ਪਰਂ ਸ਼ृਣੁष੍ਵ ਮੇ ਵਾਕ੍ਯਂ ਯਦਰ੍ਥਂ ਹ੍ਯੁਤ੍ਸੁਕਾ ਵਯਮ੍
ਹੁਣ ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੋ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹੀ ਸਾਡੀ ਉਤਾਵਲ ਦਾ ਕਾਰਨ ਹੈ।
ਆਨਰ੍ਤਵਿषਯੇऽਸ੍ਮਾਭਿਰਾਗਚ੍ਛਦ੍ਭਿਸ੍ਤਵਾਂਤਿਕਮ੍ ਤਤ੍ਰ ਲਿਂਗਾਨਿ ਦृष੍ਟਾਨਿ ਭੂਪਤੀਨਾਂ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾਮ੍
ਆਨਰਟ ਦੇ ਦੇਸ਼ ਵਿਚ ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਆ ਰਹੇ ਸੀ, ਉਥੇ ਸਾਨੂੰ ਵੱਡੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਵੇਖਣ ਨੂੰ ਮਿਲੇ।
ਸੂਰ੍ਯਚਨ੍ਦ੍ਰਾਨ੍ਵਯੋਤ੍ਥਾਨਾਮਨ੍ਯੇषਾਂ ਚ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾਮ੍
ਉਹ ਰਾਜੇ ਜੋ ਸੂਰਜ ਤੇ ਚੰਦ ਦੀ ਵੰਸ਼ ਤੋਂ ਸਨ, ਤੇ ਹੋਰ ਵੱਡੇ ਮਨੁੱਖ ਵੀ।
ਦੇਵਾਨਾਂ ਦਾਨਵਾਨਾਂ ਚ ਮੁਨੀਨਾਂ ਚ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ
ਉਹ ਨਿਸ਼ਾਨ ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਦੈਤਿਆਂ ਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਸਨ।
ਤਤਸ਼੍ਚ ਕੁਰੁਮੁਖ੍ਯਾਨਾਂ ਪਾਂਡਵਾਨਾਂ ਚ ਮਾਧਵ
ਫਿਰ, ਮਾਧਵ, ਉਥੇ ਕੌਰਵਾਂ ਅਤੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀਆਂ ਦੇ ਵੀ ਨਿਸ਼ਾਨ ਸਨ।
ਤੇ ਵਯਂ ਤਤ੍ਰ ਗਤ੍ਵਾਸ਼ੁ ਯਥਾਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਯਥੇਚ੍ਛਯਾ
ਅਸੀਂ ਉਥੇ ਜਲਦੀ ਪਹੁੰਚ ਗਏ, ਹਰ ਕੋਈ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ।
ਏਤਸ੍ਮਾਤ੍ਕਾਰਣਾਤ੍ਤੂਰ੍ਣਂ ਚਲਿਤਾ ਵਯਮਚ੍ਯੁਤ
ਇਸ ਕਾਰਨ, ਅਚ੍ਯੁਤ, ਅਸੀਂ ਜਲਦੀ ਨਿਕਲ ਪਏ।
ਤਸ੍ਮਾਦਾਜ੍ਞਾਪਯਸ੍ਵਾਦ੍ਯ ਕृਤ੍ਵਾ ਚਿਤ੍ਤਂ ਦृਢਂ ਵਿਭੋ
ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਅੱਜ ਆਪਣਾ ਮਨ ਪੱਕਾ ਕਰਕੇ ਸਾਨੂੰ ਹੁਕਮ ਦੇ।
ਤਾਪਸੈਃ ਕੀਰ੍ਤਿਤਂ ਨਿਤ੍ਯਂ ਮਮਾਨ੍ਯੈਸ੍ਤੀਰ੍ਥਯਾਤ੍ਰਿਕੈਃ ॥ ੬.੭੩.
ਉਥੇ ਤਪੱਸੀਆਂ ਤੇ ਹੋਰ ਤੀਰਥ ਯਾਤਰੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਸਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤਤ੍ਰ ਸਮੇष੍ਯਾਮੋ ਯੁष੍ਮਾਭਿਃ ਸਹਿਤਾ ਵਯਮ੍
ਇਸ ਲਈ, ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਉਥੇ ਜਾਵਾਂਗੇ।
ਤਥਾ ਪਾਂਡੁਸੁਤਾਸ਼੍ਚੈਵ ਯੇ ਚਾਨ੍ਯੇ ਤਤ੍ਰ ਪਾਰ੍ਥਿਵਾਃ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪਾਂਡੂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਰਾਜੇ ਜੋ ਉਥੇ ਮੌਜੂਦ ਸਨ,
ਤੇ ਤੁ ਸਂਪ੍ਰਸ੍ਥਿਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਮਿਲਿਤਾਃ ਕੁਰੁਪਾਂਡਵਾਃ
ਉਹ ਸਾਰੇ, ਕੌਰਵ ਤੇ ਪਾਂਡਵ ਮਿਲ ਕੇ ਇਕਠੇ ਤੁਰ ਪਏ।
ਅਥ ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਮਾਸਾਦ੍ਯ ਦੂਰੇ ਕृਤ੍ਵਾ ਨਿਵੇਸ਼ਨਮ੍
ਫਿਰ, ਉਹ ਜਦੋਂ ਉਸ ਮੈਦਾਨ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚੇ, ਤਾਂ ਥੋੜ੍ਹੀ ਦੂਰੀ 'ਤੇ ਆਪਣਾ ਡੇਰਾ ਲਾ ਲਿਆ।
ਤਤ੍ਰ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਸਮਾਹੂਯ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨ੍ਵਿਨਯਾਨ੍ਵਿਤਾਃ
ਉਥੇ ਉਹਨਾਂ ਸਭ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ, ਜੋ ਸਿਆਣਪ ਅਤੇ ਨਮਰਤਾ ਵਾਲੇ ਸਨ।
ਵਯਂ ਸਰ੍ਵੇऽਤ੍ਰ ਵਾਂਛਾਮੋ ਲਿਗਸਂਸ੍ਥਾਪਨਕ੍ਰਿਯਾਮ੍
ਅਸੀਂ ਸਭ ਇੱਥੇ ਲਿੰਗ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਵਾਲਾ ਕਰਮ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਕृਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਸਾਦਂ ਨੋ ਦਯਾਂ ਚ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮਾਃ
ਇਸ ਲਈ, ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਮਿਹਰ ਕਰੋ ਤੇ ਦਇਆ ਵਿਖਾਓ, ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ।
ਭਵਿष੍ਯਥ ਤਥਾ ਯੂਯਂ ਹੋਤਾਰਃ ਸਰ੍ਵਕਰ੍ਮਸੁ
ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ ਕਰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਮੁੱਖ ਯਜਮਾਨ ਬਣ ਜਾਓਗੇ।
ਯਤੋऽਸ੍ਮਾਭਿਃ ਸ਼੍ਰੁਤਾ ਵਾਰ੍ਤਾ ਕੀਰ੍ਤ੍ਯਮਾਨਾ ਪੁਰਾਤਨੀ
ਕਿਉਂਕਿ ਅਸੀਂ ਉਹ ਪੁਰਾਣੀ ਗੱਲ ਸੁਣੀ ਹੈ ਜੋ ਹੁਣ ਵੀ ਦੱਸ ਰਹੇ ਹਨ।
ਯਥਾ ਤੇਨ ਕृਤਂ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਪਿਤੁਃ ਪ੍ਰੇਤਸ੍ਯ ਯਤ੍ਨਤਃ ੬.੭੩.
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਉਂ ਦੀ ਆਤਮਾ ਲਈ ਵੱਡੇ ਯਤਨ ਨਾਲ ਸ਼ਰਾਧ ਕੀਤਾ ਸੀ।
ਯਥੋਕ੍ਤਵਿਧਿਨਾ ਤੀਰ੍ਥੇ ਨਾਗਾਨਾਂ ਪਂਚਮੀਦਿਨੇ ॥। ਸ਼੍ਰਾਵਣੇ ਮਾਸਿ ਨੋ ਮੁਕ੍ਤਃ ਪਿਤਾ ਤਸ੍ਯ ਤਥਾਪਿ ਸਃ
ਜਿਵੇਂ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ, ਨਾਗਾਂ ਵਾਲੇ ਤੀਰਥ 'ਚ, ਸਾਵਣ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਪੰਜਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ, ਸਾਡਾ ਪਿਉਂ ਮੁਕਤ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ, ਪਰ ਫਿਰ ਵੀ,
ਪ੍ਰੇਤਤ੍ਵਾਤ੍ਸਰ੍ਪਦੋषੇਣ ਸਂਜਾਤਾ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮਾਃ ਤਾਵਤ੍ਪਿਤਾ ਵਿਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤਃ ਪ੍ਰੇਤਤ੍ਵਾਦ੍ਦਾਰੁਣਾਦ੍ਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਸੱਪਾਂ ਦੇ ਦੋਸ਼ ਕਰਕੇ ਉਹ ਪ੍ਰੇਤ ਬਣ ਗਿਆ, ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ; ਫਿਰ ਸਾਡਾ ਪਿਉਂ ਉਸ ਡਰਾਉਣੇ ਪ੍ਰੇਤ ਰੂਪ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਗਿਆ।
ਯਦਤ੍ਰ ਕ੍ਰਿਯਤੇ ਕਿਂਚਿਤ੍ਕਰ੍ਮ ਧਰ੍ਮ੍ਯਂ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ
ਇੱਥੇ ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਚੰਗਾ ਕਰਮ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ,
ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਯਾਮੋ ਵਿਸ਼ੇषੇਣ ਤੇਨ ਦੈਨ੍ਯਂ ਸਮਾਗਤਾਃ
ਅਸੀਂ ਇਹ ਖਾਸ ਤੌਰ 'ਤੇ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਨਿਮਰਤਾ ਨਾਲ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ।
ਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਚਕ੍ਰੁਸ੍ਤਦਰ੍ਥਂ ਹਿ ਕਿਂ ਕृਤਂ ਸੁਕृਤਂ ਭਵੇਤ੍
ਉਹਨਾਂ ਇਸ ਮਕਸਦ ਲਈ ਮੰਤਰ ਬਣਾਇਆ: 'ਕਿਹੜਾ ਚੰਗਾ ਕੰਮ ਕਰੀਏ?'
ਏਕੇ ਪ੍ਰੋਚੁਰ੍ਨ ਦਾਸ੍ਯਾਮਃ ਪ੍ਰਾਸਾਦਾਰ੍ਥਂ ਵਸੁਨ੍ਧਰਾਮ੍
ਕੁਝ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਅਸੀਂ ਰਜ਼ਾਮੰਦੀ ਲਈ ਜ਼ਮੀਨ ਨਹੀਂ ਦੇਵਾਂਗੇ।'
ਪਂਚਕ੍ਰੋਸ਼ਪ੍ਰਮਾਣੇਨ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਮੇਤਦ੍ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤਮ੍
ਇਹ ਖੇਤਰ ਪੰਜ ਕੋਸ ਲੰਬਾ-ਚੌੜਾ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।
ਅਨ੍ਯੇ ਪ੍ਰੋਚੁਰ੍ਧਨੋਮਤ੍ਤਾ ਯੂਯਂ ਚ ਸੁਖਮਾਸ਼੍ਰਿਤਾਃ
ਹੋਰ, ਧਨ ਦੇ ਨਸ਼ੇ 'ਚ, ਆਖਣ ਲੱਗੇ, 'ਤੁਸੀਂ ਤਾਂ ਆਰਾਮ ਨਾਲ ਵੱਸ ਰਹੇ ਹੋ।'
ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਵਯਂ ਪ੍ਰਦਾਸ੍ਯਾਮ ਏਤੇषਾਂ ਹਿ ਵਸੁ ਨ੍ਧਰਾਮ੍
ਇਸ ਲਈ, ਅਸੀਂ ਇਹ ਜ਼ਮੀਨ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਦੇਵਾਂਗੇ।
ਤਥਾਨ੍ਯੇ ਮਧ੍ਯਮਾਃ ਪ੍ਰੋਚੁਰ੍ਯਤ੍ਰ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਜ੍ਜਨਾਰ੍ਦਨਃ ੬.੭੩.
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੋਰ ਮੱਧਮ ਦਰਜੇ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਵੀ ਉਥੇ ਗੱਲ ਕੀਤੀ, ਜਿੱਥੇ ਜਨਾਰਦਨ ਆਪ ਮੌਜੂਦ ਸਨ।
ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਯਤ੍ਰ ਸਮਾਯਾਤਾਃ ਕੁਰੁਪਾਂਡਵਯਾਦਵਾਃ
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਜਿੱਥੇ ਕੌਰਵ, ਪਾਂਡਵ ਤੇ ਯਾਦਵ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਸਨ,