ਵਾਮੋ ਬਾਹੁਸ਼੍ਚ ਨੇਤ੍ਰਂ ਚ ਮੁਹੁਃ ਸ੍ਫੁਰਤਿ ਚਾਸ੍ਯ ਵੈ
ਉਸ ਦੀ ਖੱਬੀ ਬਾਂਹ ਤੇ ਅੱਖ ਵਾਰ ਵਾਰ ਫੜਕ ਰਹੀ ਸੀ।
ਸ਼ਿਰੋਹੀਨਾਂ ਤਥਾ ਛਾਯਾਂ ਗਗਨੇ ਭਾਸ੍ਕਰਦ੍ਵਯਮ੍ ੬.੭੯.
ਉਸ ਨੇ ਅਸਮਾਨ ਵਿਚ ਬਿਨਾ ਸਿਰ ਵਾਲੀ ਪਰਛਾਂਵੀਂ ਤੇ ਦੋ ਸੂਰਜ ਵੇਖੇ।
ਨ ਚ ਮਂਦਂ ਨ ਚਾਕਾਸ਼ੇ ਸਂਸ੍ਥਿਤਾਂ ਸ੍ਵਰ੍ਧੁਨੀਂ ਹਰਿਃ
ਹਰੀ ਨੂੰ ਆਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਵਹਿ ਰਹੀ ਸੁਸਤ ਗਤੀ ਵਾਲੀ ਸਵਰਗ ਦੀ ਨਦੀ ਵੀ ਨਜ਼ਰ ਨਹੀਂ ਆਈ।
ਮੁਕ੍ਤਕੇਸ਼ੀਂ ਵਿਵਸ੍ਤ੍ਰਾਂ ਚ ਕृष੍ਣਦਂਤਾਂ ਭਯਾਨਕਾਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਵਾਲਾਂ, ਨੰਗੀ, ਕਾਲੇ ਦੰਦਾਂ ਵਾਲੀ ਡਰਾਉਣੀ ਔਰਤ ਵੀ ਵੇਖੀ।
ਪਪ੍ਰਚ੍ਛ ਭਯਸਂਤ੍ਰਸ੍ਤਃ ਕਿਮੇਤਦਿਤਿ ਮੇ ਗੁਰੋ
ਡਰ ਦੇ ਮਾਰੇ ਉਹ ਪੁੱਛਣ ਲੱਗਾ, 'ਹੇ ਮੇਰੇ ਗੁਰੂ, ਇਹ ਕੀ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ?'
ਕਿਂ ਮੇ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਪ੍ਰਾਜ੍ਞ ਵਿਨਾਸ਼ਃ ਸਾਂਪ੍ਰਤਂ ਵਦ
'ਮੇਰਾ ਕੀ ਬਣੇਗਾ, ਹੇ ਗਿਆਨੀ? ਜੇ ਮੈਨੂੰ ਨਾਸ ਆਉਣਾ ਹੈ ਤਾਂ ਹੁਣ ਦੱਸੋ।'
ਉਲ੍ਲਂਘਿਤਾਃ ਸ੍ਥਿਤਾ ਮਾਰ੍ਗੇ ਗੋष੍ਪਦਂ ਤਰ੍ਤ੍ਤੁਮਿਚ੍ਛਵਃ
ਜੋ ਰਸਤਾ ਲੰਘ ਕੇ, ਗਾਂ ਦੇ ਖੁਰ ਦੀ ਛਾਪ ਪਾਰ ਕਰਨ ਲਈ ਖੜੇ ਹਨ,
ਤੈਰੇਵਾਥਰ੍ਵਣੈਰ੍ਮਂਤ੍ਰੈਸ੍ਤ੍ਵਕृਤੇऽਸ੍ਤਿ ਸ਼ਚੀਪਤੇ
ਉਹ ਅਥਰਵਣ ਮੰਤਰਾਂ ਨਾਲ, ਹੇ ਸ਼ਚੀਪਤਿ, ਇਹ ਤੇਰੇ ਲਈ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।
ਯੁष੍ਮਾਕਂ ਸੁਵਿਨਾਸ਼ਾਯ ਸਰ੍ਵਦੇਵਾਧਿਨਾਯਕਃ
ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਤੁਹਾਡੀ ਪੂਰੀ ਤਬਾਹੀ ਚਾਹੁੰਦੇ ਨੇ।
ਤਸ੍ਯ ਤਦ੍ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸਹਸ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ੋ ਭਯਾਨ੍ਵਿਤਃ
ਉਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ ਇੰਦਰ ਡਰ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ।
ਅਸ੍ਮਨ੍ਨਾਸ਼ਾਯ ਮੁਨਿਭਿਰ੍ਵਾਲਖਿਲ੍ਯੈਃ ਪ੍ਰਜਾਪਤੇ
ਹੇ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਵਾਲਖਿਲਯ ਨਾਮਕ ਮੁਨੀ ਸਾਡੇ ਨਾਸ ਲਈ ਯਤਨ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ।
ਤਾਨ੍ਵਾਰਯ ਸ੍ਵਯਂ ਗਤ੍ਵਾ ਯਾਵਨ੍ਨੋ ਜਾਯਤੇ ਪਰਃ ੬.੭੯.
ਤੁਸੀਂ ਆਪ ਜਾ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਰੋਕੋ, ਜਦ ਤੱਕ ਹੋਰ ਕੋਈ ਨ ਜਨਮ ਲੈ ਲਵੇ।
ਅਥ ਦਕ੍ਸ਼ੋ ਦ੍ਰੁਤਂ ਗਤ੍ਵਾ ਸ਼ਕ੍ਰਾਦ੍ਯੈਰਮਰੈਰ੍ਵृਤਃ
ਫਿਰ ਦੱਖ ਨੇ ਜਲਦੀ ਜਾ ਕੇ, ਇੰਦਰ ਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਪਹੁੰਚਿਆ।
ਕਿਮੇਤਤ੍ਕ੍ਰਿਯਤੇ ਵਿਪ੍ਰਾਃ ਕਰ੍ਮ ਰੌਦ੍ਰਤਮਂ ਮਹਤ੍
"ਮੁਨਿਓ, ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਕਿੰਨਾ ਵੱਡਾ ਤੇ ਭਿਆਨਕ ਕੰਮ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ?"
ਅਥ ਤੇ ਦਕ੍ਸ਼ਮਾਲੋਕ੍ਯ ਸਮਾਯਾਤਂ ਸ੍ਵਮਾਸ਼੍ਰਯਮ੍
ਜਦੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਸਰੇ ਦੱਖ ਨੂੰ ਆਉਂਦੇ ਵੇਖਿਆ,
ਅਰ੍ਘ੍ਯਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਯਥਾਨ੍ਯਾਯਂ ਪੂਜਾਂ ਕृਤ੍ਵਾਥ ਭਕ੍ਤਿਤਃ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਆਦਰ ਨਾਲ ਪਾਣੀ ਦਿੱਤਾ, ਲੋੜ ਅਨੁਸਾਰ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਤੇ ਭਾਵਨਾ ਦਿਖਾਈ।
ਆਦੇਸ਼ੋ ਦੀਯਤਾਂ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਯਦਰ੍ਥਮਿਹ ਚਾਗਤਃ
"ਜਿਸ ਕੰਮ ਲਈ ਤੁਸੀਂ ਇੱਥੇ ਆਏ ਹੋ, ਉਹ ਮਕਸਦ ਜਲਦੀ ਦੱਸੋ।"
ਦਕ੍ਸ਼ ਉਵਾਚ ਏਤਦ੍ਰੌਦ੍ਰਤਮਂ ਕਰ੍ਮ ਸਰ੍ਵਦੇਵਭਯਾਵਹਮ੍
ਦੱਖ ਨੇ ਆਖਿਆ: "ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਭਿਆਨਕ ਕੰਮ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਡਰਾਉਂਦਾ ਹੈ।"
ਉਲ੍ਲਂਘਿਤਾ ਮਦੋਦ੍ਰੇਕਾਤ੍ਕृਤ੍ਵਾ ਹਾਸ੍ਯਂ ਮੁਹੁਰ੍ਮੁਹੁਃ
"ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਅਹੰਕਾਰ ਵਿਚ ਬਾਰ-ਬਾਰ ਮੇਰੀ ਹੰਸੀ ਉਡਾਈ ਤੇ ਹੱਦ ਪਾਰ ਕਰ ਲਈ।"
ਸ਼ਕ੍ਰੋਚ੍ਛੇਦਾਯ ਚਾਸ੍ਮਾਭਿਃ ਸ਼ਕੋऽਨ੍ਯੋ ਵੀਰ੍ਯਮਂਤ੍ਰਤਃ
"ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਲਈ ਅਸੀਂ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਮੰਤਰਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਸਮਰਥ ਕੀਤਾ ਹੈ।"
ਤਤ੍ਕਥਂ ਮਂਤ੍ਰਵੀਰ੍ਯਂ ਤਤ੍ਕ੍ਰਿਯਤੇ ਮੋਘਮਿਤ੍ਯਹੋ
"ਇਹ ਮੰਤਰਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਕਿਵੇਂ ਵਿਅਰਥ ਹੋ ਰਹੀ ਹੈ?"
ਤ੍ਵਮੇਵ ਯਦਿ ਸ਼ਕ੍ਤਃ ਸ੍ਯਾਦਨ੍ਯਥਾ ਕਰ੍ਤੁਮੇਵ ਹਿ ੬.੭੯.
"ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਸਮਰਥ ਹੋ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਆਪ ਹੀ ਕੁਝ ਹੋਰ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ।"
ਨਾਨ੍ਯਥਾ ਸ਼ਕ੍ਯਤੇ ਕਰ੍ਤੁਂ ਵੇਦਮਨ੍ਤ੍ਰੋਦ੍ਭਵਂ ਬਲਮ੍
"ਨਹੀਂ ਤਾਂ, ਵੇਦ ਮੰਤਰਾਂ ਤੋਂ ਉਪਜੀ ਤਾਕਤ ਨੂੰ ਰੋਕਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ।"
ਤਦ੍ਯ ਏष ਕृਤੋ ਹੋਮੋ ਯੁष੍ਮਾਭਿਰ੍ਵੇਦਮਂਤ੍ਰਤਃ
"ਇਹ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਵੇਦ ਮੰਤਰਾਂ ਨਾਲ ਹਵਨ ਕੀਤਾ ਹੈ—"
ਸੋऽਯਂ ਮਦ੍ਵਚਨਾਦ੍ਰਾਜਾ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਪਤਤ੍ਰਿਣਾਮ੍
"ਮੇਰੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ, ਉਹ ਪੰਛੀਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਣੇਗਾ।"
ਏਤਸ੍ਯ ਦੇਵਰਾਜਸ੍ਯ ਕ੍ਸ਼ਂਤਵ੍ਯਂ ਮਮ ਵਾਕ੍ਯਤਃ
"ਇਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਲਈ, ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਮਾਫ ਕਰਨੀ ਪਵੇਗੀ।"
ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾਥ ਤੇषਾਂ ਤਂ ਸਹਸ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਂ ਭਯਾਤੁਰਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਇੰਦਰ ਨੂੰ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਖਾਂ ਹਨ, ਡਰ ਵਿਚ ਫਸਿਆ ਹੋਇਆ ਦੇਖਿਆ।
ਤੇऽਪਿ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸਹਸ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਂ ਵੇਪਮਾਨਂ ਕृਤਾਂਜਲਿਮ੍
ਉਹ ਵੀ, ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਕੰਬਦੇ ਹੋਏ ਅਤੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਖੜਾ ਦੇਖ ਕੇ,
ਭੂਯੋ ਯਦਿ ਦਿਵੇਸ਼ਾਨਾਮਾਧਿਪਤ੍ਯਂ ਪ੍ਰਵਾਂਛਸਿ ਨਾਵਜ੍ਞੇਯੋ ਬੁਧੈਃ ਕ੍ਵਾਪਿ ਲੋਕਦ੍ਵਯ ਮਭੀਪ੍ਸੁਭਿਃ
ਜੇ ਤੂੰ ਮੁੜ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਰਾਜਗਦੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ ਹੈਂ, ਤਾਂ ਤੈਨੂੰ ਕਦੇ ਵੀ ਗਿਆਨੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਨਜ਼ਰਅੰਦਾਜ਼ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਉਹਨਾਂ ਵੱਲੋਂ ਜੋ ਦੋਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦੇ ਹਨ।
ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ਂਤਵ੍ਯਂ ਦ੍ਵਿਜੈਃ ਸਰ੍ਵੈਰ੍ਵਿਸ਼ੇषਾਦ੍ਦਕ੍ਸ਼ ਵਾਕ੍ਯਤਃ
ਇਸ ਲਈ, ਸਾਰੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਤੈਨੂੰ ਮਾਫ਼ ਕਰ ਦੇਣ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਦਕਸ਼ ਦੇ ਬਚਨ ਅਨੁਸਾਰ।