ਸਹਸ੍ਰਂ ਵਤ੍ਸਰਾਣਾਂ ਤੁ ਰਤਾਸਕ੍ਤਸ੍ਯ ਸ਼ੂਲਿਨਃ
ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਸ਼ੂਲੀਨ ਸੁਖ-ਰਸ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਰਹੇ।
ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਗਚ੍ਛਾਮਹੇ ਤਤ੍ਰ ਯਤ੍ਰ ਦੇਵੋ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਇਸ ਲਈ ਆਓ, ਉਸ ਥਾਂ ਚੱਲੀਏ ਜਿੱਥੇ ਮਹਾਂਦੇਵ ਪ੍ਰਭੂ ਹਨ।
ਤਤਸ੍ਤਤ੍ਰੈਵ ਸਂਜਗ੍ਮੁਃ ਸਰ੍ਵੇ ਦੇਵਾਃ ਸਵਾਸਵਾਃ
ਫਿਰ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਇੰਦਰ ਸਮੇਤ ਉਥੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਗਏ।
ਅਥ ਕੈਲਾਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਯਾਵਦ੍ਯਾਂਤਿ ਭਵਾਂਤਿਕਮ੍
ਕੈਲਾਸ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਉਹ ਭਵਾਨੀ ਦੇ ਘਰ ਵੱਲ ਚਲੇ।
ਰਹਸ੍ਯੇ ਭਗਵਾਨ੍ਸਾਰ੍ਧਂ ਪਾਰ੍ਵਤ੍ਯਾ ਸਮਵਸ੍ਥਿਤਃ
ਭਗਵਾਨ ਪਰਵਤੀ ਦੇ ਨਾਲ ਗੁਪਤ ਥਾਂ ਤੇ ਇਕੱਠੇ ਸਨ।
ਤਤਸ੍ਤੈਰ੍ਵਿਬੁਧੈਃ ਸਰ੍ਵੈਃ ਪ੍ਰੇषਿਤਸ੍ਤਤ੍ਰ ਚਾਨਿਲਃ
ਫਿਰ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਉਥੇ ਅਨਿਲ ਨੂੰ ਭੇਜਿਆ।
ਅਥ ਵਾਯੁਰ੍ਗਤਸ੍ਤਤ੍ਰ ਯਤ੍ਰਾਸ੍ਤੇ ਭਗਵਾਞ੍ਛਿਵਃ ੬.੭੦.
ਫਿਰ ਵਾਯੁ ਉਥੇ ਗਿਆ ਜਿੱਥੇ ਭਗਵਾਨ ਸ਼ਿਵ ਸਨ।
ਅਥ ਪ੍ਰਚਲਿਤੇ ਸ਼ੁਕ੍ਰੇ ਸ੍ਥਾਨਾਦਪ੍ਰਾਪ੍ਤਯੋਨਿਕੇ
ਫਿਰ, ਜਦ ਸ਼ੁਕ੍ਰ ਆਪਣੀ ਥਾਂ ਤੋਂ ਹਿਲ ਗਿਆ, ਪਰ ਆਪਣੀ ਮੂਲ ਜਗ੍ਹਾ ਨਹੀਂ ਪਾ ਸਕਿਆ,
ਤਤੋ ਵ੍ਰੀਡਾ ਸਮੋਪੇਤਸ੍ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ਣਾਦੇਵ ਚੋਤ੍ਥਿਤਃ
ਉਸ ਵੇਲੇ ਹੀ ਲਾਜ ਆ ਗਈ ਤੇ ਉਹ ਉਠ ਖੜਾ ਹੋਇਆ।
ਅਬ੍ਰਵੀਦਥ ਤਂ ਵਾਯੁਂ ਵਿਨਯਾਵਨਤਂ ਸ੍ਥਿਤਮ੍
ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਵਾਯੁ ਨੂੰ, ਜੋ ਨਮਰਤਾ ਨਾਲ ਖੜਾ ਸੀ, ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ।
ਤਾਰਕੇਣ ਹਤੋਤ੍ਸਾਹਾਸ੍ਤਿष੍ਠਂਤਿ ਗਿਰਿਰੋਧਸਿ
ਤਾਰਕ ਦੇ ਕਾਰਨ ਹੌਸਲਾ ਟੁੱਟ ਚੁੱਕਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਹਾੜ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਹੀ ਰਹਿ ਰਹੇ ਹਨ।
ਤਸ੍ਮਾਦੇਤਾਨ੍ਸਮਾਭਾष੍ਯ ਸਮਾਸ਼੍ਵਾਸ੍ਯ ਚ ਸਾਦਰਮ੍
ਇਸ ਲਈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰ ਕੇ ਅਤੇ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਹੌਸਲਾ ਦੇ ਕੇ,
ਅਥ ਤਾਨਾਹ੍ਵਯਾਮਾਮ ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ਣਾਤ੍ਤ੍ਰਿਪੁਰਾਂਤਕਃ
ਉਸ ਸਮੇਂ ਤ੍ਰਿਪੁਰਾਂਤਕ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ।
ਸ੍ਵਸ੍ਥਾਨਾਚ੍ਚਲਿਤੇ ਸ਼ੁਕ੍ਰੇ ਕृਤੋ ਮੋਘੋਦ੍ਯ ਵਾਯੁਨਾ
ਜਦੋਂ ਸ਼ੁਕ੍ਰ ਆਪਣੀ ਥਾਂ ਤੋਂ ਹਿਲ ਗਿਆ, ਉਸ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਹਵਾ ਕਰਕੇ ਵਿਅਰਥ ਹੋ ਗਈ।
ਏਤਦ੍ਵੀਰ੍ਯਂ ਮਯਾ ਧੈਰ੍ਯਾਤ੍ਸ੍ਤਂਭਿਤਂ ਲਿਂਗਮਧ੍ਯਗਮ੍
ਇਹ ਸ਼ਕਤੀ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਧੀਰਜ ਨਾਲ ਲਿੰਗ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਰੋਕ ਲਈ।
ਯੇਨ ਸਂਜਾਯਤੇ ਪੁਤ੍ਰੋ ਦਾਨਵਾਂਤਕਰਃ ਪਰਃ
ਇਸ ਕਰਕੇ ਇੱਕ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਦਾਨਵਾਂ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਏਤਤ੍ਕਲ੍ਪਾਗ੍ਨਿਸਂਕਾਸ਼ਂ ਧਰ੍ਤੁਂ ਸ਼ਕ੍ਨੋਤਿ ਨਾਪਰਃ ੬.੭੦.
ਇਹ, ਜੋ ਕਲਪ ਦੇ ਅੰਤ ਵਾਲੀ ਅੱਗ ਵਰਗਾ ਹੈ, ਹੋਰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਸਹਿ ਸਕਦਾ।
ਯੇਨ ਤਤ੍ਰ ਪ੍ਰਮੁਞ੍ਚਾਮਿ ਸੁਤਾਯ ਵਿਜਯਾਯ ਚ
ਇਸ ਲਈ, ਮੈਂ ਇਹ ਉਥੇ ਪੁੱਤਰ ਅਤੇ ਜਿੱਤ ਲਈ ਛੱਡਦਾ ਹਾਂ।
ਅਥ ਪ੍ਰਾਹੁਃ ਸੁਰਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਵਹ੍ਨਿਂ ਸਂਸ਼੍ਲਾਘ੍ਯ ਸਾਦਰਾਃ
ਫਿਰ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਵੱਡੀ ਆਦਰ ਨਾਲ ਅੱਗ ਨੂੰ ਸਲਾਹਾ।
ਤਤਃ ਪ੍ਰਸਾਰਯਾਮਾਸ ਸ੍ਵਵਕ੍ਤ੍ਰਂ ਪਾਵਕੋ ਦ੍ਰੁਤਮ੍
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਅੱਗ ਨੇ ਆਪਣਾ ਮੂੰਹ ਤੁਰੰਤ ਫੈਲਾ ਲਿਆ।
ਸ਼ਂਕਰੋऽਪ੍ਯਕ੍ਸ਼ਿਪਤ੍ਤਤ੍ਰ ਕਾਮਬਾਣਪ੍ਰਪੀਡਿਤਃ
ਸ਼ੰਕਰ ਵੀ ਕਾਮ ਦੇ ਬਾਣਿਆਂ ਦੀ ਪੀੜਾ ਨਾਲ, ਉਹ ਉਥੇ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ।
ਪਾਵਕੋऽਪਿ ਭृਸ਼ਂ ਤੇਨ ਕਲ੍ਪਾਗ੍ਨਿਸਦृਸ਼ੇਨ ਚ
ਅੱਗ ਵੀ ਉਸ ਨਾਲ, ਜੋ ਕਲਪ ਅੰਤ ਦੀ ਅੱਗ ਵਰਗਾ ਸੀ, ਬਹੁਤ ਪੀੜਤ ਹੋ ਗਿਆ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਂਤਰੇ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਭ੍ਰਮਮਾਣਾ ਇਤਸ੍ਤਤਃ
ਇਸ ਦੌਰਾਨ, ਉਹ ਇधर-ਉਧਰ ਭਟਕਦੇ ਹੋਏ ਆ ਗਏ।
ਤਾਸਾਂ ਨਿਦੇਸ਼ਯਾਮਾਸ ਸ੍ਵਯਮੇਵ ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੁਃ
ਫਿਰ ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੁ ਨੇ ਆਪ ਹੀ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ।
ਅਤ੍ਰ ਸਂਪਤ੍ਸ੍ਯਤੇ ਪੁਤ੍ਰੋ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਾਰ੍ਕਸਮਪ੍ਰਭਃ
ਇਥੇ ਇੱਕ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮ ਲਵੇਗਾ ਜੋ ਬਾਰਾਂ ਸੂਰਜਾਂ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਹੋਵੇਗਾ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਸ੍ਕਾਦੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਏਕਾਸ਼ੀਤਿਸਾਹਸ੍ਰ੍ਯਾਂ ਸਂਹਿਤਾਯਾਂ षष੍ਠੇ ਨਾਗਰ ਖਂਡੇ ਹਾਟਕੇਸ਼੍ਵਰਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯੇ ਕਾਰ੍ਤਿਕੇਯੋਤ੍ਪਤ੍ਤਿਵृਤ੍ਤਾਂਤਵਰ੍ਣਨਂਨਾਮ ਸਪ੍ਤਤਿਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ ॥ ੬.੭੦.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹਾਟਕੇਸ਼ਵਰ ਖੇਤਰ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਅਤੇ ਕਾਰਤਿਕੇਯ ਦੇ ਜਨਮ ਦੀ ਕਥਾ ਵਾਲਾ ਸਤੰਵਾ ਅਧਿਆਇ, ਛੇਵੇਂ ਪੁਸਤਕ, ਅਸੀਹਜ਼ਾਰ ਇੱਕ ਸਹਸ੍ਰੀ ਸਕੰਧ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਵਿੱਚ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ।
ਸੂਤਿਕਾਗृਹਧਰ੍ਮੇ ਯਤ੍ਤਚ੍ਚਕ੍ਰੁਸ੍ਤਸ੍ਯ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ
ਜੋ ਕੁਝ ਸੂਤਿਕਾ ਘਰ ਦੇ ਰੀਤਾਂ ਹਨ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਉਸ ਲਈ ਕੀਤੇ ਗਏ।
ਅਥਾਨ੍ਯਦਿਵਸੇ ਬਾਲੋ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਾਰ੍ਕਸਮਦ੍ਯੁਤਿਃ
ਫਿਰ, ਇੱਕ ਹੋਰ ਦਿਨ, ਉਹ ਬੱਚਾ ਬਾਰਾਂ ਸੂਰਜਾਂ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਸੀ।
ਯਥਾਸੌ ਜਾਤਮਾਤ੍ਰਸ੍ਤੁ ਪ੍ਰਰੁਰੋਦ ਸੁਦੁਃਖਿਤਃ
ਜਿਵੇਂ ਹੀ ਉਹ ਜਨਮਿਆ, ਉਹ ਵੱਡੀ ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ ਰੋਇਆ।
ਮਹਾਸੇਨੋऽਪਿ ਸਂਵੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਮਾਤॄਸ੍ਤਾਃ ਸਮੁਪਾਗਤਾਃ
ਮਹਾਸੇਨ ਨੇ ਉਹ ਮਾਤਾਵਾਂ ਨੂੰ ਆਉਂਦੇ ਵੇਖਿਆ।