ਵੇਦਿਮਧ੍ਯਗਤੌ ਨਿਤ੍ਯਂ ਪਾਰ੍ਵਤੀਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰੌ ਓषਧਿਪ੍ਰਸ੍ਥਮਾਸਾਦ੍ਯ ਪੁਰਂ ਹਿਮ ਵਤਃ ਪ੍ਰਿਯਮ੍
ਪਾਰਵਤੀ ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵੈਦੀ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਔਸ਼ਧੀ ਪ੍ਰਸਥ, ਹਿਮ ਪਹਾੜ ਹੇਠਾਂ ਪਿਆਰੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿਚ ਪਹੁੰਚ ਗਏ।
ਅਤ੍ਰ ਨਃ ਸਂਸ਼ਯੋ ਜਾਤਃ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧੇਯਮਪਿ ਤੇ ਵਚਃ
ਇਥੇ ਸਾਨੂੰ ਸ਼ੰਕਾ ਹੋਈ ਹੈ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਤੇਰੇ ਬੋਲ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਯੋਗ ਹਨ।
ਪਰਂ ਯਤ੍ਕਾਰਣਂ ਕृਤ੍ਸ੍ਨਂ ਤਦ੍ਬ੍ਰਵੀਮਿ ਨਿਬੋਧ੍ਯਤਾਮ੍
ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਇਸ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਕਾਰਨ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੱਸਾਂਗਾ; ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣ।
ਯ ਏष ਓषਧਿਪ੍ਰਸ੍ਥੇ ਵਿਵਾਹਃ ਪ੍ਰਾਗਭੂ ਤ੍ਤਯੋਃ
ਉਮਾ ਤੇ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਦਾ ਇਹ ਵਿਆਹ, ਜੋ ਔਸ਼ਧੀ ਪ੍ਰਸਥ ਵਿਚ ਹੋਇਆ, ਪਹਿਲਾਂ ਹੋ ਚੁੱਕਾ ਸੀ।
ਵੈਵਸ੍ਵਤੇऽਨ੍ਤਰੇ ਪੂਰ੍ਵਂ ਸਂਜਾਤੋ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮਾਃ
ਇਹ ਵਾਪਰਿਆ ਸੀ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਵਿਚ, ਵੈਵਸਵਤ ਯੁਗ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਹੇ ਦੋ ਵਾਰ ਜਨਮੇਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ।
ਹਾਟਕੇਸ਼੍ਵਰਜੇ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਯਸ਼੍ਚੋਦ੍ਵਾਹਸ੍ਤਯੋਰਭੂਤ੍
ਹਾਟਕੇਸ਼ਵਰ ਤੋਂ ਉਪਜਿਆ ਖੇਤਰ ਵਿਚ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਵਿਆਹ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਪਾਰ੍ਵਤੀਹਰਯੋਃ ਸੂਤ ਸੋऽਸ੍ਮਾਭਿਰ੍ਵਿਸ੍ਤਰਾਚ੍ਛ੍ਰੁਤਃ
ਸੂਤਾ ਜੀ, ਪਾਰਵਤੀ ਤੇ ਹਰਾ ਦਾ ਵਿਆਹ ਉਸ ਥਾਂ 'ਤੇ ਅਸੀਂ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਸੁਣਿਆ ਹੈ।
ਹਾਟਕੇਸ਼੍ਵਰਜੇ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਦਕ੍ਸ਼ਯਜ੍ਞੇ ਮਨੋਹਰੇ ੬.੭੭.
ਹਾਟਕੇਸ਼ਵਰ ਤੋਂ ਉਪਜਿਆ ਖੇਤਰ ਵਿਚ, ਦਕ੍ਸ਼ ਦੇ ਮਨੋਹਰ ਯਜਨ 'ਤੇ।
ਸੋऽਸ੍ਮਾਕਂ ਕੀਰ੍ਤਨੀਯਸ਼੍ਚ ਤ੍ਵਯਾ ਸੂਤਕੁਲੋਦ੍ਵਹ
ਉਹ ਘਟਨਾ ਅਸੀਂ ਤੇ ਤੁਸੀਂ, ਹੇ ਸੂਤਾ ਕੁਲ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਵਰਣਨੀਯ ਹੈ।
ਵਿਵਾਹਸਮਯਂ ਸਮ੍ਯਗ੍ਦੇਵਦੇਵਸ੍ਯ ਸ਼ੂਲਿਨਃ
ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ, ਸ਼ੂਲ ਧਾਰੀ ਦੇ ਵਿਆਹ ਦਾ ਸਮਾਂ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੋ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਂਗੁष੍ਠਾਦ੍ਦਕ੍ਸ਼ਃ ਪ੍ਰਾਚੇਤਸੋऽਭਵਤ੍
ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਸੱਜੇ ਅੰਗੂਠੇ ਤੋਂ ਪ੍ਰਚੇਤਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਦਕ੍ਸ਼ ਜਨਮਿਆ।
ਤਾਸਾਂ ਜ੍ਯੇष੍ਠਤਮਾ ਸਾਧ੍ਵੀ ਸਤੀਨਾਮ ਸ਼ੁਚਿਸ੍ਮਿਤਾ ॥ ਬਭੂਵ ਕਨ੍ਯਕਾ ਸਰ੍ਵੈਰ੍ਗੁਣੈਰ੍ਯੁਕ੍ਤਾऽऽਯਤੇਕ੍ਸ਼ਣਾ
ਉਸ ਦੀਆਂ ਨੇਕ ਧੀਆਂ ਵਿਚੋਂ, ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਸਤੀ ਸੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਮੁਖ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਹੱਸਦਾ, ਉਹ ਕੁਆਰੀ ਸੀ, ਸਭ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਤੇ ਵੱਡੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ।
ਨ ਦੇਵੀ ਨ ਚ ਗਂਧਰ੍ਵੀ ਨਾਸੁਰੀ ਨ ਚ ਨਾਗਜਾ
ਉਹ ਨਾ ਤਾਂ ਦੇਵੀ ਸੀ, ਨਾ ਗੰਧਰਵੀ, ਨਾ ਅਸੁਰੀ, ਨਾ ਨਾਗਾਂ ਦੀ ਉਤਪੰਨ।
ਤਤਃ ਪੁਣ੍ਯਤਮਂ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਂ ਕਨ੍ਯਾਦਾਨਸ੍ਯ ਸ ਕ੍ਸ਼ਮਮ੍
ਫਿਰ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਖੇਤਰ ਕੁਆਰੀ ਦੇ ਦਾਨ ਲਈ ਯੋਗ ਬਣ ਗਿਆ।
ਤਤਸ਼੍ਚੋਦ੍ਵਾਹਯੋਗ੍ਯਾਨਿ ਵਸੁਨਿ ਵਿਵਿਧਾਨ੍ਯਪਿ
ਫਿਰ ਵਿਆਹ ਲਈ ਲਾਇਕ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਦੌਲਤ ਲਿਆਈ ਗਈ।
ਅਥ ਚੈਤ੍ਰਸ੍ਯ ਸ਼ੁਕ੍ਲਸ੍ਯ ਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰੇ ਭਗਦੈਵਤੇ
ਫਿਰ ਚੈਤਰ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਚੰਨਣ ਪੱਖ ਵਿੱਚ, ਭਗਾ ਦੇ ਨਕਸ਼ਤਰ ਹੇਠ,
ਸਰ੍ਵੈਃ ਸੁਰਗਣੈਃ ਸਾਰ੍ਧਂ ਦੇਵਵਿष੍ਣੁਪੁਰਃਸਰੈਃ ੬.੭੭.
ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਜੀ ਅੱਗੇ, ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ,
ਸਿਦ੍ਧੈਃ ਸਾਧ੍ਯਗਣੈਰ੍ਭੂਤੈਃ ਪ੍ਰੇਤੈਰ੍ਵੈਨਾਯਕੈਸ੍ਤਥਾ
ਸਿੱਧ, ਸਾਧ, ਭੂਤ, ਪ੍ਰੇਤ ਅਤੇ ਵਿਨਾਇਕ ਵੀ ਨਾਲ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋ ਗਏ,
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਂਤਰੇ ਦਕ੍ਸ਼ਃ ਸਂਪ੍ਰਹृष੍ਟਤਨੂਰੁਹਃ
ਉਸ ਵੇਲੇ ਦਕ੍ਸ਼ਾ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਰੋਂਗਟੇ ਖੜੇ ਹੋਏ,
ਵਾਦ੍ਯਮਾਨੈਰ੍ਮਹਾਵਾਦ੍ਯੈਃ ਸੂਤਮਾਗਧਬਨ੍ਦਿਭਿਃ
ਸੂਤ, ਮਾਗਧ ਅਤੇ ਗਾਇਕ ਵੱਲੋਂ ਵੱਡੇ ਵਾਦਯ ਜੰਤਰ ਵਜਾਏ ਜਾ ਰਹੇ ਸਨ,
ਤਤਃ ਸਰ੍ਵੇ ਸੁਰਾਸ੍ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਵਯਂ ਦਕ੍ਸ਼ੇਣ ਪੂਜਿਤਾਃ ਪਰਿਵਾਰ੍ਯਾਖਿਲਾਂ ਵੇਦਿਂ ਮਂਡਪਾਂਤਰਵਰ੍ਤਿਨੀਮ੍
ਉਸ ਸਮੇਂ ਦਕ੍ਸ਼ਾ ਨੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ, ਜੋ ਉਥੇ ਸਨ, ਖੁਦ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤੇ, ਅਤੇ ਉਹ ਸਭ ਮੰਡਪ ਵਿਚਲੇ ਵੇਦੀ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲਿਆ।
ਤਤਃ ਪਿਤਾਮਹਂ ਪ੍ਰਾਹ ਦਕ੍ਸ਼ਃ ਪ੍ਰੀਤਿਪੁਰਃਸਰਮ੍
ਫਿਰ ਦਕ੍ਸ਼ਾ ਨੇ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਪਿਤਾਮਾ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਸ੍ਵਯਮੇਵ ਸੁਤਾऽਸ੍ਮਾਕਂ ਯੇਨ ਸ੍ਯਾਤ੍ਸੁਭਗਾ ਸਤੀ
ਸਾਡੀ ਧੀ ਸਤੀ ਜਿਸ ਨੂੰ ਚੁਣੇ, ਉਹੀ ਉਸ ਦੀ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ ਬਣੇ।
ਬਾਢਮਿਤ੍ਯੇਵ ਸੋऽਪ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਹृष੍ਟੇਨਾਂਤਰਾਤ੍ਮਨਾ
ਉਹ ਵੀ 'ਜਿਵੇਂ ਚਾਹੋ' ਆਖ ਕੇ, ਮਨ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ।
ਸਂਪ੍ਰਦਾਨਕ੍ਰਿਯਾਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਤਤ੍ਰੈਵ ਵਿਧਿਪੂਰ੍ਵਕਮ੍ ਮਾਤॄਣਾਂ ਪੁਰਤੋ ਵੇਧਾਃ ਸਤੀਸ਼ਾਭ੍ਯਾਂ ਯਥੋਚਿਤਮ੍
ਉਥੇ ਹੀ, ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਮਾਤਾਵਾਂ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਸਤੀ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਦਾਨ ਦੀ ਰਸਮ ਪੂਰੀ ਕੀਤੀ।
ਅਥ ਵੇਦਿਂ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਗृਹ੍ਯੋਕ੍ਤਵਿਧਿਨਾऽਖਿਲਮ੍
ਫਿਰ ਵੇਦੀ ਦੇ ਕੋਲ ਜਾ ਕੇ, ਘਰ ਦੀ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ ਸਾਰਾ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।
ਯਥਾਯਥਾ ਸ ਰਮ੍ਯਾਣਿ ਵੀਕ੍ਸ਼ਤੇਂऽਗਾਨਿ ਕੌਤੁਕਾਤ੍ ੬.੭੭.
ਜਿਵੇਂ-ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਉਸ ਦੀਆਂ ਸੋਹਣੀਆਂ ਅੰਗਾਂ ਨੂੰ ਤਕਦੀ ਰਹੀ,
ਤੇਨੈਕਂ ਵਦਨਂ ਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤਸ੍ਯਾ ਵਸ੍ਤ੍ਰਾਵਗੁਂਠਿਤਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਇੱਕ ਮੁਖ ਖੋਲ੍ਹਿਆ, ਬਾਕੀ ਸਰੀਰ ਕਪੜੇ ਨਾਲ ਢੱਕਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਨ ਸ਼ਂਭੋਰ੍ਲਜ੍ਜਯਾ ਵਕ੍ਤ੍ਰਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯਕ੍ਸ਼ਂ ਸ ਵ੍ਯਲੋਕਯਤ੍
ਸ਼ੰਭੂ ਸਾਹਮਣੇ ਲੱਜਾ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਉਸ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਸਿੱਧਾ ਨਹੀਂ ਵੇਖੀ।
ਤਤਸ੍ਤਦ੍ਦਰ੍ਸ਼ਨਾਰ੍ਥਾਯ ਸ ਉਪਾਯਂ ਵ੍ਯਲੋ ਕਯਤ੍
ਫਿਰ, ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਲਈ, ਉਸ ਨੇ ਇੱਕ ਤਰੀਕਾ ਸੋਚਿਆ।