ਤਤਃਪ੍ਰਭृਤਿ ਤਤ੍ਤੀਰ੍ਥਂ ਸ਼ਰ੍ਮਿष੍ਠਾਤੀਰ੍ਥਮੁਚ੍ਯਤੇ
ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੋਂ, ਉਹ ਤੀਰਥ ਸ਼ਰਮਿਸ਼ਠਾ ਤੀਰਥ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸਰ੍ਵਪ੍ਰਯਤ੍ਨੇਨ ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਨਂ ਸਮਾਚਰੇਤ੍
ਇਸ ਲਈ, ਹਰ ਕੋਜੀ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਪੂਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਾਲ ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰੇ।
ਏਤਤ੍ਪਵਿਤ੍ਰਮਾਯੁष੍ਯਂ ਸਰ੍ਵ ਪਾਤਕਨਾਸ਼ਨਮ੍
ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਆਯੁ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ ਤੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਯਸ਼੍ਚੈਤਤ੍ਪ੍ਰਾਤਰੁਤ੍ਥਾਯ ਸਦਾ ਪਠਤਿ ਮਾਨਵਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਹਰ ਸਵੇਰ ਉੱਠ ਕੇ ਇਹ ਪਾਠ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਤਥਾ ਪਰ੍ਵਣਿ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਯਸ਼੍ਚੈਤਤ੍ਪਠਤੇ ਨਰਃ
ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਵੀ ਕੋਈ ਤਿਉਹਾਰ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇਹ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ,
ਅਸ੍ਤਿ ਖ੍ਯਾਤਂ ਤ੍ਰਿਲੋਕੇऽਤ੍ਰ ਸ੍ਵਯਂ ਸੋਮੇਨ ਨਿਰ੍ਮਿਤਮ੍
ਇੱਥੇ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ, ਸੋਮ ਨੇ ਆਪ ਬਣਾਇਆ ਹੋਇਆ ਇਕ ਥਾਂ ਮੌਜੂਦ ਹੈ।
ਸੋਮਵਾਰੇਣ ਯਸ੍ਤਤ੍ਰ ਵਤ੍ਸਰਂ ਯਾਵਦਰ੍ਚਯੇਤ੍
ਜੋ ਕੋਈ ਉੱਥੇ ਸੋਮਵਾਰ ਨੂੰ ਇਕ ਸਾਲ ਤੱਕ ਭਗਤੀ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਯਕ੍ਸ਼੍ਮਣਾਪਿ ਨ ਸਂਦੇਹਃ ਕਿਂ ਪੁਨਃ ਕੁष੍ਠਪੂਰ੍ਵਕੈਃ
ਉਸ ਨੂੰ ਯਕਸ਼ਮਾ ਵਰਗੀ ਬੀਮਾਰੀ ਵੀ ਕੋਈ ਨੁਕਸਾਨ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੀ, ਫਿਰ ਕੋੜ ਜਾਂ ਹੋਰ ਰੋਗਾਂ ਦੀ ਤਾਂ ਗੱਲ ਹੀ ਕੀ ਹੈ।
ਤਦਾਰਾਧ੍ਯ ਪੁਰਾ ਸੋਮਃ ਕ੍ਸ਼ਯਵ੍ਯਾਧਿਸਮਨ੍ਵਿਤਃ
ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਸੋਮ ਨੇ, ਜਦ ਉਹ ਕਸ਼ਯ ਰੋਗ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਸੀ, ਉੱਥੇ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਸੀ।
ਕ੍ਸ਼ਯਵ੍ਯਾਧਿਃ ਪੁਰਾ ਜਾਤਾ ਉਪਸ਼ਾਂਤਿਂ ਕਥਂ ਗਤਃ
ਕਸ਼ਯ ਰੋਗ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ ਸੀ; ਇਹ ਕਿਵੇਂ ਠੰਢਾ ਪਿਆ, ਇਹ ਦੱਸੋ।
ਏਤਨ੍ਨਃ ਸਰ੍ਵਮਾਚਕ੍ਸ਼੍ਵ ਵਿਸ੍ਤਰੇਣ ਮਹਾਮਤੇ
ਹੇ ਮਹਾਨ ਬੁੱਧੀ ਵਾਲੇ, ਸਾਨੂੰ ਇਹ ਸਾਰਾ ਕੁਝ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਦੱਸੋ।
ਉਪਯੇਮੇ ਨਿਸ਼ਾਨਾਥੋ ਦੇਵਾਗ੍ਨਿਗੁਰੁਸਂਨਿਧੌ
ਰਾਤ ਦਾ ਸੁਆਮੀ ਉੱਥੇ ਦੇਵਤੇ, ਅੱਗ ਤੇ ਗੁਰੂਆਂ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ ਵਿਆਹਿਆ ਸੀ।
ਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਸਂਜ੍ਞਿਤਾ ਲੋਕੇ ਕੀਰ੍ਤ੍ਯਂਤੇ ਯਾ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮੈਃ
ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਨਕਸ਼ਤਰਾਂ ਦੇ ਨਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵਧੀਆ ਦੁਜਜਨਮਿਆਂ ਵਲੋਂ ਸਲਾਹੀਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਅਥ ਤਾਸਾਂ ਸਮਸ੍ਤਾਨਾਂ ਮਧ੍ਯੇ ਤਸ੍ਯ ਨਿਸ਼ਾਪਤੇਃ
ਫਿਰ, ਉਹਨਾਂ ਸਭ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਰਾਤ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ,
ਤਤਃ ਸਮਂ ਪਰਿਤ੍ਯਜ੍ਯ ਸਰ੍ਵਾਸ੍ਤਾ ਦਕ੍ਸ਼ਕਨ੍ਯਕਾਃ ੬.੬੩.
ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਸਾਰੀਆਂ ਦੱਖ ਦੀ ਧੀਆਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਉਸ ਨੂੰ ਛੱਡ ਗਈਆਂ।
ਤਤਸ੍ਤਾਃ ਕਾਮ ਸਂਤਪ੍ਤਾ ਦੌਰ੍ਭਾਗ੍ਯੇਨ ਸਮਨ੍ਵਿਤਾਃ
ਫਿਰ, ਉਹ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਤੜਪਦੀਆਂ ਤੇ ਮਾੜੇ ਨਸੀਬ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੋ ਗਈਆਂ।
ਵਯਂ ਯਸ੍ਮੈ ਤ੍ਵਯਾ ਦਤ੍ਤਾਃ ਪਤ੍ਨ੍ਯਰ੍ਥਂ ਤਾਤ ਪਾਪਿਨੇ
ਪਿਤਾ, ਅਸੀਂ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਤੁਸੀਂ ਪਾਪੀ ਨੂੰ ਵਿਆਹ ਲਈ ਦਿੱਤਾ ਸੀ,
ਸਰ੍ਵਾਸ੍ਤਾਃ ਸ੍ਵਯਮਾਦਾਯ ਜਗਾਮ ਸ਼ਸ਼ਿਸਂਨਿਧੌ
ਉਹ ਸਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਲੈ ਕੇ, ਉਹ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਕੋਲ ਚਲੀ ਗਈ।
ਤਤਃ ਪ੍ਰੋਵਾਚ ਸੋऽਨ੍ਵਕ੍ਸ਼ਂ ਤਾਸਾਂ ਦਕ੍ਸ਼ਃ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਃ
ਫਿਰ ਦੱਖ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਨੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਇਕ ਇਕ ਕਰਕੇ ਆਖਿਆ।
ਕਿਮਿਦਂ ਯੁਜ੍ਯਤੇ ਕਰ੍ਤੁਂ ਤ੍ਵਯਾ ਰਾਤ੍ਰਿਪਤੇऽਧਮ
ਤੂੰ ਰਾਤ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਹੋ ਕੇ ਇਹ ਕੀ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈਂ, ਇਹ ਤੇਰੇ ਵਾਸਤੇ ਠੀਕ ਨਹੀਂ।
ऋਤੁਕਾਲੇऽਪਿ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਸੁਤਾ ਮਮ ਸਮੁਦ੍ਭਵਾਃ
ਜਦੋਂ ਵੀ ਠੀਕ ਸਮਾਂ ਆਇਆ, ਮੇਰੇ ਘਰ ਬੇਟੀਆਂ ਹੀ ਪੈਦਾਂ ਹੋਈਆਂ।
ऋਤੁ ਸ੍ਨਾਤਾਂ ਤੁ ਯੋ ਭਾਰ੍ਯਾਂ ਸਂਨਿਧੌ ਨੋਪਗਚ੍ਛਤਿ
ਪਰ ਜੇ ਕੋਈ ਪਤੀ ਆਪਣੀ ਇਸਤਰੀ ਕੋਲ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਆਪਣੇ ਰੁਤੂ ਸਨਾਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਸਦੇ ਕੋਲ ਹੁੰਦੀ ਹੈ,
ਤਸ੍ਯ ਤਦ੍ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸਲਜ੍ਜੋ ਰਾਤ੍ਰਿਨਾਯਕਃ ਪ੍ਰੋਵਾਚਾਧੋਮੁਖੋ ਦਕ੍ਸ਼ਂ ਪ੍ਰਕਰਿष੍ਯੇ ਵਚਸ੍ਤਵ
ਉਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਤ ਦਾ ਰਾਜਾ ਸ਼ਰਮਿੰਦਾ ਹੋ ਗਿਆ, ਸਿਰ ਝੁਕਾ ਕੇ ਦਕ੍ਸ਼ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਗੱਲ ਮੰਨ ਲਵਾਂਗਾ।'
ਤਤੋ ਹृष੍ਟਮਨਾ ਦਕ੍ਸ਼ਃ ਸੁਤਾਃ ਸਰ੍ਵਾ ਹਿਮਦ੍ਯੁਤੇ ੬.੬੩.
ਫਿਰ ਦਕ੍ਸ਼ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਆਪਣੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਧੀਆਂ ਹਿਮਾਦਯੁਤੀ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤੀਆਂ।
੩ ਚਨ੍ਦ੍ਰੋऽਪਿ ਪੂਰ੍ਵਵਤ੍ਸਰ੍ਵਾਸ੍ਤਾਃ ਪਰਿਤ੍ਯਜ੍ਯ ਦਕ੍ਸ਼ਜਾਃ
ਪਰ ਚੰਦ੍ਰਮਾ, ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ, ਦਕ੍ਸ਼ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਧੀਆਂ ਛੱਡ ਗਿਆ।
ਅਥ ਤਾ ਦੁਃਖਿਤਾ ਭੂਯੋ ਜਗ੍ਮੁਰ੍ਯਤ੍ਰ ਪਿਤਾ ਸ੍ਥਿਤਃ
ਫਿਰ ਉਹ ਧੀਆਂ ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ ਮੁੜ ਆਪਣੇ ਪਿਓ ਕੋਲ ਗਈਆਂ ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਸੀ।
ਏਤਤ੍ਤਾਤ ਮਹਦ੍ਦੁਃਖਮਸ੍ਮਾਕਂ ਵਰ੍ਤਤੇ ਹृਦਿ
'ਪਿਤਾ ਜੀ, ਇਹ ਵੱਡਾ ਦੁੱਖ ਸਾਡੇ ਦਿਲ ਵਿਚ ਵੱਸ ਰਿਹਾ ਹੈ,'
ਯਤ੍ਪੁਨਸ੍ਤ੍ਵਂ ਕृਤਸ੍ਤੇਨ ਕਾਮੁਕੇਨ ਦੁਰਾਤ੍ਮਨਾ
'ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਕਾਮੀ, ਮਾੜੇ ਮਨ ਵਾਲੇ ਕਰਕੇ ਕੀਤਾ,'
ਤਦ੍ਦੁਃਖਂ ਨ ਵਯਂ ਸ਼ਕ੍ਤਾ ਹृਦਿ ਧਰ੍ਤੁਂ ਕਥਂਚਨ
'ਅਸੀਂ ਇਹ ਦੁੱਖ ਆਪਣੇ ਦਿਲ ਵਿਚ ਕਦੇ ਵੀ ਨਹੀਂ ਸਹਿ ਸਕਦੇ।'
ਵਿਸ਼ੇषਾਤ੍ਤਵ ਵਾਕ੍ਯੇਨ ਨਿषਿਦ੍ਧੋ ਰਾਤ੍ਰਿਨਾਯਕਃ ਦੌਰ੍ਭਾਗ੍ਯਦੁਃਖਸਂਤਪ੍ਤਾਸ੍ਤ੍ਯਜਾਮੋ ਯੇਨ ਜੀਵਿਤਮ੍
'ਖਾਸ ਕਰਕੇ, ਜਦੋਂ ਰਾਤ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਬਚਨ ਨਾਲ ਰੋਕ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਉਹ ਸਾਡੇ ਨਸੀਬ ਦੇ ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਸਾਨੂੰ ਸਾੜ ਗਿਆ, ਅਸੀਂ ਜੀਊਣਾ ਛੱਡਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ।'