ਕਿਂ ਵ੍ਰਤੈਃ ਕਿਂ ਵृਥਾ ਦਾਨੈਃ ਕਿਂ ਜਪੈਰ੍ਨਿਯਮੇਨ ਵਾ
ਫਿਰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਰਤਾਂ ਦਾ, ਵਿਅਰਥ ਦਾਨਾਂ ਦਾ ਜਾਂ ਜਪ ਤੇ ਨਿਯਮਾਂ ਦਾ ਕੀ ਲਾਭ?
ਗਰ੍ਤਾ ਸੁਵਿਪੁਲਾਕਾਰਾ ਸਰ੍ਵਪਾਤਕਨਾਸ਼ਿਨੀ
ਇੱਕ ਵੱਡੀ ਖੱਡ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾਵਿਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤਃ ਸੌਦਾਸੋ ਯਤ੍ਰ ਪਾਰ੍ਥਿਵਃ ੬.੫੩.
ਉਥੇ ਹੀ ਰਾਜਾ ਸੌਦਾਸ ਨੂੰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੱਤਿਆ ਦੇ ਪਾਪ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਮਿਲਿਆ ਸੀ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਣ੍ਯਸ੍ਯਾਪਿ ਸਂਜਾਤਾ ਤਦਸ੍ਮਾਕਂ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤਯ
ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਭਲੇ ਲਈ ਸਮਰਪਿਤ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਦੇ ਨਾਲ ਵੀ ਇਹ ਵਾਪਰਿਆ, ਇਹ ਸਾਨੂੰ ਦੱਸੋ।
ਸ਼੍ਰੂਯਤੇ ਸ ਮਹੀਪਾਲੋ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨਾਂ ਹਿਤੇ ਰਤਃ
ਸੁਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਰਾਜਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ।
ਵਿਮੁਕ੍ਤਸ਼੍ਚ ਕਥਂ ਭੂਯੋ ਭ੍ਰੂਣਗਰ੍ਤਾਮੁਪਾਸ਼੍ਰਿਤਃ
ਤੇ ਦੱਸੋ, ਉਹ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ ਫਿਰ ਕਿਵੇਂ ਭ੍ਰੂਣ-ਹੱਤਿਆ ਵਾਲੀ ਖੱਡ ਵਿੱਚ ਗਿਆ?
ਤਦਾ ਸ ਲਜ੍ਜਯਾਵਿष੍ਟੋ ਲਿਂਗਾਭਾਵਾਦ੍ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ
ਫਿਰ ਉਹ ਲੱਜਾ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਤੇ ਆਪਣੇ ਚਿੰਨ੍ਹ ਤੋਂ ਵੰਝਿਆ, ਹੇ ਉੱਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ,
ਕृਤ੍ਵਾऽਤਿਵਿਪੁਲਾਂ ਗਰ੍ਤਾਂ ਪ੍ਰਵਿਵੇਸ਼ ਤਤਃ ਪਰਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਇਕ ਬਹੁਤ ਵੱਡੀ ਖੱਡ ਬਣਾਈ ਤੇ ਫਿਰ ਉਸ ਵਿੱਚ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਏਵਂ ਸਾ ਤਤ੍ਰ ਸਂਜਾਤਾ ਗਰ੍ਤਾ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਸਤ੍ਤਮਾਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਉਹ ਖੱਡ ਉਥੇ ਬਣ ਗਈ।
ਆਸੀਨ੍ਮਿਤ੍ਰਸਹੋਨਾਮ ਰਾਜਾ ਪਰਮਧਾਰ੍ਮਿਕਃ
ਉਥੇ ਮਿਤ੍ਰਸਹਾ ਨਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਰਾਜਾ ਸੀ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਧਰਮੀ ਸੀ।
ਤੇਨੇष੍ਟਂ ਵਿਪੁਲੈਰ੍ਯਜ੍ਞੈਃ ਸੁਵਰ੍ਣਵਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣੈਃ
ਉਸ ਨੇ ਵੱਡੇ ਯਗਿਆਂ ਨਾਲ ਤੇ ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਵੱਡੀਆਂ ਦੱਖਣਾਂ ਦੇ ਕੇ ਹਵਨ ਕੀਤੇ।
ਕਸ੍ਯਚਿਤ੍ਤ੍ਵਥ ਕਾਲਸ੍ਯ ਸਤ੍ਰੇ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਵਾਰ੍षਿਕੇ
ਫਿਰ, ਕਿਸੇ ਸਮੇਂ, ਬਾਰਾਂ ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਯਗ ਵਿੱਚ,
ਕ੍ਰੂਰਾਕ੍ਸ਼ਃ ਕ੍ਰੂਰਬੁਦ੍ਧਿਸ਼੍ਚ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੌ ਬਲਵਤ੍ਤਰੌ ੬.੫੩.
ਦੋ ਬਲਵਾਨ ਰਾਕਸ਼ਸ ਆਏ, ਇਕ ਕ੍ਰੂਰਾਖ਼ਸ਼ ਤੇ ਦੂਜਾ ਕ੍ਰੂਰਬੁੱਧੀ।
ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੈਰ੍ਬਹੁਭਿਃ ਸਾਰ੍ਧਂ ਤਥਾਨ੍ਯੈਰ੍ਭੂਤਸਂਜ੍ਞਿਤੈਃ
ਉਹ ਹੋਰ ਬਹੁਤ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਤੇ ਭੂਤਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਆਏ,
ਅਥ ਤੇ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਕਿਂਚਿਚ੍ਛਿਦ੍ਰਮਵੇਕ੍ਸ਼੍ਯ ਚ
ਫਿਰ ਉਹ ਸਾਰੇ ਰਾਕਸ਼ਸ, ਜਦੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਿਹਾ ਰਸਤਾ ਮਿਲਿਆ,
ਨਿਘ੍ਨਨ੍ਤੋ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾਨ੍ਭਕ੍ਸ਼ਯਨ੍ਤੋ ਹਵੀਂषਿ ਚ
ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਚੋਟੀ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਲੱਗ ਪਏ ਤੇ ਹਵਨ ਦੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਖਾਣ ਲੱਗ ਪਏ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਂਤਰੇ ਤਤ੍ਰ ਹਾਹਾਕਾਰੋ ਮਹਾਨਭੂਤ੍
ਉਸ ਵੇਲੇ ਉਥੇ ਵੱਡਾ ਰੋਲਾ ਪੈ ਗਿਆ।
ਤਤੋ ਮੈਤ੍ਰਸਹਿਃ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਸ੍ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਦੀਕ੍ਸ਼ਾਵ੍ਰਤਂ ਨृਪਃ
ਫਿਰ ਰਾਜਾ ਮੈਤ੍ਰਸਹੀ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਆ ਕੇ ਆਪਣਾ ਵ੍ਰਤ ਛੱਡ ਬੈਠਾ।
ਕृਤਰਕ੍ਸ਼ੋ ਵਸਿष੍ਠੇਨ ਸ੍ਵਯਮੇਵ ਪੁਰੋਧਸਾ
ਉਸ ਨੂੰ ਵਸੀਸ਼ਟ ਨੇ, ਜੋ ਉਸ ਦਾ ਆਪਣਾ ਪੰਡਤ ਸੀ, ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਕਰ ਲਿਆ।
ਕ੍ਰੂਰਬੁਦ੍ਧਿਰਥੋ ਵੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਹਤਂ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਂ ਸਹੋਦਰਮ੍
ਪਰ ਜਿਹੜਾ ਕਠੋਰ ਮਨ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਵੱਡੇ ਭਰਾ ਨੂੰ ਮਰਿਆ ਵੇਖਿਆ।
ਹਤਸ਼ੇषਾਨ੍ਸਮਾਦਾਯ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਨ੍ਬਲਸਂਯੁਤਃ
ਉਹ ਬਚੇ ਹੋਏ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਨੂੰ, ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਸਮੇਤ, ਇਕੱਠਾ ਕਰ ਲਿਆ।
ਤਤਸ੍ਤਦ੍ਵੈਰਮਾਸ਼੍ਰਿਤ੍ਯ ਭ੍ਰਾਤੁਰ੍ਜ੍ਯੇष੍ਠਸ੍ਯ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਃ
ਫਿਰ, ਆਪਣੇ ਵੱਡੇ ਭਰਾ ਦੀ ਦੁਸ਼ਮਣੀ ਨੂੰ ਚੁੱਕ ਕੇ, ਰਾਕਸ਼ਸ ਨੇ
ਏਵਂ ਸਵੀਕ੍ਸ਼ਮਾਣਸ੍ਯ ਤਸ੍ਯ ਚ੍ਛਿਦ੍ਰਂ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ ੬.੫੩.
ਉਹ, ਵੱਡੀ ਆਤਮਾ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਿਗਾਹਾਂ ਨਾਲ ਵੇਖਦਾ ਹੋਇਆ, ਉਸ ਦੀ ਕੋਈ ਕਮਜ਼ੋਰੀ ਲੱਭਣ ਲੱਗਾ।
ਨ ਸੂਕ੍ਸ਼੍ਮਮਪਿ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਛਿਦ੍ਰਂ ਤੇਨ ਦੁਰਾਤ੍ਮਨਾ
ਪਰ ਉਸ ਮੰਦ ਆਤਮਾ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਓਹਦੇ ਵਿਚੋਂ ਰਤਾ ਭੀ ਕਮਜ਼ੋਰੀ ਨਹੀਂ ਮਿਲੀ।
ਅਥਾਸੌ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਵਿਸृਜ੍ਯਾਹਿਤਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਨ੍
ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਸਾਰੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਗਲਤ ਦਾਨ ਮਿਲਿਆ ਸੀ, ਹਟਾ ਦਿੱਤਾ।
ਸ੍ਵਹਸ੍ਤੇਨ ਗੁਰੋਦ੍ਯਾਹਂ ਤ੍ਵਾਂ ਭੋਜਯਿਤੁਮੁਤ੍ਸਹੇ
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਖਾਣਾ ਖਵਾ ਸਕਦਾ ਹਾਂ।'
ਕ੍ਸ਼ਾਲਿਤਾਂਘ੍ਰਿਃ ਸ੍ਵਯਂ ਤੇਨ ਨਿਵਿष੍ਟੋ ਭੋਜਨਾਯ ਵੈ
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੈਰ ਆਪ ਧੋ ਕੇ, ਖਾਣ ਲਈ ਬੈਠ ਗਿਆ।
ਕੂਰਬੁਦ੍ਧਿਰਥੋ ਵੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਤਦਰ੍ਥਂ ਚਾਮਿषਂ ਸ਼ੁਭਮ੍
ਪਰ ਕਠੋਰ ਮਨ ਵਾਲਾ, ਇਹ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਸ ਲਈ ਸਾਫ ਮਾਸ ਤਿਆਰ ਕਰ ਲਿਆ।
ਉਖਾਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਤਤਸ੍ਤਾਦृਕ੍ਤਤ੍ਪ੍ਰਮਾਣਾਮਤਰ੍ਕਿਤਾਮ੍
ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਇੱਕ ਭਾਂਡਾ ਬਣਾਇਆ, ਓਸੇ ਆਕਾਰ ਦਾ, ਜੋ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਸ਼ੱਕ ਨਾ ਆਵੇ।
ਅਥਾਸੌ ਮੁਨਿਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲੋ ਭੁਂਜਾਨੋ ਬੁਬੁਧੇ ਹਿ ਤਤ੍
ਫਿਰ ਉਹ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਖਾਣਾ ਖਾਂਦੇ ਹੋਏ, ਉਸ ਦੀ ਸੂਝ ਪਾ ਗਿਆ।