ਅਤ੍ਰ ਸਂਨਿਹਿਤੋ ਨਿਤ੍ਯਂ ਭ੍ਰੂਣਰੂਪੇਣ ਸ਼ਂਕਰਃ
ਇਥੇ, ਸਦਾ ਮੌਜੂਦ, ਸ਼ੰਕਰ ਜੀ ਭੂਣ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਹਨ।
ਯਦਾ ਪ੍ਰਪਤਿਤਂ ਲਿਂਗਂ ਦੇਵਦੇਵਸ੍ਯ ਸ਼ੂਲਿਨਃ
ਜਦੋਂ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲਧਾਰੀ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵਤਾ ਦਾ ਲਿੰਗ ਡਿੱਗਿਆ,
ਲਜ੍ਜਿਤੇਨ ਸ੍ਵਵਾਸਾਰ੍ਥਂ ਮਹਦ੍ਦੁਃਖਯੁਤੇਨ ਚ
ਲੱਜਤ ਹੋ ਕੇ, ਆਪਣੀ ਵਾਸਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹੋਏ ਅਤੇ ਵੱਡੇ ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ,
ਸਰ੍ਵਪਾਪਹਰਾ ਤੇਨ ਗਰ੍ਤੇਯਂ ਪृਥਿ ਵੀਪਤੇ ੬.੫੩.
ਉਸ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਇਹ ਗੜ੍ਹਾ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਸੋऽਪਿ ਪਾਰ੍ਥਿਵਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲਃ ਪ੍ਰਹृष੍ਟਃ ਸ੍ਵਪੁਰਂ ਯਯੌ
ਉਹ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚ ਸ਼ੇਰ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਾਪਸ ਗਿਆ।
ਤਤਸ੍ਤਂ ਪਾਪਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤਂ ਤੇਜਸਾ ਭਾਸ੍ਕਰੋਪਮਮ੍
ਫਿਰ, ਪਾਪ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਣ ਲੱਗਾ।
ਸੋऽਪਿ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲੋ ਵਸਿष੍ਠਸ੍ਤਂ ਮਹੀਪਤਿਮ੍
ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਿਚ ਸ਼ੇਰ, ਵਸੀਸ਼ਠ ਨੇ ਉਸ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।
ਦਿष੍ਟ੍ਯਾ ਮੁਕ੍ਤੋਸਿ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਪਾਪਾਦ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਧੋਦ੍ਭਵਾਤ੍
ਹੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਕਿਸਮਤ ਨਾਲ ਤੂੰ ਬ੍ਰਹਮਾ-ਹੱਤਿਆ ਦੇ ਪਾਪ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਗਿਆ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਕੀਰ੍ਤਯ ਭੂਪਾਲ ਕਸ੍ਮਿਂਸ੍ਤੀਰ੍ਥੇ ਸਮਾਗਤਃ
ਇਸ ਲਈ, ਰਾਜਾ ਜੀ, ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਕਿਸੇ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਤੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋਵੋ, ਤਾਂ ਉਸ ਦੀ ਕਥਾ ਜਰੂਰ ਸੁਣੋ।
ਤਤਃ ਸ ਕਥਯਾਮਾਸ ਭ੍ਰੂਣਗਰ੍ਤਾਸਮੁਦ੍ਭਵਮ੍
ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਭ੍ਰੂਣਗਰਤਾ ਦੇ ਜਨਮ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਦੱਸਣੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ।
ਤਤਸ੍ਤੇ ਮਂਤ੍ਰਿਣੋ ਵृਦ੍ਧਾਃ ਸ ਚ ਰਾਜਾ ਮੁਨੀਸ਼੍ਵਰਃ
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਵੱਡੇ ਉਮਰ ਵਾਲੇ ਮੰਤਰੀ ਅਤੇ ਰਾਜਾ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ,
ਭ੍ਰੂਣਗਰ੍ਤਾਂ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਤਾਮੇਵ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮਾਃ
ਭ੍ਰੂਣਗਰਤਾ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਉਹ ਉੱਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵੀ ਐਸਾ ਹੀ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਗਤਾਸ਼੍ਚ ਪਰਮਾਂ ਸਿਦ੍ਧਿਂ ਕਾਲੇਨਾਲ੍ਪੇਨ ਦੁਰ੍ਲਭਾਮ੍
ਉਹ ਸਭ ਨੇ ਥੋੜੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਹੀ, ਜੋ ਮਿਲਣਾ ਔਖਾ ਹੈ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸਿਧੀ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲਈ।
ਤਤਃਪ੍ਰਭृਤਿ ਸਾ ਗਰ੍ਤਾ ਪ੍ਰਖ੍ਯਾਤਾ ਧਰਣੀਤਲੇ ੬.੫੩.
ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੋਂ, ਉਹ ਗਰਤਾ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋ ਗਈ।
ਤਤ੍ਰ ਕृष੍ਣਚਤੁਰ੍ਦਸ਼੍ਯਾਂ ਯਃ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਕੁਰੁਤੇ ਨਰਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਉਥੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਪੱਖ ਦੀ ਚੌਦਵੀ ਨੂੰ ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸਰ੍ਵਪ੍ਰਯਤ੍ਨੇਨ ਤਤ੍ਰ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਸਮਾਚਰੇਤ੍
ਇਸ ਲਈ, ਹਰ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਉਥੇ ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਨਲੇਨ ਸ੍ਥਾਪਿਤਾ ਪੂਰ੍ਵਂ ਸ੍ਵਯਮੇਵ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ
ਪਹਿਲਾਂ, ਨਲ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ, ਵੱਡੀ ਆਤਮਾ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ ਸੀ।
ਅਭ੍ਯਰ੍ਚਯਤਿ ਤਾਂ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਯੋ ਮਹਾਨਵਮੀ ਦਿਨੇ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਮਹਾਨਵਮੀ ਦੇ ਦਿਨ ਭਾਵ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਵੀਰਸੇਨਸੁਤਃ ਪੂਰ੍ਵਂ ਨਲੋਨਾਮ ਮਹੀਪਤਿਃ
ਵੀਰਸੇਨਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਨਲ, ਪਹਿਲਾਂ ਇੱਕ ਰਾਜਾ ਸੀ।
ਭਾਰ੍ਯਾ ਤਸ੍ਯਾਭਵਤ੍ਸਾਧ੍ਵੀ ਪ੍ਰਾਣੇਭ੍ਯੋਪਿ ਗਰੀਯਸੀ
ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨੇਕ ਸੀ, ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਜੀਵਨ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧ ਪਿਆਰੀ ਸੀ।
ਅਥਾਸੌ ਕਲਿਨਾਵਿष੍ਟੋ ਦ੍ਯੂਤਂ ਚਕ੍ਰੇ ਮਹੀਪਤਿਃ
ਫਿਰ, ਕਲਿਜੁਗ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਵਿਚ ਆ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਜੂਆ ਖੇਡਿਆ।
ਤਤਃ ਸ ਵ੍ਯਸਨਾਸਕ੍ਤੋ ਵਾਰ੍ਯਮਾਣੋऽਪਿ ਸਜ੍ਜਨੈਃ
ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਦੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਫਸ ਕੇ, ਚੰਗੇ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਰੋਕਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਉਹ ਰੁਕਿਆ ਨਹੀਂ।
ਅਥ ਤਾਂ ਸ ਸਮਾਦਾਯ ਪ੍ਰਵਿष੍ਟੋ ਗਹਨਂ ਵਨਮ੍
ਫਿਰ, ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਨਾਲ ਲੈ ਕੇ, ਘਣੇ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਤਤਃ ਸ ਚਿਂਤਯਾਮਾਸ ਯਦ੍ਯੇषਾ ਭੀਮਮਂਦਿਰੇ
ਉਸ ਨੇ ਸੋਚਿਆ: 'ਜੇ ਇਹ ਭੀਮ ਦੇ ਘਰ ਵਿਚ ਹੋਵੇ...'
ਨ ਮਯਾ ਤਤ੍ਰ ਗਂਤਵ੍ਯਂ ਕਥਂਚਿਦਪਿ ਮਾਨਿਨਾ
'ਮੈਂ, ਅਹੰਕਾਰ ਨਾਲ, ਕਿਸੇ ਵੀ ਹਾਲਤ ਵਿਚ ਉਥੇ ਨਹੀਂ ਜਾਵਾਂ।'
ਯੇਨ ਤ੍ਯਕ੍ਤਾ ਮਯਾ ਸਾਧ੍ਵੀ ਕੁਣ੍ਡਿਨਂ ਯਾਤਿ ਤਤ੍ਪੁਰਮ੍ ਪ੍ਰਜਗਾਮ ਵਨਂ ਘੋਰਂ ਵਨ੍ਯਸ਼੍ਵਾਪਦਸਂਕੁਲਮ੍॥ ੬.੫੪.
ਜੋ ਨੇਕ ਔਰਤ ਮੈਂ ਛੱਡ ਦਿੱਤੀ, ਉਹ ਕੁੰਡਿਨਾ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਚਲੀ ਗਈ, ਤੇ ਮੈਂ ਡਰਾਉਣੇ ਜੰਗਲ ਵਿਚ, ਜਿੱਥੇ ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰ ਹਨ, ਦਾਖਲ ਹੋ ਗਿਆ।
ਪ੍ਰਤ੍ਯੂषੇ ਚਾਪਿ ਸੋਤ੍ਥਾਯ ਯਾਵਤ੍ਪਸ਼੍ਯਤਿ ਭਾਭਿਨੀ
ਸਵੇਰੇ ਉਹ ਉਠੀ ਤੇ ਜਿੱਥੇ ਤੱਕ ਉਸ ਦੀ ਨਜ਼ਰ ਜਾਂਦੀ ਸੀ, ਉਥੇ ਤੱਕ ਵੇਖਿਆ।
ਤਤੋ ਵਿਲਪ੍ਯ ਦੁਃਖਾਰ੍ਤਾ ਕਰੁਣਂ ਤਤ੍ਰ ਕਾਨਨੇ
ਫਿਰ, ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਕਰੂਣਾ ਨਾਲ ਰੋਈ।
ਨਲੋऽਪਿ ਚ ਵਨੇ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਭ੍ਰਮਮਾਣੋ ਮਹੀਪਤਿਃ
ਨਲ ਰਾਜਾ ਵੀ ਉਸ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਘੁੰਮਦਾ ਰਿਹਾ।
ਤਤਸ੍ਤਦ੍ਵਨਮੁਤ੍ਸृਜ੍ਯ ਜਗਾਮਾਨ੍ਯਨ੍ਮਹਾਵਨਮ੍
ਫਿਰ, ਉਹ ਜੰਗਲ ਛੱਡ ਕੇ, ਹੋਰ ਵੱਡੇ ਜੰਗਲ ਵੱਲ ਚਲ ਪਿਆ।