ਯਸ੍ਤਾਮਭ੍ਯਰ੍ਚਯੇਤ੍ਸਮ੍ਯਙ੍ਮਹਾਨਵਮਿਵਾਸਰੇ
ਜੋ ਕੋਈ ਮਹਾਨ ਨੌਂਵੇਂ ਦਿਨ ਉਸ ਦੀ ਠੀਕ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੂਜਾ ਕਰੇ।
ਭੂਤਪ੍ਰੇਤਪਿਸ਼ਾਚੇਭ੍ਯਃ ਸ਼ਤ੍ਰੁਤਸ਼੍ਚ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ
ਭੂਤ, ਪ੍ਰੇਤ, ਪਿਸਾਚ ਅਤੇ ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਤੋਂ।
ਯਂਯਂ ਕਾਮਮਭਿਧ੍ਯਾਯਞ੍ਛੁਕ੍ਲਾष੍ਟਮ੍ਯਾਂ ਨਰਃ ਸ਼ੁਚਿਃ
ਜੋ ਕੋਈ ਪਵਿੱਤਰ ਮਨੁੱਖ ਚੰਨਣੀ ਅਸ਼ਟਮੀ ਨੂੰ ਜੋ ਮਨ-ਇੱਛਾ ਸੋਚਦਾ ਹੈ।
ਨਿष੍ਕਾਮਃ ਸੁਖਮਾਪ੍ਨੋਤਿ ਮੋਕ੍ਸ਼ਂ ਨਾਸ੍ਤ੍ਯਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਜੋ ਕੋਈ ਨਿਸ਼ਕਾਮ ਹੋ ਕੇ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸੁਖ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਮੁਕਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਤਾਮਾਰਾਧ੍ਯ ਗਤਾਃ ਪੂਰ੍ਵਂ ਸਿਦ੍ਧਿਂ ਭੂਰਿਰ੍ਮਹੀਭੁਜਃ
ਉਸ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਕੇ, ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਕਈ ਰਾਜਿਆਂ ਨੇ ਵੱਡੀ ਸਫਲਤਾ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀ ਸੀ।
ਯਸ੍ਤਸ੍ਯਾਃ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਯੋਪੇਤਃ ਪ੍ਰਕਰੋਤਿ ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਮ੍ ੬.੬੪,
ਜੋ ਕੋਈ ਭਰੋਸੇ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਤਸ੍ਯਾ ਆਯਤਨੇ ਪੂਰ੍ਵਮਾਸ਼੍ਚਰ੍ਯਮਭਵਨ੍ਮਹਤ੍
ਉਸ ਦੇ ਮੰਦਰ ਵਿਚ ਪਹਿਲਾਂ ਇਕ ਵੱਡਾ ਅਚੰਭਾ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਆਸੀਚ੍ਚਿਤ੍ਰਰਥੋਨਾਮ ਪੂਰ੍ਵਂ ਪਾਰ੍ਥਿਵਸਤ੍ਤਮਃ
ਇੱਕ ਵਾਰ ਚਿਤਰਰਥ ਨਾਮ ਦਾ ਰਾਜਾ ਸੀ, ਜੋ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੀ।
ਸ਼ੁਕ੍ਲਾष੍ਟਮ੍ਯਾਂ ਸਦਾ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਸ ਤਸ੍ਯਾਃ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਯਾਨ੍ਵਿਤਃ
ਹਰ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਚਿੱਟੀ ਅਠਵੀਂ ਨੂੰ, ਉਹ ਭਗਤੀ ਅਤੇ ਭਰੋਸੇ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦਾ ਸੀ।
ਤਤਃ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਤਾਂ ਦੇਵੀਂ ਸਂਪ੍ਰਯਾਤਿ ਪੁਨਰ੍ਗृਹਮ੍
ਫਿਰ, ਉਸ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਮੁੜ ਆਪਣੇ ਘਰ ਚਲਾ ਜਾਂਦਾ ਸੀ।
ਏਵਂ ਤਸ੍ਯ ਨਰੇਂਦ੍ਰਸ੍ਯ ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਰਤਸ੍ਯ ਚ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਰਾਜਾ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰਨ ਵਿਚ ਲਗਾਤਾਰ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ।
ਕਸ੍ਯਚਿਤ੍ਤ੍ਵਥ ਕਾਲਸ੍ਯ ਸ ਰਾਜਾ ਤਤ੍ਰ ਸਂਗਤਃ
ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਰਾਜਾ ਉਥੇ ਆਇਆ।
ਅਗ੍ਰਸ੍ਥਾਂਸ੍ਤਾਨ੍ਦ੍ਵਿਜਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਨਮਸ਼੍ਚਕ੍ਰੇ ਸਮਾਹਿਤਃ
ਉਹ ਨੇ ਅੱਗੇ ਖੜੇ ਸਾਰੇ ਉੱਚ ਦਰਜੇ ਦੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਆਦਰ ਨਾਲ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਤਤਸ੍ਤੈਃ ਸਹਿਤੈਸ੍ਤਤ੍ਰ ਸਹਾਸੀਨਃ ਕਥਾਃ ਸ਼ੁਭਾਃ
ਫਿਰ, ਉਹ ਉਥੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਬੈਠ ਕੇ ਚੰਗੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਕਰਣ ਲੱਗਾ।
ਤਤਃ ਕਸ੍ਮਿਨ੍ਕਥਾਂਤੇ ਸ ਪृष੍ਟਸ੍ਤੈਰ੍ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮੈਃ
ਇਕ ਗੱਲਬਾਤ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਉਹ ਉੱਚ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਲੋਂ ਪੁੱਛਿਆ ਗਿਆ।
ਰਾਜਨ੍ਪृਚ੍ਛਾਮਹੇ ਸਰ੍ਵੇ ਤ੍ਵਾਂ ਵਯਂ ਕੌਤੁਕਾਨ੍ਵਿਤਾਃ ੬.੬੪.
ਰਾਜਾ ਜੀ, ਅਸੀਂ ਸਾਰੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਉਤਸੁਕਤਾ ਨਾਲ ਪੁੱਛਦੇ ਹਾਂ।
ਮਾਸਿਮਾਸਿ ਸਦਾष੍ਟਮ੍ਯਾਂ ਤ੍ਵਂ ਸ਼ੁਕ੍ਲਾਯਾਂ ਸੁਦੂਰਤਃ
ਹਰ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਚਿੱਟੀ ਅਠਵੀਂ ਨੂੰ, ਤੁਸੀਂ ਦੂਰੋਂ ਆਉਂਦੇ ਹੋ,
ਯਤ੍ਨੇਨਾਨ੍ਯਾਃ ਪਰਿਤ੍ਯਜ੍ਯ ਸਰ੍ਵਾਃ ਪੂਜਾਦਿਕਾਃ ਕ੍ਰਿਯਾਃ
ਸਾਰੇ ਹੋਰ ਪੂਜਾ ਆਦਿ ਕਰਮ ਛੱਡ ਕੇ, ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਕੰਮ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਕਰਦੇ ਹੋ।
ਰਹਸ੍ਯਮਪਿ ਵਕ੍ਤਵ੍ਯਂ ਯੁष੍ਮਾਕਂ ਸਾਂਪ੍ਰਤਂ ਮਯਾ
ਜੇਕਰ ਇਹ ਰਾਜ਼ ਵੀ ਹੋਵੇ, ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੱਸਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ।
ਅਹਮਾਸ ਸ਼ੁਕਃ ਪੂਰ੍ਵਮਸ੍ਮਿਨ੍ਨਾਯਤਨੇ ਸ਼ੁਭੇ
ਪਹਿਲਾਂ, ਮੈਂ ਇਸ ਪਵਿੱਤਰ ਮੰਦਰ ਵਿਚ ਇੱਕ ਤੋਤਾ ਸੀ।
ਤਤ੍ਰ ਨਿਰ੍ਗਚ੍ਛਤੋ ਨਿਤ੍ਯਂ ਕੁਰ੍ਵਤਸ਼੍ਚਪ੍ਰਵੇਸ਼ਨਮ੍
ਉਥੇ, ਮੈਂ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਬਾਹਰ ਜਾਂਦਾ ਤੇ ਮੁੜ ਅੰਦਰ ਆਉਂਦਾ ਸੀ।
ਤਤਃ ਕਾਲੇਨ ਮੇ ਮृਤ੍ਯੁਃ ਸਂਜਾਤੋऽਤ੍ਰੈਵ ਮਂਦਿਰੇ
ਫਿਰ, ਸਮੇਂ ਦੇ ਨਾਲ ਮੇਰੀ ਮੌਤ ਇੱਥੇ ਹੀ ਮੰਦਰ ਵਿਚ ਹੋ ਗਈ।
ਏਤਸ੍ਮਾਤ੍ਕਾਰਣਾਦ੍ਦੂਰਾਤ੍ਸਮਭ੍ਯੇਤ੍ਯ ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਮ੍
ਇਸ ਕਾਰਨ, ਦੂਰੋਂ ਆ ਕੇ ਮੈਂ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਪੁਰਾ ਭਕ੍ਤਿਵਿਹੀਨੇਨ ਕੁਲਾਯੇ ਵਸਤਾ ਮਯਾ
ਪਹਿਲਾਂ, ਜਦ ਮੈਂ ਘੋਂਸਲੇ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ ਤੇ ਭਗਤੀ ਤੋਂ ਖਾਲੀ ਸੀ,
ਅਧੁਨਾ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਯਾ ਯੁਕ੍ਤੋ ਯਤ੍ਕਰੋਮਿ ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਮ੍
ਹੁਣ, ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਮੈਂ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਸਾਧੁਵਾਦਂ ਤਥਾ ਚਕ੍ਰੁਸ੍ਤਸ੍ਯ ਭੂਪਸ੍ਯ ਹਰ੍षਿਤਾਃ ੬.੬੪.
ਫਿਰ, ਉਹ ਸਭ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਉਸ ਰਾਜੇ ਦੀ ਸ਼ਲਾਘਾ ਕਰਨ ਲੱਗੇ।
ਤਤਃ ਸ ਪਾਰ੍ਥਿਵਃ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮਾਨ੍
ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਰਾਜਾ ਸਭ ਉੱਚੇ ਦੁਜਿਆਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਅਧੁਨਾ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਯਾ ਯੁਕ੍ਤੋ ਯਃ ਕਰੋਤਿ ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਮ੍
ਹੁਣ, ਜਿਸ ਦੇ ਅੰਦਰ ਸ਼ਰਧਾ ਹੈ, ਜੋ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਤਤਃ ਪ੍ਰਭृਤਿ ਤੇ ਵਿਪ੍ਰਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਭਕ੍ਤਿਪੁਰਃਸਰਾਃ
ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੋਂ, ਉਹ ਸਭ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਭਰ ਗਏ।
ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾਸ਼੍ਚ ਪਰਮਾਂ ਸਿਦ੍ਧਿਂ ਵਾਂਛਿਤਾਂ ਤਤ੍ਪ੍ਰਭਾਵਤਃ
ਉਹ ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਸਿੱਧੀ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲਏ।