ਅਤ੍ਰਾਹਂ ਚੈਵ ਨਿ ਰ੍ਮੁਕ੍ਤਃ ਸ੍ਤ੍ਰੀਹਤ੍ਯੋਦ੍ਭਵਪਾਤਕਾਤ੍
ਇਥੇ, ਮੈਂ ਵੀ ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਹੱਤਿਆ ਦੇ ਪਾਪ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਗਿਆ ਹਾਂ।
ਯੇਨ ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਪਸ਼੍ਯਾਮਸ੍ਤੀਰ੍ਥਾਨ੍ਯਾਯਤਨਾਨਿ ਚ
ਜਿਸ ਕਰਕੇ ਅਸੀਂ ਸਾਰੇ ਤੀਰਥ ਤੇ ਧਾਰਮਿਕ ਥਾਵਾਂ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।
ਅਥ ਤਦ੍ਵਚਨਾਦ੍ਰਾਜਾ ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰੋਂऽਬਿਕਾਸੁਤਃ
ਫਿਰ, ਉਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਅੰਬਿਕਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਰਾਜਾ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ,
ਜਗਾਮ ਸਤ੍ਵਰਂ ਤਤ੍ਰ ਯਤ੍ਰ ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਤੁਰੰਤ ਉਥੇ ਗਿਆ, ਜਿਥੇ ਉਹ ਉੱਤਮ ਖੇਤਰ ਸੀ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਘੋषੇਣ ਮਹਤਾ ਨਾਦਿਤਂ ਸਰ੍ਵਤੋਦਿਸ਼ਮ੍ ਕ੍ਰੀਡਾਮृਗੈਸ਼੍ਚ ਸਂਕੀਰ੍ਣਂ ਧਾਵਦ੍ਭਿਰ੍ਬਹੁਭਿਸ੍ਤਥਾ
ਚਾਰੋਂ ਪਾਸਿਆਂ ਵੱਡੀ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਜਾਪ ਹੋ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਕਈ ਖੇਡਦੇ ਜਾਨਵਰ ਵੀ ਦੌੜ ਰਹੇ ਸਨ।
ਤਤੋ ਨਿਵਾਰ੍ਯ ਸੈਨ੍ਯਂ ਸ੍ਵਮੁਪਦ੍ਰਵਭਯਾਨ੍ਨृਪਃ
ਫਿਰ ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਪਣੇ لشਕਰ ਨੂੰ ਰੋਕ ਲਿਆ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਸਨੂੰ ਕੋਈ ਉਪਦਰਵ ਹੋਣ ਦਾ ਡਰ ਸੀ।
ਭੀष੍ਮੇਣ ਸੋਮਦਤ੍ਤੇਨ ਬਾਹ੍ਲੀਕੇਨ ਸਮਨ੍ਵਿਤਃ
ਉਹ ਭੀਸ਼ਮ, ਸੋਮਦੱਤ ਅਤੇ ਬਾਹਲੀਕ ਦੇ ਨਾਲ ਸੀ।
ਸੌਬਲੇਨ ਚ ਕਰ੍ਣੇਨ ਤਥਾਨ੍ਯੈਰਪਿ ਪਾਰ੍ਥਿਵੈਃ
ਉਸਦੇ ਨਾਲ ਸੌਬਲ, ਕਰਨ ਅਤੇ ਹੋਰ ਰਾਜੇ ਵੀ ਸਨ।
ਤੇऽਪਿ ਸਰ੍ਵੇ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨਃ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਾਸ੍ਤਤ੍ਰ ਸਂਸ੍ਥਿਤਾਃ
ਉਥੇ ਸਾਰੇ ਉੱਚੇ ਮਨ ਵਾਲੇ ਕਸ਼ਤਰੀ ਰਾਜੇ ਇਕੱਠੇ ਖੜੇ ਸਨ।
ਸ੍ਨਾਨਂ ਚਕ੍ਰੁਰ੍ਵਿਧਾਨੇਨ ਤੀਰ੍ਥੇषੁ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮਾਃ ੬.੭੨.
ਉਥੇ ਚੋਟੀ ਦੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੇ ਤੀਰਥਾਂ ਉੱਤੇ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕੀਤਾ।
ਦਾਨਾਨਿ ਚ ਵਿਸ਼ਿष੍ਟਾਨਿ ਦਦੁਰਿष੍ਟਾਨਿ ਚਾਪਰੇ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਵਧੀਆ ਦਾਨ ਦਿੱਤੇ ਅਤੇ ਕੁਝ ਹੋਰ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਦਾਨ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ।
ਚਕ੍ਰੁਃ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਕ੍ਰਿਯਾਸ਼੍ਚਾਨ੍ਯੇ ਪਿਤॄਨੁਦ੍ਦਿਸ਼੍ਯ ਭਕ੍ਤਿਤਃ
ਕੁਝ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਪਿਤਰਾਂ ਲਈ ਸ਼ਰਾਧ ਕਰਮ ਕੀਤੇ।
ਅਨ੍ਯੇ ਹੋਮਕ੍ਰਿਯਾ ਭੂਪਾ ਜਪਮਨ੍ਯੇ ਨਿਰਰ੍ਗਲਮ੍
ਕੁਝ ਰਾਜਿਆਂ ਨੇ ਹਵਨ ਕੀਤੇ, ਤੇ ਹੋਰਾਂ ਨੇ ਰੁਕਾਵਟ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਜਪ ਕੀਤੇ।
ਦੇਵਤਾਯਤਨਾਨ੍ਯਨ੍ਯੇ ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਸਹਿਤਾਨਿ ਚ
ਕੁਝ ਹੋਰਾਂ ਨੇ ਵੱਡਿਆਈ ਵਾਲੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਮੰਦਰ ਸਜਾਏ।
ਬਲਿਦਾਨੈਃ ਸੁਵਸ੍ਤ੍ਰੈਸ਼੍ਚ ਗਨ੍ਧਪੁष੍ਪੋਪਲੇਪਨੈਃ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਭੇਟਾਂ, ਚੰਗੀਆਂ ਵਸਤਾਂ, ਸੁਗੰਧੀ ਫੁੱਲ ਤੇ ਲੇਪ ਨਾਲ ਸਜਾਵਟ ਕੀਤੀ।
ਮਂਡਨੈਃ ਪੁष੍ਪਮਾਲਾਭਿਃ ਸਮਂਤਾਦ੍ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮਾਃ ਕृਤਾਰ੍ਥਾ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਕृਤਾਸ੍ਤੈ ਸ੍ਤਤ੍ਰ ਭਕ੍ਤਿਤਃ
ਚਾਰੋਂ ਪਾਸਿਆਂ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਅਤੇ ਸਜਾਵਟ ਨਾਲ, ਸਾਰੇ ਚੋਟੀ ਦੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਇਨ੍ਹਾਂ ਭਗਤੀ ਭਾਵਾਂ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਏ।
ਏਵਂ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਤਥਾऽਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਦੇਵਾਨ੍ਵਿਪ੍ਰਾਨ੍ਨृਪੋਤ੍ਤਮਾਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਵਧੀਆ ਰਾਜੇ—
ਸ਼ਂਸਨ੍ਤੋ ਵਿਸ੍ਮਯਾ ਵਿष੍ਟਾਸ੍ਤੀਰ੍ਥਾਨ੍ਯਾਯਤਨਾਨਿ ਚ
ਉਹ ਅਚੰਭੇ ਨਾਲ ਤੀਰਥਾਂ ਅਤੇ ਮੰਦਰਾਂ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ ਗੱਲਾਂ ਕਰਦੇ ਸਨ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਸ੍ਕਾਂਦੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਏਕਾਸ਼ੀਤਿਸਾਹਸ੍ਰ੍ਯਾਂ ਸਂਹਿਤਾਯਾਂ षष੍ਠੇ ਨਾਗਰਖਂਡੇ ਸ਼੍ਰੀਹਾਟਕੇਸ਼੍ਵਰਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯੇ ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਾਦਿਕृਤਹਾਟਕੇਸ਼੍ਵਰਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਦਰ੍ਸ਼ਨਵਰ੍ਣਨਂਨਾਮ ਦ੍ਵਿਸਪ੍ਤਤਿਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਹਾਨ ਸਕਾਂਦ ਪੁਰਾਣੇ ਦੇ ਛੇਵੇਂ ਨਾਗਰ ਭਾਗ ਵਿੱਚ, ਹਾਟਕੇਸ਼ਵਰ ਖੇਤਰ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਵਿੱਚ, ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਆਦਿਕ ਰਾਜਿਆਂ ਵਲੋਂ ਹਾਟਕੇਸ਼ਵਰ ਖੇਤਰ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਦਾ ਵਰਣਨ ਵਾਲਾ ਬਹੱਤਰਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸ੍ਥਾਨਾਤ੍ਤਤੋ ਜਗ੍ਮੁਰ੍ਯਤ੍ਰ ਦ੍ਵਾਰਵਤੀ ਪੁਰੀ
ਉਥੋਂ ਉਹ ਦ੍ਵਾਰਕਾ ਨਗਰੀ ਵੱਲ ਚਲੇ ਗਏ।
ਤਤ੍ਰ ਗਤ੍ਵਾ ਵਿਵਾਹਂ ਤੁ ਚਕ੍ਰੁਃ ਸਂਹृष੍ਟਮਾਨਸਾਃ
ਉਥੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਖੁਸ਼ ਦਿਲੀ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਮਨਾਇਆ।
ਨਾਨਾਵਾਦਿਤ੍ਰਘੋषੇਣ ਵੇਦਧ੍ਵਨਿਯੁਤੇਨ ਚ
ਕਈ ਵਾਜਿਆਂ ਦੀ ਧੁਨ ਅਤੇ ਵੇਦ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦੀ ਗੂੰਜ ਨਾਲ ਸਮਾਰੋਹ ਹੋਇਆ।
ਏਵਂ ਮਹੋਤ੍ਸਵੋ ਜਜ੍ਞੇ ਤਤ੍ਰ ਯਾਵਦ੍ਦਿਨਾष੍ਟਕਮ੍
ਉਥੇ ਵੱਡਾ ਮੇਲਾ ਅੱਠ ਦਿਨ ਤੱਕ ਮਨਾਇਆ ਗਿਆ।
ਕृਤਾਰ੍ਥਾਸ੍ਤਤ੍ਰ ਸਂਜਾਤਾਃ ਸੂਤਮਾਗਧ ਬਨ੍ਦਿਨਃ
ਉਥੇ ਗਾਇਕ, ਵੰਸ਼ਾਵਲੀ ਦੱਸਣ ਵਾਲੇ ਤੇ ਜੱਸ ਗਾਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਮਨਚਾਹੀ ਮੁਰਾਦ ਪੂਰੀ ਹੋਈ।
ਤਤਸ੍ਤੁ ਨਵਮੇ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਦਿਵਸੇ ਕੁਰੁਪਾਂਡਵਾਃ
ਫਿਰ ਨੌਵੇਂ ਦਿਨ ਆਉਣ ਤੇ, ਕੌਰਵ ਤੇ ਪਾਂਡਵ—
ਨ ਵਯਂ ਪੁਂਡਰੀਕਾਕ੍ਸ਼ ਤਵ ਰਾਮਸ੍ਯ ਚਾਸ਼੍ਰਯਮ੍
ਕੰਵਲ-ਨੇਤਰ ਵਾਲੇ, ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਜਾਂ ਰਾਮ ਦੇ ਆਸਰੇ ਨਹੀਂ ਆਏ।
ਤਥਾਪਿ ਚ ਪ੍ਰਗਨ੍ਤਵ੍ਯਂ ਸ੍ਵਪੁਰਂ ਪ੍ਰਤਿ ਮਾਧ ਵ
ਫਿਰ ਵੀ, ਮਾਧਵ, ਹੁਣ ਆਪਣੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਲ ਵਾਪਸ ਜਾਣ ਦਾ ਸਮਾਂ ਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਸ੍ਥਿਤਾਨਾਮਤ੍ਰ ਯੁष੍ਮਾਕਂ ਤਤ੍ਕਿਮੌਤ੍ਸੁਕ੍ਯਮਾਗਤਮ੍
ਤੁਸੀਂ ਇੱਥੇ ਰਹਿ ਕੇ, ਦੱਸੋ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕਿਹੜੀ ਉਤਾਵਲ ਹੈ?
ਤਸ੍ਮਾਦਤ੍ਰੈਵ ਤਿष੍ਠਾਮਃ ਸਹਿਤਾਃ ਕੁਰੁਪਾਂਡਵਾਃ ੬.੭੩.
ਇਸ ਲਈ, ਆਓ ਅਸੀਂ ਕੌਰਵ ਤੇ ਪਾਂਡਵ ਇੱਥੇ ਇਕੱਠੇ ਰਹੀਏ।
ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਸ਼ਿਕ੍ਸ਼ਾਕ੍ਰਿਯਾਭਿਸ਼੍ਚ ਦਮਨੇਨ ਚ ਦਨ੍ਤਿਨਾਮ੍
ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਅਤੇ ਹਾਥੀਆਂ ਨੂੰ ਸਿੱਧ ਕਰਨ ਦੀ ਕਸਰਤ ਰਾਹੀਂ,