ਯਾਵਨ੍ਮਾਤ੍ਰੈਃ ਪਰਿਸ੍ਪृष੍ਟਮੇਤਤ੍ਸੈਕਤਰੇਣੁਭਿਃ
ਜਿੰਨੀ ਰੇਤ ਦੇ ਕਣਾਂ ਨਾਲ ਇਹ ਸਥਾਨ ਛੂਹਿਆ ਗਿਆ,
ਵਾਲਖਿਲ੍ਯਾ ਇਤਿ ਖ੍ਯਾਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇਂऽਗੁष੍ਠਪ੍ਰਮਾਣਕਾਃ
ਜੋ ਸਭ ਵਾਲ਼ਖਿਲਯਾ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਹਰ ਇੱਕ ਅੰਗੂਠੇ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹਨ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਂਤਰੇ ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਵੇਦਿਮਧ੍ਯਾਚ੍ਚ ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ਣਾਤ੍ ਅਂਗੁष੍ਠਕਪ੍ਰਮਾਣਾਨਿ ਨਿष੍ਕ੍ਰਾਨ੍ਤਾਨਿ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਬਿਲਕੁਲ ਉੱਧੋਂ ਹੀ, ਵੇਦੀ ਦੇ ਵਿਚੋਂ, ਹੇ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਅੰਗੂਠੇ ਜਿਹੇ ਰੂਪ ਵਾਲੇ ਜੀਵ ਨਿਕਲੇ।
ਤਤਸ੍ਤੇ ਪ੍ਰਣਿਪਤ੍ਯੋਚ੍ਚੈਃ ਪ੍ਰੋਚੁਰ੍ਦੇਵਂ ਪਿਤਾਮਹਮ੍
ਫਿਰ ਉਹ ਸਭ ਨੇ ਡੂੰਘੀ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਪਿਤਾਮਹ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ।
ਗਮਿष੍ਯਥ ਪਰਾਂ ਸਿਦ੍ਧਿਂ ਯੇਨ ਲੋਕੇ ਸੁਦੁਰ੍ਲਭਾਮ੍ ॥ ੬.੭੭.
ਤੁਸੀਂ ਉਹ ਉੱਚੀ ਸਿੱਧੀ ਹਾਸਲ ਕਰੋਗੇ ਜੋ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਔਖੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਤੇ ਤਥੇਤਿ ਪ੍ਰਤਿਜ੍ਞਾਯ ਕृਤ੍ਵਾ ਤਤ੍ਰਾਸ਼੍ਰਮਂ ਸ਼ੁਭਮ੍
ਉਹਨਾਂ ਨੇ 'ਜਿਵੇਂ ਆਖਿਆ' ਕਹਿ ਕੇ ਮਨਜ਼ੂਰ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਉੱਥੇ ਪਵਿੱਤਰ ਆਸ਼ਰਮ ਬਣਾਇਆ।
ਅਥ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਪਿ ਤਤ੍ਕਰ੍ਮ ਸਰ੍ਵਂ ਵੈਵਾਹਿਕਂ ਕ੍ਰਮਾਤ੍
ਫਿਰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੇ ਸਾਰੇ ਵਿਆਹ ਦੇ ਕੰਮ ਤਰਤੀਬ ਨਾਲ ਕਰਵਾਏ।
ਪਤਤ੍ਸੁ ਪੁष੍ਪਵਰ੍षੇषੁ ਸਮਨ੍ਤਾਦ੍ਗਗਨਾਂਗਣਾਤ੍
ਜਦੋਂ ਆਸਮਾਨ ਤੋਂ ਹਰ ਪਾਸੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਹੋ ਰਹੀ ਸੀ,
ਪਠਤ੍ਸੁ ਵਿਪ੍ਰਮੁਖ੍ਯੇषੁ ਨृਤ੍ਯਮਾਨਾਸੁ ਰਾਗਤਃ
ਜਦੋਂ ਅਗਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਪਾਠ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ ਅਤੇ ਨਚਣ ਵਾਲੀਆਂ ਸ਼ੌਕ ਨਾਲ ਨੱਚ ਰਹੀਆਂ ਸਨ,
ਏਵਂ ਮਹੋਤ੍ਸਵੋ ਜਜ੍ਞੇ ਤਤ ਸ੍ਤੁਂਬੁਰੁਪੂਰ੍ਵਕੈਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵੱਡਾ ਉਤਸਵ ਹੋਇਆ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਗੀਤ ਅਤੇ ਵਾਜਿਆਂ ਦੀ ਧੁਨ ਸੀ।
ਅਥ ਕਰ੍ਮਾਵਸਾਨੇ ਸ ਭਗਵਾਂਸ੍ਤ੍ਰਿਪੁਰਾਂਤਕਃ
ਫਿਰ ਜਦੋਂ ਕਰਮ ਮੁਕ ਗਏ, ਤਦ ਭਗਵਾਨ ਤ੍ਰਿਪੁਰਾਂਤਕ ਉੱਥੇ ਆਏ।
ਵੈਵਾਹਿਕੀ ਸੁਰਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਯਦ੍ਯਪਿ ਸ੍ਯਾਤ੍ਸੁਦੁਰ੍ਲਭਾ
ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਿਰਮੌਰ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਵਿਆਹ ਦਾ ਇਹ ਕਰਮ ਬਹੁਤ ਹੀ ਵਿਰਲਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ,
ਤ੍ਵਯਾ ਸ੍ਥੇਯਂ ਸਦੈਵਾਤ੍ਰ ਨृਣਾਂ ਪਾਪਵਿਸ਼ੁਦ੍ਧਯੇ
ਤੁਸੀਂ ਇੱਥੇ ਸਦਾ ਰਹੋ ਤਾਂ ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਪਾਪ ਸਾਫ ਹੋਣ।
ਯੇਨ ਤੇ ਸਨ੍ਨਿਧੌ ਕृਤ੍ਵਾ ਸ੍ਵਾਸ਼੍ਰਮਂ ਸ਼ਸ਼ਿਸ਼ੇਖਰ
ਜਦੋਂ ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਸ਼ਰਮ ਤੇਰੇ ਦਰ ਤੇ ਬਣਾਉਣਗੇ, ਹੇ ਚੰਦ੍ਰਮਾਂ ਵਾਲੇ,
ਚੈਤ੍ਰਸ਼ੁਕ੍ਲਤ੍ਰਯੋਦਸ਼੍ਯਾਂ ਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰੇ ਭਗਦੈਵਤੇ ਤਦੈਵ ਤਸ੍ਯ ਪਾਪਾਨਿ ਪ੍ਰਯਾਸ੍ਯਨ੍ਤਿ ਚ ਸਂਕ੍ਸ਼ਯਮ੍ ॥ ੬.੭੭.
ਚੈਤ੍ਰ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਸੁੱਕਲ ਪੱਖ ਦੀ ਤੇਰਵੀਂ ਨੂੰ, ਭਗਦੇਵਤਾ ਨਕਸ਼ਤਰ ਵਿੱਚ, ਓਸੇ ਸਮੇਂ, ਉਸ ਦੇ ਪਾਪ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਣਗੇ ਤੇ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਣਗੇ।
ਯਾ ਨਾਰੀ ਦੁਰ੍ਭਗਾ ਵਨ੍ਧ੍ਯਾ ਕਾਣਾ ਰੂਪਵਿਵਰ੍ਜਿਤਾ ਪ੍ਰਜਾਵਤੀ ਸੁਭੋਗਾਢ੍ਯਾ ਸੁਭਗਾ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਜੋ ਔਰਤ ਅਕਿਸਮਤ, ਬਾਂਝ, ਅੰਨੀ ਜਾਂ ਸੁੰਦਰਤਾ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਸੁਭਾਗਣੀ, ਧਨਵਾਨ ਤੇ ਪੁੱਤਰ ਵਾਲੀ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ।
ਸ੍ਥਾਸ੍ਯਾਮਿ ਸਹਿਤਃ ਪਤ੍ਨ੍ਯਾ ਸਤ੍ਯਾਤ੍ਵ ਦ੍ਵਚਨਾਦ੍ਵਿਧੇ
ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਸਮੇਤ ਇੱਥੇ ਹੀ ਰਹਾਂਗਾ, ਸੱਚ ਤੇ ਵਚਨ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਨਾਲ।
ਵਿਦ੍ਯਤੇ ਵੇਦਿਮਧ੍ਯਸ੍ਥੋ ਲੋਕਾਨਾਂ ਪਾਪਨਾਸ਼ਨਃ
ਉਹ ਵੇਦੀ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਖੜਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਏਤਦ੍ਵਃ ਸਰ੍ਵਮਾਖ੍ਯਾਤਂ ਯਥਾ ਤਸ੍ਯ ਪੁਰਾऽਭਵਤ੍
ਇਹ ਸਾਰੀ ਗੱਲ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਉਸ ਨਾਲ ਵਾਪਰੀ ਸੀ।
ਵਿਵਾਹਸਮਯੇ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਪ੍ਰਾਰਮ੍ਭੇ ਵਾ ਸ਼ृਣੋਤਿ ਯਃ ਤਸ੍ਯਾऽਵਿਘ੍ਨਂ ਭਵੇਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਕਰ੍ਮ ਵੈਵਾਹਿਕਂ ਚ ਯਤ੍
ਜੋ ਕੋਈ ਵਿਆਹ ਦੇ ਸਮੇਂ ਜਾਂ ਸ਼ੁਰੂਆਤ 'ਤੇ ਇਹ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਉਸਦੇ ਵਿਆਹ ਦੇ ਸਾਰੇ ਕੰਮਾਂ ਤੋਂ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਕਨ੍ਯਾ ਚ ਸੁਖਸੌਭਾਗ੍ਯ ਸ਼ੀਲਾਚਾਰਗੁਣਾਨ੍ਵਿਤਾ
