ਅਥ ਤਾਂ ਵਿਰਤਾਂ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਸੋऽਨ੍ਯਚਿਤ੍ਤਾਂ ਪ੍ਰਿਯਾਂ ਨृਪਃ
ਉਸ ਨੇ, ਜੋ ਉਸ ਦਾ ਪਿਆਰਾ ਸੀ, ਇਹ ਜਾਣ ਲਿਆ।
ਅਨ੍ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਦਿਵਸੇ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਂ ਸੂਕ੍ਸ਼੍ਮਂ ਵੇਣ੍ਯਾਂ ਨਿਧਾਯ ਸਾ ੬.੭੮.
ਇੱਕ ਹੋਰ ਦਿਨ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਚੋਟੀ ਵਿੱਚ ਇਕ ਨਿੱਘੀ ਤਲਵਾਰ ਲੁਕਾ ਲਈ।
ਤਤਸ੍ਤੇਨ ਸਮਂ ਹਾਸ੍ਯਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਭਾਵਜਮ੍
ਫਿਰ ਉਹ ਉਸਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਉਸਦੇ ਯੋਧਿਆਂ ਵਾਲੇ ਸੁਭਾਵ ਤੋਂ ਮਜ਼ਾਕ ਕੀਤਾ।
ਤਤੋ ਨਿਦ੍ਰਾਵਸ਼ਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਤਂ ਨृਪਂ ਸਾ ਨृਪਪ੍ਰਿਯਾ
ਫਿਰ, ਰਾਜੇ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਨੇ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਰਾਜਾ ਨੀਂਦ ਦੇ ਵਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ।
ਏਵਂ ਤਸ੍ਯ ਫਲਂ ਜਾਤਂ ਸਦ੍ਯਸ੍ਤੀਰ੍ਥਸ੍ਯ ਭਂਗਜਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਤੀਰਥ ਨੂੰ ਤੋੜਣ ਦਾ ਫਲ ਉਸਨੂੰ ਤੁਰੰਤ ਮਿਲ ਗਿਆ।
ਅਦ੍ਯਾਪਿ ਤਤ੍ਰ ਦੇਵੇਸ਼ੋ ਰੁਦ੍ਰਸ਼ੀਰ੍षਃ ਸ ਤਿष੍ਠਤਿ
ਅੱਜ ਵੀ ਉਥੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਿਰਮੌਰ, ਰੁਦ੍ਰਸ਼ੀਰਸ਼, ਮੌਜੂਦ ਹਨ।
ਯਸ੍ਤਸ੍ਯ ਪੁਰਤਃ ਸ੍ਥਿਤ੍ਵਾ ਜਪੇਦ੍ਰੁਦ੍ਰਸ਼ਿਰਃ ਸ਼ੁਚਿਃ
ਜੋ ਕੋਈ ਵੀ ਉਸਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜ੍ਹਾ ਹੋ ਕੇ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਨਾਲ ਰੁਦ੍ਰਸ਼ੀਰਸ਼ ਪਾਠ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਵਾਂਛਿਤਂ ਲਭਤੇ ਚਾਸ਼ੁ ਤਸ੍ਯੇਸ਼ਸ੍ਯ ਪ੍ਰਭਾਵਤਃ
ਉਹ ਉਸ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਤੁਰੰਤ ਪੂਰੀ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਰੁਦ੍ਰਸ਼ੀਰ੍षਂ ਨ ਸਂਦੇਹਃ ਸ ਯਾਤਿ ਪਰਮਾਂ ਗਤਿਮ੍
ਰੁਦ੍ਰਸ਼ੀਰਸ਼ ਪਾਠ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਨਿਤ੍ਯਂ ਦਿਨਕृਤਾਤ੍ਪਾਪਾਨ੍ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮਾਃ
ਹੇ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਉਹ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਕੀਤੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਸਰ੍ਵਪਾਪਾਨਾਂ ਸਦ੍ਯੋ ਨਾਸ਼ਨਕਾਰਕਮ੍ ਰੁਦ੍ਰਸ਼ੀਰ੍षਸ੍ਯ ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਤਸ੍ਮਾਚ੍ਛ੍ਰੋਤਵ੍ਯਮਾਦਰਾਤ੍
ਰੁਦ੍ਰਸ਼ੀਰਸ਼ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਤੁਰੰਤ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਉਸ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਆਦਰ ਨਾਲ ਸੁਣਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਸ੍ਕਾਨ੍ਦੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਏਕਾਸ਼ੀਤਿਸਾਹਸ੍ਰ੍ਯਾਂ ਸਂਹਿਤਾਯਾਂ षष੍ਠੇ ਨਾਗਰਖਣ੍ਡੇ ਸ਼੍ਰੀਹਾਟਕੇਸ਼੍ਵਰਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯੇ ਰੁਦ੍ਰਸ਼ੀਰ੍ष (ਜਾਗੇਸ਼੍ਵਰ )ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਵਰ੍ਣਨਂਨਾਮਾष੍ਟਸਪ੍ਤਤਿਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਅੱਸੀ ਹਜ਼ਾਰ ਅਠਾਈਂ ਸੰਖਿਆ ਵਾਲੇ ਮਹਾ ਪੁਰਾਣ, ਛੇਵੇਂ ਨਾਗਰ ਭਾਗ, ਹਾਟਕੇਸ਼ਵਰ ਖੇਤਰ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਵਿੱਚ, ਰੁਦ੍ਰਸ਼ੀਰਸ਼ (ਜਾਗੇਸ਼ਵਰ) ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਦਾ ਅਠੱਤਰਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ।
ਲਿਂਗਮਸ੍ਤਿ ਸੁਵਿਖ੍ਯਾਤਂ ਸਰ੍ਵਪਾਤਕਨਾਸ਼ਨਮ੍
ਉਥੇ ਇੱਕ ਲਿੰਗ ਹੈ ਜੋ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ ਤੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਯਮਾਰਾਧ੍ਯ ਚ ਤੈਃ ਪੂਰ੍ਵਂ ਸ਼ਕ੍ਰਾਮਰ੍षਸਮਨ੍ਵਿਤੈਃ
ਜਿਸਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋ ਕੇ ਪੂਜਿਆ ਸੀ।
ਪ੍ਰਕੋਪੋ ਵਾਲਖਿਲ੍ਯਾਨਾਂ ਸਂਜਜ੍ਞੇ ਗਰੁਡਃ ਕਥਮ੍
ਵਾਲਖਿਲਯਾਂ ਦਾ ਗੁੱਸਾ ਕਿਵੇਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ? ਗਰੁੜ ਕਿਵੇਂ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ?
ਚਕਾਰ ਵਿਧਿਵਦ੍ਯਜ੍ਞਂ ਸਂਪੂਰ੍ਣਵਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਮ੍
ਉਸਨੇ ਨਿਯਮਾਂ ਅਨੁਸਾਰ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਦਾਨਾਂ ਸਮੇਤ ਯਜਨ ਕੀਤਾ।
ਤਤਃ ਸ਼ਕ੍ਰਾਦਯੋ ਦੇਵਾਃ ਸਹਾਯਾਰ੍ਥਂ ਨਿਮਂਤ੍ਰਿਤਾਃ
ਫਿਰ ਇੰਦਰ ਸਮੇਤ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਮਦਦ ਲਈ ਸੱਦਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ।
ਤਥਾ ਵੇਦਵਿਦੋ ਵਿਪ੍ਰਾ ਯਜ੍ਞਕਰ੍ਮਵਿਚਕ੍ਸ਼ਣਾਃ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨੀ ਤੇ ਯਜਨਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਬੁਲਾਇਆ ਗਿਆ।
ਅਥ ਤੇ ਵਾਲਖਿਲ੍ਯਾਖ੍ਯਾ ਮੁਨਯਃ ਸਂਸ਼ਿਤਵ੍ਰਤਾਃ ਪ੍ਰਸ੍ਥਿਤਾ ਯਜ੍ਞਵਾਟਂ ਤਂ ਭਾਰਾਰ੍ਤਾਃ ਕ੍ਲੇਸ਼ਸਂਯੁਤਾਃ
ਫਿਰ, ਵਾਲਖਿਲਯ ਨਾਮਕ ਉਹ ਰਿਸ਼ੀ, ਜੋ ਵ੍ਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਪੱਕੇ ਸਨ, ਯਜਨ ਵਾਲੀ ਥਾਂ ਵੱਲ ਤਕਲੀਫਾਂ ਤੇ ਭਾਰ ਨਾਲ ਚਲੇ।
ਅਥ ਤੇषਾਂ ਸਮਸ੍ਤਾਨਾਂ ਮਾਰ੍ਗੇ ਗੋष੍ਪਦਮਾਗਤਮ੍
ਫਿਰ, ਉਹਨਾਂ ਸਾਰਿਆਂ ਦੇ ਰਸਤੇ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਗਾਂ ਦੇ ਖੁਰ ਦਾ ਨਿਸ਼ਾਨ ਆ ਗਿਆ।
ਤਤਸ੍ਤਰੀਤੁ ਕਾਮਾਸ੍ਤੇ ਕ੍ਲਿਸ਼੍ਯਮਾਨਾ ਇਤਸ੍ਤਤਃ
ਫਿਰ ਉਹ ਇੱਧਰ-ਉੱਧਰ ਭਟਕਦੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਦੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਪੈ ਗਈਆਂ।
ਗਚ੍ਛਤਾ ਤੇਨ ਮਾਰ੍ਗੇਣ ਮਖੇ ਦਕ੍ਸ਼ਪ੍ਰਜਾਪਤੇਃ ਜਗਾਮਾਥ ਸਮੁਲ੍ਲਂਘ੍ਯ ਐਸ਼੍ਵਰ੍ਯਮਦਗਰ੍ਵਿਤਃ॥੬.੭੯.
ਉਹ ਜਦੋਂ ਦਕ੍ਸ਼ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਦੇ ਯੱਗ ਵੱਲ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਰਸਤੇ 'ਚ ਆਉਂਦੇ ਹੋਏ, ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਦੇ ਗੁਮਾਨ ਵਿਚ ਮਸਤ ਹੋ ਕੇ, ਸਭ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਲੰਘ ਗਿਆ।
ਨਿਵृਤ੍ਯ ਸ੍ਵਾਸ਼੍ਰਮਂ ਗਤ੍ਵਾ ਚਕ੍ਰੁਰ੍ਮਂਤ੍ਰਂ ਸਨਿਸ਼੍ਚਯਮ੍
ਉਹ ਮੁੜ ਕੇ ਆਪਣੇ ਆਸ਼ਰਮ ਗਏ ਤੇ ਢਿੱਲ ਨਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਮਨ ਹੀ ਮਨ ਫੈਸਲਾ ਕਰ ਲਿਆ।
ਸ਼ਾਕ੍ਰਂ ਪਦਂ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਯਸ੍ਮਾਦੇਤੇਨ ਪਾਪ੍ਮਨਾ
ਉਹ ਇੰਦ੍ਰ ਦੇ ਸਿੰਘਾਸਨ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਗਏ, ਜਿਥੋਂ ਇਸ ਪਾਪੀ ਨੇ ਅੱਗੇ ਵਧਣਾ ਸੀ।
ਅਨ੍ਯਃ ਸ਼ਕ੍ਰਃ ਪ੍ਰਕਰ੍ਤਵ੍ਯੋ ਮਂਤ੍ਰਵੀਰ੍ਯਸਮੁਦ੍ਭਵਃ
ਹੁਣ ਹੋਰ ਕੋਈ ਇੰਦ੍ਰ ਮੰਤਰ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਪੈਦਾ ਕਰਨਾ ਪਵੇਗਾ।
ਯੇਨ ਵ੍ਯਾਪਾਦ੍ਯਤੇ ਤੇਨ ਸ਼ਕ੍ਰੋऽਯਂ ਮਦਗਰ੍ਵਿਤਃ
ਜਿਸ ਦੇ ਹੱਥੋਂ ਇਹ ਗੁਮਾਨੀ ਇੰਦ੍ਰ ਮਾਰੇ ਜਾਵੇਗਾ।
ਤਤਸ੍ਤੇ ਸ਼ੁਚਯੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਸ੍ਕਂਦਸੂਕ੍ਤੇਨ ਪਾਵਕਮ੍
ਫਿਰ ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ, ਸਕੰਦ ਦੇ ਸੂਕਤ ਨਾਲ ਅੱਗ ਨੂੰ ਸੱਦਿਆ।
ਗਰ੍ਭੋਪਨਿषਦੇਨੈਵ ਨੀਲਰੁਦ੍ਰੈਰ੍ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ
ਗਰਭ ਉਪਨਿਸ਼ਦ ਅਤੇ ਨੀਲੇ ਰੁਦ੍ਰਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਹੇ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ,
ਨਿਧਾਯ ਕਲਸ਼ਂ ਮਧ੍ਯੇ ਮਂਡਲਸ੍ਯੋਦਕਾਵृਤਮ੍
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਮੰਡਲ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਘੜਾ ਰੱਖਿਆ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਂਤਰੇ ਸ਼ਕ੍ਰਃ ਪ੍ਰਪਸ਼੍ਯਤਿ ਸੁਦਾਰੁਣਾਨ੍
ਇਸੇ ਸਮੇਂ, ਇੰਦ੍ਰ ਨੇ ਬਹੁਤ ਹੀ ਭਿਆਨਕ ਅਸ਼ੁਭ ਸੰਕੇਤ ਵੇਖੇ।