ਏष ਏਵ ਉਪਾਯੋऽਤ੍ਰ ਮਯਾ ਤੇ ਪਰਿਕੀਰ੍ਤਿਤਃ
ਇਹੀ ਤਰੀਕਾ ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਤੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।
ਤਤੋ ਦੇਵਗਣੈਃ ਸਰ੍ਵੈਃ ਸਮੇਤਃ ਪਾਕਸ਼ਾਸਨਃ ॥। ਤਮਰ੍ਥਂ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਵਾਞ੍ਛਂਭੁਂ ਵਿਨਯਾਵਨਤਃ ਸ੍ਥਿਤਃ
ਫਿਰ ਪਾਕਸ਼ਾਸਨ ਸਾਰੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਨਮਰਤਾ ਨਾਲ ਸ਼ੰਭੂ ਕੋਲ ਗਿਆ ਤੇ ਇਹ ਗੱਲ ਉਸ ਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ।
ਸੁਤਸ੍ਯ ਜਨਨਾਰ੍ਥਾਯ ਕੁਰੁ ਯਤ੍ਨਂ ਵृषਧ੍ਵਜ
ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਪੈਦਾਇਸ਼ ਲਈ, ਹੇ ਵ੍ਰਿਸ਼ਧਵਜ, ਤੂੰ ਯਤਨ ਕਰ।
ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਮ੍ਯਹਂ ਚ ਸਂਗ੍ਰਾਮੇ ਵਿਜਯਂ ਤ੍ਵਤ੍ਪ੍ਰਸਾਦਤਃ
ਤੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤ ਹਾਸਲ ਕਰਾਂਗਾ।
ਨਾਨ੍ਯਥਾ ਵਿਜਯੋ ਮੇ ਸ੍ਯਾਤ੍ਸਂਗ੍ਰਾਮੇ ਦਾਨਵੈਃ ਸਹ॥। ਇਤਿ ਮਾਂ ਪ੍ਰਾਹ ਦੇਵੇਜ੍ਯੋ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਸਮ੍ਯਙ੍ਮਹਾਮਤਿਃ
ਮੈਨੂੰ ਦੈਤਿਆਂ ਨਾਲ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤ ਹਾਸਲ ਕਰਨ ਦਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਰਾਹ ਨਹੀਂ ਹੈ—ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਮਾਹਰ ਅਤੇ ਸਮਝਦਾਰ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲ ਸਮਝ ਕੇ ਆਖੀ।
ਅਥੋਵਾਚ ਵਿਹਸ੍ਯੋਚ੍ਚੈਃ ਸ਼ਂਕਰਸ੍ਤ੍ਰਿਦਸ਼ੇਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਫਿਰ ਸ਼ੰਕਰ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਰਤਾਜ ਹਨ, ਹੱਸ ਕੇ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਬੋਲ ਪਏ।
ਪੁਤ੍ਰਮੁਤ੍ਪਾਦਯਿष੍ਯਾਮਿ ਸਰ੍ਵਦੈਤ੍ਯਵਿਨਾਸ਼ਕਮ੍ ੬.੭੦.
ਮੈਂ ਇੱਕ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਕਰਾਂਗਾ ਜੋ ਸਾਰੇ ਦੈਤਿਆਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰੇਗਾ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਮਹਾਦੇਵੋ ਗਤ੍ਵਾ ਕੈਲਾਸ ਪਰ੍ਵਤਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖ ਕੇ ਮਹਾਦੇਵ ਕੈਲਾਸ ਪਹਾੜ ਵੱਲ ਚਲੇ ਗਏ।
ਹਾਵੈਰ੍ਭਾਵੈਃ ਸਮੋਪੇਤਂ ਹਾਸ੍ਯੈਰਨ੍ਯੈਸ੍ਤਦਾਤ੍ਮਿਕੈਃ
ਉਹ ਆਪਣੇ ਹੀ ਹਾਵ-ਭਾਵ, ਮਨੋਭਾਵ ਅਤੇ ਹਾਸੇ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸਾਥੀ ਹੋ ਕੇ ਚਲੇ।
ਅਥ ਦੇਵਗਣਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਭਯਸਂਤ੍ਰਸ੍ਤਮਾਨਸਾਃ
ਫਿਰ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ, ਡਰ ਨਾਲ ਕੰਪਦੇ ਮਨ ਵਾਲੇ, ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ।
ਸਹਸ੍ਰਂ ਵਤ੍ਸਰਾਣਾਂ ਤੁ ਰਤਾਸਕ੍ਤਸ੍ਯ ਸ਼ੂਲਿਨਃ
ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਸ਼ੂਲੀਨ ਸੁਖ-ਰਸ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਰਹੇ।
ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਗਚ੍ਛਾਮਹੇ ਤਤ੍ਰ ਯਤ੍ਰ ਦੇਵੋ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਇਸ ਲਈ ਆਓ, ਉਸ ਥਾਂ ਚੱਲੀਏ ਜਿੱਥੇ ਮਹਾਂਦੇਵ ਪ੍ਰਭੂ ਹਨ।
ਤਤਸ੍ਤਤ੍ਰੈਵ ਸਂਜਗ੍ਮੁਃ ਸਰ੍ਵੇ ਦੇਵਾਃ ਸਵਾਸਵਾਃ
ਫਿਰ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਇੰਦਰ ਸਮੇਤ ਉਥੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਗਏ।
ਅਥ ਕੈਲਾਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਯਾਵਦ੍ਯਾਂਤਿ ਭਵਾਂਤਿਕਮ੍
ਕੈਲਾਸ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਉਹ ਭਵਾਨੀ ਦੇ ਘਰ ਵੱਲ ਚਲੇ।
ਰਹਸ੍ਯੇ ਭਗਵਾਨ੍ਸਾਰ੍ਧਂ ਪਾਰ੍ਵਤ੍ਯਾ ਸਮਵਸ੍ਥਿਤਃ
ਭਗਵਾਨ ਪਰਵਤੀ ਦੇ ਨਾਲ ਗੁਪਤ ਥਾਂ ਤੇ ਇਕੱਠੇ ਸਨ।
ਤਤਸ੍ਤੈਰ੍ਵਿਬੁਧੈਃ ਸਰ੍ਵੈਃ ਪ੍ਰੇषਿਤਸ੍ਤਤ੍ਰ ਚਾਨਿਲਃ
ਫਿਰ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਉਥੇ ਅਨਿਲ ਨੂੰ ਭੇਜਿਆ।
ਅਥ ਵਾਯੁਰ੍ਗਤਸ੍ਤਤ੍ਰ ਯਤ੍ਰਾਸ੍ਤੇ ਭਗਵਾਞ੍ਛਿਵਃ ੬.੭੦.
ਫਿਰ ਵਾਯੁ ਉਥੇ ਗਿਆ ਜਿੱਥੇ ਭਗਵਾਨ ਸ਼ਿਵ ਸਨ।
ਅਥ ਪ੍ਰਚਲਿਤੇ ਸ਼ੁਕ੍ਰੇ ਸ੍ਥਾਨਾਦਪ੍ਰਾਪ੍ਤਯੋਨਿਕੇ
ਫਿਰ, ਜਦ ਸ਼ੁਕ੍ਰ ਆਪਣੀ ਥਾਂ ਤੋਂ ਹਿਲ ਗਿਆ, ਪਰ ਆਪਣੀ ਮੂਲ ਜਗ੍ਹਾ ਨਹੀਂ ਪਾ ਸਕਿਆ,
ਤਤੋ ਵ੍ਰੀਡਾ ਸਮੋਪੇਤਸ੍ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ਣਾਦੇਵ ਚੋਤ੍ਥਿਤਃ
ਉਸ ਵੇਲੇ ਹੀ ਲਾਜ ਆ ਗਈ ਤੇ ਉਹ ਉਠ ਖੜਾ ਹੋਇਆ।
ਅਬ੍ਰਵੀਦਥ ਤਂ ਵਾਯੁਂ ਵਿਨਯਾਵਨਤਂ ਸ੍ਥਿਤਮ੍
ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਵਾਯੁ ਨੂੰ, ਜੋ ਨਮਰਤਾ ਨਾਲ ਖੜਾ ਸੀ, ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ।
ਤਾਰਕੇਣ ਹਤੋਤ੍ਸਾਹਾਸ੍ਤਿष੍ਠਂਤਿ ਗਿਰਿਰੋਧਸਿ
ਤਾਰਕ ਦੇ ਕਾਰਨ ਹੌਸਲਾ ਟੁੱਟ ਚੁੱਕਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਹਾੜ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਹੀ ਰਹਿ ਰਹੇ ਹਨ।
ਤਸ੍ਮਾਦੇਤਾਨ੍ਸਮਾਭਾष੍ਯ ਸਮਾਸ਼੍ਵਾਸ੍ਯ ਚ ਸਾਦਰਮ੍
ਇਸ ਲਈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰ ਕੇ ਅਤੇ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਹੌਸਲਾ ਦੇ ਕੇ,
ਅਥ ਤਾਨਾਹ੍ਵਯਾਮਾਮ ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ਣਾਤ੍ਤ੍ਰਿਪੁਰਾਂਤਕਃ
ਉਸ ਸਮੇਂ ਤ੍ਰਿਪੁਰਾਂਤਕ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ।
ਸ੍ਵਸ੍ਥਾਨਾਚ੍ਚਲਿਤੇ ਸ਼ੁਕ੍ਰੇ ਕृਤੋ ਮੋਘੋਦ੍ਯ ਵਾਯੁਨਾ
ਜਦੋਂ ਸ਼ੁਕ੍ਰ ਆਪਣੀ ਥਾਂ ਤੋਂ ਹਿਲ ਗਿਆ, ਉਸ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਹਵਾ ਕਰਕੇ ਵਿਅਰਥ ਹੋ ਗਈ।
ਏਤਦ੍ਵੀਰ੍ਯਂ ਮਯਾ ਧੈਰ੍ਯਾਤ੍ਸ੍ਤਂਭਿਤਂ ਲਿਂਗਮਧ੍ਯਗਮ੍
ਇਹ ਸ਼ਕਤੀ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਧੀਰਜ ਨਾਲ ਲਿੰਗ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਰੋਕ ਲਈ।
ਯੇਨ ਸਂਜਾਯਤੇ ਪੁਤ੍ਰੋ ਦਾਨਵਾਂਤਕਰਃ ਪਰਃ
ਇਸ ਕਰਕੇ ਇੱਕ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਦਾਨਵਾਂ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਏਤਤ੍ਕਲ੍ਪਾਗ੍ਨਿਸਂਕਾਸ਼ਂ ਧਰ੍ਤੁਂ ਸ਼ਕ੍ਨੋਤਿ ਨਾਪਰਃ ੬.੭੦.
ਇਹ, ਜੋ ਕਲਪ ਦੇ ਅੰਤ ਵਾਲੀ ਅੱਗ ਵਰਗਾ ਹੈ, ਹੋਰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਸਹਿ ਸਕਦਾ।
ਯੇਨ ਤਤ੍ਰ ਪ੍ਰਮੁਞ੍ਚਾਮਿ ਸੁਤਾਯ ਵਿਜਯਾਯ ਚ
ਇਸ ਲਈ, ਮੈਂ ਇਹ ਉਥੇ ਪੁੱਤਰ ਅਤੇ ਜਿੱਤ ਲਈ ਛੱਡਦਾ ਹਾਂ।
ਅਥ ਪ੍ਰਾਹੁਃ ਸੁਰਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਵਹ੍ਨਿਂ ਸਂਸ਼੍ਲਾਘ੍ਯ ਸਾਦਰਾਃ
ਫਿਰ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਵੱਡੀ ਆਦਰ ਨਾਲ ਅੱਗ ਨੂੰ ਸਲਾਹਾ।
ਤਤਃ ਪ੍ਰਸਾਰਯਾਮਾਸ ਸ੍ਵਵਕ੍ਤ੍ਰਂ ਪਾਵਕੋ ਦ੍ਰੁਤਮ੍
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਅੱਗ ਨੇ ਆਪਣਾ ਮੂੰਹ ਤੁਰੰਤ ਫੈਲਾ ਲਿਆ।