ਅਥਾਸੌ ਕਲਿਨਾਵਿष੍ਟੋ ਦ੍ਯੂਤਂ ਚਕ੍ਰੇ ਮਹੀਪਤਿਃ
ਫਿਰ, ਕਲਿਜੁਗ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਵਿਚ ਆ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਜੂਆ ਖੇਡਿਆ।
ਤਤਃ ਸ ਵ੍ਯਸਨਾਸਕ੍ਤੋ ਵਾਰ੍ਯਮਾਣੋऽਪਿ ਸਜ੍ਜਨੈਃ
ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਦੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਫਸ ਕੇ, ਚੰਗੇ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਰੋਕਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਉਹ ਰੁਕਿਆ ਨਹੀਂ।
ਅਥ ਤਾਂ ਸ ਸਮਾਦਾਯ ਪ੍ਰਵਿष੍ਟੋ ਗਹਨਂ ਵਨਮ੍
ਫਿਰ, ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਨਾਲ ਲੈ ਕੇ, ਘਣੇ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਤਤਃ ਸ ਚਿਂਤਯਾਮਾਸ ਯਦ੍ਯੇषਾ ਭੀਮਮਂਦਿਰੇ
ਉਸ ਨੇ ਸੋਚਿਆ: 'ਜੇ ਇਹ ਭੀਮ ਦੇ ਘਰ ਵਿਚ ਹੋਵੇ...'
ਨ ਮਯਾ ਤਤ੍ਰ ਗਂਤਵ੍ਯਂ ਕਥਂਚਿਦਪਿ ਮਾਨਿਨਾ
'ਮੈਂ, ਅਹੰਕਾਰ ਨਾਲ, ਕਿਸੇ ਵੀ ਹਾਲਤ ਵਿਚ ਉਥੇ ਨਹੀਂ ਜਾਵਾਂ।'
ਯੇਨ ਤ੍ਯਕ੍ਤਾ ਮਯਾ ਸਾਧ੍ਵੀ ਕੁਣ੍ਡਿਨਂ ਯਾਤਿ ਤਤ੍ਪੁਰਮ੍ ਪ੍ਰਜਗਾਮ ਵਨਂ ਘੋਰਂ ਵਨ੍ਯਸ਼੍ਵਾਪਦਸਂਕੁਲਮ੍॥ ੬.੫੪.
ਜੋ ਨੇਕ ਔਰਤ ਮੈਂ ਛੱਡ ਦਿੱਤੀ, ਉਹ ਕੁੰਡਿਨਾ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਚਲੀ ਗਈ, ਤੇ ਮੈਂ ਡਰਾਉਣੇ ਜੰਗਲ ਵਿਚ, ਜਿੱਥੇ ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰ ਹਨ, ਦਾਖਲ ਹੋ ਗਿਆ।
ਪ੍ਰਤ੍ਯੂषੇ ਚਾਪਿ ਸੋਤ੍ਥਾਯ ਯਾਵਤ੍ਪਸ਼੍ਯਤਿ ਭਾਭਿਨੀ
ਸਵੇਰੇ ਉਹ ਉਠੀ ਤੇ ਜਿੱਥੇ ਤੱਕ ਉਸ ਦੀ ਨਜ਼ਰ ਜਾਂਦੀ ਸੀ, ਉਥੇ ਤੱਕ ਵੇਖਿਆ।
ਤਤੋ ਵਿਲਪ੍ਯ ਦੁਃਖਾਰ੍ਤਾ ਕਰੁਣਂ ਤਤ੍ਰ ਕਾਨਨੇ
ਫਿਰ, ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਕਰੂਣਾ ਨਾਲ ਰੋਈ।
ਨਲੋऽਪਿ ਚ ਵਨੇ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਭ੍ਰਮਮਾਣੋ ਮਹੀਪਤਿਃ
ਨਲ ਰਾਜਾ ਵੀ ਉਸ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਘੁੰਮਦਾ ਰਿਹਾ।
ਤਤਸ੍ਤਦ੍ਵਨਮੁਤ੍ਸृਜ੍ਯ ਜਗਾਮਾਨ੍ਯਨ੍ਮਹਾਵਨਮ੍
ਫਿਰ, ਉਹ ਜੰਗਲ ਛੱਡ ਕੇ, ਹੋਰ ਵੱਡੇ ਜੰਗਲ ਵੱਲ ਚਲ ਪਿਆ।
ਏਵਂ ਸ ਪृਥਿਵੀਪਾਲੋ ਭ੍ਰਮਮਾਣੋਵਨਾਦ੍ਵਨਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰਾਜਾ ਇੱਕ ਜੰਗਲ ਤੋਂ ਦੂਜੇ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਘੁੰਮਦਾ ਰਿਹਾ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਂਤਰੇ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਤਨ੍ਮਹਾਨਵਮੀਦਿਨਮ੍
