ਤਤਸ੍ਤੇ ਹੈਹਯਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਸ਼ਰੈਰਾਸ਼ੀਵਿषੋਪਮੈਃ
ਫਿਰ ਸਾਰੇ ਹੈਹਯਾ ਲੋਕਾਂ ਨੇ, ਜਿਹਨਾਂ ਦੇ ਤੀਰ ਜਹਿਰੀਲੇ ਸੱਪਾਂ ਵਰਗੇ ਸਨ,
ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾਸਮੁਤ੍ਥੇਨ ਪਾਤਕੇਨ ਤਤਸ਼੍ਚ ਤੇ
ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੱਤਿਆ ਦੇ ਪਾਪ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੋ ਗਏ।
ਨ ਕਸ਼੍ਚਿਤ੍ਪੌਰੁषਂ ਤਤ੍ਰ ਸਂਪ੍ਰਦਰ੍ਸ਼ਯਿਤੁਂ ਕ੍ਸ਼ਮਃ
ਉਥੇ ਕਿਸੇ ਵਿਚ ਵੀ ਵਿਰਤਾ ਦਿਖਾਉਣ ਦੀ ਹਿੰਮਤ ਨਾ ਸੀ।
ਅਥ ਭਗ੍ਨਂ ਬਲਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਹੈਹਯਾਧਿਪਤਿਃ ਕ੍ਰੁਧਾ ਸ਼ਕ੍ਨੋਤਿ ਨਾਰੋਪਯਿਤੁਂ ਸੁਯਤ੍ਨਮਪਿ ਚਾਸ਼੍ਰਿਤਃ
ਫਿਰ, ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਟੁੱਟਿਆ ਵੇਖ ਕੇ, ਹੈਹਯਾ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਤੇ ਪੂਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਕੇ ਵੀ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਿਆ।
ਤਤਸ਼੍ਚਾਕਰ੍षਯਾਮਾਸ ਖਙ੍ਗਂ ਕੋਸ਼ਾਤ੍ਸੁਨਿਰ੍ਮਲਮ੍
ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਨਿਸ਼ਚਲ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਤਲਵਾਰ ਮਿਆਨ ਵਿਚੋਂ ਕੱਢ ਲਈ।
ਗਦਯਾ ਨਿਰ੍ਜਿਤੋ ਰੌਦ੍ਰੋ ਰਾਵਣੋ ਲੋਕਰਾਵਣਃ
ਰੁਦ੍ਰ ਦੀ ਗਦਾ ਨਾਲ ਰਾਵਣ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਭਯਾਂਕਰ ਸੀ, ਹਾਰ ਗਿਆ।
ਨਰ੍ਮਦਾਯਾਃ ਪ੍ਰਵਾਹੋ ਯੈਃ ਸਹਸ੍ਰਾਖ੍ਯੈਃ ਕਰੈਃ ਸ਼ੁਭੈਃ ੬.੬੭.
ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਸੋਹਣੀਆਂ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਬਾਂਹਾਂ ਨਾਲ ਨਰਮਦਾ ਦਰਿਆ ਦੇ ਵਗਣ ਨੂੰ ਰੋਕ ਲਿਆ ਗਿਆ।
ਨ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਂ ਸ਼ੇਕੁਰੁਦ੍ਧਰ੍ਤੁਂ ਦੈਵਯੋਗਾਤ੍ਕਥਂਚਨ
ਤਕਦੀਰ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ, ਕੋਈ ਵੀ ਹਥਿਆਰ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਹਟਾ ਨਹੀਂ ਸਕਿਆ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਂਤਰੇ ਰਾਮਃ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤਃ ਕ੍ਰੋਧਮੂਰ੍ਛਿਤਃ
ਉਸ ਵੇਲੇ ਰਾਮਾ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਆ ਗਿਆ।
ਹੈਹਯਾਧਿਪਤੇ ਪਾਪ ਯੈਃ ਕਰੈਰ੍ਜਨਕੋ ਮਮ
ਹੈਹਯਾ ਦੇ ਪਾਪੀ ਰਾਜਾ, ਇਹ ਉਹ ਬਾਂਹਾਂ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ—
ਬ੍ਰਹ੍ਮਤੇਜੋਹਤਃ ਸੋऽਪਿ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਸ੍ਤੇਨ ਸੁਨਿष੍ਠੁਰਮ੍
ਉਹ ਵੀ ਬ੍ਰਹਮ ਦੀ ਜੋਤ ਨਾਲ ਮਾਰੇ ਗਏ, ਤੇ ਉਸ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਬੜੀ ਸਖਤੀ ਨਾਲ ਕਿਹਾ।
ਤਤੋ ਭੁਜਵਨਂ ਤਸ੍ਯ ਰਾਮਃ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਭृਤਾਂ ਵਰਃ
ਫਿਰ ਰਾਮਾ, ਜੋ ਹਥਿਆਰਾਂ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੀ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਦੇ ਜੰਗਲ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਤਤਸ਼੍ਛਿਤ੍ਤ੍ਵਾ ਸ਼ਿਰਸ੍ਤਸ੍ਯ ਕੁਠਾਰੇਣ ਭृਗੂਦ੍ਵਹਃ
ਫਿਰ ਭ੍ਰਿਗੁ ਦੇ ਵੰਸ਼ਜ ਨੇ ਆਪਣੀ ਕੁਹਾੜੀ ਨਾਲ ਉਸ ਦਾ ਸਿਰ ਵੱਖ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਪੂਰਯਿਤ੍ਵਾ ਮਹਾਕੁਮ੍ਭਾਞ੍ਛਬਰੇਭ੍ਯੋ ਦਦੌ ਤਤਃ
ਵੱਡੇ ਘੜੇ ਭਰ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਉਹ ਸੰਤਾਂ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤੇ।
ਹਾਟਕੇਸ਼੍ਵਰਜੇ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਗਰ੍ਤਾ ਮੇ ਭ੍ਰਾਤृਭਿਃ ਕृਤਾ
ਹਾਟਕੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਖੇਤਰ ਵਿਚ, ਮੇਰੇ ਭਰਾਵਾਂ ਨੇ ਮੇਰੇ ਲਈ ਇੱਕ ਖੱਡ ਬਣਾਈ ਸੀ।
ਪ੍ਰਕ੍ਸ਼ਿਪਧ੍ਵਂ ਦ੍ਰੁਤਂ ਗਤ੍ਵਾ ਤਸ੍ਯਾਂ ਰਕ੍ਤਮਿਦਂ ਮਹਤ੍
ਤੁਸੀਂ ਜਲਦੀ ਜਾ ਕੇ, ਇਹ ਵੱਡਾ ਖੂਨ ਉਸ ਖੱਡ ਵਿੱਚ ਪਾ ਦਿਓ।
ਯੇਨ ਤਾਤਂ ਨਿਜਂ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਤਰ੍ਪਯਿਤ੍ਵਾ ਵਿਧਾਨਤਃ ੬.੬੭.
ਜਿਸ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਤੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਤ੍ਰਿਪਤ ਕਰ ਸਕੋ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਸ੍ਕਾਂਦੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਏਕਾਸ਼ਾਤਿਸਾਹਸ੍ਰ੍ਯਾਂ ਸਂਹਿਤਾਯਾਂ षष੍ਠੇ ਨਾਗਰਖਣ੍ਡੇ ਹਾਟਕੇਸ਼੍ਵਰਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯੇ ਸਹਸ੍ਰਾਰ੍ਜੁਨਵਧਵਰ੍ਣਨਂਨਾਮ ਸਪ੍ਤषष੍ਟਿਤਮੋऽ ਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਹਾਨ ਸਕੰਧ ਪੁਰਾਣ ਵਿਚ, ਇਕਾਹਠ ਹਜ਼ਾਰ ਸ਼ਲੋਕਾਂ ਵਾਲੀ ਸੰਹਿਤਾ ਦੇ ਛੇਵੇਂ ਨਾਗਰ ਖੰਡ ਵਿਚ, ਹਾਟਕੇਸ਼ਵਰ ਖੇਤਰ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਵਿੱਚ, 'ਸਹਸਰਾਰਜੁਨ ਦੇ ਵਧ' ਨਾਮਕ ਸੜ੍ਹਸਠਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ।
ਤਤ੍ਰ ਨਿਨ੍ਯੁਃ ਸ੍ਥਿਤਾ ਯਤ੍ਰ ਗਰ੍ਤਾ ਸਾ ਪਿਤृਸਂਭਵਾ
ਉਹ ਇਸਨੂੰ ਉਥੇ ਲੈ ਗਏ ਜਿੱਥੇ ਪਿਤਰਾਂ ਵੱਲੋਂ ਬਣੀ ਉਹ ਖੱਡ ਸੀ।
ਭਾਰ੍ਗਵੋऽਪਿ ਚ ਤਂ ਹਤ੍ਵਾ ਰਕ੍ਤਮਾਦਾਯ ਕृਤ੍ਸ੍ਨਸ਼ਃ
ਭਾਰਗਵ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਸਾਰਾ ਖੂਨ ਇਕੱਠਾ ਕਰ ਲਿਆ।
ਨ ਸ ਬਾਲਂ ਨ ਵृਦ੍ਧਂ ਚ ਪਰਿਤ੍ਯਜਤਿ ਭਾਰ੍ਗਵਃ
ਭਾਰਗਵ ਨਾ ਤਾਂ ਕਿਸੇ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਛੱਡਦਾ ਹੈ, ਨਾ ਹੀ ਵੱਡੇ ਨੂੰ।
ਸ੍ਵਯਂ ਜਘਾਨ ਭੂਪਾਨ੍ਸ ਤੇषਾਂ ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵੇ ਤਥਾ ਪਰਾਨ੍
ਉਸ ਨੇ ਆਪ ਹੀ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ, ਉਹ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕੋਲ ਸਨ ਜਾਂ ਹੋਰ ਵੀ, ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਤਥੈਵਾਸृਕ੍ਪ੍ਰਗृਹ੍ਣਾਤਿ ਗृਹ੍ਣਾਪਯਤਿ ਚਾਦਰਾਤ੍
ਉਹ ਉਸ ਲਹੂ ਨੂੰ ਵੀ ਇੱਜ਼ਤ ਨਾਲ ਚੁੱਕਦਾ ਹੈ ਤੇ ਹੋਰਾਂ ਕੋਲੋਂ ਵੀ ਚੁਕਵਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਏਵਂ ਨਿਃਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਾਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਕृਤ੍ਸ੍ਨਾਂ ਪृਥ੍ਵੀਂ ਭृਗਦ੍ਵਹਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਭ੍ਰਿਗੁਆਂ ਦੇ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਉਸ ਨੇ ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਛਤਰੀਆਂ ਤੋਂ ਖਾਲੀ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਤਤਸ੍ਤੈ ਰੁਧਿਰੈਃ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਸਮਾਦਾਯ ਤਿਲਾਨ੍ਬਹੂਨ੍
ਫਿਰ, ਉਹ ਲਹੂ ਨਾਲ ਨ੍ਹਾ ਕੇ ਤੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਤਿਲ ਇਕੱਠੇ ਕਰ ਕੇ,
ਪ੍ਰਤ੍ਯਕ੍ਸ਼ਂ ਸਰ੍ਵਵਿਪ੍ਰਾਣਾਂ ਤਥਾਨ੍ਯੇषਾਂ ਤਪਸ੍ਵਿਨਾਮ੍
ਸਾਰੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਤੇ ਹੋਰ ਤਪੱਸੀਆਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ,
ਤਤੋ ਨਿਃਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯੇ ਲੋਕੇ ਕृਤ੍ਵਾ ਹਯਮਖਂ ਚ ਸਃ
ਉਸ ਨੇ ਦੁਨੀਆਂ ਨੂੰ ਛਤਰੀਆਂ ਤੋਂ ਖਾਲੀ ਕਰ ਕੇ ਘੋੜਾ ਯਜਨ ਕੀਤਾ।
ਅਥ ਲਬ੍ਧਵਰਾ ਵਿਪ੍ਰਾਸ੍ਤਮੂਚੁਰ੍ਭृਗੁਸਤ੍ਤਮਮ੍ ੬.੬੮.
ਫਿਰ, ਵਰ ਮਿਲਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੇ ਭ੍ਰਿਗੁਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤ੍ਵਂ ਦੇਹਿ ਮੇ ਸ੍ਥਾਨਂ ਕृਤ੍ਵਾऽਪਸਰਣਂ ਸ੍ਵਯਮ੍
ਇਸ ਲਈ, ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਥਾਂ ਦੇ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਪਿੱਛੇ ਹਟ ਕੇ।
ਨ ਕਰੋष੍ਯਥਵਾ ਵਾਕ੍ਯਂ ਮਮਾਦ੍ਯ ਤ੍ਵਂ ਨਦੀਪਤੇ
ਜੇ ਅੱਜ ਤੂੰ ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਸੁਣਦਾ, ਨਦੀਆਂ ਦੇ ਸਰਤਾਜ,