ਏਵਂ ਤਸ੍ਯ ਨਰੇਂਦ੍ਰਸ੍ਯ ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਰਤਸ੍ਯ ਚ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਰਾਜਾ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰਨ ਵਿਚ ਲਗਾਤਾਰ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ।
ਕਸ੍ਯਚਿਤ੍ਤ੍ਵਥ ਕਾਲਸ੍ਯ ਸ ਰਾਜਾ ਤਤ੍ਰ ਸਂਗਤਃ
ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਰਾਜਾ ਉਥੇ ਆਇਆ।
ਅਗ੍ਰਸ੍ਥਾਂਸ੍ਤਾਨ੍ਦ੍ਵਿਜਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਨਮਸ਼੍ਚਕ੍ਰੇ ਸਮਾਹਿਤਃ
ਉਹ ਨੇ ਅੱਗੇ ਖੜੇ ਸਾਰੇ ਉੱਚ ਦਰਜੇ ਦੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਆਦਰ ਨਾਲ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਤਤਸ੍ਤੈਃ ਸਹਿਤੈਸ੍ਤਤ੍ਰ ਸਹਾਸੀਨਃ ਕਥਾਃ ਸ਼ੁਭਾਃ
ਫਿਰ, ਉਹ ਉਥੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਬੈਠ ਕੇ ਚੰਗੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਕਰਣ ਲੱਗਾ।
ਤਤਃ ਕਸ੍ਮਿਨ੍ਕਥਾਂਤੇ ਸ ਪृष੍ਟਸ੍ਤੈਰ੍ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮੈਃ
ਇਕ ਗੱਲਬਾਤ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਉਹ ਉੱਚ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਲੋਂ ਪੁੱਛਿਆ ਗਿਆ।
ਰਾਜਨ੍ਪृਚ੍ਛਾਮਹੇ ਸਰ੍ਵੇ ਤ੍ਵਾਂ ਵਯਂ ਕੌਤੁਕਾਨ੍ਵਿਤਾਃ ੬.੬੪.
ਰਾਜਾ ਜੀ, ਅਸੀਂ ਸਾਰੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਉਤਸੁਕਤਾ ਨਾਲ ਪੁੱਛਦੇ ਹਾਂ।
ਮਾਸਿਮਾਸਿ ਸਦਾष੍ਟਮ੍ਯਾਂ ਤ੍ਵਂ ਸ਼ੁਕ੍ਲਾਯਾਂ ਸੁਦੂਰਤਃ
ਹਰ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਚਿੱਟੀ ਅਠਵੀਂ ਨੂੰ, ਤੁਸੀਂ ਦੂਰੋਂ ਆਉਂਦੇ ਹੋ,
ਯਤ੍ਨੇਨਾਨ੍ਯਾਃ ਪਰਿਤ੍ਯਜ੍ਯ ਸਰ੍ਵਾਃ ਪੂਜਾਦਿਕਾਃ ਕ੍ਰਿਯਾਃ
ਸਾਰੇ ਹੋਰ ਪੂਜਾ ਆਦਿ ਕਰਮ ਛੱਡ ਕੇ, ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਕੰਮ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਕਰਦੇ ਹੋ।
ਰਹਸ੍ਯਮਪਿ ਵਕ੍ਤਵ੍ਯਂ ਯੁष੍ਮਾਕਂ ਸਾਂਪ੍ਰਤਂ ਮਯਾ
ਜੇਕਰ ਇਹ ਰਾਜ਼ ਵੀ ਹੋਵੇ, ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੱਸਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ।
ਅਹਮਾਸ ਸ਼ੁਕਃ ਪੂਰ੍ਵਮਸ੍ਮਿਨ੍ਨਾਯਤਨੇ ਸ਼ੁਭੇ
ਪਹਿਲਾਂ, ਮੈਂ ਇਸ ਪਵਿੱਤਰ ਮੰਦਰ ਵਿਚ ਇੱਕ ਤੋਤਾ ਸੀ।
ਤਤ੍ਰ ਨਿਰ੍ਗਚ੍ਛਤੋ ਨਿਤ੍ਯਂ ਕੁਰ੍ਵਤਸ਼੍ਚਪ੍ਰਵੇਸ਼ਨਮ੍
ਉਥੇ, ਮੈਂ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਬਾਹਰ ਜਾਂਦਾ ਤੇ ਮੁੜ ਅੰਦਰ ਆਉਂਦਾ ਸੀ।
ਤਤਃ ਕਾਲੇਨ ਮੇ ਮृਤ੍ਯੁਃ ਸਂਜਾਤੋऽਤ੍ਰੈਵ ਮਂਦਿਰੇ
ਫਿਰ, ਸਮੇਂ ਦੇ ਨਾਲ ਮੇਰੀ ਮੌਤ ਇੱਥੇ ਹੀ ਮੰਦਰ ਵਿਚ ਹੋ ਗਈ।
ਏਤਸ੍ਮਾਤ੍ਕਾਰਣਾਦ੍ਦੂਰਾਤ੍ਸਮਭ੍ਯੇਤ੍ਯ ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਮ੍
ਇਸ ਕਾਰਨ, ਦੂਰੋਂ ਆ ਕੇ ਮੈਂ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਪੁਰਾ ਭਕ੍ਤਿਵਿਹੀਨੇਨ ਕੁਲਾਯੇ ਵਸਤਾ ਮਯਾ
ਪਹਿਲਾਂ, ਜਦ ਮੈਂ ਘੋਂਸਲੇ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ ਤੇ ਭਗਤੀ ਤੋਂ ਖਾਲੀ ਸੀ,
ਅਧੁਨਾ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਯਾ ਯੁਕ੍ਤੋ ਯਤ੍ਕਰੋਮਿ ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਮ੍
ਹੁਣ, ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਮੈਂ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਸਾਧੁਵਾਦਂ ਤਥਾ ਚਕ੍ਰੁਸ੍ਤਸ੍ਯ ਭੂਪਸ੍ਯ ਹਰ੍षਿਤਾਃ ੬.੬੪.
ਫਿਰ, ਉਹ ਸਭ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਉਸ ਰਾਜੇ ਦੀ ਸ਼ਲਾਘਾ ਕਰਨ ਲੱਗੇ।
ਤਤਃ ਸ ਪਾਰ੍ਥਿਵਃ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮਾਨ੍
ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਰਾਜਾ ਸਭ ਉੱਚੇ ਦੁਜਿਆਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਅਧੁਨਾ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਯਾ ਯੁਕ੍ਤੋ ਯਃ ਕਰੋਤਿ ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਮ੍
ਹੁਣ, ਜਿਸ ਦੇ ਅੰਦਰ ਸ਼ਰਧਾ ਹੈ, ਜੋ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਤਤਃ ਪ੍ਰਭृਤਿ ਤੇ ਵਿਪ੍ਰਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਭਕ੍ਤਿਪੁਰਃਸਰਾਃ
ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੋਂ, ਉਹ ਸਭ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਭਰ ਗਏ।
ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾਸ਼੍ਚ ਪਰਮਾਂ ਸਿਦ੍ਧਿਂ ਵਾਂਛਿਤਾਂ ਤਤ੍ਪ੍ਰਭਾਵਤਃ
ਉਹ ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਸਿੱਧੀ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲਏ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸਰ੍ਵਪ੍ਰਯਤ੍ਨੇਨ ਤਾਂ ਦੇਵੀਮਿਹ ਸਂਸ਼੍ਰਯੇਤ੍
ਇਸ ਲਈ, ਹਰ ਜਤਨ ਨਾਲ, ਇੱਥੇ ਉਸ ਦੇਵੀ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਲੈਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਸ੍ਕਾਂਦੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਏਕਾਸ਼ੀਤਿਸਾਹਸ੍ਰ੍ਯਾਂ ਸਂਹਿਤਾਯਾਂ षष੍ਠੇ ਨਾਗਰਖਣ੍ਡੇ ਸ਼੍ਰੀਹਾਟਕੇਸ਼੍ਵਰਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯੇ ਚਮਤ੍ਕਾਰੀਦੁਰ੍ਗਾਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਵਰ੍ਣਨਂਨਾਮ ਚਤੁਃषष੍ਟਿਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼੍ਰੀ ਸਕਾਂਦੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਦੇ ਅਠੀਹ ਹਜ਼ਾਰ ਇੱਕ ਸਹਿਤਾ ਵਿੱਚ, ਛੇਵੇਂ ਨਾਗਰ ਖੰਡ, ਸ਼੍ਰੀ ਹਾਟਕੇਸ਼ਵਰ ਖੇਤਰ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਵਿੱਚ, ਚਮਤਕਾਰੀ ਦੁਰਗਾ ਦੀ ਮਹਾਤਮਯ ਵਰਣਨਾ ਵਾਲਾ ਚੌਂਠਾ-ਚੌਂਠਾ ਅਧਿਆਇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ।
ਯਤ੍ਰਾਨਰ੍ਤੋ ਨृਪਃ ਸਿਦ੍ਧਃ ਸੁਹਯੋ ਨਾਮ ਨਾਮਤਃ
ਜਿੱਥੇ ਅਨਰਟਾ ਨਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸੁਹਯਾ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਸਿੱਧੀ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲਿਆ—
ਤੇਨੈਵ ਭੂਭੁਜਾ ਤਤ੍ਰ ਲਿਂਗਂ ਸਂਸ੍ਥਾਪਿਤਂ ਸ਼ੁਭਮ੍
ਉਸ ਹੀ ਰਾਜੇ ਨੇ ਉਥੇ ਪਵਿੱਤਰ ਲਿੰਗ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ।
ਤਤ੍ਰਾਂਗਾਰਕषष੍ਠ੍ਯਾਂ ਯਸ੍ਤਡਾਗੇ ਸ੍ਨਾਨਮਾਚਰੇਤ੍
ਉਥੇ ਅੰਗਾਰਕ ਦੀ ਛੇਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ, ਜੋ ਤਲਾਬ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਸਰ੍ਵਂ ਕਥਯ ਤਤ੍ਸੂਤ ਸਰ੍ਵਂ ਵੇਤ੍ਸਿ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਸੂਤ ਜੀ, ਸਭ ਕੁਝ ਦੱਸੋ; ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਭ ਪਤਾ ਹੈ, ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਸਰ੍ਵਾਰਿਭਿਰ੍ਹਤੋ ਯੁਦ੍ਧੇ ਪਲਾਯਨਪਰਾਯਣਃ
ਸਭ ਵੈਰੀਆਂ ਵਲੋਂ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ, ਉਹ ਭੱਜਣ ਦੀ ਨੀਤ ਰੱਖਦਾ ਸੀ।
ਅਥ ਤਸ੍ਯ ਕਪਾਲਂ ਚ ਕਾਪਾਲਿਕ ਵ੍ਰਤਾਨ੍ਵਿਤਃ
ਫਿਰ, ਉਸ ਨੇ ਖੋਪੜੀ ਚੁੱਕੀ ਤੇ ਕਪਾਲਿਕਾ ਦੇ ਵਰਤ ਅਪਣਾਏ।
ਆਨਰ੍ਤੇਸ਼੍ਵਰਸਾਂਨਿਧ੍ਯੇ ਵਸਮਾਨੋ ਵਨੇ ਸ੍ਥਿਤਃ
ਆਨਰਟੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਹਾਜਰੀ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਸੀ।
ਤਡਾਗੋਤ੍ਥੇਨ ਸਂਪੂਰ੍ਣਂ ਰਾਤ੍ਰੌ ਕृਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਮੁਂਚਤਿ ਧਨੀ ਭृਤ੍ਯਸਮੋਪੇਤਃ ਸਦਾ ਪੁਣ੍ਯਪਰਾਯਣਃ
ਰਾਤ ਨੂੰ, ਤਲਾਬ ਦਾ ਪਾਣੀ ਭਰ ਕੇ, ਉਹ ਛੱਡ ਦਿੰਦਾ ਹੈ—ਅਮੀਰ, ਨੌਕਰਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ, ਸਦਾ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।