ਇਸ ਦੌਰਾਨ, ਮਹਾਂਨਵਮੀ ਦਾ ਦਿਨ ਆ ਗਿਆ।
ਤਤਃ ਸ ਮृਨ੍ਮਯੀਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਚਰ੍ਮਮੁਣ੍ਡਧਰਾਂ ਨृਪਃ
ਫਿਰ ਰਾਜਾ ਨੇ ਮਿੱਟੀ ਦੀ ਚਰਮਮੁੰਡਾ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਬਣਾਈ।
ਤਤਸ੍ਤਸ੍ਯਾਃ ਸ੍ਤੁਤਿਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਪੁਰਃ ਸ੍ਥਿਤ੍ਵਾ ਕृਤਾਂਜਲਿਃ
ਉਸ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਉਸ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰੀ।
ਜਯ ਸਰ੍ਵਗਤੇ ਦੇਵਿ ਚਰ੍ਮਮੁਣ੍ਡਧਰੇ ਵਰੇ
ਜੈ ਹੋ, ਸਭ ਥਾਵਾਂ ਵਿਚ ਵਿਆਪਕ ਦੇਵੀ, ਚਰਮਮੁੰਡਾ, ਵਰ ਦਿੰਣ ਵਾਲੀ!
ਕਾਲਰਾਤ੍ਰਿ ਜਯਾਚਿਨ੍ਤ੍ਯੇ ਨਵਮ੍ਯष੍ਟਮਿਵਲ੍ਲਭੇ ॥ ੬.੫੪.
ਕਾਲਰਾਤਰੀ, ਅਦਭੁਤ ਤੇ ਨਵਮੀ-ਅਸ਼ਟਮੀ ਦੀ ਪਿਆਰੀ, ਤੁਹਾਡੀ ਜੈ ਹੋ!
ਭੀਮਰੂਪੇ ਸੁਰੂਪੇ ਚ ਮਹਾਵਿਦ੍ਯੇ ਮਹਾਬਲੇ
ਤੁਸੀਂ ਭਿਆਨਕ ਤੇ ਸੁੰਦਰ ਰੂਪ ਵਾਲੀ, ਮਹਾਨ ਗਿਆਨ ਤੇ ਮਹਾਨ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੀ ਹੋ।
ਨਿਤ੍ਯਰੂਪੇ ਜਗਦ੍ਧਾਤ੍ਰਿ ਸੁਰਾਮਾਂਸਵਸਾਪ੍ਰਿਯੇ
ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲੀ, ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਪਾਲਣ ਵਾਲੀ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਮਾਸ ਤੇ ਚਰਬੀ ਨੂੰ ਪਸੰਦ ਕਰਨ ਵਾਲੀ।
ਸ਼ਵਯਾਨਰਤੇ ਰਮ੍ਯੇ ਭੁਜਂਗਾਭਰਣਾਨ੍ਵਿਤੇ
ਸ਼ਮਸ਼ਾਨ ਵਿਚ ਆਨੰਦ ਲੈਣ ਵਾਲੀ, ਸੱਪਾਂ ਦੇ ਗਹਣੇ ਪਹਿਨਣ ਵਾਲੀ।
ਫੇਤ੍ਕਾਰਾ ਰਵਸ਼ੋਭਿष੍ਠੇ ਗੀਤਵਾਦ੍ਯਵਿਰਾਜਿਤੇ
‘ਫੇਟ’ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਗੂੰਜ ਰਹੀ, ਗੀਤ ਤੇ ਵਾਦਯਾਂ ਦੀ ਮਿੱਠੀ ਧੁਨ ਨਾਲ ਰੌਣਕ ਵਾਲੀ।
ਤ੍ਵਂ ਰਤਿਸ੍ਤ੍ਵਂ ਧृਤਿਸ੍ਤੁष੍ਟਿਸ੍ਤ੍ਵਂ ਗੌਰੀ ਤ੍ਵਂ ਸੁਰੇਸ਼੍ਵਰੀ
ਤੁਸੀਂ ਇੱਛਾ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਹੌਸਲਾ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਸੰਤੋਖ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਗੌਰੀ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਰਾਣੀ ਹੋ।
ਯਤ੍ਕਿਂਚਿਤ੍ਤ੍ਰਿषੁ ਲੋਕੇषੁ ਸ੍ਤ੍ਰੀਰੂਪਂ ਦੇਵਿ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ
ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਕੁੜੀ ਦਾ ਰੂਪ ਦਿੱਸਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਤੁਹਾਡਾ ਹੀ ਰੂਪ ਹੈ, ਦੇਵੀ।
ਯੇਨ ਸਤ੍ਯੇਨ ਤੇਨ ਤ੍ਵਮਤ੍ਰਾਵਾਸਂ ਦ੍ਰੁਤਂ ਕੁਰੁ
ਉਸ ਸੱਚ ਦੇ ਵੱਸ ਤੇ, ਤੁਸੀਂ ਇੱਥੇ ਜਲਦੀ ਆ ਕੇ ਵਸੋ।
ਪ੍ਰੋਵਾਚ ਦਰ੍ਸ਼ਨਂ ਗਤ੍ਵਾ ਤਂ ਨृਪਂ ਭਕ੍ਤਵਤ੍ਸਲਾ
ਭਗਤਾਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਦੇਵੀ, ਦਰਸ਼ਨ ਦੇ ਕੇ, ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਗृਹਾਣ ਮਤ੍ਤਸ੍ਤ੍ਵਂ ਵਰਂ ਮਨਸਿ ਸਂਸ੍ਥਿਤਮ੍
ਇਸ ਲਈ, ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਜੋ ਇੱਛਾ ਰੱਖੀ ਹੈ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਮੰਗ ਲੈ।
ਸਾ ਮਯਾ ਨਿਰ੍ਜਨੇ ਮੁਕ੍ਤਾ ਵਨੇ ਵ੍ਯਾਲਗਣਾਨ੍ਵਿਤੇ ॥ ੬.੫੪.
ਉਹ ਨੂੰ ਮੈਂ ਇਕ ਸੁੰਨੀਆਂ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ, ਜਿੱਥੇ ਕਈ ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰ ਸਨ, ਆਜ਼ਾਦ ਕੀਤਾ ਸੀ।
ਅਖਣ੍ਡਸ਼ੀਲਾਂ ਨਿਰ੍ਦੋषਾਂ ਯਥਾਹਂ ਤ੍ਵਤ੍ਪ੍ਰਸਾਦਤਃ
ਤੇਰੇ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਮੇਰੀ ਚਾਲ-ਚਲਨ ਸਦਾ ਸਚੀ ਰਹੀ ਤੇ ਮੈਂ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਹੈਂ।
ਸ੍ਤੋਤ੍ਰੇਣਾਨੇਨ ਯੋ ਦੇਵਿ ਸ੍ਤੁਤਿਂ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਪੁਰਸ੍ਤਵ
ਹੇ ਦੇਵੀ, ਜੋ ਕੋਈ ਇਹ ਸਤੋਤ੍ਰ ਤੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ,
ਸੋऽਪਿ ਪਾਰ੍ਥਿਵਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲੋ ਲੇਭੇ ਸਰ੍ਵਂ ਤਯੋਦਿਤਮ੍
ਉਹ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸ਼ੇਰ ਵੀ, ਉਸ ਵਲੋਂ ਕਿਹਾ ਹੋਇਆ ਸਭ ਕੁਝ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਸ੍ਕਾਂਦੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਏਕਾਸ਼ੀਤਿਸਾਹਸ੍ਰ੍ਯਾਂ ਸਂਹਿਤਾਯਾਂ षष੍ਠੇ ਨਾਗਰਖਣ੍ਡੇ ਹਾਟਕੇਸ਼੍ਵਰਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯੇ ਨਲਨਿਰ੍ਮਿਤਚਰ੍ਮਮੁਣ੍ਡਾਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਵਰ੍ਣਨਂਨਾਮ ਚਤੁष੍ਪਞ੍ਚਾਸ਼ਤ੍ਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼੍ਰੀ ਸਕਾਂਦ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਦੇ ਅਠੀਹ ਹਜ਼ਾਰ ਸ਼ਲੋਕਾਂ ਵਾਲੀ ਸੰਹਿਤਾ ਦੇ ਛੇਵੇਂ ਨਾਗਰ ਖੰਡ ਵਿੱਚ, ਹਾਟਕੇਸ਼ਵਰ ਖੇਤਰ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਤੇ ਨਲਾ ਵਲੋਂ ਬਣਾਈ ਚਰਮ ਮੁੰਡਾ ਦੀ ਮਹਾਤਮਤਾ ਦੇ ਵਰਣਨ ਵਾਲਾ ਚਉਣਜਾ ਅਧਿਆਇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ।