ਤਤ੍ਰ ਗਤ੍ਵਾ ਵਿਵਾਹਂ ਤੁ ਚਕ੍ਰੁਃ ਸਂਹृष੍ਟਮਾਨਸਾਃ
ਉਥੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਖੁਸ਼ ਦਿਲੀ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਮਨਾਇਆ।
ਨਾਨਾਵਾਦਿਤ੍ਰਘੋषੇਣ ਵੇਦਧ੍ਵਨਿਯੁਤੇਨ ਚ
ਕਈ ਵਾਜਿਆਂ ਦੀ ਧੁਨ ਅਤੇ ਵੇਦ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦੀ ਗੂੰਜ ਨਾਲ ਸਮਾਰੋਹ ਹੋਇਆ।
ਏਵਂ ਮਹੋਤ੍ਸਵੋ ਜਜ੍ਞੇ ਤਤ੍ਰ ਯਾਵਦ੍ਦਿਨਾष੍ਟਕਮ੍
ਉਥੇ ਵੱਡਾ ਮੇਲਾ ਅੱਠ ਦਿਨ ਤੱਕ ਮਨਾਇਆ ਗਿਆ।
ਕृਤਾਰ੍ਥਾਸ੍ਤਤ੍ਰ ਸਂਜਾਤਾਃ ਸੂਤਮਾਗਧ ਬਨ੍ਦਿਨਃ
ਉਥੇ ਗਾਇਕ, ਵੰਸ਼ਾਵਲੀ ਦੱਸਣ ਵਾਲੇ ਤੇ ਜੱਸ ਗਾਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਮਨਚਾਹੀ ਮੁਰਾਦ ਪੂਰੀ ਹੋਈ।
ਤਤਸ੍ਤੁ ਨਵਮੇ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਦਿਵਸੇ ਕੁਰੁਪਾਂਡਵਾਃ
ਫਿਰ ਨੌਵੇਂ ਦਿਨ ਆਉਣ ਤੇ, ਕੌਰਵ ਤੇ ਪਾਂਡਵ—
ਨ ਵਯਂ ਪੁਂਡਰੀਕਾਕ੍ਸ਼ ਤਵ ਰਾਮਸ੍ਯ ਚਾਸ਼੍ਰਯਮ੍
ਕੰਵਲ-ਨੇਤਰ ਵਾਲੇ, ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਜਾਂ ਰਾਮ ਦੇ ਆਸਰੇ ਨਹੀਂ ਆਏ।
ਤਥਾਪਿ ਚ ਪ੍ਰਗਨ੍ਤਵ੍ਯਂ ਸ੍ਵਪੁਰਂ ਪ੍ਰਤਿ ਮਾਧ ਵ
ਫਿਰ ਵੀ, ਮਾਧਵ, ਹੁਣ ਆਪਣੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਲ ਵਾਪਸ ਜਾਣ ਦਾ ਸਮਾਂ ਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਸ੍ਥਿਤਾਨਾਮਤ੍ਰ ਯੁष੍ਮਾਕਂ ਤਤ੍ਕਿਮੌਤ੍ਸੁਕ੍ਯਮਾਗਤਮ੍
ਤੁਸੀਂ ਇੱਥੇ ਰਹਿ ਕੇ, ਦੱਸੋ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕਿਹੜੀ ਉਤਾਵਲ ਹੈ?
ਤਸ੍ਮਾਦਤ੍ਰੈਵ ਤਿष੍ਠਾਮਃ ਸਹਿਤਾਃ ਕੁਰੁਪਾਂਡਵਾਃ ੬.੭੩.
ਇਸ ਲਈ, ਆਓ ਅਸੀਂ ਕੌਰਵ ਤੇ ਪਾਂਡਵ ਇੱਥੇ ਇਕੱਠੇ ਰਹੀਏ।
ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਸ਼ਿਕ੍ਸ਼ਾਕ੍ਰਿਯਾਭਿਸ਼੍ਚ ਦਮਨੇਨ ਚ ਦਨ੍ਤਿਨਾਮ੍
ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਅਤੇ ਹਾਥੀਆਂ ਨੂੰ ਸਿੱਧ ਕਰਨ ਦੀ ਕਸਰਤ ਰਾਹੀਂ,
ਪਰਂ ਸ਼ृਣੁष੍ਵ ਮੇ ਵਾਕ੍ਯਂ ਯਦਰ੍ਥਂ ਹ੍ਯੁਤ੍ਸੁਕਾ ਵਯਮ੍
ਹੁਣ ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੋ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹੀ ਸਾਡੀ ਉਤਾਵਲ ਦਾ ਕਾਰਨ ਹੈ।
ਆਨਰ੍ਤਵਿषਯੇऽਸ੍ਮਾਭਿਰਾਗਚ੍ਛਦ੍ਭਿਸ੍ਤਵਾਂਤਿਕਮ੍ ਤਤ੍ਰ ਲਿਂਗਾਨਿ ਦृष੍ਟਾਨਿ ਭੂਪਤੀਨਾਂ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾਮ੍
ਆਨਰਟ ਦੇ ਦੇਸ਼ ਵਿਚ ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਆ ਰਹੇ ਸੀ, ਉਥੇ ਸਾਨੂੰ ਵੱਡੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਵੇਖਣ ਨੂੰ ਮਿਲੇ।
ਸੂਰ੍ਯਚਨ੍ਦ੍ਰਾਨ੍ਵਯੋਤ੍ਥਾਨਾਮਨ੍ਯੇषਾਂ ਚ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾਮ੍
ਉਹ ਰਾਜੇ ਜੋ ਸੂਰਜ ਤੇ ਚੰਦ ਦੀ ਵੰਸ਼ ਤੋਂ ਸਨ, ਤੇ ਹੋਰ ਵੱਡੇ ਮਨੁੱਖ ਵੀ।
ਦੇਵਾਨਾਂ ਦਾਨਵਾਨਾਂ ਚ ਮੁਨੀਨਾਂ ਚ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ
ਉਹ ਨਿਸ਼ਾਨ ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਦੈਤਿਆਂ ਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਸਨ।
ਤਤਸ਼੍ਚ ਕੁਰੁਮੁਖ੍ਯਾਨਾਂ ਪਾਂਡਵਾਨਾਂ ਚ ਮਾਧਵ
ਫਿਰ, ਮਾਧਵ, ਉਥੇ ਕੌਰਵਾਂ ਅਤੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀਆਂ ਦੇ ਵੀ ਨਿਸ਼ਾਨ ਸਨ।
ਤੇ ਵਯਂ ਤਤ੍ਰ ਗਤ੍ਵਾਸ਼ੁ ਯਥਾਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਯਥੇਚ੍ਛਯਾ
ਅਸੀਂ ਉਥੇ ਜਲਦੀ ਪਹੁੰਚ ਗਏ, ਹਰ ਕੋਈ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ।
ਏਤਸ੍ਮਾਤ੍ਕਾਰਣਾਤ੍ਤੂਰ੍ਣਂ ਚਲਿਤਾ ਵਯਮਚ੍ਯੁਤ
ਇਸ ਕਾਰਨ, ਅਚ੍ਯੁਤ, ਅਸੀਂ ਜਲਦੀ ਨਿਕਲ ਪਏ।
ਤਸ੍ਮਾਦਾਜ੍ਞਾਪਯਸ੍ਵਾਦ੍ਯ ਕृਤ੍ਵਾ ਚਿਤ੍ਤਂ ਦृਢਂ ਵਿਭੋ
ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਅੱਜ ਆਪਣਾ ਮਨ ਪੱਕਾ ਕਰਕੇ ਸਾਨੂੰ ਹੁਕਮ ਦੇ।
ਤਾਪਸੈਃ ਕੀਰ੍ਤਿਤਂ ਨਿਤ੍ਯਂ ਮਮਾਨ੍ਯੈਸ੍ਤੀਰ੍ਥਯਾਤ੍ਰਿਕੈਃ ॥ ੬.੭੩.
ਉਥੇ ਤਪੱਸੀਆਂ ਤੇ ਹੋਰ ਤੀਰਥ ਯਾਤਰੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਸਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤਤ੍ਰ ਸਮੇष੍ਯਾਮੋ ਯੁष੍ਮਾਭਿਃ ਸਹਿਤਾ ਵਯਮ੍
ਇਸ ਲਈ, ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਉਥੇ ਜਾਵਾਂਗੇ।
ਤਥਾ ਪਾਂਡੁਸੁਤਾਸ਼੍ਚੈਵ ਯੇ ਚਾਨ੍ਯੇ ਤਤ੍ਰ ਪਾਰ੍ਥਿਵਾਃ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪਾਂਡੂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਰਾਜੇ ਜੋ ਉਥੇ ਮੌਜੂਦ ਸਨ,
ਤੇ ਤੁ ਸਂਪ੍ਰਸ੍ਥਿਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਮਿਲਿਤਾਃ ਕੁਰੁਪਾਂਡਵਾਃ
ਉਹ ਸਾਰੇ, ਕੌਰਵ ਤੇ ਪਾਂਡਵ ਮਿਲ ਕੇ ਇਕਠੇ ਤੁਰ ਪਏ।
ਅਥ ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਮਾਸਾਦ੍ਯ ਦੂਰੇ ਕृਤ੍ਵਾ ਨਿਵੇਸ਼ਨਮ੍
ਫਿਰ, ਉਹ ਜਦੋਂ ਉਸ ਮੈਦਾਨ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚੇ, ਤਾਂ ਥੋੜ੍ਹੀ ਦੂਰੀ 'ਤੇ ਆਪਣਾ ਡੇਰਾ ਲਾ ਲਿਆ।
ਤਤ੍ਰ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਸਮਾਹੂਯ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨ੍ਵਿਨਯਾਨ੍ਵਿਤਾਃ
ਉਥੇ ਉਹਨਾਂ ਸਭ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ, ਜੋ ਸਿਆਣਪ ਅਤੇ ਨਮਰਤਾ ਵਾਲੇ ਸਨ।
ਵਯਂ ਸਰ੍ਵੇऽਤ੍ਰ ਵਾਂਛਾਮੋ ਲਿਗਸਂਸ੍ਥਾਪਨਕ੍ਰਿਯਾਮ੍
ਅਸੀਂ ਸਭ ਇੱਥੇ ਲਿੰਗ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਵਾਲਾ ਕਰਮ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਕृਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਸਾਦਂ ਨੋ ਦਯਾਂ ਚ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮਾਃ
ਇਸ ਲਈ, ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਮਿਹਰ ਕਰੋ ਤੇ ਦਇਆ ਵਿਖਾਓ, ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ।
ਭਵਿष੍ਯਥ ਤਥਾ ਯੂਯਂ ਹੋਤਾਰਃ ਸਰ੍ਵਕਰ੍ਮਸੁ
ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ ਕਰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਮੁੱਖ ਯਜਮਾਨ ਬਣ ਜਾਓਗੇ।
ਯਤੋऽਸ੍ਮਾਭਿਃ ਸ਼੍ਰੁਤਾ ਵਾਰ੍ਤਾ ਕੀਰ੍ਤ੍ਯਮਾਨਾ ਪੁਰਾਤਨੀ
ਕਿਉਂਕਿ ਅਸੀਂ ਉਹ ਪੁਰਾਣੀ ਗੱਲ ਸੁਣੀ ਹੈ ਜੋ ਹੁਣ ਵੀ ਦੱਸ ਰਹੇ ਹਨ।
ਯਥਾ ਤੇਨ ਕृਤਂ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਪਿਤੁਃ ਪ੍ਰੇਤਸ੍ਯ ਯਤ੍ਨਤਃ ੬.੭੩.
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਉਂ ਦੀ ਆਤਮਾ ਲਈ ਵੱਡੇ ਯਤਨ ਨਾਲ ਸ਼ਰਾਧ ਕੀਤਾ ਸੀ।
ਯਥੋਕ੍ਤਵਿਧਿਨਾ ਤੀਰ੍ਥੇ ਨਾਗਾਨਾਂ ਪਂਚਮੀਦਿਨੇ ॥। ਸ਼੍ਰਾਵਣੇ ਮਾਸਿ ਨੋ ਮੁਕ੍ਤਃ ਪਿਤਾ ਤਸ੍ਯ ਤਥਾਪਿ ਸਃ
ਜਿਵੇਂ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ, ਨਾਗਾਂ ਵਾਲੇ ਤੀਰਥ 'ਚ, ਸਾਵਣ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਪੰਜਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ, ਸਾਡਾ ਪਿਉਂ ਮੁਕਤ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ, ਪਰ ਫਿਰ ਵੀ,