ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਦਤ੍ਤਂ ਵृਥਾ ਸ਼ਾਪਂ ਤਸ੍ਯ ਭੂਮਿਪਤੇਸ੍ਤਦਾ
ਜਦੋਂ ਪਤਾ ਲੱਗਾ ਕਿ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਸ਼ਾਪ ਵਿਅਰਥ ਸੀ,
ਉਵਾਚ ਵ੍ਯਰ੍ਥਃ ਸ਼ਾਪੋऽਯਂ ਤਵ ਦਤ੍ਤੋ ਮਯਾ ਨृਪ
ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਹੇ ਰਾਜਾ, ਮੈਂ ਜੋ ਤੈਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ, ਉਹ ਵਿਅਰਥ ਹੈ।'
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤ੍ਵਂ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਕਞ੍ਚਿਤ੍ਕਾਲਂ ਨृਪੋ ਤ੍ਤਮ ੬.੫੩.
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਤੂੰ ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਲਈ ਰਾਕਸ਼ਸ ਬਣ ਜਾਵੇਗਾ।
ਯਦਾ ਤ੍ਵਂ ਕ੍ਰੂਰਬੁਦ੍ਧਿਂ ਤਂ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਂ ਨਿਹਨਿष੍ਯਸਿ
ਜਦ ਤੂੰ ਉਸ ਰਾਕਸ਼ਸ ਨੂੰ, ਜਿਸ ਦੀ ਨੀਅਤ ਬਹੁਤ ਕਰੂੜ ਹੈ, ਮਾਰ ਦੇਵੇਂਗਾ,
ਊਰ੍ਧ੍ਵਕੇਸ਼ੋ ਮਹਾਕਾਯਃ ਕृष੍ਣਦਨ੍ਤੋ ਭਯਾ ਨਕਃ
ਉਸ ਦੇ ਵਾਲ ਖੜੇ ਹੋਏ, ਸਰੀਰ ਵੱਡਾ, ਦੰਦ ਕਾਲੇ, ਤੇ ਦਿੱਖ ਡਰਾਉਣੀ ਹੋਵੇਗੀ—
ਤਤੋ ਜਘਾਨ ਵਿਪ੍ਰੇਨ੍ਦ੍ਰਾਨ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਂ ਭਾਵਮਾਸ਼੍ਰਿਤਃ
ਫਿਰ, ਰਾਕਸ਼ਸ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਕਸ੍ਯਚਿਤ੍ਤ੍ਵਥ ਕਾਲਸ੍ਯ ਕ੍ਰੂਰ ਬੁਦ੍ਧਿਃ ਸ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਃ
ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਰਾਕਸ਼ਸ, ਜਿਸ ਦੀ ਸੋਚ ਬਹੁਤ ਕਰੂੜ ਸੀ—
ਭ੍ਰਾਤੁਰ੍ਵਧਕृਤਂ ਵੈਰਂ ਸ੍ਮਰਮਾਣਸ੍ਤਤਃ ਪਰਮ੍
ਉਹ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਦੇ ਮਰਨ ਨਾਲ ਹੋਏ ਵੈਰ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦਾ ਸੀ—
ਤਤਸ੍ਤਂ ਵੇष੍ਟਯਿਤ੍ਵਾਪਿ ਸਮਂਤਾਦ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੋ ਨृਪਮ੍
ਫਿਰ, ਰਾਕਸ਼ਸ ਨੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਚਾਰਾਂ ਪਾਸੇ ਘੇਰ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਬੰਨ੍ਹ ਲਿਆ।
ਤ੍ਵਯਾ ਯੋ ਨਿਹਤੋऽਸ੍ਮਾਕਂ ਜ੍ਯੇष੍ਠੋ ਭ੍ਰਾਤਾ ਸੁਦੁਰ੍ਮਤੇ
'ਤੂੰ, ਮੰਦਬੁਧੀ, ਸਾਡੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਭਰਾ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ,' ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ।
ਸ਼ਾਰਦਸ੍ਯੇਵ ਮੇਘਸ੍ਯ ਗਰ੍ਜਿਤਂ ਤਵ ਨਿष੍ਫਲਮ੍
ਤੇਰਾ ਗਰਜਣਾ ਸ਼ਰਦ ਰੁੱਤ ਦੇ ਬੱਦਲ ਦੀ ਗੂੰਜ ਵਾਂਗ ਵਿਅਰਥ ਹੈ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸਮਾਦਾਯ ਤਤੋ ਵृਕ੍ਸ਼ਂ ਸ ਪਾਰ੍ਥਿਵਃ
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਫਿਰ ਇੱਕ ਦਰਖ਼ਤ ਫੜ ਲਿਆ।
ਸੋऽਪਿ ਵृਕ੍ਸ਼ਂ ਸਮੁਤ੍ਪਾਟ੍ਯ ਕ੍ਰੋਧਸਂਰਕ੍ਤਲੋਚਨਃ ੬.੫੩.
ਉਹ ਵੀ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਅੱਖਾਂ ਲਾਲ ਕਰਕੇ ਇੱਕ ਰੁੱਖ ਉਖਾੜ ਲਿਆ।
ਏਵਂ ਦ੍ਵਾਵਪਿ ਤੌ ਸ਼ੂਰੌ ਵृਕ੍ਸ਼ਯੁਦ੍ਧਂ ਮਹਾਬਲੌ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੋਵੇਂ ਬਹਾਦਰ ਤੇ ਤਾਕਤਵਰ ਯੋਧੇ ਰੁੱਖਾਂ ਨਾਲ ਲੜਾਈ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਏ।
ਕृਤਵਨ੍ਤੌ ਵਨੇ ਤਤ੍ਰ ਬਹੁਵृਕ੍ਸ਼ਕ੍ਸ਼ਯਾਵਹਮ੍
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਰੁੱਖ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿਤੇ।
ਅਥ ਤਂ ਸ਼੍ਰਾਂਤਮਾਲੋਕ੍ਯ ਕੂਰਬੁਦ੍ਧਿਂ ਮਹੀਪਤਿਃ
ਫਿਰ, ਉਸ ਨੂੰ ਥੱਕਿਆ ਤੇ ਮਨ ਡੋਲਦਾ ਵੇਖ ਕੇ, ਰਾਜਾ—
ਤਤਸ਼੍ਚਾਸ੍ਫੋਟਯਾਮਾਸ ਭੂਮੌ ਕੋਪਸਮਨ੍ਵਿਤਃ
ਉਹ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਜ਼ਮੀਨ 'ਤੇ ਮਾਰਿਆ।
ਤਸ੍ਮਿਂਸ੍ਤੁ ਨਿਹਤੇ ਸ਼ੂਰੇ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੇ ਸ ਮਹੀਪਤਿਃ
ਜਦੋਂ ਉਹ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਰਾਕਸ਼ਸ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਰਾਜਾ—
ਤਤਸ੍ਤੇ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਃ ਸ਼ੇषਾਃ ਸਮਂਤਾਤ੍ਤਂ ਮਹੀਪਤਿਮ੍
ਫਿਰ ਬਾਕੀ ਰਾਕਸ਼ਸ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਘੇਰ ਲਿਆ।
ਤਤਸ੍ਤਾਨਪਿ ਭੂਪਾਲੋ ਜਘਾਨ ਪ੍ਰਹਸਨ੍ਨਿਵ
ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਵੇਂ ਹੱਸਦਾ ਹੋਇਆ।
ਤਤਸ਼੍ਚ ਸ੍ਵਪੁਰਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਃ ਸਂਪ੍ਰਹृष੍ਟਤਨੂਰੁਹਃ
ਫਿਰ ਉਹ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਾਪਸ ਆ ਗਿਆ।
ਤਤਸ੍ਤਂ ਤੇਜਸਾ ਹੀਨਂ ਦੁਰ੍ਗਂਧੇਨ ਸਮਾਵृਤਮ੍
ਫਿਰ, ਉਸ ਨੂੰ ਚਮਕ ਤੋਂ ਵੰਜਿਆ ਤੇ ਮੰਦ ਬੂ ਨਾਲ ਢੱਕਿਆ ਵੇਖ ਕੇ—
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤੇ ਮਂਤ੍ਰਿਣਸ੍ਤਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰ ਪੌਤ੍ਰਾਸ੍ਤਥਾ ਪਰੇ
ਉਸ ਦੇ ਮੰਤਰੀ, ਪੁੱਤਰ, ਪੌਤਰੇ ਤੇ ਹੋਰ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ—
ਊਚੁਸ਼੍ਚ ਪਾਰ੍ਥਿਵਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਨ ਤ੍ਵਮਰ੍ਹਸਿ ਸਂਗਮਮ੍ ੬.੫੩.
ਉਹ ਕਹਿਣ ਲੱਗੇ, 'ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਤੁਸੀਂ ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਮਿਲਣਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੀਦਾ।'
ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਵਸਿष੍ਠਮਾਹੂਯ ਪ੍ਰਾਯਸ਼੍ਚਿਤ੍ਤਂ ਸਮਾਚਰ
ਇਸ ਲਈ ਵਸੀਸ਼ਠ ਨੂੰ ਬੁਲਾਓ ਤੇ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿਤ ਕਰੋ।
ਤਤਃ ਸ ਪਾਰ੍ਥਿਵਸ੍ਤੂਰ੍ਣਂ ਵਸਿष੍ਠਂ ਮੁਨਿਪੁਂਗਵਮ੍
ਫਿਰ ਉਹ ਰਾਜਾ ਜਲਦੀ ਵਸੀਸ਼ਠ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮੁਨੀ, ਕੋਲ ਗਿਆ।
ਤਵ ਪ੍ਰਸਾਦਤੋ ਵਿਪ੍ਰ ਸ ਹਤੋ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੋ ਮਯਾ
'ਤੁਹਾਡੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਉਹ ਰਾਕਸ਼ਸ ਮੈਂ ਮਾਰਿਆ।'
ਮਮ ਗਾਤ੍ਰਾਤ੍ਸੁਦੁਰ੍ਗਂਧਃ ਸਮੁਦ੍ਗਚ੍ਛਤਿ ਸਰ੍ਵਤਃ
'ਮੇਰੇ ਸਰੀਰ ਤੋਂ ਹਰ ਪਾਸੇ ਭਿਆਨਕ ਬੂ ਆ ਰਹੀ ਹੈ।'
ਤਤ੍ਕਿਮੇਤਦ੍ਦ੍ਵਿਜਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਤੇਜੋ ਹਾਨਿਰਤੀਵ ਮੇ
'ਇਹ ਕੀ ਹੈ, ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ? ਮੇਰੀ ਚਮਕ ਬਹੁਤ ਘਟ ਗਈ ਹੈ।'
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾ ਬਹਵੋ ਧ੍ਵਸ੍ਤਾਸ੍ਤਥਾ ਵਿਧ੍ਵਂਸਿਤਾ ਮਖਾਃ
'ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਏ ਹਨ, ਤੇ ਯਜਨ ਵੀ ਵਿਗਾੜੇ ਗਏ ਹਨ।'