ਤ੍ਵਯਾ ਯਤ੍ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਿਤਂ ਦੈਤ੍ਯ ਤ੍ਵਮੇਕੋ ਬਲਵਾਨਿਹ
ਤੂੰ ਜੋ ਕੁਝ ਮੰਗਿਆ ਹੈ, ਹੇ ਦੈਤਿਆ, ਇੱਥੇ ਤੂੰ ਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੈਂ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਮਹਾਦੇਵਃ ਸ੍ਵਮੇਵ ਭਵਨਂ ਗਤਃ
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ ਮਹਾਂਦੇਵ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਾਪਸ ਚਲੇ ਗਏ।
ਤਤੋ ਦਾਨਵਸੈਨ੍ਯੇਨ ਮਹਤਾ ਪਰਿਵਾਰਿਤਃ
ਫਿਰ ਉਹ ਵੱਡੀ ਦੈਤ ਸੈਨਾ ਨਾਲ ਘਿਰ ਗਿਆ।
ਅਥਾਭਵਨ੍ਮਹਾਯੁਦ੍ਧਂ ਦੇਵਾਨਾਂ ਦਾਨਵੈਃ ਸਹ
ਫਿਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਦੈਤਿਆਂ ਵਿਚਕਾਰ ਵੱਡਾ ਯੁੱਧ ਹੋਇਆ।
ਤਤ੍ਰਾਭਵਤ੍ਕ੍ਸ਼ਯੋ ਨਿਤ੍ਯਂ ਦੇਵਾਨਾਂ ਰਣਮੂਰ੍ਧਨਿ
ਉਥੇ ਜੰਗ ਦੇ ਮੱਧ ਵਿਚ ਸਦਾ ਹੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਨਾਸ ਹੁੰਦਾ ਸੀ।
ਤਤਸ਼੍ਚਕ੍ਰੁਰੁਪਾਯਾਂਸ੍ਤੇ ਵਿਜਯਾਯ ਦਿਵੌਕਸਃ
ਫਿਰ ਅਕਾਸ਼ ਵਾਸੀਆਂ ਨੇ ਜਿੱਤ ਲਈ ਤਰੀਕੇ ਲੱਭਣੇ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੇ।
ਅਨ੍ਯਾਨ੍ਯਪਿ ਸ਼ਰੀਰਸ੍ਯ ਰਕ੍ਸ਼ਣਾਰ੍ਥਂ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨਤਃ
ਹੋਰ ਵੀ ਤਰੀਕੇ ਸਰੀਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਬੜੀ ਮਿਹਨਤ ਨਾਲ ਵਰਤੇ ਗਏ।
ਸਸृਜੁਸ੍ਤੇ ਸੁਰਾਧੀਸ਼ਾ ਦਾਨਵੇਭ੍ਯੋ ਦਿਵਾਨਿਸ਼ਮ੍ ॥ ੬.੭੦.
ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਰਤਾਜਾਂ ਨੇ ਇਹ ਤਰੀਕੇ ਦਿਨ-ਰਾਤ ਦਾਨਵਾਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਬਣਾਏ।
ਮੁਦ੍ਗਰਾ ਭਿਂਡਿਪਾਲਾਸ਼੍ਚ ਸ਼ਤਘ੍ਨ੍ਯੋऽਥ ਵਰੇषਵਃ ਵਿਸ਼ੇषਾਹਵਸਂਬਨ੍ਧਵ੍ਯੂਹਾਨਾਂ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਯਾਸ਼੍ਚ ਯਾਃ
ਗੱਡੀਆਂ, ਗੋਲੇ, ਸੌਂ ਤੀਰ ਛੱਡਣ ਵਾਲੀਆਂ ਮਸ਼ੀਨਾਂ, ਚੰਗੇ ਤੀਰ, ਅਤੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਲੜਾਈਆਂ ਤੇ ਫੌਜੀ ਕਤਾਰਾਂ ਦੀਆਂ ਵਿਵਸਥਾਵਾਂ—
ਤਥਾਨ੍ਯਾਨਿ ਵਿਚਿਤ੍ਰਾਣਿ ਕੂਟਯੁਦ੍ਧਾਨ੍ਯਨੇਕਸ਼ਃ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੋਰ ਅਨੇਕਾਂ ਅਜੀਬ ਤੇ ਚਲਾਕ ਲੜਾਈਆਂ ਦੇ ਤਰੀਕੇ ਵੀ ਬਣਾਏ।
ਨ ਚ ਤੇ ਵਿਜਯਂ ਪ੍ਰਾਪੁਸ੍ਤਥਾਪਿ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮਾਃ
ਫਿਰ ਵੀ, ਵਾਹਿਗੁਰੂ ਦੇ ਪਿਆਰੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਉਹ ਜਿੱਤ ਨਹੀਂ ਹਾਸਲ ਕਰ ਸਕੇ।
ਅਥ ਪ੍ਰਾਹ ਸਹਸ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ੋ ਭਯਤ੍ਰਸ੍ਤੋ ਬृਹਸ੍ਪਤਿਮ੍
