ਕ੍ਸ਼ੀਰੋਦਸ਼ਾਯਿਨਂ ਵਿष੍ਣੁਂ ਸ਼ੇषਪਰ੍ਯ੍ਯਂਕਸ਼ਾਯਿਨਮ੍
ਵਿਸ਼ਨੂ, ਜੋ ਦੁੱਧ ਸਮੁੰਦਰ ਉੱਤੇ ਸ਼ੇਸ਼ ਨਾਗ ਦੀ ਸ਼ੈਯਾ 'ਤੇ ਆਰਾਮ ਕਰਦੇ ਹਨ—
ਨਾਰਦਾਦ੍ਯੈਰ੍ਮੁਨਿਵਰੈਰੁਦ੍ਗੀਤਗੁਗੌਰਵਮ੍
ਨਾਰਦ ਤੇ ਹੋਰ ਵੱਡੇ ਮੁਨੀਆਂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਗਾਈ—
ਕ੍ਸ਼ੀਰਾਬ੍ਧਿਜਲਕਲ੍ਲੋਲਮਦਬਿਨ੍ਦ੍ਵਂਕਿਤਾਮ੍ਬਰਮ੍
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਸਤ੍ਰਾਂ ਉੱਤੇ ਦੁੱਧ ਸਮੁੰਦਰ ਦੀਆਂ ਲਹਿਰਾਂ ਦੇ ਬੂੰਦਾਂ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਸਨ—
ਪੀਤਾਂਬਰਮਤਿਸ੍ਮੇਰਵਿਕਾਸ਼ਦ੍ਭਾਵਭਾਵਿਤਮ੍
ਉਹ ਪੀਲੇ ਵਸਤ੍ਰ ਪਾਏ, ਚਿਹਰਾ ਖਿੜਿਆ ਹੋਇਆ, ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਜੋਤ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸਨ—
ਰਤ੍ਨਵਲ੍ਲੀਮਿਵ ਸ੍ਵਚ੍ਛਾਂ ਸ਼੍ਵੇਤਦ੍ਵੀਪਨਿਵਾਸਿਨੀਮ੍ 2.8.6.
ਸਾਫ਼ ਮਣਕਿਆਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਵਾਂਗ, ਜੋ ਸ਼ੁਭ੍ਰਦੀਪ ਵਿਚ ਵੱਸਦੀ ਹੈ—
ਮਿਤ੍ਰਸ੍ਯ ਰਾਹੁਵਿਤ੍ਰਾਸਨਿਵਰ੍ਤ੍ਤਨਮਿਵਾਪਰਮ੍
ਮਿਤ੍ਰਾ ਦੀ ਵਾਪਸੀ ਵਾਂਗ, ਜਦੋਂ ਰਾਹੂ ਦਾ ਡਰ ਮੁੱਕ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਵੀ ਇਕ ਹੋਰ ਅਚੰਭਾ ਸੀ।
ਪਰਾਂ ਚਤੁਰ੍ਮੁਖੋਤ੍ਪਤ੍ਤਿਕਲ੍ਪਸਂਕਲ੍ਪਨਾਮਿਵ
ਉਹ ਐਸਾ ਲੱਗ ਰਿਹਾ ਸੀ ਜਿਵੇਂ ਚੌਂ-ਮੁਖਾ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਰਚਨਾ ਬਾਰੇ ਸੋਚ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ।
ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਵਸਰੇ ਸ਼ਂਭੁਃ ਸਰ੍ਵਦੇਵਗਣੈਃ ਸਹ
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਸ਼ੰਭੂ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਨਾਲ ਇਕੱਠੇ ਆਏ।
ਮੋਹ ਤੀਵ੍ਰਤਮੋ ਹਾਰਿ ਚਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਹਰਯੇ ਨਮਃ
ਜੋ ਤੀਬਰ ਭਟਕਾਵ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਚੰਨ ਵਰਗੇ ਹਰੀ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ।
ਸ੍ਫੁਰਤ੍ਸਂਵਿਨ੍ਮਣਿਸ਼ਿਖਾਂ ਚਿਤ੍ਤਸਂਗਤਿਚਂਦ੍ਰਿਕਾਮ੍
ਚਿੱਤ ਦੀ ਇਕੱਤਰਤਾ ਦੀ ਚਾਂਦਨੀ ਵਰਗੀ, ਚੇਤਨਾ ਦੀ ਚਮਕਦਾਰ ਮਣੀ ਦੀ ਜੋਤ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਹੇਲੋਲ੍ਲਸਤ੍ਸਮੁਤ੍ਸਾਹਸ਼ਕ੍ਤਿਂ ਵ੍ਯਾਪ੍ਤਜਗਤ੍ਤ੍ਰਯਾਮ੍
ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਖੇਡ-ਖੇਡ ਵਿਚ ਵਿਆਪਕ ਜੋਸ਼ ਵਾਲੀ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਪਵਨਾਂਦੋਲਿਤਾਂਭੋਜਦਲਪਰ੍ਵਾਂਤਵਰ੍ਤ੍ਤਿਨਾਮ੍
ਜੋ ਹਵਾ ਨਾਲ ਹਿੱਲਦੇ ਕਮਲ ਦੇ ਪੱਤਿਆਂ ਦੇ ਕੋਨੇ ਉੱਤੇ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਨਮਃ ਸੂਰ੍ਯ੍ਯਾਤ੍ਮਨੇ ਤੁਭ੍ਯਂ ਸਂਵਿਤ੍ਕਿਰਣਮਾਲਿਨੇ
ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਜੋ ਸੂਰਜ ਸਰੂਪ ਹੈਂ ਤੇ ਚੇਤਨਾ ਦੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈਂ।
ਨਮਸ੍ਤਸ੍ਮੈ ਯਮਵਤੇ ਯੋਗਿਨਾਂ ਗਤਯੇ ਸਦਾ
ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਯੋਗੀਆਂ ਦੀ ਆਸਰਾ ਹੈ ਤੇ ਸੰਯਮ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਯਜ੍ਞਾਯ ਭੁਕ੍ਤਹਵਿष ऋਗ੍ਯਜੁਃਸਾਮਰੂਪਿਣੇ 2.8.6.
ਉਸ ਯਜਨ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਜਿਸ ਨੇ ਹਵਨ ਦੀ ਭੇਟ ਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤੀ, ਜੋ ਰਿਗ, ਯਜੁਰ ਤੇ ਸਾਮ ਰੂਪ ਹੈ।
ਸ਼ਾਂਤਾਯ ਧਰ੍ਮਨਿਧਯੇ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਜ੍ਞਾਯਾਮृਤਾਤ੍ਮਨੇ ਘੋਰਾਯ ਮਾਯਾਵਿਧਯੇ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਿਰਸੇ ਨਮਃ
ਸ਼ਾਂਤ, ਧਰਮ ਦਾ ਖਜ਼ਾਨਾ, ਖੇਤ ਦਾ ਗਿਆਤਾ, ਅਮਰਤਾ ਸਰੂਪ, ਭਿਆਨਕ, ਮਾਇਆ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਹਜ਼ਾਰ ਸਿਰ ਵਾਲੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਯੋਗਨਿਦ੍ਰਾਤ੍ਮਨੇ ਨਾਭਿਪਦ੍ਮੋਦ੍ਭੂਤਜਗਤ੍ਸृਜੇ
ਜੋ ਯੋਗ ਨੀਂਦ ਸਰੂਪ ਹੈ, ਤੇ ਨਾਭੀ ਦੇ ਕਮਲ ਵਿਚੋਂ ਉਪਜੇ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਰਚਨਹਾਰ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਕਾਰ੍ਯਮੇਯਾਯ ਬਲਿਨੇ ਜੀਵਾਯ ਪਰਮਾਤ੍ਮਨੇ
ਜੋ ਕਰਮ ਦਾ ਲਕੜ ਤੇ ਮਾਪ ਹੈ, ਬਲਵਾਨ, ਜੀਵਨ ਵਾਲਾ ਤੇ ਪਰਮਾਤਮਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਦृਪ੍ਤਾਯ ਸਿਂਹਵਪੁषੇ ਦੈਤ੍ਯਸਂਹਾਰਕਾਰਿਣੇ
ਅਹੰਕਾਰੀ, ਸਿੰਘ-ਸਰੀਰ ਵਾਲੇ, ਦੈਤਿਆਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਸਂਸਾਰਕਾਰਣਾਜ੍ਞਾਨਮਹਾਸਂਤਮਸਚ੍ਛਿਦੇ
ਜੋ ਅਗਿਆਨ ਦੇ ਵੱਡੇ ਹਨੇਰੇ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਕਾਰਨ ਹੈ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਚੀਰਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਸ਼ਾਨ੍ਤਾਯ ਸ਼ਾਨ੍ਤਕਲ੍ਲੋਲਕੈਵਲ੍ਯਪਦਦਾਯਿਨੇ
ਸ਼ਾਂਤ, ਸ਼ਾਂਤ ਲਹਿਰਾਂ ਵਾਲੀ ਮੁਕਤੀ ਦੀ ਅਵਸਥਾ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਇਨ੍ਦੀਵਰਦਲਸ਼੍ਯਾਮਂ ਸ੍ਫੂਰ੍ਜਤ੍ਕਿਂਜਲ੍ਕਵਿਭ੍ਰਮਮ੍
ਨੀਲੇ ਕਮਲ ਦੇ ਪੱਤੇ ਵਰਗਾ ਸ਼ਿਆਮ, ਚਮਕਦੇ ਰੇਸ਼ਿਆਂ ਦੀ ਹਿਲਚਲ ਵਾਲਾ।
ਵਵਰ੍ष ਦृष੍ਟਿਸੁਧਯਾ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਦੇਵਾਨ੍ਕृਪਾਨ੍ਵਿਤਃ
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੀ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਵਰਖਾ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਨਾਲ ਵਰਸਾਇਆ।
ਦੈਤੇਯੈਰ੍ਵਿਕ੍ਰਮਾਕ੍ਰਾਨ੍ਤਂ ਪਦਂ ਸਮਰਦਰ੍ਪਿਤੈਃ
ਉਹ ਥਾਂ, ਜਿੱਥੇ ਦੈਤਿਆਂ ਨੇ ਜੰਗੀ ਜੋਸ਼ ਨਾਲ ਕਬਜ਼ਾ ਕਰ ਲਿਆ ਸੀ।
ਸਬਲੈਰ੍ਬਲਹੀਨਾਨਾਂ ਪ੍ਰਤਾਪੋ ਵਿਜਿਤਃ ਪਰੈਃ 2.8.6.
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਤਾਕਤ ਸੀ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਕਮਜ਼ੋਰਾਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰ ਲਿਆ, ਪਰ ਉਹ ਵੀ ਹੋਰਾਂ ਵਲੋਂ ਹਾਰ ਗਏ।
ਅਯੋਧ੍ਯਾਨਗਰੇ ਗਤ੍ਵਾ ਕਰਿष੍ਯੇ ਤਪ ਉਤ੍ਤਮਮ੍
ਮੈਂ ਅਯੋਧਿਆ ਸ਼ਹਿਰ ਜਾ ਕੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਤਪ ਕਰਾਂਗਾ।
ਭਵਨ੍ਤੋऽਪਿ ਤਪਸ੍ਤੀਵ੍ਰਂ ਕੁਰ੍ਵਂਤ੍ਵਮਲਮਾਨਸਾਃ
ਤੁਸੀਂ ਵੀ, ਸਾਫ ਦਿਲ ਨਾਲ, ਗਹਿਰੀ ਤਪਸਿਆ ਕਰੋ।
ਅਗਸ੍ਤ੍ਯ ਉਵਾਚ ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾਂਤਰ੍ਦਧੇ ਦੇਵਾਨ੍ਦੇਵੋ ਗਰੁਡਵਾਹਨਃ
ਅਗਸਤ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ ਗਰੁੜ ਤੇ ਸਵਾਰ ਦੇਵਤਾ, ਦੇਵਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਤੋਂ ਅਲੋਪ ਹੋ ਗਿਆ।
ਗੁਪ੍ਤੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਯਦਾ ਵਿਦ੍ਵਨ੍ਸੁਰਤੇਜੋਭਿਵृਦ੍ਧਯੇ
ਜਦੋਂ ਉਹ ਲੁਕ ਗਿਆ, ਹੇ ਗਿਆਨੀ, ਤਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਦਿਵਿਆ ਤਾਕਤ ਵਧਾਉਣ ਲਈ।
ਆਗਤਸ੍ਯ ਹਰੇਃ ਪੂਰ੍ਵਂ ਯਤ੍ਰ ਹਸ੍ਤਤਲਾਚ੍ਚ੍ਯੁਤਮ੍
ਜਿੱਥੇ ਹਰੀ ਦੇ ਆਉਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਉਸਦੇ ਹੱਥ ਦੀ ਹਥੇਲੀ ਤੋਂ ਕੁਝ ਡਿੱਗ ਗਿਆ ਸੀ।