ਤਤਃ ਪਂਚਦਸ਼ੇ ਵਰ੍षੇ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਭਗਵਾਨ੍ਰਵਿਃ
ਜਦੋਂ ਪੰਦਰਾਂ ਸਾਲ ਪੂਰੇ ਹੋਏ, ਤਦ ਮਹਾਨ ਸੂਰਜ ਨੇ ਬਚਨ ਕਿਹਾ।
ਅਤਿਦੁਰ੍ਲਭਮਪ੍ਯਾਸ਼ੁ ਤਵ ਦਾਸ੍ਯਾਮ੍ਯਸਂਸ਼ਯਮ੍ ॥੬.੫੬.
ਬਿਨਾ ਕਿਸੇ ਸ਼ੱਕ ਦੇ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਉਹ ਵੀ ਜਲਦੀ ਦੇਵਾਂਗਾ ਜੋ ਬਹੁਤ ਔਖਾ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਦੇਹਿ ਸੁਤਂ ਮਹ੍ਯਂ ਵਂਸ਼ਵृਦ੍ਧਿਕਰਂ ਪਰਮ੍
ਇਸ ਲਈ, ਮੈਨੂੰ ਇੱਕ ਪੁੱਤਰ ਦੇ, ਜੋ ਵੰਸ਼ ਨੂੰ ਵਧਾਏ।
ਸਪ੍ਤਮ੍ਯਸ਼੍ਚ ਦ੍ਵਿਜਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਨਿਰਾਹਾਰਸ੍ਤੁ ਭਕ੍ਤਿਤਃ ਯਾ
ਸੱਤਵੇਂ ਦਿਨ, ਦੋਵਾਂ ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਉਸ ਨੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਉਪਵਾਸ ਕੀਤਾ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਚ ਸਪ੍ਤਾਸ਼੍ਵੋ ਵਿਰਰਾਮ ਦਿਵਾਕਰਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿ ਕੇ, ਸੱਤ ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਲਾ ਸੂਰਜ ਆਪਣਾ ਰਸਤਾ ਰੋਕ ਲਿਆ।
ਨਾਤਿਦੀਰ੍ਘੇਣ ਕਾਲੇਨ ਤਤਸ੍ਤਸ੍ਯਾਭਵ ਤਤ੍ਸੁਤਃ
ਫਿਰ, ਥੋੜੇ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ, ਉਸ ਨੂੰ ਪੁੱਤਰ ਹੋਇਆ।
ਤਤਸ਼੍ਚਕ੍ਰੇ ਪਿਤਾ ਨਾਮ ਵਟੇਸ਼੍ਵਰ ਇਤਿ ਸ੍ਵਯਮ੍
ਫਿਰ ਪਿਤਾ ਨੇ ਆਪ ਉਸ ਦਾ ਨਾਮ ਵਟੇਸ਼ਵਰ ਰੱਖਿਆ।
ਵਟੇਸ਼੍ਵਰਸੁਤਾਨ੍ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਪੌਤ੍ਰਾਂਸ਼੍ਚ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮਾਃ
ਦੋਵਾਂ ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਵਟੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਤੇ ਪੌਤਿਆਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ—
ਵਟੇਸ਼੍ਵਰੋऽਪਿ ਸਂਜ੍ਞਾਯ ਪਿਤ੍ਰਾ ਸਂਸ੍ਥਾਪਿਤਂ ਰਵਿਮ੍ ੬.੫੬.
ਵਟੇਸ਼ਵਰ ਨੇ ਇਹ ਜਾਣ ਕੇ, ਪਿਤਾ ਵੱਲੋਂ ਸਥਾਪਿਤ ਸੂਰਜ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ।
ਤਤਃਪ੍ਰਭृਤਿ ਲੋਕੇ ਚ ਸ ਵਟਾਦਿਤ੍ਯਸਂਜ੍ਞਿਤਃ
ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਉਹ ਵਟਾਦਿਤਿਆ ਨਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਗਿਆ।
ਸਪ੍ਤਮ੍ਯਾਂ ਸੂਰ੍ਯਵਾਰੇਣ ਉਪਵਾਸਪਰਾਯਣਃ ਸ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿ ਸੁਤਂ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਂ ਸ੍ਵਵਂਸ਼ਸ੍ਯ ਵਿਵਰ੍ਧਨਮ੍
ਜੋ ਕੋਈ ਸੱਤਵੇਂ ਦਿਨ, ਸੂਰਜਵਾਰ ਨੂੰ, ਉਪਵਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਵੰਸ਼ ਨੂੰ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲਾ ਵਧੀਆ ਪੁੱਤਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਨਿष੍ਕਾਮੋ ਵਾ ਨਰੋ ਯਸ੍ਤੁ ਤਂ ਪੂਜਯਤਿ ਮਾਨਵਃ
ਜਾਂ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ, ਚਾਹ ਨਾ ਹੋਣ ਤੇ ਵੀ, ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ—
ਅਥ ਗਾਥਾ ਪੁਰਾ ਗੀਤਾ ਨਾਰਦੇਨ ਸੁਰਰ੍षਿਣਾ
ਫਿਰ, ਇੱਕ ਗਾਥਾ ਹੈ ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਨਾਰਦ ਨੇ, ਦੇਵ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ, ਗਾਈ ਸੀ।
ਅਪਿ ਵਰ੍षਸ਼ਤਾ ਨਾਰੀ ਵਂਧ੍ਯਾ ਵਾ ਦੁਰ੍ਭਗਾਪਿ ਵਾ
ਭਾਵੇਂ ਕੋਈ ਔਰਤ ਸੌ ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਵੰਢੀ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਅਸਮਝੀ ਹੋਵੇ—
ਕਿਂ ਦਾਨੈਃ ਕਿਂ ਵ੍ਰਤੈਰ੍ਧ੍ਯਾਨੈਃ ਕਿਂ ਜਪੈਃ ਸੋਪਵਾਸਕੈਃ
ਦਾਨ, ਵਰਤ, ਧਿਆਨ, ਜਪ ਤੇ ਉਪਵਾਸ ਨਾਲ ਕੀ ਲਾਭ ਹੈ?
ਵਰ੍षਮੇਕਂ ਨਰੋ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਯਃ ਪਸ਼੍ਯੇਤ੍ਸੂਰ੍ਯਵਾਸਰੇ
ਜੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਇੱਕ ਸਾਲ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਸੂਰਜਵਾਰ ਨੂੰ ਸੂਰਜ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰੇ—
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸਰ੍ਵਪ੍ਰਯਤ੍ਨੇਨ ਤਂ ਦੇਵਂ ਯਤ੍ਨਤੋ ਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਇਸ ਲਈ, ਹਰ ਕੋਸ਼ਿਸ ਨਾਲ, ਉਸ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ, ਦੋਵਾਂ ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਸ੍ਕਾਂਦੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਏਕਾਸ਼ੀਤਿਸਾਹਸ੍ਰ੍ਯਾਂ ਸਂਹਿਤਾਯਾਂ षष੍ਠੇ ਨਾਗਰਖਂਡੇ ਸ਼੍ਰੀਹਾਟਕੇਸ਼੍ਵਰਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯੇ ਸਾਂਬਾਦਿਤ੍ਯਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਵਰ੍ਣਨਂਨਾਮ षਟ੍ਪਞ੍ਚਾਸ਼ਤ੍ਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼੍ਰੀ ਸਕਾਂਦ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਦੇ ਅਠੀਅੱਸੀ ਹਜ਼ਾਰ ਸ਼ਲੋਕਾਂ ਵਾਲੀ ਸੰਹਿਤਾ ਦੇ ਛੇਵੇਂ ਨਾਗਰ ਖੰਡ ਵਿੱਚ, ਸ਼੍ਰੀ ਹਾਟਕੇਸ਼ਵਰ ਖੇਤਰ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਤੇ ਸਾਂਬਾਦਿਤਿਆ ਦੀ ਮਹਾਤਮਤਾ ਦਾ ਛਪੰਜਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ।
ਭੀष੍ਮੇਣ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੇਂਦ੍ਰਾਣਾਂ ਸਂਮਤੇਨ ਤਥਾਤ੍ਮਨਾ
ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਸਿਰਮੌਰਾਂ ਦੀ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ,
ਸ਼ਂਤਨੋਰ੍ਦਯਿਤਃ ਪੁਤ੍ਰੋ ਗਾਂਗੇਯ ਇਤਿ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਃ
ਸ਼ਾਂਤਨੂ ਦਾ ਪਿਆਰਾ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਗਾਂਗਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸੀ,
ਤਸ੍ਯਾਸੀਤ੍ਤੁਮੁਲਂ ਯੁਦ੍ਧਂ ਭਾਰ੍ਗਵੇਣ ਸਮਂ ਮਹਤ੍ ਅਂਬਾਕृਤੇ ਸ਼ਿਤੈਃ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰੈਰਸ੍ਤ੍ਰੈਸ਼੍ਚ ਤਦਨਂਤਰਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਭਾਰਗਵ ਨਾਲ, ਅੰਬਾ ਦੀ خاطر, ਤੇਜ਼ ਹਥਿਆਰਾਂ ਅਤੇ ਅਸਤਰਾਂ ਨਾਲ ਵੱਡਾ ਤੇ ਭਿਆਨਕ ਯੁੱਧ ਕੀਤਾ।
ਤਤੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਦਯੋ ਦੇਵਾਃ ਸ੍ਵਯਮੇਵ ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤਾਃ ਗਤਾਸ਼੍ਚ ਤੇ ਸਮੁਤ੍ਥਾਪ੍ਯ ਪੁਨਰੇਵ ਤ੍ਰਿਵਿष੍ਟਪਮ੍
ਫਿਰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਅਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤੇ ਆਪ ਹੀ ਆਏ, ਮਾਮਲਾ ਸੁਲਝਾ ਕੇ ਮੁੜ ਤ੍ਰਿਭਵਨ ਵਿਚ ਚਲੇ ਗਏ।
ਅਂਬਾਪਿ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਪਰਮਂ ਗਾਂਗੇਯੋਤ੍ਥਂ ਪਰਾਭਵਮ੍
ਅੰਬਾ ਵੀ ਗਾਂਗਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਤੋਂ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹਾਰ ਗਈ।
ਭਰ੍ਤ੍ਸਯਿਤ੍ਵਾ ਨਦੀਪੁਤ੍ਰਂ ਬਾष੍ਪਵ੍ਯਾਕੁਲਲੋਚਨਾ
ਉਸ ਨੇ ਨਦੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਡਾਂਟਿਆ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਹੰਝੂਆਂ ਨਾਲ ਭਰ ਗਈਆਂ।
ਯਸ੍ਮਾਦ੍ਭੀष੍ਮ ਤ੍ਵਯਾ ਤ੍ਯਕ੍ਤਾ ਕਾਮਾਰ੍ਤਾਹਂ ਸੁਦੁਰ੍ਮਤੇ
ਭੀਸ਼ਮ, ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ, ਮੈਂ ਇੱਛਾ ਵਿਚ ਪੀੜਤ ਹਾਂ, ਤੇਰੇ ਮਨ ਵਿਚ ਬੜੀ ਮੰਦਤਾ ਹੈ।
ਸ੍ਤ੍ਰੀਹਤ੍ਯਯਾ ਸਮਾਯੁਕ੍ਤਸ੍ਤ੍ਵਂ ਚ ਨੂਨਂ ਭਵਿष੍ਯਸਿ
ਤੂੰ ਨਿਸਚਿਤ ਹੀ ਔਰਤ ਦੀ ਹੱਤਿਆ ਦੇ ਪਾਪ ਵਿਚ ਫਸ ਜਾਵੇਂਗਾ।
ਤਤਃ ਸ ਘृਣਯਾऽऽਵਿष੍ਟੋ ਭੀष੍ਮਃ ਕੁਰੁਪਿਤਾਮਹਃ
ਫਿਰ ਭੀਸ਼ਮ, ਜੋ ਕੁਰੁਆਂ ਦਾ ਪਿਤਾਮਹ ਸੀ, ਪਛਤਾਵੇ ਨਾਲ ਘਿਰ ਗਿਆ।
ਭਗਵਨ੍ਕਾਸ਼ਿਰਾਜਸ੍ਯ ਸੁਤਯਾ ਮੇ ਪ੍ਰਜਲ੍ਪਿਤਮ੍ ੬.੫੭.
ਭਗਵਾਨ, ਕਾਸ਼ੀ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੀ ਧੀ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਆਖੀਆਂ।
ਤਤ੍ਕਿਂ ਸ੍ਯਾਦ੍ਵਾਕ੍ਯਮਾਤ੍ਰੇਣ ਨੋ ਵਾ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਸਤ੍ਤਮ
ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਕੀ ਸਿਰਫ਼ ਬੋਲਣ ਨਾਲ ਇਹ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਨਹੀਂ?
ਸ੍ਤ੍ਰੀਜਨੋ ਵਾ ਦ੍ਵਿਜੋ ਵਾਪਿ ਤਸ੍ਯ ਪਾਪਂ ਤੁ ਤਦ੍ਭਵੇਤ੍
ਚਾਹੇ ਔਰਤ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜਿਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੁਖੀ ਕੀਤਾ, ਪਾਪ ਉਸ ਨੂੰ ਹੀ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।