ਫਿਰ ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ, ਡਰ ਨਾਲ ਘਬਰਾਇਆ ਹੋਇਆ, ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਯਥਾਯਥਾ ਰਣਾਰ੍ਥਾਯ ਸਦੁਪਾਯਾਨ੍ਕਰੋਮ੍ਯਹਮ੍
ਜਿੰਨੇ ਵੀ ਚੰਗੇ ਤਰੀਕੇ ਮੈਂ ਲੜਾਈ ਲਈ ਵਰਤਦਾ ਹਾਂ—
ਤਦੁਪਾਯਂ ਸੁਰਾਚਾਰ੍ਯ ਸ੍ਵਬੁਦ੍ਧ੍ਯਾ ਤ੍ਵਂ ਪ੍ਰਚਿਨ੍ਤਯ ॥ ਯੇਨ ਮੇ ਸ੍ਯਾਜ੍ਜਯੋ ਯੁਦ੍ਧੇ ਤਵ ਕੀਰ੍ਤਿਰਨਿਨ੍ਦਿਤਾ
ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਅਧਿਆਪਕ, ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਬੁਧੀ ਨਾਲ ਕੋਈ ਐਸਾ ਤਰੀਕਾ ਸੋਚ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਮੈਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤ ਮਿਲੇ ਤੇ ਤੇਰੀ ਸ਼ੋਭਾ ਵੀ ਨਿਖਰੀ ਰਹੇ।
ਪ੍ਰਹृष੍ਟਵਦਨੋ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਜਯੋਪਾਯਂ ਮਹਾਹਵੇ
ਜਦੋਂ ਵੱਡੀ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤ ਦਾ ਤਰੀਕਾ ਸਮਝ ਆ ਗਿਆ, ਉਸਦਾ ਚਿਹਰਾ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਚਮਕ ਉਠਿਆ।
ਮਯਾ ਸ਼ਕ੍ਰ ਪਰਿਜ੍ਞਾਤਃ ਸ ਉਪਾਯੋ ਮਹਾਹਵੇ
ਹੇ ਸ਼ਕਰ, ਵੱਡੀ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤ ਦਾ ਤਰੀਕਾ ਮੈਂ ਪਛਾਣ ਲਿਆ ਹੈ।
ਯਦਾਭੀष੍ਟਂ ਵਰਂ ਤੇਨ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਿਤਸ੍ਤ੍ਰਿਪੁਰਾਂਤਕਃ
ਜਦੋਂ ਤ੍ਰਿਪੁਰਾ ਦੇ ਸੰਘਾਰਕ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਵਰ ਦਿੱਤਿਆ ਗਿਆ—
ਅਜੇਯਃ ਸਰ੍ਵਦੇਵਾਨਾਂ ਤ੍ਵਤ੍ਪ੍ਰਸਾਦਾਦਹਂ ਵਿਭੋ ੬.੭੦.੩੦ ਨ ਤਂ ਸ੍ਵਯਂ ਮਹਾਦੇਵਃ ਸ੍ਵਸ਼ਿष੍ਯਂ ਸੂਦਯਿष੍ਯਤਿ
ਤੇਰੇ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੈਂ ਸਾਰੇ ਦੇਵਾਂ ਲਈ ਅਜੈਯ ਹੋ ਗਿਆ ਹਾਂ; ਫਿਰ ਵੀ ਮਹਾਂਦੇਵ ਆਪਣੇ ਹੀ ਸ਼ਿਸ਼ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਮਾਰੇਗਾ।
ਯੋ ਵੈ ਪਿਤਾ ਸ ਪੁਤ੍ਰਃ ਸ੍ਯਾਚ੍ਛ੍ਰੁਤਿਵਾਕ੍ਯਮਿਦਂ ਸ੍ਮृਤਮ੍
ਜੋ ਪਿਤਾ ਹੈ, ਉਹ ਪੁੱਤਰ ਵੀ ਬਣ ਸਕਦਾ ਹੈ—ਇਹ ਵੈਦਾਂ ਦੀ ਬਾਣੀ ਹੈ ਜੋ ਯਾਦ ਰੱਖੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਯੇਨ ਸੇਨਾਧਿਪਤ੍ਯੇ ਤਂ ਵਿਨਿਯੋਜ੍ਯ ਮਹਾਹਵਮ੍
ਉਸ ਨੂੰ ਵੱਡੀ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਫੌਜ ਦਾ ਸਰਦਾਰ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਵਿਵਸਥਾ ਕਰੀ।
ਏष ਏਵ ਉਪਾਯੋऽਤ੍ਰ ਮਯਾ ਤੇ ਪਰਿਕੀਰ੍ਤਿਤਃ
ਇਹੀ ਤਰੀਕਾ ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਤੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।
ਤਤੋ ਦੇਵਗਣੈਃ ਸਰ੍ਵੈਃ ਸਮੇਤਃ ਪਾਕਸ਼ਾਸਨਃ ॥। ਤਮਰ੍ਥਂ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਵਾਞ੍ਛਂਭੁਂ ਵਿਨਯਾਵਨਤਃ ਸ੍ਥਿਤਃ
ਫਿਰ ਪਾਕਸ਼ਾਸਨ ਸਾਰੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਨਮਰਤਾ ਨਾਲ ਸ਼ੰਭੂ ਕੋਲ ਗਿਆ ਤੇ ਇਹ ਗੱਲ ਉਸ ਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ।
ਸੁਤਸ੍ਯ ਜਨਨਾਰ੍ਥਾਯ ਕੁਰੁ ਯਤ੍ਨਂ ਵृषਧ੍ਵਜ
ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਪੈਦਾਇਸ਼ ਲਈ, ਹੇ ਵ੍ਰਿਸ਼ਧਵਜ, ਤੂੰ ਯਤਨ ਕਰ।
ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਮ੍ਯਹਂ ਚ ਸਂਗ੍ਰਾਮੇ ਵਿਜਯਂ ਤ੍ਵਤ੍ਪ੍ਰਸਾਦਤਃ
ਤੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤ ਹਾਸਲ ਕਰਾਂਗਾ।
ਨਾਨ੍ਯਥਾ ਵਿਜਯੋ ਮੇ ਸ੍ਯਾਤ੍ਸਂਗ੍ਰਾਮੇ ਦਾਨਵੈਃ ਸਹ॥। ਇਤਿ ਮਾਂ ਪ੍ਰਾਹ ਦੇਵੇਜ੍ਯੋ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਸਮ੍ਯਙ੍ਮਹਾਮਤਿਃ
ਮੈਨੂੰ ਦੈਤਿਆਂ ਨਾਲ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤ ਹਾਸਲ ਕਰਨ ਦਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਰਾਹ ਨਹੀਂ ਹੈ—ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਮਾਹਰ ਅਤੇ ਸਮਝਦਾਰ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲ ਸਮਝ ਕੇ ਆਖੀ।
ਅਥੋਵਾਚ ਵਿਹਸ੍ਯੋਚ੍ਚੈਃ ਸ਼ਂਕਰਸ੍ਤ੍ਰਿਦਸ਼ੇਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਫਿਰ ਸ਼ੰਕਰ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਰਤਾਜ ਹਨ, ਹੱਸ ਕੇ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਬੋਲ ਪਏ।
ਪੁਤ੍ਰਮੁਤ੍ਪਾਦਯਿष੍ਯਾਮਿ ਸਰ੍ਵਦੈਤ੍ਯਵਿਨਾਸ਼ਕਮ੍ ੬.੭੦.
ਮੈਂ ਇੱਕ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਕਰਾਂਗਾ ਜੋ ਸਾਰੇ ਦੈਤਿਆਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰੇਗਾ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਮਹਾਦੇਵੋ ਗਤ੍ਵਾ ਕੈਲਾਸ ਪਰ੍ਵਤਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖ ਕੇ ਮਹਾਦੇਵ ਕੈਲਾਸ ਪਹਾੜ ਵੱਲ ਚਲੇ ਗਏ।
ਹਾਵੈਰ੍ਭਾਵੈਃ ਸਮੋਪੇਤਂ ਹਾਸ੍ਯੈਰਨ੍ਯੈਸ੍ਤਦਾਤ੍ਮਿਕੈਃ
ਉਹ ਆਪਣੇ ਹੀ ਹਾਵ-ਭਾਵ, ਮਨੋਭਾਵ ਅਤੇ ਹਾਸੇ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸਾਥੀ ਹੋ ਕੇ ਚਲੇ।
ਅਥ ਦੇਵਗਣਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਭਯਸਂਤ੍ਰਸ੍ਤਮਾਨਸਾਃ
ਫਿਰ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ, ਡਰ ਨਾਲ ਕੰਪਦੇ ਮਨ ਵਾਲੇ, ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ।