ ਵੱਡੇ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸਨ,
ਨਿਵਾਰਿਤੈਸ਼੍ਚ ਦਕ੍ਸ਼ੇਣ ਸੂਚਿਤੇ ਵਿਹਗਾਧਿਪੇ
ਤੇ ਦਕਸ਼ ਵੱਲੋਂ ਰੋਕੇ ਹੋਏ, ਜਿਵੇਂ ਪੰਛੀਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਲਈ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ,
ਤਤਃ ਪ੍ਰੋਵਾਚ ਸਂਹृष੍ਟੋ ਵਿਨਤਾਂ ਦਯਿਤਾਂ ਨਿਜਾਮ੍
ਫਿਰ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਪਿਆਰੀ ਵਿਨਤਾ ਨੂੰ ਕਿਹਾ,
ਯੇਨ ਤੇ ਜਾਯਤੇ ਪੁਤ੍ਰਃ ਸਹਸ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਾਧਿਕੋ ਬਲੀ
ਜਿਸ ਦੀ ਵਜ੍ਹਾ ਨਾਲ ਤੇਰੇ ਘਰ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਇੰਦਰ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਧ ਬਲਸ਼ਾਲੀ ਹੈ।
ਤਸ੍ਯ ਤਦ੍ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ਣਾਦੇਵ ਸਂਪਪੌ
ਉਹ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਤੁਰੰਤ ਪੀ ਲਿਆ।
ਏਵਂ ਤਜ੍ਜਲਪਾਨੇਨ ਤੇਜੋਵੀਰ੍ਯਸਮ ਨ੍ਵਿਤਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਪਾਣੀ ਪੀ ਕੇ, ਉਸ ਵਿੱਚ ਬੜੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਜੋਸ਼ ਆ ਗਿਆ।
ਯੇਨਾਮृਤਂ ਹृਤਂ ਵੀਰ੍ਯਾਤ੍ਪਰਿਭੂਯ ਪੁਰਂਦਰਮ੍
ਉਸ ਦੀ ਹਿੰਮਤ ਨਾਲ ਹੀ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਲਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਪੁਰੰਦਰ ਨੂੰ ਹਰਾਕੇ।
ਯੋ ਜਜ੍ਞੇ ਦਯਿਤੋ ਵਿष੍ਣੋਰ੍ਵਾਹਨਤ੍ਵਮੁਪਾਗਤਃ ੬.੮੦.
ਉਹ ਜੋ ਵਿਸ਼ਨੂ ਜੀ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਜੰਮਿਆ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਵਾਰੀ ਬਣ ਗਿਆ।
ਯੇਨ ਪੂਰ੍ਵਂ ਤਪਸ੍ਤਪ੍ਤ੍ਵਾ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇऽਤ੍ਰੈਵ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ
ਜਿਸ ਨੇ ਇਥੇ ਹੀ, ਵੱਡੇ ਮਨ ਵਾਲੇ ਹੋ ਕੇ, ਪਹਿਲਾਂ ਤਪ ਕਰਿਆ ਸੀ।
ਪਕ੍ਸ਼ਾਪ੍ਤਿਰ੍ਯੇਨ ਸਂਜਾਤਾ ਯਸ੍ਯ ਭੂਯੋऽਪਿ ਤਾਦृਸ਼ੀ
ਉਸ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਪੱਖ ਮਿਲੇ ਸਨ, ਤੇ ਫਿਰ ਵਾਪਸ ਵੀ ਉਹੋ ਜਿਹੇ ਪੱਖ ਹੋ ਗਏ।
ਮੁਨਯ ਊਚੁਃ ਕਥਂ ਤਸ੍ਯ ਗਤੌ ਪਕ੍ਸ਼ੌ ਗਰੁਡਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ ਏਤਨ੍ਨੋ ਵਿਸ੍ਤਰਾਦ੍ਬ੍ਰੂਹਿ ਸੂਤਪੁਤ੍ਰ ਯਥਾਤਥਮ੍
ਮੁਨੀਆਂ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: ਵੱਡੇ ਮਨ ਵਾਲੇ ਗਰੁੜ ਨੂੰ ਪੱਖ ਕਿਵੇਂ ਮਿਲੇ? ਸੂਤ ਪੁੱਤਰ, ਸਾਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੱਸੋ, ਜਿਵੇਂ ਹੋਈ ਸੀ।