ਪ੍ਰੇਤਤ੍ਵਾਤ੍ਸਰ੍ਪਦੋषੇਣ ਸਂਜਾਤਾ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮਾਃ ਤਾਵਤ੍ਪਿਤਾ ਵਿਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤਃ ਪ੍ਰੇਤਤ੍ਵਾਦ੍ਦਾਰੁਣਾਦ੍ਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਸੱਪਾਂ ਦੇ ਦੋਸ਼ ਕਰਕੇ ਉਹ ਪ੍ਰੇਤ ਬਣ ਗਿਆ, ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ; ਫਿਰ ਸਾਡਾ ਪਿਉਂ ਉਸ ਡਰਾਉਣੇ ਪ੍ਰੇਤ ਰੂਪ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਗਿਆ।
ਯਦਤ੍ਰ ਕ੍ਰਿਯਤੇ ਕਿਂਚਿਤ੍ਕਰ੍ਮ ਧਰ੍ਮ੍ਯਂ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ
ਇੱਥੇ ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਚੰਗਾ ਕਰਮ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ,
ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਯਾਮੋ ਵਿਸ਼ੇषੇਣ ਤੇਨ ਦੈਨ੍ਯਂ ਸਮਾਗਤਾਃ
ਅਸੀਂ ਇਹ ਖਾਸ ਤੌਰ 'ਤੇ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਨਿਮਰਤਾ ਨਾਲ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ।
ਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਚਕ੍ਰੁਸ੍ਤਦਰ੍ਥਂ ਹਿ ਕਿਂ ਕृਤਂ ਸੁਕृਤਂ ਭਵੇਤ੍
ਉਹਨਾਂ ਇਸ ਮਕਸਦ ਲਈ ਮੰਤਰ ਬਣਾਇਆ: 'ਕਿਹੜਾ ਚੰਗਾ ਕੰਮ ਕਰੀਏ?'
ਏਕੇ ਪ੍ਰੋਚੁਰ੍ਨ ਦਾਸ੍ਯਾਮਃ ਪ੍ਰਾਸਾਦਾਰ੍ਥਂ ਵਸੁਨ੍ਧਰਾਮ੍
ਕੁਝ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਅਸੀਂ ਰਜ਼ਾਮੰਦੀ ਲਈ ਜ਼ਮੀਨ ਨਹੀਂ ਦੇਵਾਂਗੇ।'
ਪਂਚਕ੍ਰੋਸ਼ਪ੍ਰਮਾਣੇਨ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਮੇਤਦ੍ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤਮ੍
ਇਹ ਖੇਤਰ ਪੰਜ ਕੋਸ ਲੰਬਾ-ਚੌੜਾ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।
ਅਨ੍ਯੇ ਪ੍ਰੋਚੁਰ੍ਧਨੋਮਤ੍ਤਾ ਯੂਯਂ ਚ ਸੁਖਮਾਸ਼੍ਰਿਤਾਃ
ਹੋਰ, ਧਨ ਦੇ ਨਸ਼ੇ 'ਚ, ਆਖਣ ਲੱਗੇ, 'ਤੁਸੀਂ ਤਾਂ ਆਰਾਮ ਨਾਲ ਵੱਸ ਰਹੇ ਹੋ।'
ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਵਯਂ ਪ੍ਰਦਾਸ੍ਯਾਮ ਏਤੇषਾਂ ਹਿ ਵਸੁ ਨ੍ਧਰਾਮ੍
ਇਸ ਲਈ, ਅਸੀਂ ਇਹ ਜ਼ਮੀਨ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਦੇਵਾਂਗੇ।
ਤਥਾਨ੍ਯੇ ਮਧ੍ਯਮਾਃ ਪ੍ਰੋਚੁਰ੍ਯਤ੍ਰ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਜ੍ਜਨਾਰ੍ਦਨਃ ੬.੭੩.
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੋਰ ਮੱਧਮ ਦਰਜੇ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਵੀ ਉਥੇ ਗੱਲ ਕੀਤੀ, ਜਿੱਥੇ ਜਨਾਰਦਨ ਆਪ ਮੌਜੂਦ ਸਨ।
ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਯਤ੍ਰ ਸਮਾਯਾਤਾਃ ਕੁਰੁਪਾਂਡਵਯਾਦਵਾਃ
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਜਿੱਥੇ ਕੌਰਵ, ਪਾਂਡਵ ਤੇ ਯਾਦਵ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਸਨ,
ਯਾਚਤੇ ਯਤ੍ਰ ਗਾਂਗੇਯਃ ਸ੍ਵਯਮੇਵ ਤਥਾ ਪਰਃ ਲਿਂਗਸਂਸ੍ਥਾਪਨਾਰ੍ਥਾਯ ਨਿषੇਧਸ੍ਤਤ੍ਰ ਨਾਰ੍ਹਤਿ
ਜਿੱਥੇ ਗਾਂਗਾ ਪੁੱਤਰ ਭੀਸ਼ਮ ਆਪ ਤੇ ਹੋਰ ਲੋਕ ਲਿੰਗ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਲਈ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਥੇ ਕੋਈ ਮਨਾਹੀ ਠੀਕ ਨਹੀਂ।
ਤੇषਾਂ ਤਦ੍ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਤਿਪਨ੍ਨਂ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮੈਃ
ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੇ ਉਹ ਗੱਲ ਮੰਨ ਲਈ।
ਤਤਃ ਸਮੇਤ੍ਯ ਤੇ ਸਰ੍ਵੇ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਃ ਕੁਰੁਸਤ੍ਤਮਾਨ੍
ਫਿਰ ਉਹ ਸਾਰੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਤੇ ਚੋਟੀ ਦੇ ਕੌਰਵ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਗਏ।
ਪ੍ਰਾਸਾਦੈਃ ਸਰ੍ਵਤੋ ਵ੍ਯਾਪ੍ਤਂ ਤਤ੍ਕਿਂ ਬ੍ਰੂਮੋऽਧੁਨਾ ਵਯਮ੍
ਹੁਣ ਜਦ ਸਾਰੀ ਥਾਂ ਮੰਦਰਾਂ ਨਾਲ ਭਰ ਗਈ ਹੈ, ਅਸੀਂ ਹੁਣ ਕੀ ਆਖੀਏ?
ਤਦ੍ਭਵਂਤਃ ਪ੍ਰਕੁਰ੍ਵਂਤੁ ਪ੍ਰਾਧਾਨ੍ਯੇਨ ਯਦृਚ੍ਛਯਾ ਯਥਾਜ੍ਯੇष੍ਠਂ ਯਥਾਸ਼੍ਰੇष੍ਠਂ ਪृਥਕ੍ਤ੍ਵੇਨ ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤਾਃ
ਹੁਣ ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਆਪਣੇ ਵੱਡੇਪਣ, ਉਤਮਤਾ ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਮਰਜੀ ਮੁਤਾਬਕ ਜੋ ਚਾਹੋ, ਉਹ ਕਰੋ।
ਅਥ ਹਰ੍षਸਮਾਯੁਕ੍ਤਾ ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਮੁਖਾਃ ਕ੍ਰਮਾਤ੍
ਫਿਰ, ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਆਦਿ ਲੋਕ ਕ੍ਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਅੱਗੇ ਵਧੇ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਸ੍ਕਾਂਦੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਏਕਾਸ਼ੀਤਿਸਾਹਸ੍ਰ੍ਯਾਂ ਸਂਹਿਤਾਯਾਂ षष੍ਠੇ ਨਾਗਰਖਣ੍ਡੇ ਹਾਟਕੇਸ਼੍ਵਰਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯੇ ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਾਦਿਕृਤਪ੍ਰਾਸਾਦਸ੍ਥਾਪਨੋਦ੍ਯਮਵਰ੍ਣਨਂਨਾਮ ਤ੍ਰਿਸਪ੍ਤਤਿਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਹਾਨ ਸਕਾਂਦ ਪੁਰਾਣ ਦੇ ਇਕਿਆਸੀ ਹਜ਼ਾਰ ਸ਼ਲੋਕਾਂ ਵਾਲੇ ਭਾਗ ਦੇ ਛੇਵੇਂ ਨਾਗਰ ਖੰਡ ਵਿੱਚ, ਹਾਟਕੇਸ਼ਵਰ ਖੇਤਰ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਵਿੱਚ, 'ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਆਦਿ ਵਲੋਂ ਮੰਦਰ ਸਥਾਪਨਾ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼' ਨਾਮਕ ਤਹਿਤ ਤਿਹੱਤਰਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ।
ਲਿਂਗਾਨਾਂ ਸ੍ਥਾਪਿਤਂ ਤਤ੍ਰ ਸ਼ਤਮੇਕੋਤ੍ਤਰਂ ਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਉਥੇ, ਦੋਵੇਂ ਜਨਮਾਂ ਵਾਲੇਓ, ਇਕ ਸੌ ਇੱਕ ਲਿੰਗ ਸਥਾਪਤ ਕੀਤੇ ਗਏ।
ਤਥਾ ਚ ਪਾਂਡਵੈਃ ਸਰ੍ਵੈਃ ਸ੍ਥਾਪਿਤਂ ਲਿਂਗਪਂਚਕਮ੍
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਾਰੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਵਲੋਂ ਪੰਜ ਲਿੰਗ ਸਥਾਪਤ ਹੋਏ।
ਭਾਨੁਮਤ੍ਯਾ ਚ ਗੌਰੀਣਾਂ ਸ੍ਥਾਪਿਤਂ ਚ ਚਤੁष੍ਟਯਮ੍
ਭਾਨੁਮਤੀ ਵਲੋਂ ਵੀ ਚਾਰ ਗੌਰੀ ਦੇ ਲਿੰਗ ਸਥਾਪਤ ਕੀਤੇ ਗਏ।
ਬਾਹ੍ਲੀਕੇਨ ਸਪੁਤ੍ਰੇਣ ਕਰ੍ਣੇਨਾਥ ਸਸੂਨੁਨਾ
ਬਾਹਲੀਕ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨਾਲ, ਤੇ ਕਰਨ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨਾਲ,
ਅਸ਼੍ਵਤ੍ਥਾਮ੍ਨਾ ਪृਥਕ੍ਤ੍ਵੇਨ ਲਿਙ੍ਗਮੇਕੈਕਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਅਸ਼ਵੱਠਾਮਾ ਨੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤੌਰ ਤੇ ਹਰ ਇਕ ਵਧੀਆ ਲਿੰਗ ਸਥਾਪਤ ਕੀਤਾ।
ਤਥਾ ਸਂਸ੍ਥਾਪਿਤਂ ਤਤ੍ਰ ਵਿष੍ਣੁਨਾ ਪ੍ਰਭਵਿष੍ਣੁਨਾ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਥੇ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੇ ਵੀ ਇਕ ਲਿੰਗ ਸਥਾਪਤ ਕੀਤਾ।
ਸਾਤ੍ਵਤੇਨਾਪਿ ਸਾਂਬੇਨ ਬਲਭਦ੍ਰੇਣ ਧੀਮਤਾ
ਸਾਤਵਤ, ਸਾਂਬ ਤੇ ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਬਲਭਦਰ ਨੇ ਵੀ ਲਿੰਗ ਸਥਾਪਤ ਕੀਤੇ।
ਚਾਰੁਦੇष੍ਣਾਦਿਭਿਃ ਪੁਤ੍ਰੈ ਰੁਕ੍ਮਿਣ੍ਯਾ ਦਸ਼ਭਿਃ ਸੁਤੈਃ
ਚਾਰੁਦੇਸ਼ਨ ਆਦਿਕ ਪੁੱਤਰਾਂ ਤੇ ਰੁਕਮਣੀ ਦੇ ਦਸ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੇ ਵੀ ਲਿੰਗ ਸਥਾਪਤ ਕੀਤੇ।
ਏਵਂ ਸਂਸ੍ਥਾਪ੍ਯ ਲਿਙ੍ਗਾਨਿ ਤੇ ਸਰ੍ਵੇ ਕੁਰੁਪਾਂਡਵਾਃ ॥ ਯਾਦਵਾਸ਼੍ਚ ਸੁਸਂਹृष੍ਟਾ ਕृਤਕृਤ੍ਯਾਸ੍ਤਦਾ। ऽਭਵਨ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਦ ਸਾਰੇ ਕੌਰਵ, ਪਾਂਡਵ ਤੇ ਯਾਦਵਾਂ ਨੇ ਲਿੰਗ ਸਥਾਪਤ ਕਰ ਲਏ, ਉਹ ਸਭ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਹੋਏ ਤੇ ਆਪਣਾ ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਹੋਇਆ ਸਮਝਿਆ।
ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਥਿਤ੍ਵਾ ਚਿਰਂ ਕਾਲਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਦਾਨਾਨ੍ਯਨੇਕਸ਼ਃ ੬.੭੪.
ਉਥੇ ਉਹ ਲੰਮਾ ਸਮਾਂ ਟਿਕਿਆ ਰਿਹਾ ਤੇ ਵਾਰ ਵਾਰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਦਾਨ ਦਿੱਤੇ।
ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਤੇਭ੍ਯੋ ਵਰਾਨ੍ਨਾਗਾਨ੍ਹ ਯਾਞ੍ਜਾਤ੍ਯਾਨਨੇਕਸ਼ਃ
ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵਧੀਆ ਹਾਥੀ ਤੇ ਹੋਰ ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦਾਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਜਾਤ ਅਨੁਸਾਰ ਦਿੱਤੇ।
ਮਹੋਕ੍ਸ਼ਾਂਸ਼੍ਚ ਸੁਵਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਭੂਸ੍ਥਾਨਾਨ੍ਯਾਸ਼੍ਰਯਾਂਸ੍ਤਥਾ
ਉਸ ਨੇ ਵੱਡੇ ਬਲਦ, ਸੋਹਣੇ ਕਪੜੇ, ਜ਼ਮੀਨ ਦੇ ਟੁਕੜੇ ਤੇ ਰਹਿਣ ਲਈ ਥਾਵਾਂ ਵੀ ਦਿੱਤੀਆਂ।
ਤਤ ਆਮਨ੍ਤ੍ਰ੍ਯ ਤਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਪ੍ਰਣਿਪਤ੍ਯ ਮੁਹੁਰ੍ਮੁਹੁਃ
ਫਿਰ ਉਹਨਾਂ ਸਭ ਨੂੰ ਸੱਦ ਕੇ, ਵਾਰ ਵਾਰ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ।