ਤਤਸ੍ਤਾਨਬ੍ਰਵੀਦ੍ਰਾਮੋ ਵਿਨਿਃਸ਼੍ਵਸ੍ਯ ਮੁਨੀਸ਼੍ਵਰਾਨ੍
ਫਿਰ ਰਾਮ ਨੇ ਡੂੰਘੀ ਸਾਹ ਲੈ ਕੇ ਉਹ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ।
ਅਪਰਾਧਂ ਵਿਨਾ ਤਾਤਃ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯੇਣ ਹਤੋਮਮ
ਮੇਰਾ ਪਿਓ ਬਿਨਾ ਕਿਸੇ ਕਸੂਰ ਦੇ ਇੱਕ ਕਸ਼ਤਰੀ ਵਲੋਂ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ।
ਤਸ੍ਮਾਨ੍ਨਿਃਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਾਮੁਰ੍ਵੀਂ ਯਦ੍ਯਹਂ ਨ ਕਰੋਮਿ ਵੈ
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਜੇ ਮੈਂ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਕਸ਼ਤਰੀਆਂ ਤੋਂ ਖਾਲੀ ਨਾ ਕਰਾਂ,
ਪਿਤृਮਾਤृਵਧਾਜ੍ਜਾਤਂ ਯਤ੍ਕृਤਂ ਤੇਨ ਪਾਪ੍ਮਨਾ
ਮੇਰੇ ਮਾਪਿਆਂ ਦੇ ਕਾਤਲ ਵਲੋਂ ਜੋ ਪਾਪ ਹੋਇਆ,
ਤਤਸ੍ਤਸ੍ਯੈਵ ਚਾਨ੍ਯੇषਾਂ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਾਣਾਂ ਦੁਰਾਤ੍ਮਨਾਮ੍ ਤਰ੍ਪਯਿष੍ਯਾਮਿ ਰਕ੍ਤੇਨ ਪਿਤਰਂ ਨਾਹਮਂਭਸਾ
ਇਸ ਲਈ, ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਪਿਉ ਨੂੰ ਉਸ ਅਤੇ ਹੋਰ ਬੁਰੇ ਕਸ਼ਤਰੀਆਂ ਦੇ ਖੂਨ ਨਾਲ ਤ੍ਰਿਪਤ ਕਰਾਂਗਾ, ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਨਹੀਂ।
ਪਰਂ ਵਿਸ੍ਮਯਮਾਪਨ੍ਨਾ ਨੋਚੁਃ ਕਿਂਚਿਤ੍ਤਤਃ ਪਰਮ੍
ਉਹ ਸਭ ਬਹੁਤ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਏ ਤੇ ਹੋਰ ਕੁਝ ਵੀ ਨਾ ਆਖਿਆ।
ਸਰ੍ਵੈਸ੍ਤੈਃ ਸ਼ਬਰੈਃ ਸਾਰ੍ਧਂ ਪੁਲਿਨ੍ਦੈਰ੍ਮੇਦਕੈਸ੍ਤਥਾ ੬.੬੭.
ਉਹ ਸਾਰੇ ਸ਼ਬਰਾਂ, ਪੁਲਿੰਦਾਂ ਅਤੇ ਮੇਦਕਾਂ ਦੇ ਨਾਲ,
ਤਥਾऽਰ੍ਜੁਨੋऽਪਿ ਤਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸਮਾਯਾਤਂ ਭृਗੂਤ੍ਤਮਮ੍
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਸੁਣਿਆ ਕਿ ਭਰਗੂਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਆ ਗਿਆ ਹੈ,
ਤਤਸ੍ਤੁ ਸਮ੍ਮੁਖੋ ਦृष੍ਟੋ ਯੁਦ੍ਧਾਰ੍ਥਂ ਸ ਵਿਨਿਰ੍ਯਯੌ
ਫਿਰ, ਉਸ ਨੂੰ ਸਾਹਮਣੇ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਹ ਲੜਾਈ ਲਈ ਨਿਕਲਿਆ।
ਅਥਾਭਵਨ੍ਮਹਾਯੁਦ੍ਧਂ ਪੁਲਿਨ੍ਦਾਨਾਂ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ
ਫਿਰ ਪੁਲਿੰਦਾਂ ਅਤੇ ਉੱਚ ਕੋਟੀਆਂ ਦੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਵੱਡਾ ਯੁੱਧ ਹੋਇਆ।
ਤਤਸ੍ਤੇ ਹੈਹਯਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਸ਼ਰੈਰਾਸ਼ੀਵਿषੋਪਮੈਃ
ਫਿਰ ਸਾਰੇ ਹੈਹਯਾ ਲੋਕਾਂ ਨੇ, ਜਿਹਨਾਂ ਦੇ ਤੀਰ ਜਹਿਰੀਲੇ ਸੱਪਾਂ ਵਰਗੇ ਸਨ,
ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾਸਮੁਤ੍ਥੇਨ ਪਾਤਕੇਨ ਤਤਸ਼੍ਚ ਤੇ
ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੱਤਿਆ ਦੇ ਪਾਪ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੋ ਗਏ।
ਨ ਕਸ਼੍ਚਿਤ੍ਪੌਰੁषਂ ਤਤ੍ਰ ਸਂਪ੍ਰਦਰ੍ਸ਼ਯਿਤੁਂ ਕ੍ਸ਼ਮਃ
ਉਥੇ ਕਿਸੇ ਵਿਚ ਵੀ ਵਿਰਤਾ ਦਿਖਾਉਣ ਦੀ ਹਿੰਮਤ ਨਾ ਸੀ।
ਅਥ ਭਗ੍ਨਂ ਬਲਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਹੈਹਯਾਧਿਪਤਿਃ ਕ੍ਰੁਧਾ ਸ਼ਕ੍ਨੋਤਿ ਨਾਰੋਪਯਿਤੁਂ ਸੁਯਤ੍ਨਮਪਿ ਚਾਸ਼੍ਰਿਤਃ
ਫਿਰ, ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਟੁੱਟਿਆ ਵੇਖ ਕੇ, ਹੈਹਯਾ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਤੇ ਪੂਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਕੇ ਵੀ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਿਆ।
ਤਤਸ਼੍ਚਾਕਰ੍षਯਾਮਾਸ ਖਙ੍ਗਂ ਕੋਸ਼ਾਤ੍ਸੁਨਿਰ੍ਮਲਮ੍
ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਨਿਸ਼ਚਲ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਤਲਵਾਰ ਮਿਆਨ ਵਿਚੋਂ ਕੱਢ ਲਈ।
ਗਦਯਾ ਨਿਰ੍ਜਿਤੋ ਰੌਦ੍ਰੋ ਰਾਵਣੋ ਲੋਕਰਾਵਣਃ
ਰੁਦ੍ਰ ਦੀ ਗਦਾ ਨਾਲ ਰਾਵਣ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਭਯਾਂਕਰ ਸੀ, ਹਾਰ ਗਿਆ।
ਨਰ੍ਮਦਾਯਾਃ ਪ੍ਰਵਾਹੋ ਯੈਃ ਸਹਸ੍ਰਾਖ੍ਯੈਃ ਕਰੈਃ ਸ਼ੁਭੈਃ ੬.੬੭.
ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਸੋਹਣੀਆਂ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਬਾਂਹਾਂ ਨਾਲ ਨਰਮਦਾ ਦਰਿਆ ਦੇ ਵਗਣ ਨੂੰ ਰੋਕ ਲਿਆ ਗਿਆ।
ਨ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਂ ਸ਼ੇਕੁਰੁਦ੍ਧਰ੍ਤੁਂ ਦੈਵਯੋਗਾਤ੍ਕਥਂਚਨ
ਤਕਦੀਰ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ, ਕੋਈ ਵੀ ਹਥਿਆਰ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਹਟਾ ਨਹੀਂ ਸਕਿਆ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਂਤਰੇ ਰਾਮਃ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤਃ ਕ੍ਰੋਧਮੂਰ੍ਛਿਤਃ
ਉਸ ਵੇਲੇ ਰਾਮਾ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਆ ਗਿਆ।
ਹੈਹਯਾਧਿਪਤੇ ਪਾਪ ਯੈਃ ਕਰੈਰ੍ਜਨਕੋ ਮਮ
ਹੈਹਯਾ ਦੇ ਪਾਪੀ ਰਾਜਾ, ਇਹ ਉਹ ਬਾਂਹਾਂ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ—
ਬ੍ਰਹ੍ਮਤੇਜੋਹਤਃ ਸੋऽਪਿ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਸ੍ਤੇਨ ਸੁਨਿष੍ਠੁਰਮ੍
ਉਹ ਵੀ ਬ੍ਰਹਮ ਦੀ ਜੋਤ ਨਾਲ ਮਾਰੇ ਗਏ, ਤੇ ਉਸ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਬੜੀ ਸਖਤੀ ਨਾਲ ਕਿਹਾ।
ਤਤੋ ਭੁਜਵਨਂ ਤਸ੍ਯ ਰਾਮਃ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਭृਤਾਂ ਵਰਃ
ਫਿਰ ਰਾਮਾ, ਜੋ ਹਥਿਆਰਾਂ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੀ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਦੇ ਜੰਗਲ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਤਤਸ਼੍ਛਿਤ੍ਤ੍ਵਾ ਸ਼ਿਰਸ੍ਤਸ੍ਯ ਕੁਠਾਰੇਣ ਭृਗੂਦ੍ਵਹਃ
ਫਿਰ ਭ੍ਰਿਗੁ ਦੇ ਵੰਸ਼ਜ ਨੇ ਆਪਣੀ ਕੁਹਾੜੀ ਨਾਲ ਉਸ ਦਾ ਸਿਰ ਵੱਖ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਪੂਰਯਿਤ੍ਵਾ ਮਹਾਕੁਮ੍ਭਾਞ੍ਛਬਰੇਭ੍ਯੋ ਦਦੌ ਤਤਃ
ਵੱਡੇ ਘੜੇ ਭਰ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਉਹ ਸੰਤਾਂ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤੇ।
ਹਾਟਕੇਸ਼੍ਵਰਜੇ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਗਰ੍ਤਾ ਮੇ ਭ੍ਰਾਤृਭਿਃ ਕृਤਾ
ਹਾਟਕੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਖੇਤਰ ਵਿਚ, ਮੇਰੇ ਭਰਾਵਾਂ ਨੇ ਮੇਰੇ ਲਈ ਇੱਕ ਖੱਡ ਬਣਾਈ ਸੀ।
ਪ੍ਰਕ੍ਸ਼ਿਪਧ੍ਵਂ ਦ੍ਰੁਤਂ ਗਤ੍ਵਾ ਤਸ੍ਯਾਂ ਰਕ੍ਤਮਿਦਂ ਮਹਤ੍
ਤੁਸੀਂ ਜਲਦੀ ਜਾ ਕੇ, ਇਹ ਵੱਡਾ ਖੂਨ ਉਸ ਖੱਡ ਵਿੱਚ ਪਾ ਦਿਓ।
ਯੇਨ ਤਾਤਂ ਨਿਜਂ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਤਰ੍ਪਯਿਤ੍ਵਾ ਵਿਧਾਨਤਃ ੬.੬੭.
ਜਿਸ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਤੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਤ੍ਰਿਪਤ ਕਰ ਸਕੋ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਸ੍ਕਾਂਦੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਏਕਾਸ਼ਾਤਿਸਾਹਸ੍ਰ੍ਯਾਂ ਸਂਹਿਤਾਯਾਂ षष੍ਠੇ ਨਾਗਰਖਣ੍ਡੇ ਹਾਟਕੇਸ਼੍ਵਰਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯੇ ਸਹਸ੍ਰਾਰ੍ਜੁਨਵਧਵਰ੍ਣਨਂਨਾਮ ਸਪ੍ਤषष੍ਟਿਤਮੋऽ ਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਹਾਨ ਸਕੰਧ ਪੁਰਾਣ ਵਿਚ, ਇਕਾਹਠ ਹਜ਼ਾਰ ਸ਼ਲੋਕਾਂ ਵਾਲੀ ਸੰਹਿਤਾ ਦੇ ਛੇਵੇਂ ਨਾਗਰ ਖੰਡ ਵਿਚ, ਹਾਟਕੇਸ਼ਵਰ ਖੇਤਰ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਵਿੱਚ, 'ਸਹਸਰਾਰਜੁਨ ਦੇ ਵਧ' ਨਾਮਕ ਸੜ੍ਹਸਠਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ।
ਤਤ੍ਰ ਨਿਨ੍ਯੁਃ ਸ੍ਥਿਤਾ ਯਤ੍ਰ ਗਰ੍ਤਾ ਸਾ ਪਿਤृਸਂਭਵਾ
ਉਹ ਇਸਨੂੰ ਉਥੇ ਲੈ ਗਏ ਜਿੱਥੇ ਪਿਤਰਾਂ ਵੱਲੋਂ ਬਣੀ ਉਹ ਖੱਡ ਸੀ।
ਭਾਰ੍ਗਵੋऽਪਿ ਚ ਤਂ ਹਤ੍ਵਾ ਰਕ੍ਤਮਾਦਾਯ ਕृਤ੍ਸ੍ਨਸ਼ਃ
ਭਾਰਗਵ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਸਾਰਾ ਖੂਨ ਇਕੱਠਾ ਕਰ ਲਿਆ।