ਤਤ੍ਪ੍ਰਭਾਵਾਨ੍ਮਮੇਯਂ ਹਿ ਵਿਭੂਤਿਰ੍ਜਾਯਤੇ ਨਿਸ਼ਿ
ਉਸ ਦੀ ਤਾਕਤ ਕਰਕੇ, ਮੇਰੀ ਇਹ ਦੌਲਤ ਰਾਤ ਨੂੰ ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਕੁਰੁ ਪ੍ਰਸਾਦਂ ਮੇ ਤਤ੍ਰ ਗਤ੍ਵਾ ਕਪਾਲਕਮ੍
ਇਸ ਲਈ, ਮਿਹਰ ਕਰ ਤੇ ਉਥੇ ਜਾ ਕੇ ਉਹ ਖੋਪੜੀ ਲਿਆ।
ਯੇਨ ਮੇ ਜਾਯਤੇ ਮੋਕ੍ਸ਼ਃ ਪ੍ਰੇਤਭਾਵਾਤ੍ਸੁਦਾਰੁਣਾਤ੍
ਜਿਸ ਨਾਲ ਮੈਂ ਮ੍ਰਿਤਕਾਂ ਦੀ ਡਰਾਵਨੀ ਹਾਲਤ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਪਾ ਸਕਾਂ।
ਤਥਾ ਤਤ੍ਰਾਸ੍ਤਿ ਪੂਰ੍ਵਸ੍ਯਾਂ ਦਿਸ਼ਿ ਤਤ੍ਤੀਰ੍ਥਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਉਹ ਉੱਚਾ ਤੀਰਥ ਸਥਾਨ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰ ਗਤ੍ਵਾ ਕੁਰੁ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਤ੍ਵਂ ਮਹਾਮਤੇ
ਉਥੇ ਜਾ ਕੇ, ਸਭ ਲਈ ਸ਼੍ਰਾਦ ਧਰਮ ਕਰ, ਹੇ ਬੁਧੀਮਾਨ।
ਅਸ੍ਯਾਂ ਨਾਮਾਨਿ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਯਥਾਜ੍ਯੇष੍ਠਂ ਸਮਾਲਿਖ
ਉਥੇ, ਸਭ ਦੇ ਨਾਂ ਵੱਡਿਆਂ ਤੋਂ ਛੋਟਿਆਂ ਤਕ ਲਿਖ।
ਵਯਂ ਤ੍ਵਾਂ ਤਤ੍ਰ ਨੇष੍ਯਾਮਃ ਸੁਖੋਪਾਯੇਨ ਭਦ੍ਰਕ
ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਉਥੇ ਆਸਾਨ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਲੈ ਜਾਵਾਂਗੇ, ਸੁਭਾਗੀ।
ਤਥੇਤਿ ਸਮਨੁਜ੍ਞਾਤੇ ਤੇਨ ਸ਼ੂਦ੍ਰੇਣ ਸਤ੍ਵਰਮ੍
ਉਸ ਸ਼ੂਦਰ ਨੇ ਜਦ ਤੁਰੰਤ 'ਠੀਕ ਹੈ' ਕਹਿ ਕੇ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਦਿੱਤੀ,
ਦਰ੍ਸ਼ਯਾਮਾਸੁਰੇਵਾਸ੍ਯ ਨਿਧਾਨਂ ਭੂਰਿਵਿਤ੍ਤਜਮ੍ ੬.੬੫.
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਤੁਰੰਤ ਵੱਡੀ ਦੌਲਤ ਵਾਲਾ ਖਜਾਨਾ ਵਿਖਾ ਦਿੱਤਾ।
ਤਤਃ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਤਂ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਕਥ ਯਾਮਾਸ ਵਿਸ੍ਤਰਾਤ੍
ਫਿਰ, ਉਸਨੂੰ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਪੁੱਛਣ ਲੱਗਾ।
ਤਤੋ ਲਬ੍ਧ੍ਵਾ ਕਪਾਲਂ ਤਚ੍ਚੂਰ੍ਣਯਿਤ੍ਵਾ ਸਮਾਹਿਤਃ
ਫਿਰ, ਉਹ ਕਪਾਲ ਲੈ ਕੇ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਉਸਨੂੰ ਪੀਸ ਕੇ ਚੂਰਨ ਬਣਾਇਆ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਂਤਰੇ ਪ੍ਰੇਤੋ ਦਿਵ੍ਯਰੂਪਵਪੁਰ੍ਧਰਃ
ਇਸ ਦੌਰਾਨ, ਇਕ ਪ੍ਰੇਤ ਸੁੰਦਰ ਤੇ ਦਿਵ੍ਯ ਰੂਪ ਵਿਚ ਆ ਗਿਆ।
ਪ੍ਰਸਾਦਾਤ੍ਤਵ ਮੁਕ੍ਤੋऽਹਂ ਪ੍ਰੇਤਤ੍ਵਾਦ੍ਦਾਰੁਣਾਦਿਤਃ
ਤੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਮੈਂ ਡਰਾਉਣੇ ਪ੍ਰੇਤ ਦੇ ਦੌਰ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਗਿਆ ਹਾਂ।
ਏਤੇषਾਮੇਵ ਸਰ੍ਵੇषਾਮਿਦਾਨੀਂ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਮਾਚਰ
ਹੁਣ ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਭ ਦਾ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਕਰ।
ਤਤਃ ਸ ਵਿਸ੍ਮਯਾਵਿष੍ਟਸ੍ਤੇषਾਮੇਵ ਪृਥਕ੍ਪृਥਕ੍
ਫਿਰ, ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਰਮ ਕੀਤੇ।
ਤੇऽਪਿ ਸਰ੍ਵੇ ਗਤਾਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਂ ਪ੍ਰੇਤਾਸ੍ਤਸ੍ਯ ਪ੍ਰਭਾਵਤਃ
ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਪ੍ਰੇਤ ਸਵਰਗ ਵਿਚ ਚਲੇ ਗਏ।
ਤਤਃ ਸ਼ੂਦ੍ਰਃ ਸ ਵਿਜ੍ਞਾਯ ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਂ ਪੁਣ੍ਯਵਰ੍ਧ ਨਮ੍
ਫਿਰ, ਉਸ ਸ਼ੂਦਰ ਨੇ ਉਹ ਧਰਤੀ ਜੋ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਵਧਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਸਮਝ ਲਈ।
ਗਂਗਾਯਮੁਨਯੋਃ ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵੇ ਸ਼ੂਦ੍ਰਕੇਸ਼੍ਵਰਸਂਜ੍ਞਿਤਮ੍
ਗੰਗਾ ਤੇ ਯਮੁਨਾ ਦੇ ਕੰਢੇ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸ਼ੂਦਰਕੇਸ਼ਵਰ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ,
ਯਸ੍ਤਯੋਰ੍ਵਿਧਿਵਤ੍ਸ੍ਨਾਨਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਪੂਜਯਤੇ ਨਰਃ ੬.੬੫.
ਜੋ ਉਥੇ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਸਨਾਨ ਕਰਕੇ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਸ ਸਰ੍ਵੈਃ ਪਾਤਕੈਰ੍ਮੁਕ੍ਤਃ ਪ੍ਰਯਾਤਿ ਸ਼ਿਵ ਮਂਦਿਰਮ੍
ਉਹ ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ, ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਮੰਦਰ ਵਿਚ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ।
ਯਸ੍ਤਤ੍ਰ ਤ੍ਯਜਤਿ ਪ੍ਰਾਣਾਨ੍ਕृਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਾਯੋਪਵੇਸ਼ਨਮ੍ ॥ ਨ ਚ ਭੂਯੋऽਤ੍ਰ ਸਂਸਾਰੇ ਸ ਜਨ੍ਮਾਪ੍ਨੋਤਿ । ਮਾਨਵਃ
ਜੋ ਉਥੇ ਪ੍ਰਾਯੋਪਵੇਸ਼ਨ ਕਰਕੇ ਆਪਣਾ ਜੀਵਨ ਛੱਡਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਦੁਬਾਰਾ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿਚ ਜਨਮ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦਾ।
ਗਂਡੂषਮਪਿ ਤੋਯਸ੍ਯ ਯਸ੍ਤਸ੍ਯ ਨਿਵਸਨ੍ਪਿਬੇਤ੍
ਜੋ ਉਥੇ ਰਹਿ ਕੇ, ਉਸ ਪਾਣੀ ਦਾ ਇਕ ਘੂਟ ਵੀ ਪੀ ਲੈਂਦਾ ਹੈ,
ਯਸ੍ਤਤ੍ਰ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੇਂਦ੍ਰਾਣਾਂ ਸਂਪ੍ਰਯਚ੍ਛਤਿ ਭੋਜਨਮ੍
ਜੋ ਉਥੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ,
ਤ੍ਰੁਟਿਮਾਤ੍ਰਂ ਚ ਯੋ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਵਰ੍ਣਂ ਸਮਾਹਿਤਃ
ਅਤੇ ਜੋ ਉਥੇ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਇਕ ਰਤੀ ਜਿਤਨਾ ਸੋਨਾ ਵੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ,
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸਰ੍ਵਪ੍ਰਯਤ੍ਨੇਨ ਤਤ੍ਤੀਰ੍ਥਵਰਮਾਸ਼੍ਰਯੇਤ੍
ਇਸ ਲਈ, ਪੂਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਾਲ, ਉਸ ਉੱਚੇ ਤੀਰਥ ਦੀ ਓਟ ਲੈਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਅਤ੍ਰ ਗਾਥਾ ਪੁਰਾ ਗੀਤਾ ਗੌਤਮੇਨ ਮਹਰ੍षਿਣਾ
ਇਥੇ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਗੌਤਮ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਇੱਕ ਗਾਥਾ ਗਾਈ ਸੀ।
ਗਂਗਾਯਮੁਨਯੋਃ ਸਂਗੇ ਨਰਃ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਸਮਾਹਿਤਃ
ਜੋ ਮਨ ਲਾ ਕੇ ਗੰਗਾ ਤੇ ਯਮੁਨਾ ਦੇ ਮਿਲਾਪ ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਏਤਦ੍ਵਃ ਸਰ੍ਵਮਾਖ੍ਯਾਤਂ ਗਂਗਾਯਮੁਨਯੋਰ੍ਮਯਾ
ਗੰਗਾ ਤੇ ਯਮੁਨਾ ਬਾਰੇ ਇਹ ਸਾਰਾ ਵਿਰਵਾ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।
ਯਤ੍ਰ ਤੇ ਪਿਤਰਸ੍ਤੇਨ ਰੁਧਿਰੇਣ ਪ੍ਰਤਰ੍ਪਿਤਾਃ
ਉਥੇ, ਤੁਹਾਡੇ ਪੂਰਵਜ ਉਸ ਲਹੂ ਨਾਲ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋਏ ਸਨ।
ਤਤ੍ਰ ਭਾਦ੍ਰਪਦੇ ਮਾਸਿ ਯੋऽਮਾਵਾਸ੍ਯਾਮਵਾਪ੍ਯ ਚ
ਭਾਦੋਂ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਅਮਾਵਸਿਆ ਨੂੰ, ਜੋ ਉਥੇ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ—