ਸਮੁਦ੍ਰਵੀਚਿਸਂਸਕ੍ਤਪ੍ਰੋਚ੍ਚਪ੍ਰਾਕਾਰਮਣ੍ਡਨਮ੍
ਉਹ ਥਾਂ ਸਮੁੰਦਰ ਦੀਆਂ ਲਹਿਰਾਂ ਨਾਲ ਜੁੜੀਆਂ ਉੱਚੀਆਂ ਕੰਧਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਸੀ।
ਤਤ੍ਰਾਭੂਦ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਃ ਕਸ਼੍ਚਿਤ੍ਕੁष੍ਠਵ੍ਯਾਧਿਸਮਨ੍ਵਿਤਃ
ਉੱਥੇ ਇੱਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸੀ, ਜੋ ਕੋਢ ਦੀ ਬਿਮਾਰੀ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਸੀ।
ਤਸ੍ਯ ਭਾਰ੍ਯਾऽਭਵਤ੍ਸਾਧ੍ਵੀ ਕੁਲੀਨਾ ਸ਼ੀਲਮਂਡਨਾ
ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਸਾਧਵੀ, ਉੱਚ ਕੁਲ ਦੀ ਤੇ ਚੰਗੇ ਚਲਣ ਵਾਲੀ ਸੀ।
ਔषਧਾਨਿ ਵਿਚਿਤ੍ਰਾਣਿ ਮਹਾਰ੍ਘ੍ਯਾਣ੍ਯਪਿ ਚਾਦਦੇ ੬.੭੬.
ਉਹ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤੇ ਮਹਿੰਗੀਆਂ ਦਵਾਈਆਂ ਲਿਆਉਂਦੀ ਸੀ।
ਤਥਾ ਭਿषਗ੍ਵਰਾਨ੍ਨਿਤ੍ਯਮਾਨਿਨਾਯ ਚ ਸਾਦਰਮ੍
ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਇੱਜ਼ਤ ਨਾਲ ਵਧੀਆ ਵੈਦ ਲਿਆਉਂਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਸੀ।
ਯਥਾਯਥਾ ਸ ਗृਹ੍ਣਾਤਿ ਭੇषਜਾਨਿ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ
ਉਹ ਜਿਵੇਂ-ਜਿਵੇਂ ਦਵਾਈਆਂ ਲੈਂਦਾ, ਹੇ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ!
ਅਥੈਵਂ ਵਰ੍ਤਮਾਨਸ੍ਯ ਤਸ੍ਯ ਵਿਪ੍ਰਵਰਸ੍ਯ ਚ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਉੱਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਇਨ੍ਹਾਂ ਹਾਲਤਾਂ ਵਿੱਚ ਜੀਉਂਦਾ ਰਿਹਾ।
ਅਥ ਵਿਪ੍ਰਂ ਗृਹਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਸ੍ਯ ਸਤੀ ਪ੍ਰਿਯਾ
ਫਿਰ, ਜਦ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਘਰ ਆਇਆ, ਉਸ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਪਤਨੀ ਨੇ ਵੇਖਿਆ।
ਅਥ ਤਂ ਸ੍ਨਾਤਮਾਚਾਂਤਂ ਕृਤਾਹਾਰਂ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਮ੍
ਫਿਰ, ਉਸ ਨੂੰ ਨ੍ਹਾਇਆ, ਸ਼ੁੱਧ ਹੋਇਆ ਤੇ ਖਾਣਾ ਖਾਧਾ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਹ ਉੱਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸੀ।
ਤੇਜੋऽਨ੍ਵਿਤਂ ਯਥਾ ਭਾਨੁਂ ਰੂਪੌਦਾਰ੍ਯਗੁਣਾਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਉਹ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾਰ, ਸੋਹਣੇ ਤੇ ਉੱਚ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲਾ ਸੀ।
ਏਵਂ ਲਾਵਣ੍ਯਯੁਕ੍ਤੋऽਪਿ ਕਿਮੇਕਾਕੀ ਯਥਾਰ੍ਤਿਭਾਕ੍
ਇੰਨਾ ਸੋਹਣੇ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਉਹ ਇਕੱਲਾ ਕਿਉਂ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਦੁੱਖੀ ਹੋਵੇ?
ਸੁਸ੍ਥਿਤੈਃ ਸੇਵਿਤਾ ਨਿਤ੍ਯਂ ਜਨੈਰ੍ਧਰ੍ਮਵ੍ਰਤਾਨ੍ਵਿਤੈਃ
ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਧਰਮ ਤੇ ਵਰਤ ਵਾਲਿਆਂ ਵਲੋਂ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਸੀ।
ਤਸ੍ਯਾਮਹਂ ਕृਤਾਵਾਸੋ ਗृਹਸ੍ਥਾਸ਼੍ਰਮਮਾਵਹਨ੍
ਉਥੇ ਮੈਂ ਵੱਸਣ ਲੱਗ ਪਿਆ ਤੇ ਘਰ-ਗ੍ਰਿਹਸਥ ਜੀਵਨ ਅਪਣਾਇਆ।
ਤਤਃ ਸ਼੍ਰੁਤਂ ਮਯਾ ਤਾਵਤ੍ਪੁਰਾਣੇ ਸ੍ਕਾਨ੍ਦਸਂਜ੍ਞਿਤੇ ੬.੭੬.
ਫਿਰ ਮੈਂ 'ਸਕੰਦ ਪੁਰਾਣ' ਦੀ ਕਥਾ ਸੁਣੀ।
ਤਤੋ ਨਿਰ੍ਵੇਦਮਾਪਨ੍ਨੋ ਭੇषਜੈਃ ਕ੍ਲੇਸ਼ਿਤਸ਼੍ਚਿਰਮ੍
ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਦਵਾਈਆਂ ਨਾਲ ਲੰਮਾ ਸਮਾਂ ਪੀੜਾ ਭੋਗ ਕੇ, ਮੇਰਾ ਮਨ ਉਚੱਟ ਗਿਆ।
ਤਤੋ ਵਿਨਿਸ਼੍ਚਯਂ ਚਿਤ੍ਤੇ ਕृਤ੍ਵਾ ਗृਹ੍ਯ ਧਨਂ ਮਹਤ੍
ਫਿਰ ਮਨ ਵਿਚ ਪੱਕਾ ਫੈਸਲਾ ਕਰਕੇ, ਮੈਂ ਵੱਡਾ ਧਨ ਇਕੱਠਾ ਕੀਤਾ।
ਤਤਃ ਪ੍ਰਾਤਃ ਸਮੁਤ੍ਥਾਯ ਨਿਤ੍ਯਂ ਪਸ਼੍ਯਾਮਿ ਤਂ ਵਿਭੁਮ੍
ਫਿਰ ਹਰ ਸਵੇਰ ਜਗ ਕੇ, ਮੈਂ ਨਿਯਮਤ ਤੌਰ ਤੇ ਉਸ ਮਹਾਨ ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ।
ਸੂਰ੍ਯਵਾਰੇ ਵਿਸ਼ੇषੇਣ ਨਿਰਾਹਾਰੋ ਯਤੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਃ
ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਐਤਵਾਰ ਨੂੰ, ਮੈਂ ਉਪਵਾਸ ਕਰਦਾ ਤੇ ਆਪਣੀਆਂ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਵਿਚ ਰੱਖਦਾ।
ਤਤਃ ਸਂਵਤ੍ਸਰਸ੍ਯਾਂਤੇ ਤਂ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਦਿਨਾਧਿਪਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਾਲ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਮੈਂ ਦਿਨ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਤੇਨੈਵ ਵਿਧਿਨਾ ਵਿਪ੍ਰ ਤਸ੍ਯਾਪਿ ਦਿਵਸੇਸ਼ਿਤੁਃ
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਉਸ ਦਿਨ ਵੀ ਮੈਂ ਓਹੀ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ ਦਿਨ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ।
ਤਤੋऽਪਿ ਵਤ੍ਸਰਸ੍ਯਾਂਤੇ ਤਂ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯਾਥ ਸ਼ਕ੍ਤਿਤਃ
ਫਿਰ, ਅਗਲੇ ਸਾਲ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਜਿੰਨੀ ਮੇਰੇ ਵੱਸ ਸੀ, ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਤੇਨੈਵ ਵਿਧਿਨਾ ਪੂਜਾ ਤਸ੍ਯਾਪਿ ਵਿਹਿਤਾ ਮਯਾ
ਉਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਉਸ ਦੀ ਵੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ।