ਉਹ ਕੁੜੀ ਸੁਖ, ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ, ਨੇਕ ਚਾਲ, ਸੁਭਾਅ ਤੇ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੀ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਸ੍ਕਾਂਦੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਏਕਾਸ਼ੀਤਿਸਾਹਸ੍ਰ੍ਯਾਂ ਸਹਿਤਾਯਾਂ षष੍ਠੇ ਨਾਗਰਖਂਡੇ ਸ਼੍ਰੀਹਾਟਕੇਸ਼੍ਵਰਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯੇ ਹਰਾਸ਼੍ਰਯਵੇਦਿਕਾਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਵਰ੍ਣਨਂਨਾਮ ਸਪ੍ਤਸਪ੍ਤਤਿਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼੍ਰੀ ਸਕੰਦ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਦੇ ਛੇਵੇਂ ਭਾਗ, ਸ਼੍ਰੀ ਹਾਟਕੇਸ਼ਵਰ ਖੇਤਰ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਵਿੱਚ, ਹਰਾਸ਼੍ਰਯ ਵੇਦਿਕਾ ਦੀ ਮਹਾਤਮਤਾ ਦੱਸਣ ਵਾਲਾ ਸਤੱਤਰਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਮੁਕੰਮਲ ਹੋਇਆ।
ਵਾਲਖਿਲ੍ਯੈਸ਼੍ਚ ਤੈਃ ਸਰ੍ਵੈਰ੍ਮੁਨਿਭਿਃ ਸ਼ਂਸਿਤਵ੍ਰਤੈਃ
ਉਹ ਸਾਰੇ ਵਾਲਖਿਲਯ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਜੋ ਵਚਨ ਨਿਭਾਉਣ ਵਾਲੇ ਸਨ,
ਸਮ੍ਯਕ੍ਛ੍ਰਦ੍ਧਾਪ੍ਰਯਤ੍ਨੇਨ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਵਿਹਿਤਂ ਤਪਃ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਦੇ ਕਹੇ ਅਨੁਸਾਰ ਪੂਰੀ ਸ਼ਰਧਾ ਤੇ ਯਤਨ ਨਾਲ ਤਪ ਕੀਤਾ।
ਪਸ਼੍ਚਿਮੇ ਵਾਲਖਿਲ੍ਯੈਸ਼੍ਚ ਜਪਸ੍ਨਾਨਪਰਾਯਣੈਃ ਆਸ਼੍ਰਮੇ ਚਤੁਰਾਸ੍ਯਸ੍ਯ ਤਦ੍ਵੋ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਸਾਂਪ੍ਰਤਮ੍
ਪੱਛਮ ਵੱਲ, ਵਾਲਖਿਲਯ ਜੋ ਜਪ ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਵਿਚ ਲੱਗੇ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ, ਚਤੁਰਮੁਖ ਵਾਲੇ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿਚ, ਮੈਂ ਹੁਣ ਤੁਹਾਨੂੰ ਉਹ ਗੱਲ ਦੱਸਾਂਗਾ।
ਤਤ੍ਰ ਦੁਸ਼੍ਚਾਰਿਣੀ ਕਾਚਿਦ੍ਰਾਤ੍ਰੌ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਵਂਸ਼ਜਾ
ਉਥੇ, ਰਾਤ ਨੂਂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਇਕ ਔਰਤ, ਜੋ ਮਾੜਾ ਚਲਣ ਵਾਲੀ ਸੀ,
ਅਜ੍ਞਾਤਾ ਪਤਿਨਾ ਮਾਤ੍ਰਾ ਤਥਾਨ੍ਯੈਰਪਿ ਬਾਂਧਵੈਃ
ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਤੀ, ਮਾਂ ਤੇ ਹੋਰ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਤੋਂ ਲੁਕ ਕੇ ਰਹਿੰਦੀ ਸੀ।
ਕਸ੍ਯਚਿਤ੍ਤ੍ਵਥ ਕਾਲਸ੍ਯ ਦृष੍ਟਾ ਸਾ ਕੇਨਚਿ ਦ੍ਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਕਿਸੇ ਨੇ ਵੇਖ ਲਿਆ, ਹੇ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇਓ।
ਅਥਾਸੌ ਕੋਪਸਂਯੁਕ੍ਤਸ੍ਤਸ੍ਯਾ ਭਰ੍ਤਾ ਸੁਨਿष੍ਠੁਰੈਃ
ਫਿਰ ਉਸਦਾ ਪਤੀ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ ਤੇ ਉਸਨੂੰ ਸਖਤੀ ਨਾਲ ਪੁੱਛਿਆ।
ਅਥ ਸਾ ਧਾਰ੍ष੍ਟ੍ਯਮਾਸਾਦ੍ਯ ਸ੍ਤ੍ਰੀਸ੍ਵਭਾਵਂ ਸਮਾਸ਼੍ਰਿਤਾ
ਉਹ ਔਰਤ ਹੌਸਲਾ ਕਰਕੇ, ਆਪਣੀ ਨਾਰੀ ਸਭਾਵ ਤੇ ਆਸਰਾ ਲੈ ਕੇ, ਉੱਤਰ ਦੇਣ ਲੱਗ ਪਈ।