ਆਰ੍ਦ੍ਰੇਂਧਨਾਨਿ ਭੂਰੀਣਿ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਤ੍ਵਾਕ੍ਸ਼ਿਤ੍ਵਾ ਵਿਭਾਵਸੌ
ਉਸ ਨੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਗੀਲੇ ਲੱਕੜ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟੇ, ਤੇ ਅੱਗ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਹੀਂ ਭੜਕਾਇਆ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਂਤਰੇ ਧੂਮਃ ਪ੍ਰਾਦੁਰ੍ਭੂਤਃ ਸਮਂਤਤਃ
ਉਸ ਵੇਲੇ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਧੂੰਆਂ ਫੈਲ ਗਿਆ।
ਤਤੋ ਧੂਮਾਕੁਲੇਨੇਤ੍ਰੇ ਭਗਵਾਂਸ੍ਤ੍ਰਿਪੁ ਰਾਨ੍ਤਕਃ
ਫਿਰ, ਧੂਏਂ ਨਾਲ ਲਾਲ ਹੋਈਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ, ਤ੍ਰਿਪੁਰਾ ਦੇ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ
ਤਤੋ ਵਸ੍ਤ੍ਰਂ ਸਮੁਤ੍ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਯ ਸਤੀਵਕ੍ਤ੍ਰਂ ਪਿਤਾਮਹਃ
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਪਿਤਾਮਹ ਨੇ ਸਤੀ ਦੇ ਮੂੰਹ ਵੱਲ ਕਪੜਾ ਚੁੱਕਿਆ।
ਤਸ੍ਯ ਰੇਤਃ ਪ੍ਰਚਸ੍ਕਨ੍ਦ ਤਤਸ੍ਤਦ੍ਵੀਕ੍ਸ਼ਣਾਦ੍ਦ੍ਰੁਤਮ੍ ੩੮ ਤਤਸ਼੍ਚ ਸਿਕਤੌਘੇਨਾ ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ਣਾਤ੍ਪਦ੍ਮਸਂਭਵਃ
ਉਸ ਦਾ ਬੀਜ ਡਿੱਗ ਪਿਆ, ਤੇ ਉਹ ਦੇਖ ਕੇ, ਪਦਮਸੰਭਵ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਰੇਤ ਦੇ ਢੇਰ ਨਾਲ ਢੱਕ ਦਿੱਤਾ।
ਅਥ ਤਦ੍ਭਗਵਾਞ੍ਚ੍ਛਂਭੁਰ੍ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਦਿਵ੍ਯੇਨ ਚਕ੍ਸ਼ੁषਾ ੬.੭੭.
ਫਿਰ, ਭਗਵਾਨ ਸ਼ੰਭੂ ਨੇ, ਆਪਣੀ ਦਿਵਿਆ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਨਾਲ ਇਹ ਜਾਣ ਲਿਆ।
ਕਿਮੇਤਦ੍ਵਿਹਿਤਂ ਪਾਪ ਤ੍ਵਯਾ ਕਰ੍ਮ ਵਿਗਰ੍ਹਿਤਮ੍
ਇਹ ਕੀ ਪਾਪ ਤੇ ਨਿੰਦਣਯੋਗ ਕੰਮ ਤੂੰ ਕੀਤਾ ਹੈ?
ਤ੍ਵਂ ਵੇਤ੍ਸਿ ਸ਼ਂਕਰੇਣੈਤਤ੍ਕਰ੍ਮਜਾਲਂ ਨ ਵਿਂਦਿਤਮ੍ ਯਤ੍ਕਿਞ੍ਚਿਤ੍ਤ੍ਰਿषੁ ਲੋਕੇषੁ ਜਂਗਮਂ ਸ੍ਥਾਵਰਂ ਤਥਾ
ਤੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈਂ, ਬ੍ਰਹਮਾ, ਇਹ ਕਰਮਾਂ ਦੀ ਜਾਲ ਸ਼ੰਕਰ ਤੋਂ ਲੁਕਿਆ ਨਹੀਂ; ਜੋ ਕੁਝ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਚਲਣ ਵਾਲਾ ਜਾਂ ਅਡੋਲ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸ੍ਪृਸ਼ ਨਿਜਂ ਸ਼ੀਰ੍षਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਨੇਤਦਸਂਸ਼ਯਮ੍ ਤਾਵਤ੍ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਥਿਤਃ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਤ੍ਤਦ੍ਰੂਪੋ ਵृषਵਾਹਨਃ
ਇਸ ਲਈ, ਬ੍ਰਹਮਣ, ਆਪਣੇ ਸਿਰ ਨੂੰ ਛੂਹ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ; ਉਥੇ, ਵ੍ਰਿਸ਼ਧਵਜ ਸਵੈ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਖੜਾ ਸੀ।
ਤਤੋ ਲਜ੍ਜਾਪਰੀਤਾਂਗਃ ਸ੍ਥਿਤਸ਼੍ਚਾਧੋਮੁਖੋ ਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਫਿਰ, ਲੱਜਾ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਸਿਰ ਝੁਕਾ ਕੇ ਖੜਾ ਹੋ ਗਿਆ, ਹੇ ਦੋ ਵਾਰ ਜਨਮੇ।
ਅਥਾऽਸੌ ਲਜ੍ਜਯਾਵਿष੍ਟਃ ਪ੍ਰਣਿਪਤ੍ਯ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਫਿਰ, ਲੱਜਾ ਨਾਲ ਘਿਰ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਅਸ੍ਯ ਪਾਪਸ੍ਯ ਸ਼ੁਦ੍ਧ੍ਯਰ੍ਥਂ ਪ੍ਰਾਯ ਸ਼੍ਚਿਤ੍ਤਂ ਵਦ ਪ੍ਰਭੋ
ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਇਸ ਪਾਪ ਦੀ ਸ਼ੁੱਧੀ ਲਈ ਮੈਨੂੰ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿਤ ਦੱਸੋ।
ਤਪਃ ਕੁਰੁ ਸਮਾਧਿਸ੍ਥੋ ਮਮਾਰਾਧਨਤਤ੍ਪਰਃ
ਤੂੰ ਤਪ ਕਰ, ਸਮਾਧੀ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ ਕੇ, ਮੇਰੀ ਉਪਾਸਨਾ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਰਹੁ।
ਖ੍ਯਾਤਿਂ ਯਾਸ੍ਯਤਿ ਸਰ੍ਵਤ੍ਰ ਨਾਮ੍ਨਾ ਰੁਦ੍ਰਸ਼ਿਰਃ ਕ੍ਸ਼ਿਤੌ
ਧਰਤੀ ਤੇ ਹਰ ਥਾਂ, ਇਹ ਰੁਦ੍ਰਸ਼ਿਰਸ ਨਾਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਵੇਗਾ।
ਮਾਨੁषਾਣਾਮਿਦਂ ਕृਤ੍ਯਂ ਯਸ੍ਮਾਚ੍ਚੀਰ੍ਣਂ ਤ੍ਵਯਾऽऽਧੁਨਾ ॥ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤ੍ਵਂ ਮਾਨੁषੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਵਿਚਰਿष੍ਯਸਿ ਭੂਤਲੇ । ੬.੭੭.
ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਾਲਾ ਕੰਮ ਤੂੰ ਹੁਣ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਤੂੰ ਮਨੁੱਖ ਬਣ ਕੇ ਧਰਤੀ ਤੇ ਘੁੰਮੇਗਾ।
ਯਸ੍ਤ੍ਵਾਂ ਚਾਨੇਨ ਰੂਪੇਣ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਪृਚ੍ਛਾਂ ਕਰਿष੍ਯਤਿ
ਜੋ ਕੋਈ ਤੈਨੂੰ ਇਸ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵੇਖ ਕੇ ਪੁੱਛੇਗਾ,
ਤਤਸ੍ਤੇ ਚੇष੍ਟਿਤਂ ਸਰ੍ਵਂ ਕੌਤੁਕਾਚ੍ਚ ਸ਼ृਣੋਤਿ ਯਃ
ਤੇ ਜੋ ਕੋਈ ਤੇਰੇ ਸਾਰੇ ਕਰਤੱਬ, ਜਿਗਿਆਸਾ ਨਾਲ ਸੁਣੇਗਾ,
ਯਥਾਯਥਾ ਜਨਸ੍ਤ੍ਵੇਤਤ੍ਕृਤ੍ਯਂ ਤੇ ਕੀਰ੍ਤਯਿष੍ਯਤਿ
ਜਿਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਲੋਕ ਤੇਰੇ ਇਸ ਕੰਮ ਨੂੰ ਦੱਸਣਗੇ,
ਏਤਦੇਵ ਹਿ ਤੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਪ੍ਰਾਯਸ਼੍ਚਿਤ੍ਤਂ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤਿਤਮ੍
ਹੇ ਬ੍ਰਹਮਣ, ਇਹੀ ਤੇਰਾ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿਤ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।
ਏਤਚ੍ਚ ਤਵ ਵੀਰ੍ਯਂ ਤੁ ਪਤਿਤਂ ਵੇਦਿਮਧ੍ਯਗਮ੍
ਤੇਰਾ ਬੀਜ ਵੀ, ਵੇਦੀ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਡਿੱਗ ਗਿਆ ਹੈ।
ਯਾਵਨ੍ਮਾਤ੍ਰੈਃ ਪਰਿਸ੍ਪृष੍ਟਮੇਤਤ੍ਸੈਕਤਰੇਣੁਭਿਃ
ਜਿੰਨੀ ਰੇਤ ਦੇ ਕਣਾਂ ਨਾਲ ਇਹ ਸਥਾਨ ਛੂਹਿਆ ਗਿਆ,
ਵਾਲਖਿਲ੍ਯਾ ਇਤਿ ਖ੍ਯਾਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇਂऽਗੁष੍ਠਪ੍ਰਮਾਣਕਾਃ
ਜੋ ਸਭ ਵਾਲ਼ਖਿਲਯਾ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਹਰ ਇੱਕ ਅੰਗੂਠੇ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹਨ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਂਤਰੇ ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਵੇਦਿਮਧ੍ਯਾਚ੍ਚ ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ਣਾਤ੍ ਅਂਗੁष੍ਠਕਪ੍ਰਮਾਣਾਨਿ ਨਿष੍ਕ੍ਰਾਨ੍ਤਾਨਿ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਬਿਲਕੁਲ ਉੱਧੋਂ ਹੀ, ਵੇਦੀ ਦੇ ਵਿਚੋਂ, ਹੇ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਅੰਗੂਠੇ ਜਿਹੇ ਰੂਪ ਵਾਲੇ ਜੀਵ ਨਿਕਲੇ।
ਤਤਸ੍ਤੇ ਪ੍ਰਣਿਪਤ੍ਯੋਚ੍ਚੈਃ ਪ੍ਰੋਚੁਰ੍ਦੇਵਂ ਪਿਤਾਮਹਮ੍
ਫਿਰ ਉਹ ਸਭ ਨੇ ਡੂੰਘੀ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਪਿਤਾਮਹ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ।
ਗਮਿष੍ਯਥ ਪਰਾਂ ਸਿਦ੍ਧਿਂ ਯੇਨ ਲੋਕੇ ਸੁਦੁਰ੍ਲਭਾਮ੍ ॥ ੬.੭੭.
ਤੁਸੀਂ ਉਹ ਉੱਚੀ ਸਿੱਧੀ ਹਾਸਲ ਕਰੋਗੇ ਜੋ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਔਖੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਤੇ ਤਥੇਤਿ ਪ੍ਰਤਿਜ੍ਞਾਯ ਕृਤ੍ਵਾ ਤਤ੍ਰਾਸ਼੍ਰਮਂ ਸ਼ੁਭਮ੍
ਉਹਨਾਂ ਨੇ 'ਜਿਵੇਂ ਆਖਿਆ' ਕਹਿ ਕੇ ਮਨਜ਼ੂਰ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਉੱਥੇ ਪਵਿੱਤਰ ਆਸ਼ਰਮ ਬਣਾਇਆ।
ਅਥ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਪਿ ਤਤ੍ਕਰ੍ਮ ਸਰ੍ਵਂ ਵੈਵਾਹਿਕਂ ਕ੍ਰਮਾਤ੍
ਫਿਰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੇ ਸਾਰੇ ਵਿਆਹ ਦੇ ਕੰਮ ਤਰਤੀਬ ਨਾਲ ਕਰਵਾਏ।
ਪਤਤ੍ਸੁ ਪੁष੍ਪਵਰ੍षੇषੁ ਸਮਨ੍ਤਾਦ੍ਗਗਨਾਂਗਣਾਤ੍
ਜਦੋਂ ਆਸਮਾਨ ਤੋਂ ਹਰ ਪਾਸੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਹੋ ਰਹੀ ਸੀ,
ਪਠਤ੍ਸੁ ਵਿਪ੍ਰਮੁਖ੍ਯੇषੁ ਨृਤ੍ਯਮਾਨਾਸੁ ਰਾਗਤਃ
ਜਦੋਂ ਅਗਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਪਾਠ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ ਅਤੇ ਨਚਣ ਵਾਲੀਆਂ ਸ਼ੌਕ ਨਾਲ ਨੱਚ ਰਹੀਆਂ ਸਨ,
ਏਵਂ ਮਹੋਤ੍ਸਵੋ ਜਜ੍ਞੇ ਤਤ ਸ੍ਤੁਂਬੁਰੁਪੂਰ੍ਵਕੈਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵੱਡਾ ਉਤਸਵ ਹੋਇਆ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਗੀਤ ਅਤੇ ਵਾਜਿਆਂ ਦੀ ਧੁਨ ਸੀ।