ਤਤਃ ਸਂਵਤ੍ਸਰਸ੍ਯਾਂਤੇ ਸ੍ਵਪ੍ਨੇ ਮਾਂ ਭਾਸ੍ਕਰੋऽਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਫਿਰ, ਸਾਲ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਸੂਰਜ ਨੇ ਸੁਪਨੇ ਵਿਚ ਮੈਨੂੰ ਬੋਲਿਆ।
ਪਰਿਤੁष੍ਟੋऽਸ੍ਮਿ ਤੇ ਵਿਪ੍ਰ ਕਰ੍ਮਣਾऽਨੇਨ ਭਕ੍ਤਿਤਃ ੬.੭੬.
ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਇਸ ਭਗਤੀ ਭਾਵ ਨਾਲ ਕੀਤੇ ਕੰਮ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹਾਂ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ।
ਗਚ੍ਛ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਦ੍ਵਿਜਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਸ਼੍ਰਾਂਤੋऽਸਿ ਨਿਜਮਂਦਿਰਮ੍
ਤੂੰ ਥੱਕ ਗਿਆ ਹੈਂ, ਹੇ ਚੋਟੀ ਦੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜਲਦੀ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਾਪਸ ਜਾ।
ਤ੍ਵਯਾ ਹृਤਂ ਪੁਰਾ ਰੁਕ੍ਮਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ
ਕਈ ਸਮਾਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਤੂੰ ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦਾ ਸੋਨਾ ਲੈ ਲਿਆ ਸੀ।
ਸ ਮਯਾ ਨਾਸ਼ਿਤਸ੍ਤੁਭ੍ਯਂ ਪ੍ਰਹृष੍ਟੇਨਾਧੁਨਾ ਦ੍ਵਿਜ
ਉਹ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਨਾਸ ਕਰ ਦਿੱਤਾ; ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਖੁਸ਼ ਹਾਂ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ।
ਦृਸ਼੍ਯਨ੍ਤੇ ਯੇ ਨਰਾ ਲੋਕੇ ਕੁष੍ਠਵ੍ਯਾਧਿਸਮਾਕੁਲਾਃ
ਜੋ ਲੋਕ ਦੁਨੀਆ ਵਿਚ ਕੋਛ ਦੀ ਬਿਮਾਰੀ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਦਿਸਦੇ ਹਨ,
ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਦੇਯਂ ਯਥਾਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਨ ਸ੍ਤੇਯਂ ਕਨਕਂ ਬੁਧੈਃ
ਇਸ ਲਈ, ਜਿੰਨੀ ਸਮਰਥਾ ਹੋਵੇ, ਦਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਸਮਝਦਾਰ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸੋਨਾ ਨਹੀਂ ਚੋਰੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸਹਸ੍ਰਾਂਸ਼ੁਸ੍ਤਤਸ਼੍ਚਾਦਰ੍ਸ਼ਨਂ ਗਤਃ
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਹਜ਼ਾਰ ਕਿਰਨਾਂ ਵਾਲਾ ਸੂਰਜ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ।